Queſtio. LXXXVI. ad rectificandū aīe actus: non āt ad cohibendū defectꝰ cor porales: ſicut originalis iuſticia cohibebat: ⁊ iō pctm̄ actua le non cauſat hmōi defectus ſicut originale. Ad ſextū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ mors ⁊ hmōi defectus ſint hoī nales. corruptibile.n. ⁊ īcorruptibile differūt gn̄e: vt dr̄ in. 10. metaph̓ice. ſꝫ hō eſt eiuſdē gn̄is cū alijs aīalibꝰ q̄ ſunt naliter corruptibilia: gͦ hō ē naͣliter corruptibil̓. ¶ Pͣ. Oē qd̓ ē ꝯpoſitū ex ꝯͣrijs ē naͣliter corruptibile: qͣſi habēs ī ſe cām corruptiōis ſue: ſed cor pus humanū ē hmōi. ergo eſt naͣliter corruptibile. ¶ Pͣ Calidū naliter cōſumit humidū: vita āt hoīs ꝯſeruat̉ ꝑ calidū ⁊ humidū: cū igr̄ oꝑationes vite expleant̉ ꝑ actū caloris naͣlis: vt dr̄ in ſcd̓o de aīa: vr̄ ꝙ mors ⁊ hmōi defectus ſint hoī nales. ¶ Sꝫ ꝯͣ: ꝗcꝗd eſt hoī naͣle deꝰ in hoīe fecit: ſꝫ deꝰ mortē nō fecit: vt dr̄ Sap̄. pͥmo. ergo mors nō ē hoī nalis. ¶ Pͣ. Id qd̓ eſt ẜm nam nō pōt dici pena nec malū: qꝛ vnicuiqꝫ rei ē ꝯueniens id qd̓ ē ei nale. ſꝫ mors. hmōi defectꝰ ſunt pena pctī originalis: vt ſupra dcm̄ ē. ergo nō ſunt hoī nales. ¶ Pͣ. Materia ꝓportionat̉ forme ⁊ q̄libet res ſuo fini. finis āt hoīs ē btītudo ꝑpetua: vt ſupra dcm̄ ē: forma ēt humani corꝑis eſt aīa rōnalis q̄ eſt īcorrū ptibilis: vt ī pͥmo habitū ē. ergo corpꝰ humanū eſt naliter īcorruptibile. ¶ Rn̄º dd̓m: ꝙ de vnaqͣqꝫ re corruptibili dupl̓r loꝗ poſſumus: vno mō ẜm naꝫ vniuerſalē: alio mō ẜm nam ꝑticularē. Nā ꝗdē ꝑticularis eſt ꝓpria v̓tus actiua ⁊ ꝯſeruatiua vniuſcuiuſqꝫ rei. ⁊ ẜm hāc oīs corruptio ⁊ defectꝰ ē ꝯͣ naꝫ: vt dr̄ ī ſcd̓o de celo. qꝛ hmōi v̓tus inten dit eē ⁊ ꝯſeruationē eiꝰ cuiꝰ eſt. Nā v̓o vniuerſalis ē v̓tus actiua ī aliquo vl̓i pͥncipio naͣe: puta in aliquo celeſtiū corpoꝝ vel alicuiꝰ ſuꝑioris ſub̓e: ẜꝫ qd̓ ēt deus a ꝗbuſdā di nā naturās: q̄ ꝗdē v̓tus intēdit bonū ⁊ ꝯſeruationē vniuer ſi ad qd̓ exigit̉ alternatio gnatiōis ⁊ corruptionis in rebꝰ: ⁊ ẜm hoc corruptiones ⁊ defectus reꝝ ſunt nales: nō ꝗdem ẜm inclinationē forme q̄ eſt principiū eſſendi ⁊ ꝑfectionis: ſed ẜm inclinationē materie q̄ ꝓportionabiliter attribuit̉ ta li forme ẜm diſtributionē vl̓is agentis. Et qͣꝫuis oīs forma intendat ꝑpetuū eſſe qͣꝫtum pōt: nulla tn̄ forma rei cor ruptibilis pōt aſſeꝗ ꝑpetuitatē ſui preter aīam rōnaleꝫ: eo ꝙ ipſa non eſt ſubiecta oīno materie corꝑali: ſicut alie forme: qnīmo hꝫ ꝓpriam oꝑationē immaterialē: vt in primo habitū eſt. vn̄ ex parte ſue forme naturalior eſt hoī incorruptio qͣꝫ alijs rebus corruptibilibus: ſꝫ qꝛ ⁊ ipſa hꝫ materiā ex ꝯͣrijs compoſitā ex inclinatione materie ſeꝗtur corrupti bilitas in toto: ⁊ ẜm hoc hō eſt naliter corruptibilibus ẜm nam materie ſibi relicte: ſed non ẜm nam forme. Tres āprime rōnes ꝓcedunt ex parte materie: alie vero tres ex parte forme. Un̄ ad earum ſolutionem conſiderandū eſt ꝙ forma hoīs q̄ eſt aīa rōnalis ẜm ſuā incorruptibilitate. ꝓportionata eſt ſuo fini ꝗ eſt beatitudo ꝑpetua: ſed corpꝰ humanū qd̓ ē incorruptibile ẜm ſuā nam cōſideratū quodāmodo proportionatū eſt ſue forme ⁊ quodāmodo nō. Duplex enim conditio pōt attēdi in aliqua ma. vna.