Queſtio. LXXXIIII. T utunt̉ organo corꝑali. ergo ī eis magis eſt pctm̄ origina le qͣꝫ in uolūtate. ¶ P̄terea. Intellectꝰ eſt pͥor uolūtate: nō n. eſt uolūtas niſi de bono ītellecto. ſi ergo pctm̄ originale ficit oēs potētias aīe vr̄ ꝙ ꝑ priꝰ īficiat ītellectū tāqͣꝫ pͥoreꝫ. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt ꝙ iuſtitia original̓ ꝑ pͥus reſpic̄ uolūtatē. eſt.n. rectitudo uolūtatis: ut Anſelmꝰ dic̄ in li. de ꝯceptu v̓ginali. ergo ⁊ pctm̄ originale qd̓ ei oppōit̉ ꝑ pͥus reſpic̄ uolūta teꝫ. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ ī infectiōe pctī original̓ duo ē ꝯſiderare. pͥmo ꝗdē inherentiā eiꝰ ad ſub̓m. ⁊ ẜꝫ hoc pͥmo reſpi cit eēntiaꝫ aīe: ut dcm̄ eſt. deīde oꝫ ꝯſiderare īclinationem eiꝰ ad actū. ⁊ hoc mō reſpic̄ potētias aīe: oꝫ ergo ꝙ illā ꝑ priꝰ reſpiciat: q̄ primā īclinationē hꝫ ad peccāduꝫ: hec āt ē uolūtas: ut ex ſupra dictis pꝫ. Un̄ pctm̄ originale ꝑ pͥus re ſpic uolūtatē. ¶ Ad pͥᵐ ergo dd̓ꝫ ꝙ pctm̄ origīale nō cātur in hoīe ꝑ potentiā gnātiuā ꝓlis: ſꝫ ꝑ actū potētie gnāti ue ꝑentis: vn̄ nō oꝫ ꝙ ſua potētia gnatiua ſit pͥmū ſub̓ꝫ orginalis pctī. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ pctm̄ originale hꝫ dupliceꝫ ꝓceſſuꝫ: unū ꝗdeꝫ a carne ad aīam. aliū v̓o ab eſſentia aīe ad potētias pͥmꝰ ꝗdeꝫ ꝓceſſus eſt ẜꝫ ordinē gn̄atiōis: ſcd̓s āt ẜꝫ ordinē ꝑfectionis. ⁊ iō qͣꝫuis alie potētie.ſ. ſenſitiue ꝓ pingores ſint carni. qꝛ tn̄ uolūtas ē ꝓpinꝗor eēntie aīe tāqꝫ ſuꝑior potentia. pͥmo ꝑuenit ad ipſaꝫ infectio original̓ pctī. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ītellectꝰ qͥdāmō p̄cedit uolūtatē inqͣꝫtū ꝓpōit ei ſuū ob̓ꝫ. alio v̓o mō uolūtas p̄cedit ītellectū ẜꝫ ordineꝫ motionis actuꝫ: q̄ ꝗdem motio ꝑtinet ad peccatum. Ad quartū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ p̄dicte potentie nō ſint magis īfecte qͣꝫ alie. īfectio .n. original̓ pctī magis uidet̉ ꝑtinere ad illā aīe ꝑteꝫ q̄ pͥus pōt eſſe ſub̓ꝫ pctī. hec āt eſt rōnalis ꝑs ⁊ p̄cipue uolūtas. ergo ipſa ē magis īfecta ꝑ pctm̄ originale. ¶ Pͣ. Nulla uis aīe inficit̉ ꝑ culpā niſi inqͣꝫtuꝫ pōt obedire rōni: generatiua aūt non pōt obedire. ut dr̄ in pͥmo ethi ergo gnatiua non eſt maxīe īfecta ꝑ originale peccatū. ¶ Pͣterea. Uiſus inter alios ſenſus ē ſpūalior ⁊ ꝓpinꝗor rōni inquātū plures dr̄ias reꝝ on̄dit. ut dr̄ in pͥmo metaphy. ſꝫ infectio culpe pͥmo eſt in rōne. ergo uiſus magis ē infectꝰ qͣꝫ tactꝰ. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ Aug. dic̄ in. 14. d̓ ci. dei. ꝙ īfectio originalis culpe maxīe apꝑet in motu genitaliū mēbroꝝ: ꝗ rōni nō ſubdit̉: ſꝫ illa mēbra deſeruiūt gn̄atiue v̓tuti in cōmixtione ſexuuꝫ in qͣ eſt delectatio ẜm tactū q̄ maxīe ꝯcupiſcentiā mouet. ergo infectio originalis pctī maxime ꝑtīet ad iſta tria.ſ. po tentiā gn̄atiuaꝫ. um ꝯcupiſcibilē. ⁊ ſenſum tactꝰ. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ illa corruptio p̄cipue infectio noīari ſolet q̄ nata ē in aliud tranſferri. unde ⁊ morbi ꝯtagioſi. ſicut lepra ⁊ ſcabies: ⁊ huiuſmodi infectiōes dn̄r. Corruptio āt originalis pctī traducit̉ ꝑ actuꝫ gn̄ationis: ſic̄ ſupra dcm̄ eſt. unde po tentie q̄ ad huiuſmodi actū ꝯcurrunt maxime dn̄r eſſe īfe cte. huiuſmodi āt actus deſeruit gn̄atiue inquantū ad gn̄a tionē ordinat̉: hꝫ āt in ſe delectationē tactus q̄ eſt maximū ob̓m ꝯcupiſcibilis. ⁊ ideo cū oēs ꝑtes aīe dicant̉ eē corruꝑte ꝑ pctm̄ originale ſpāl̓r tres p̄dicte dn̄r eſſe corrupte ⁊ infecte. ¶ Ad pͥᵐ ergo dd̓m: ꝙ pctm̄ originale ex ea ꝑte qͣ inclinat in pctā actualia p̄cipue ꝑtinet ad uoluntatē: ut den̄eſt: ſꝫ ex ea ꝑte qͣ traducit̉ in ꝓlē: ꝑtinet ꝓpinque ad poten tias p̄dictas: ad uoluntateꝫ āt remote. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ in fectio actualis culpe nō ꝑtinet niſi ad potentias q̄ mouent̉ a uoluntate peccantis: ſꝫ infectio originalis culpe non deri uatur a uolūtate eius ꝗ ip̄m ꝯͣhit: ſꝫ ꝑ originē naͣe cui deſe ruit potētia gn̄atiua: ⁊ ideo in ea eſt infectio originalis pctī ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ uiſus non ꝑtinet ad actū gn̄ationis niſi ẜm diſpōnem remota. prout.ſ. ꝑ uiſum apparet ſpēs con cupiſcibilis: ſed delectatio ꝑficitur in tactu. ⁊ ideo talis infe ctio magis attribuitur tactui qͣꝫ uiſui. Queſtio. lxxxiiij. Einde ꝯſiderandū eſt de cā pctī ẜm ꝙ unū pctm̄ eſt cā al terius. ¶ Et circa hoc q̄runt̉ quattuor. pͥº utꝝ cupiditas ſit radix oīuꝫ pctōꝝ. 2º utꝝ ſuperbia ſit initium oīs peccati 3º ueꝝ preter ſuꝑbiā ⁊ auaritiā debeāt dici capitalia uitia aliqua ſpālia peccata. 4º ꝙ ⁊ que ſint capitalia uitia. Ad primū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ cupiditas nō ſit radit oīum pctōꝝ. cupiditas.n. que eſt īmoderatus appetitus diuitiaꝝ opponit̉ uirtuti liberalitatis: ſꝫ liberalitas non eſt radix oīum v̓tutum. ergo cupiditas nō eſt radix oīum pctōꝝ. ¶ Pͣterea. Apperitus eoꝝ q̄ ſunt ad finē procedit ex appetitu finis: ſꝫ diuitie qͣruappetitꝰ eſt cupiditas nō appetunt̉ niſi ut utiles ad aliquefinē: ſicut dr̄ in pͥº ethi. ergo cupiditas nō eſt radix oīs pec cati: ſꝫ ꝓcedit ex alia pͥori radice. ¶ Preterea. Freq̄nter in uenit̉ ꝙ auaritia q̄ cupiditas noīatur: oritur ex alijs pctīs puta cū ꝗs appetit pecuniā ꝑꝑ ambitionē: uel ut ſatiſfaciat gule. nō ergo eſt radix oīum pctōꝝ. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dicit apl̓s.i. ad Timoth. ulti. Radix oīum maloꝝ ē cupiditas. ¶ Rn̄º. dd̓m: ꝙ ẜꝫ quoſdā cupiditas tripliciter dr̄. Unoꝓut eſt appetitus inordinatꝰ diuitiaꝝ. ⁊ ſic eſt ſpāle pctm̄. Alioº ẜm ꝙ ſignificat inordinatū appetituꝫ cuiuſcūqꝫ boni tꝑalis. ⁊ ſic ē genus oīs pctī: nā in oī pctō eſt inordinata cō uerſio ad cōmutabile bonū: ut dcm̄ eſt. Tertio mō ſumit ꝓut ſignificat quandā inclinationeꝫ naͣe corrupte ad bona corruptibilia inordinate appetēda. ⁊ ſic dicunt cupiditateꝫ eſſe radiceꝫ oīum pctōꝝ ad ſil̓itudinē radicis arboris q̄ ex terra trahit alimentū. ſic.n. ex amore reꝝ tꝑaliuꝫ oē pctm̄ ꝓcedit. Et hec ꝗdeꝫ qͣꝫuis uera ſint. non tn̄ uident̉ eē ẜm intentionē apl̓i: ꝗ dixit cupiditatē eſſe radicē oīum pctōꝝ māifeſte. n. ibi loꝗtur ꝯͣ eos ꝗ cū uelint diuites fieri incidūt in tētationes: ⁊ in laqueū diaboli. eo ꝙ radix oīum maloꝝ eſt cupiditas: unde māifeſtū eſt ꝙ loꝗtur de cupiditate ẜꝫ ꝙ eſt appetitꝰ inordinatus diuitiaꝝ. ⁊ ẜꝫ hoc dd̓m eſt ꝙ cupiditas ẜm ꝙ eſt ſpāle pctm̄ dr̄ radix oīum pctōꝝ ad ſi militudinē radicis arboris: q̄ alimentū preſtat toti arbori Uidemus.n. ꝙ ꝑ diuitias hō acquirit facultatē ꝑpetrandi quodcūqꝫ pctm̄: ⁊ adipiſcēdo deſideriū cuiuſcūqꝫ peccati eo ꝙ ad habenda q̄cūqꝫ tꝑalia bona pōt hō ꝑ pecuniā iuuari: ẜm ꝙ dr̄ Eccleſiaſtes 10. Pecunie obediunt oīa. Et ẜm hoc pꝫ ꝙ cupiditas diuitiaꝝ eſt radix oīum pctōrum. ¶ Ad pͥᵐ ergo dd̓m: ꝙ nō ab eodē oritur uirtus ⁊ pctm̄. oritur.n. pctm̄ ex appetitu ꝯmutabil̓ boni. ⁊ ideo appetitꝰ illius boni qd̓ iuuat ad ꝯſeq̄nda oīa tꝑalia bona radix peccatoꝝ dr̄. uirtus āt orit̉ ex appetitu incōmutabil̓ boni. ⁊ iō charitas q̄ eſt amor dei ponit̉ radix v̓tutū. ẜm illud Eph̓. 3. In charitate radicati ⁊ fundati. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ appe titus pecuniaꝝ dr̄ eſſe radix pctōꝝ: nō ꝗdē qꝛ diuitie ꝑꝑ ſe q̄rantur tāqͣꝫ ultimus finis: ſꝫ qꝛ multuꝫ querunt̉ ut utiles ad oēm tꝑalem fineꝫ. ⁊ qꝛ ul̓e bonū eſt appetibilius qͣꝫ ali quod ꝑticulare bonū. ideo magis mouet appetitū qͣꝫ que dam bona ſingularia: q̄ ſil̓ cū multis alijs ꝑ pecuniā haberi pn̄t. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ ſicut in rebꝰ naͣlibus non q̄ritur ꝗd ſꝑ fiat: ſꝫ ꝗd in pluribꝰ accidit eo ꝙ naͣ corruptibiliuꝫ re ruꝫ īpediri pōt: ut non ſꝑ eodē mō operet̉. ita ēt in morali bus ꝯſiderat̉ quod ut in pluribꝰ eſt: non āt qd̓ ſꝑ eſt: eo ꝙ uolūtas nō ex neceſſitate oꝑat̉. nō igit̉ dr̄ auaritia radix oīum maloꝝ qn̄ interdū aliqd̓ aliud malū ſit radix eiꝰ: ſꝫ qꝛ ex ipſa freq̄ntius. alia mala oriunt̉ rōne predicta. Ad ſecundū ſic ꝓcedit̉. Un̄ ꝙ ſuꝑbia nō ſit initiū oīs pctī. radix.n. eſt quod dam pͥncipiū arboris: ⁊ ita uidet̉ idē eſſe radix ⁊ initiū pec cati: ſꝫ cupiditas eſt radix oīs pctī: ut dctm̄ eſt. ergo ipſa ēt ē initiū oīs pctī: nō āt ſuꝑbia. ¶ Pͣ terea. Eccleſia. 10. Initiuꝫ ſuꝑbie hōis eſt apoſtatare a deo: ſꝫ apoſtaſia a deo eſt quoddaꝫ pctm̄: ergo aliqd̓ pctm̄ eſt initiuꝫ ſuꝑbie. ergo ⁊ ipſa nō eſt initiū oīs pctī. ¶ Pͣterea. Illud uidet̉ eē initiuꝫ oīs pctī: qd̓ fac̄ oīa pctā: ſꝫ hoc ē inordinatus amor ſui. ꝗ facit ciuitatē babylonis ut Aug. dicit in. 14. de ci. dei. ergo amor ſui ē initiū oīs pctī. nō aūt ſuꝑbia. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ di Ecc̄. 10. Initiū oīs pctī ſuꝑbia. ¶ Rn̄º. dd̓m: ꝙ ꝗdā dn̄i ſuꝑbiā dici tripl̓r. Unoº ẜꝫ ꝙ ſuꝑbia ſignat inordinatū ap petitū ꝓprie excellētie: ⁊ ſic ē ſpāle pctm̄. Alioº ẜꝫ ꝙ īpotat q̄ndaꝫ actualē ꝯtemptū dei qͣꝫtū ad hūc effectū ꝗ ē non ſubdi eiꝰ p̄cepto: ⁊ ſic dn̄t ꝙ eſt gn̓ale pctm̄ 3º ẜm ꝙ im portat qͣꝫdaꝫ īclinationē ad huiuſmodi ꝯtemptū ex corruptionē naͣe: ⁊ ſic dn̄t ꝙ eſt initiū oīs peccati: ⁊ dr̄t a cupidi tate. qꝛ cupiditas reſpicit pctm̄ ex ꝑte cōuerſionis ad bonū
zum Hauptmenü