Queſtio. LXXXVII 34 actu pctī: cuius eſt: qꝛ macula ſic̄ dcm̄ ē īportat quendā defectum nitoris ꝑꝑ receſſum a lumine rōnis vel diuine legis qͣꝫdiu māet extra huiuſmodi lumē manet in eo macula pctī: ſed poſtqͣꝫ redit ad lumē rōnis ad lumē diuinū qd̓ ſit gr̄am: tunc macula ceſſat. lꝫ aūt ceſſet actus pctī quo diſceſſit a lumine rōnis vel legis diuine: tn̄ ſtatim ad illud redit in quo fuerat: ſed reqͥritur aliquis motus voluntatis ꝯͣrius primo motui: ſic̄ ſi aliꝗs ſit diſtās alicui aliquem motū: non ſtatim ceſſante motū ſit ei ꝓpi quus: ſꝫ oꝫ appropīquet rediēs per motū ꝯͣriū. Ad pͥmū ergo dd̓ꝫ: poſt actū pctī nihil poſitiue remanet in aīa niſi diſpoſitio vel habitus: remanet tn̄ aliꝗd priuatiue. .ſ. priuatio ꝯiunctiōis ad diuinū lumē. Ad ſcd̓ꝫ dd̓ꝫ: tranſeunte obſtaculo corꝑis remanet corpus diaphonū in equali ꝓpinꝗtate hītudine ad corpus illuminās: ſta tim vibra trāſit: ſꝫ remoto actu pctī remanet aīa in ea habitudine ad deū. vn̄ ē ſimilis. Ad 3ᵐ dd̓m: actus pctī facit diſtantiā a deo: quā ꝗdē diſtantiā ſeꝗtur defectus nitoris hoc ſicut motus localis facit localē di­ſtantiā. vn̄ ſicut ceſſante motu locali non tollit̉ diſtantia lo­calis: ita nec ceſſante actu peccati tollit̉ macula. Queſtio. lxxxvij. Einde ꝯſiderandū ē de reatu pe ne. Et pͥª de ip̄o reatu de mortali veniali pctō diſtinguunt ẜꝫ reatū. Circa p̄mū q̄rūt̉ octo. Pri mo vtꝝ reatꝰ pene ſit effectus pctī. vtꝝ pctm̄ poſſit pena alteriꝰ pctī. vtꝝ aliqd̓ pctm̄ faciat reū eterna pena. vtꝝ faciat reū pena īfinita ẜꝫ qͣꝫtitatē. vtꝝ pctm̄ faciat reū eterna infinita pena. vtꝝ reatus pene poſ­ſit remanere poſt pctm̄. vtꝝ oīs pena inferat̉ pro ali­quo pctō. vtꝝ vnus ſit reus pene pro pctō alterius. Ad primū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ reatus pene non ſit effectꝰ pctī. qd̓.n. accn̄s ſe hē­ad aliꝗd non vr̄ eſſe ꝓprius effectus eius: ſꝫ reatus pene accn̄s ſe hꝫ ad pctm̄: cum ſit p̄ter intentionē peccantis: et go reatus pene non ē effectus pctī.. Maluꝫ non eſt boni: ſꝫ pena bona eſt ſit iuſta a deo. ergo non ē ef­fectus pctī qd̓ eſt maluꝫ.. Aug. dicit in pͥmo ꝯfeſ. oīs inordinatus aius ſibijpſi ē pena: ſꝫ pena non cauſat rea alterius pene: qꝛ ſic iret̉ in infinitū: ergo pctm̄ cauſa­reatū pene. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ dr̄ Ro. 2. Tribulatio angu­ſtia in aīam oēm oꝑantis malum. ſed operari malū eſt pec care: ergo pctm̄ inducit in penā: noīe tribulationis an­guſtia deſignat̉. Rn̄º dd̓ꝫ ex rebus nalibus ad res humanas driuat̉: vt id qd̓ ꝯͣ aliꝗd inſurgit ab eo detrimē patiat̉: videmus.n. in rebus nalibus vnū ꝯͣriū vehē mētius agit altero ꝯͣrio ſuꝑueniente: ꝑꝑ qd̓ aque calefacto magis ꝯgelantur: vt dr̄ in.. methauroꝝ. vn̄ in hoībus hoc ex naͣli inclinatione inuenit̉: vt vnuſqſqꝫ deprimat euꝫ ꝯͣ ip̄ꝫ inſurgit. manifeſtū ē āt q̄cūqꝫ ꝯtinent̉ ſub aliquo ordine ſunt quodāmō vnū in ordine ad pͥncipiū ordinis. vn̄ ꝗcꝗd ꝯͣ ordinem aliquā inſurgit: ꝯn̄s eſt vt ab ipſo ordi­ne a principe ordinis deprimat̉ āt pctm̄ ſit actus inordi­natus: manifeſtū eſt ꝗcūqꝫ peccat ꝯͣ aliquē ordinē agit: ab ipſo ordine ꝯn̄s eſt deprimat̉: ꝗdē rep̄ſſio pena eſt. Un̄ ẜm tres ordines ꝗbus ſubdit̉ humana voluntas triplici pena pōt puniri. primo ꝗdē.n. ſubdit̉ humana na ordini proprie rōnis. ordini exterioris hoīs gubernā­tis vel ſpūaliter vel tꝑaliter: politice ſeu iconomice. ſub­ditur vniuerſali ordini regiminis: ꝗlibet āt hoꝝ ordinū per pctm̄ ꝑuertit̉: ille peccat agit ꝯͣ rōnem ꝯͣ legē hu­manā ꝯͣ legem diuinā. vn̄ triplicem penā incurrit. vnā dem a ſeipſo eſt ꝯſcīe remorſus: aliā vero ab hoīe: ter­tiā vero a deo. Ad primū ergo dd̓ꝫ: pena ꝯſequitur pctm̄ inqͣꝫtum malū eſt rōne ſue inordinationis. vn̄ ſic̄ ma lum eſt accn̄s in actu peccātis preter intentionē ipſiꝰ: ita reatus pene. Ad ſcd̓ꝫ dd̓ꝫ pena ꝗdem iuſta pōt a deo ab hoīe inflicta. vn̄ ipſa pena non ē effectus pctī directe: ſꝫ ſolū diſpoſitiue: ſꝫ pctm̄ facit hoīem reū pene qd̓ eſt malū. Dicit.n. Dionyſius 4. ca. de di. no. puni­ri non eſt malū: ſꝫ fieri pena dignū: vn̄ reatus pene directe ponit̉ effectus peccati. Ad 3ᵐ dd̓m: pena illa inordi­nati animi debetur peccato ex hoc ordinem rationis uertit. ſit aūt reus alterius pene per hoc peruertit ordi­nem legis diuine vel humane. Ad ſecūdū ſic ꝓcedit̉. Un̄ pctm̄ poſſit pena pctī. pene.n. ſunt inducte vt eas hoīes reducant̉ ad bonū virtutis: vt pꝫ ph̓m ī lo. ethi. ſed pctm̄ non reducit̉ in bonū virtutis: ſꝫ in oppoſitū: ergo pctm̄ eſt pena pctī.. Pene iuſte ſunt a deo: vt pꝫ Aug. in libro. 83. q. pctm̄ aūt non ē a deo: ē iniuſtū: non pctm̄ pōt pena pctī.. De rōne pene ē ſit ꝯͣ voluntatē: ſed pctm̄ ē a volūtate: vt ex ſupra dictis pꝫ. pctm̄ pōt pena pctī. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Greg. dic̄ ſuꝑ Eze. q̄dam pctā ſunt pene pctī. Rn̄ dd̓ꝫ de pctō dupl̓r loꝗ poſſumꝰ. per ſe.ſ. per accn̄s. Per ſe ꝗdem nullo pctm̄ pōt eſſe pena pcti: pctm̄.n. ſe conſiderat̉ ẜm egredit̉ voluntate. ſic.n. hꝫ rōnem culpe: de rōne aūt pene eſt ſit ꝯͣ voluntatē: vt in pͥmo tum eſt. Unde manifeſtū eſt pctm̄ per ſe loquendo nul lo pōt pena pctī. Per accn̄s aūt pctm̄ pōt eſſe pe na peti tripl̓r. Primo ꝗdem ex ꝑte cāe eſt remotio ꝓ­hibētis. ſunt.n. cāe inclinantes ad pctm̄: paſſiones: tentatio diaboli: alia hmōi ꝗdem cāe impediunt̉ auxiliū di­uine gr̄e: ſubtrahit̉ per pctm̄. vn̄ cuꝫ ipſa ſubtractio gr̄e ſit q̄dam pena a deo: vt ſupra dcm̄ eſt: ſequit̉ accn̄s et pctm̄ qd̓ ex hoc ſeꝗt̉ pena dicat̉. hoc loꝗt̉ apl̓us Ro. 1. dicens. Propter qd̓ tradidit eos deus in deſideria cordis eoꝝ. ſunt aīe paſſiones: qꝛ.