ſ. quā agens eligit: alia que non eſt ab agente electa: ſed eſt ẜꝫ cō ditionem nalem materie: ſicut faber ad faciendum cultel lū eligit mam duraꝫ ⁊ ductileꝫ que ſubtiliari poſſit vt ſiapta inciſioni: ⁊ ẜm hanc conditionem ferrū eſt ma proportionata cultello: ſed hoc ꝙ ferrum ſit frangibile ⁊ rubi ginem contrahens conſeꝗtur ex naͣli diſpoſitione ferri: nec hoc eligit artifex in ferro: ſed magis repudiaret ſi poſſet: vnde hec diſpoſitio materie non eſt proportionata intētioni artificis nec intentioni artis. Simil̓r corpus humanum eſt ma electa a na qͣꝫtum ad hoc ꝙ eſt temꝑate ꝯplexioni: vt poſſit eē ꝯueniētiſſimum organum tactus ⁊ aliaruꝫ vitutum ſenſitiuarum ⁊ motiuarum: ſed ꝙ ſit corruptibile hoc eſt ex conditione materie. nec eſt electum a naturaquin potius natura eligeret materiam incorruptibilem ſi poſſet: ſed deus cui ſubiacet omnis natura in ipſa inſtitutio ne hominis ſuppleuit defectum nature. ⁊ dono iuſticie orginalis dedit corpori incorruptibilitatem quandam: vt in primo dictum eſt ⁊ ſecundum hoc dicitur ꝙ deus mortem non fecit ⁊ ꝙ mors eſt pena peccati. Unde patet reſponſio ad obiecta. ¶ Queſtio. lxxxvi. Einde conſiderādū eſt de macula pctī. Et circa hoc q̄rūt duo. Primo vtꝝ macula anime ſit effectus peccati. Secūdo vtꝝ remaneat in anima poſt actum peccati. Ad primū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ pctm̄ non cauſet aliqͣꝫ maculā in aīa. na.n. ſuꝑior non pōt inguari ex ꝯtactu naͣe inferioris. vn̄ radius ſolaris nō inquat̉ ꝑ factū corpoꝝ fetidoꝝ: vt Aug. dic̄ ī li. ꝯͣ qn̄qꝫ hereſes. ſed aīa humana ē multo ſuꝑioris naͣe qͣꝫ res ꝯmutabiles ad quas peccando ꝯuertit̉. ergo ex eis maculā nō ꝯͣhit peccādo. ¶ Pͣ. pctm̄ ē principal̓r in volūtate: vt ſupra dcm̄ ē. volūtas āt ē in rōne: vt dr̄ in 3º. de aīa. ſꝫ rō ſiue intellectus nō maculat̉ ex ꝯſideratiōe quarūcūqꝫ reꝝ: ſꝫ magis ꝑficit̉: ergo nec volū tas ex pctō maculat̉. ¶ Pͣ. Si pctm̄ maculam cauſat: aut macula illa ē aliꝗd poſitiue: aut ē pͥuatio pura. ſi ſit aliꝗd po ſitiue: nō pōt eē niſi diſpō vel hītꝰ. nihil.n. aliud vr̄ ex actu cauſari: diſpoſitio āt ⁊ hitꝰ nō ē: ꝯtīgit.n. remota diſpoſitio ne vel hītu adhuc remanere maculā: vt pꝫ ī eo ꝗ peccauit mortal̓r ꝓdigalitate: ⁊ poſtea trāſmutat̉ mortal̓r peccādo ī hītuꝫ vitij opoſiti. nō ergo macula ponit aliꝗd poſitiue in aīa. Simil̓r ēt nec ē pͥuatio pura: qꝛ oīa pctā eueniūt ex ꝑte auerſiōis ⁊ pͥuatiōis gr̄e: ſeq̄ret̉ ergo ꝙ oīuꝫ pctōꝝ eēt vna macula: ergo macula nō ē effectꝰ pcti. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ di citur Eccle. 