Queſtio CVIII. dn̄s docet: ut ex cupiditate noſtra nō repetamꝰ: ſꝫ ſimꝰ pa rati ſi neceſſe fuerit ēt ampliora dare. Motū v̓o odij credebāt eſſe licitū ꝑꝑ p̄cepta legis data de hoſtiū īterfectōe: qd̓ ꝗdē lex ſtatuit ꝑꝑ iuſtitiā īplēdā: ut ſupra dcm̄ ē: n̄ ꝑꝑ odia exſaturāda. ⁊ iō dn̄s docet: ut ad inimicos dilectionē hēamus: ⁊ parati ſimus ſi neceſſe fuerit etiam benefacere: hec .i. p̄cepta ẜm p̄parationem animi ſunt accipienda: ut aug. exponit. ¶ Ad tertiū dd̓ꝫ: ꝙ p̄cepta moralia oīo in noua lege remanere debebāt: qꝛ ẜm ſe pertinent ad rōnē v̓tutis: p̄ cepta aūt iudicialia nō remanebāt ex neceſſitate ẜm modū quem lex determinauit: ſꝫ relinquebat̉ arbitrio hoīuꝫ vtꝝ ſic vel al̓r eſſet determinādū. ⁊ iō conuenienter dn̄s circa hec duo genera p̄ceptoꝝ nos ordinauit. Preceptoꝝ aūt cerimonialiū obſeruatio total̓r ꝑ rei īpletionē tollebat̉. ⁊ iō circa hmōi p̄cepta ī illa cōi doctrina nihil ordinauit. Oſten dit tn̄ alibi ꝙ totus corporalis cultus ꝗ erat determinatus ī lege erat ī ſpūalē cōmutādꝰ: ut pꝫ Io. 4. vbi dixit. Uenit hora qn̄ neqꝫ ī mōte hoc neqꝫ ī hieroſolymis adorabitis patrem: ſed veri adoratores adorabunt patrem ī ſpū ⁊ ve ritate. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ oēs res mūdane ad tria reducūt̉ .ſ. ad honores: diuitias: ⁊ delitias: ẜm illud.i. Io. 2. Omne quod eſt ī mundo cōcupiſcentia carnis eſt: qd̓ ꝑtinet ad delicias carnis: ⁊ concupiſcentia oculoꝝ: qd̓ ꝑtinet ad diuitias: ⁊ ſuꝑbia vite: qd̓ pertinet ad ambitum glorie ⁊ hono ris. Superfluas autem carnis delicias lex non ꝓmiſit: ſed magis ꝓhibuit: repromiſit aūt celſitudinē honoris ⁊ abudātiā diuitiaꝝ. Dr̄.n. Deutro. 28. Si audieris nocē dn̄i d̓i tui faciet te excelſiorē cunctis gentibus qͣꝫtum ad pͥmum. ⁊ poſt pauca ſubdit. Abundare faciet te oībꝰ bonis qͣꝫtū ad ſcd̓m. Que ꝗdē ꝓmiſſa ſic praue ītelligebant iudei: ut ꝑꝑ ea eſſet deo ſeruiendum: ſicut ꝑꝑ fineꝫ. ⁊ iō dn̄s hoc remouit oſtendens: pͥmo ꝙ opera v̓tutū nō ſunt faciēda ꝑꝑ humanā gloriā: ⁊ ponit tria oꝑa ad q̄ oīa alia reducunt̉. Nā oīa q̄ aliꝗs facit ad refrenandum ſeip̄m ī ſuis cōcupiſcentijs reducunt̉ ad ieiuniū: q̄cūqꝫ v̓o fiunt ꝑꝑ dilectionem ꝓximi reducuntur ad elemoſinā: quecūqꝫ v̓o ꝑꝑ cultū defiunt: reducunt̉ ad orationē. Ponit aūt hec tria ſpāliter qͣſi p̄cipua: ⁊ ꝑ q̄ hoīes maxime ſolent gloriā venerari. Scd̓o docuit ꝙ nō debemꝰ finē ꝯſtituere ī diuitijs cū dixit. No lite theſaurizare vobis theſauros ī terra. ¶ Ad 6ᵐ dd̓m: ꝙ dn̄s ſollicitudinē neceſſariā n̄ ꝓhibuit: ſꝫ ſollicitudinē īor dinatā. Eſt autem quadruplex ordinatio ſollicitudinis vitā da circa tꝑalia. Primo ꝗdē: ut ī eis finē n̄ cōſtituamꝰ: neqꝫ deo ſeruiamus ꝑꝑ neceſſaria victus: ⁊ veſtitꝰ: vn̄ dic̄. Nō lite theſaurizare vobis ⁊cͣ. Scd̓o ut n̄ ſic ſolicitemur de tē poralibꝰ cū deſꝑatiōe diuini auxilij: unde dn̄s dic̄. Scit pr̄ ueſter ꝙ his oībus īdigētis. Tertio ne ſit ſollicitudo p̄ſum ptuoſa: ut.