ſ. deſerti hoīes ab auxi lio diuine gr̄e vincunt̉ a paſſionibꝰ: hoc ſꝑ pctm̄ di­eſſe pena p̄cedentis pctī. Alio ex ꝑte ſub̓e actus affli­ctionē inducit: ſiue ſit actus interior: vt pꝫ in ipſa ira inui­dia: ſiue actus exterior: vt pꝫ aliꝗ graui labore opprimū tur dāno vt expleant actū pctī: ẜm illud Sap̄. 5. Laſſati ſumus in via iniqͥtatis. Tertio ex ꝑte effectus: vt.ſ. ali qd̓ pctm̄ dicat̉ pena reſpectu effectus ꝯn̄tis. ſꝫ his duobꝰ vltimis modis vnū pctm̄ non ſolū eſt pena p̄cedentis pctī ſꝫ ēt ſui. Ad pͥmū ergo dd̓ꝫ: hoc ēt aliꝗ puniunt̉ a deo ꝑmittit eos in aliqua pctā ꝓfluere ad bonū v̓tutis ordinat̉: qn̄qꝫ ꝗdē ēt ip̄oꝝ peccāt:.ſ. poſt pctm̄ humi­liores cautiores reſurgūt. ſemꝑ āt ē ad emēdationē alioꝝ vidētes aliquos ruere de pctō in pctm̄ magis reformi­dāt peccare: In alijs aūt duobus modis manifeſtū eſt pena ordinat̉ ad emēdationē: qꝛ hoc ip̄m laborē trimētū patit̉ in peccādo: natū eſt retrahere hoīes a pctō­ Ad ſcd̓m dd̓ꝫ: ratio illa procedit de pctō ẜm ſe. Et ſi militer dicendum eſt ad tertium. Ad tertiū ſic ꝓcedit̉. Un̄ nullū pctm̄ īducat reatū eterne pene. Pēa.n. iuſta ad­quat̉ culpe. iuſticia.n. eqͣlitas ē: vn̄ dr̄ Eſaie. 27. In mēſu­ra ꝯͣ menſurā adiecta fuerit iudicabit. ſꝫ pctm̄ ē tꝑale: inducit reatū pene eterne.. P ene medicine q̄­dam ſunt: vt dr̄ in. 2. ethicoꝝ. ſꝫ nulla medicina dꝫ eſſe in­finita: qꝛ ordinat̉ ad finem: qd̓ āt ordinat̉ ad finē ē infini : vt ph̓s dicit in primo politicoꝝ: ergo nulla pena dꝫ eſſe infinita.. Nullus ſapiens facit aliꝗd niſi ꝑꝑ ſe in ipſo delectet̉: ſꝫ deus non delectat̉ in ꝑditione hoīum: vt dicit̉ Sap̄. prīo. ergo puniet hoīes pena ſempiterna. Nihil qd̓ ē accn̄s ē infinitum: ſed pena eſt per accn̄s. .n. eſt ẜm nam eius punit̉: ergo non pōt in infinituꝫ du­rare. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄ Math̓. 25. Ibunt hi in ſupplicium eternū. Et Marci. 3. dicit̉. Qui āt blaſphemauerit ī ſpūꝫ ſctūm hēbit remiſſionē in eternū: ſꝫ erit reus eterni del­cti. Rn̄º dd̓m: ſicut ſupra dcm̄ eſt: pctm̄ ex hoc indu­cit reatum pene peruertit aliquē ordinē. manente aūt manet effectus: vn̄ qͣꝫdiu peruerſitas ordinis remanet ne­ceſſe eſt remaneat reatus pene. Peruertit autē aliꝗs or dinem quādoqꝫ ꝗdem reparabiliter: quandoqꝫ auteꝫ irre parabiliter: ſemꝑ.n. defectus quo ſubtrahit̉ principiuꝫ ir­reꝑabilis eſt: ſi autē ſaluetur principiū eius virtute alij de­fectus reparari pn̄t: ſicut ſi corrumꝑat̉ principiū viſiui: pōt fieri viſionis reparatio niſi ſola v̓tute diuīa: ſi v̓o ſaluo