47. Salomoni dediſti maculaꝫ in gloria tua. ⁊ Eph̓. 5. Ut exhiberet ſibi gl̓ioſaꝫ eccl̓iam nō habēteꝫ maculā aut rugā. ⁊ vtrobiqꝫ loꝗt̉ de macula peccati: ergo ma cula eſt effectꝰ pctī. ¶ Rn̄º dd̓m: ꝙ macula ꝓprie dicit̉ corporalibꝰ qͣꝫdo aliqd̓ corpus nitidū perdit ſuū nitorē ex ꝯtactu alterius corꝑis: ſicut veſtis ⁊ auꝝ ⁊ argētū aut alid̓ hmōi. In rebus aūt ſpiritualibus ad ſimilitudinē huiꝰ oꝫ maculā dici: hꝫ auteꝫ anima hominis duplicē nitorē: vnuꝫ quidē ex refulgentia luminis vel naturalis rōnis ꝑ quā dirigit̉ in ſuis actibꝰ: aliū vero ex refulgētia diuini luminis.ſ. ſapientie ⁊ gr̄e: per quā etiā homo ꝑficitur ad bene ⁊ decēter agendū: eſt aūt quaſi ꝗdam aīe tactus quādo īherealiꝗbus rebus ꝑ amorem: cū autē peccat adheret rebꝰ aliquibꝰ cōtra lumen rōnis ⁊ diuine legis: vt ex ſupra dictis patet. vnde ipſum detrimētū nitoris ex tali cōtactu ꝓueni ens macula anime metaphorice vocat̉. ¶ Ad primuꝫ ergo dd̓m ꝙ anima nō inꝗnatur ex rebꝰ inferioribus virtu te eaꝝ: quaſi agentibꝰ eis in aīam: ſed magis ecōuerſo aīa ſua actione ſe ingnat inordinate eis inherendo ꝯtra lumen rationis ⁊ diuine legis. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓m ꝙ actio intellectꝰ ꝑficit̉ ẜm ꝙ res intelligibiles ſunt in ītellectu ꝑ modū ipſiꝰ intellectus: ⁊ ideo intellectus ex eis nō inficit̉: ſꝫ magis ꝑficit̉: ſed actus volūtatis conſiſtit in motū ad ipſas res: ita ⁊ amor conglutinat aīam rei amate: ⁊ ex hoc anima maculatur quādo inordinate īheret: ẜm illud Oſee. 9. Facti ſunt abominabiles ſicut ea q̄ dilexerunt. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ macula nō eſt aliꝗd poſitiue in aīa: nec ſignificat priuationē ſolā: ſed ſignificat priuationē quandaꝫ nitoris aīe in ordine ad ſuā cauſam q̄ eſt peccatū: ⁊ ideo diuerſa peccata diuerſas maculas inducunt: ⁊ eſt ſimile de vmbra q̄ eſt pͥuatio luminis ex obiecto alicuius corporis: ⁊ ẜm diuerſitatē cor porum obiectoꝝ diuerſificantur vmbre. Ad ſecūdū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ macula non ma neat in anima poſt actum peccati. nihil enim manet in anima poſt actum niſi habitus vel diſpoſitio. ſed macula non eſt habitus vel diſpoſitio: vt ſupra habitū ē. ergo macula n̄ manet in aīa poſt actum peccati. ¶ Pͣ. hoc modo ſe habet macula ad peccatum ſicut vnbra ad corpus: vt ſupra dictuꝫ eſt: ſed tranſeunte corpore non manet vmbra. ergo ⁊ tranſeunte actu peccati nō manet macula. ¶ Pͣ. omnis effectus dependet ex ſua cauſa: cauſa autē macule eſt actus peccati: ergo remoto actu peccati aon remanet macula in anima. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dr̄ Ioſue. 22. An parum eſt vobis qꝛ peccaſtis in beelphegor ⁊ vſqꝫ in pn̄tem diē macula huius ſceleris ī vobis ꝑmanet. ¶ Rn̄º dd̓m ꝙ macula pctī remanet in aīa etiā trāſeunte
zum Hauptmenü