ſ. hō cōfidat ſe neceſſaria uite ꝑ ſuā ſollicitudinē poſſe ꝓcurare abſqꝫ diuino auxilio qd̓ dn̄s remouet ꝑ hͦ ꝙ hō nō pōt aliꝗd adijcere ad ſtaturā ſuā. Quarto ꝑ hͦ ꝙ homo ſollicitudinis tempus preoccupat. qꝛ.ſ. de hoc ſollici tus eſt nunc quod non pertinet ad curā pn̄tis tēporis: ſed ad curā futuri: vn̄ dicit. Nolite ſolliciti eē ī craſtinū. ¶ Ad 6ᵐ dd̓m: ꝙ dominus non prohibet iudicium iuſtitie: ſine quo non poſſent ſancta ſubtrahi ab indignis: ſed prohibet iudicium inordinatum: ut dictum eſt. Ad quartuꝫ ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ ī conueniēter ī lege noua ꝯſilia q̄dā determina ta ſint ꝓpoſita. Cōſilia.n. dant̉ de rebꝰ expediētibꝰ ad finē ut ſupra dcm̄ ē: cū de ꝯſilio ageret̉: ſꝫ nō eadē oībꝰ exped unt. gͦ n̄ ſunt aliqua conſilia determinata oībus proponēda. ¶ Pͣ. Cōſilia dant̉ de meliori bono: ſꝫ nō ſunt determi nati gradꝰ melioris boni. ergo nō debēt aliqua determina ta cōſilia dari. ¶ Pͣ. Cōſilia pertinent ad perfectionē vite: ſed obedientia pertinet ad perfectionem uite. ergo inconuenienter de ea conſiliū non datur ī euāgelio. ¶ Pͣ. Mita ad ꝑfectionē uite ꝑtinētia īter p̄cepta ponūt̉: ſicut hͦ qd̓ dr̄. diligite inimicos ueſtros: ⁊ p̄cepta ēt q̄ dedit dn̄s apl̓is Matth̓. 10. gͦ īconuenienter traduntur ꝯſilia ī noua legetū qꝛ nō oīa ponūt̉: tū ēt qꝛ a p̄ceptis non diſtinguuntur. ¶ Sed ꝯͣ. Cōſilia ſapiētis amici magnā afferūt vtilitatē: ẜꝫ illud Prouer. 27. Unguento ⁊ narijs odoribꝰ delectatur cor: ⁊ bonis amici conſilijs aīa dulcorat̉: ſꝫ xp̄s maxīe eſt ſapiens: ⁊ amicus. ergo eius conſilia maximā vtilitatē con tinent: ⁊ ꝯuenientia ſunt. ¶ Rn̄º dd̓ꝫ ꝙ hec eſt differentia īter conſilium ⁊ p̄ceptum: ꝙ p̄ceptum īportat neceſſita tem: ꝯſilium aūt ī optione ponit̉ eius cui datur. ⁊ iō cōuenienter ī lege noua que eſt lex libertatis ſupra p̄cepta ſunt addita: cōſilia: nō aūt in ueteri lege q̄ erat lex ſeruitutis. oꝫ igr̄ ꝙ p̄cepta noue legis ītelligantur eſſe data de his q̄ ſūt neceſſaria ad cōſequēdum finem eterne beatitudinis ī qui lex noua īmediate ītroducit. Conſilia v̓o oꝫ eſſe de illis ꝑ q̄ melius ⁊ expeditius poteſt hō conſeꝗ finē p̄dictū. ē aūt hō conſtitutus īter res mūdi huius: ⁊ ſpūalia bona: ī ꝗbꝰ eterna beatitudo conſiſtit: ita ꝙ quāto plus inheret vni eo rum: tanto plus recedit ab altero: ⁊ ecōuerſo. Qui gͦ tota liter inheret rebus huius mundi: vt in eis fineꝫ conſtituat habens eas quaſi rationes ⁊ regulas ſuorum operum: to taliter excidit a ſpiritualibus bonis. ⁊ ideo huiuſmodi inor dinatio tollitur per precepta: ſed ꝙ homo totaliter ea que ſunt mūdi abijciat: nō ē neceſſariū ad ꝑueniēdū ī finē p̄dictum: qꝛ pōt hō vtens rebꝰ huius mūdi dūmodo ī eis fi nē nō cōſtituat ad beatitudinē eternā ꝑuenire: ſed expediti us ꝑueniet total̓r bona huius mūdi abdicādo. ⁊ iō d̓ hoc dantur ꝯſilia euāgelij. Bona aūt huius mūdi q̄ ꝑtinent ad vſum humane vite ī tribus cōſtituūt.ſ. ī diuitijs exteriorū bonoꝝ q̄ ꝑtinēt ad ꝯcupiſcētiā oculoꝝ ⁊ ī delicijs carnis q̄ ꝑtinēt ad ꝯcupiſcētiā carnis: ⁊ ī honoribꝰ q̄ ꝑtinēt ad ſuper biā vite: ſic̄ pꝫ.i. Io. 2. Hec aūt tria total̓r derelinquere ẜꝫ ꝙ poſſibile ē ꝑtinet ad ꝯſilia euāgelica. In ꝗbꝰ ēt tribꝰ fun dat̉ oīs religio q̄ ſtatū ꝑfectiōis ꝓfitet̉: nā diuitie abdicant̉ ꝑ pauꝑtatē: delicie carnis ꝑ ꝑpetuā caſtitatē: ſuꝑbia vite ꝑ obediētie ſeruitutē: Hec aūt ſimpl̓r obſeruata ꝑtinēt ad cō ſilia ſimpl̓r ꝓpoſita: ſꝫ obſeruatio vniuſcuiuſqꝫ eoꝝ in aliqͥ ſpāli caſu ꝑtinet ad ꝯſiliū ẜꝫ ꝗd.ſ. ī caſu illo: puta cū hō daaliquā elemoſinā pauperi qn̄ dare nō tenet̉ ꝯſiliū ſequitur quātū ad factū illud. Sil̓r ēt qn̄ aliqͥ tꝑe determinato a de lectationibꝰ carnis abſtinet: ut oratiōibꝰ vacet: ꝯſiliū ſequi tur ꝓ tꝑe illo. Sil̓r ēt qn̄ aliꝗs nō ſeꝗt̉ voluntatē ſuā ī aliqͥ facto quod licite poſſet facere conſilium ſequitur ī illo caſu puta ſi benefaciat inimicis ſuis qn̄ non tenetur: vel ſi offenſam remittat: cuius iuſte poſſet exigere vindictā. ⁊ ſic etiaꝫ oīa ꝯſilia ꝑticularia ad illa tria generalia ⁊ ꝑfecta reducūt̉. ¶ Ad pͥᵐ gͦ dd̓m: ꝙ p̄dicta ꝯſilia quātū ē de ſe ſunt oībꝰ expedientia: ſed ex indiſpoſitōe aliquoꝝ ꝯtingit ꝙ alicui ex pediētia non ſunt: qꝛ eorum affectus ad hoc non inclinatur ⁊ ideo dn̄s ꝯſilia euāgelica proponens ſemꝑ facit mentio nem de idoneitate hominum ad obſeruantiam conſilioꝝ. dans.n. ꝯſiliū ꝑpetue paupertatis Mat. 19. premittit. Si vis perfectus eſſe. ⁊ poſtea ſubdit. vade ⁊ vende oīa que habes. Sil̓r dans conſiliū ꝑpetue caſtitatis cū dixit. Sūt eunuchij ꝗ caſtrauerunt ſeipſos ꝑꝑ regnū celorum: ſtatim ſubdit: ꝗ pōt caꝑe capiat. Et ſil̓r apl̓s. i. ad Cor. 7. p̄miſſo conſilio virginitatis dic̄. Porro hoc ad utilitatem veſtraꝫ dico non ut laqueum nobis inijciam. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ me liora bona particulariter in ſingulis ſunt indeterminata: ſed illa que ſunt ſimpliciter: ⁊ abſolute meliora bona in vniuer ſali ſunt determinata: ad que etiam omnia illa particularia reducuntur: ut dictum eſt. ¶ Ad tertiū dd̓ꝫ ꝙ etiam con ſilium obedientie dominus ītelligitur dediſſe in hoc ꝙ dixit. Et ſequatur me quem ſequimur non ſolum imitando opera: ſed etiam obediendo mandatis ipſius: ẜꝫ illud Io. .i. Oues mee uocem meam audiunt: ⁊ ſequuntur me. ¶ Ad quartum dd̓m: ꝙ ea que de uera dilectione inimicorum: ⁊ ſimilibus. dn̄s dicit Matth̓. 5. ⁊ Luc̄. 6. ſi referantur ad preparationem animi ſunt de neceſſitate ſalutis: ut.ſ. homo ſit paratus benefacere inimicis. ⁊ alia hmōi fa cere cum neceſſitas hoc requirat. ⁊ ideo inter precepta po nuntur: ſed ut aliquis inimicis hoc exhibeat prompte in actu: ubi ſpecialis neceſſitas non occurrit: pertinet ad conſi lia particularia: ut dictum eſt. Illa autem que ponuntur Math̓. 10. ⁊ Luc̄. 9. ⁊.10. fuerunt quedam precepta diſci pline pro tempore illo: uel conceſſiones quedam: ut ſupra dictuꝫ eſt. ⁊ ideo non inducuntur tāqͣꝫ conſilia.
zum Hauptmenü