Tabula Ueſtio. 55. de vicijs oppoſitis prudentie que habent ſimilitu dinem cum prudentia. vtꝝ prudētia carnis ſit peccatum. . vtrum ſit peccatum mortale. . vtrum aſtutia ſit pctm̄ ſpeciale. vtrum dolus ſit peccatuꝫ ad aſtu tiam pertinens. . vtꝝ fraus ad aſtutiam pertineat. . vtꝝ ſollicitudo tꝑaliū reꝝ ſit licita . vtrum ſit licitum aliquis ſit ſol licitus in futurum. . vtrum predicta vicia oriantur ex quaritia. Ueſtio. 16. de preceptis ꝑtinen­tibus ad prudentiam. vtꝝ de prudētia fuerit dādū aliqd̓ p̄ceptū īter p̄cepta decalogi. vtꝝ in veteri lege fuerint ꝯueniē­ter poſita p̄cepta ꝓhibitiua de vi­cijs oppoſitis prudentie. Ueſtio. 57. iuſtitia: iure. vtrum ius ſit obiectum iuſtitie. vtꝝ ius cōueniēter diuidat̉ in ius naturale poſitiuum. . vtrum ius gentium ſit idem quod ius naturale. vtrum ius dominatiuuꝫ ius pa­ternū debeant diſtingui. Ueſtio. 58. de iuſtitia. quid ſit iuſtitia. vtꝝ iuſtitia ſemꝑ ſit ad alteruꝫ. vtrum iuſtitia ſemꝑ ſit virtus. vtꝝ ſit ī volūtate ſic̄ in ſubiecto. . vtrum ſit virtus generalis. . vtꝝ ẜm eſt virtus generalis ſit idem in eſſentia virtute. vtrū ſit aliqͣ iuſtitia ꝑticularis. s. vtꝝ iuſtitia ꝑticularis habeat pro priam materiam. vtrum ſit circa paſſiones vel circa operationes tm̄. io vtꝝ mediū iuſtitie ſit mediū rei. ii. vtrū actus iuſtitie ſit reddere vni cuiqꝫ quod ſuum eſt. 12º vtruꝫ iuſtitia ſit p̄cipua inter oēs virtutes morales. Ueſtio. 59. de iniuſtitia. vtꝝ iniuſtitia ſit ſpeciale vicium. vtꝝ iniuſta agere ſit ꝓpriū iniuſti. . vtrum aliquis poſſit iniuſtuꝫ pati non volens. . vtrum iniuſtitia ex ſuo genere ſit peccatum mortale. Ueſtio. 60. de iudicio. vtrū iudicium ſit actus iuſtitie. vtrum ſit licitum iudicare. . vtrum iudicandum ſit per ſuſpi­tiones. vtrum dubia ſint in melioreꝫ par tem interpretanda. . vtrum iudicium ſit ſemper ẜm le­ges ſcriptas proferendum. . vtrum iudicium per vſurpationeꝫ peruertatur. Ueſtio. 6. de ꝑtibus iuſtitie I de ꝑtibꝰ ſubiectiuis ſunt ſpēs iu­ſtitie.ſ. ꝯmutatiua diſtributiua. vtrum diſtributiua cōmutatiua ſint due ſpecies iuſtitie. vtruꝫ eodem modo in eiſdem me dium accipiatur. vtrum ſit eorundeꝫ vniformis vel multiplex materia. vtrum ẜm aliquā eaꝝ ſpērum iu ſtum ſit idem qd̓ cōtrapaſſum. Ueſtio. 62. de reſtitutione eſt actus cōmutatiue iuſtitie. vtrum reſtitutio ſit actus cōmuta­tiue iuſtitie. vtrum ſit neceſſarium ad ſalutem omne ablatum reſtitui. vtrum oporteat illud multiplica­tum reſtituere. vtrum oporteat reſtitui qd̓ quis non abſtulit. . vtruꝫ oporteat reſtitui ei a quo ac­ceptum eſt. . vtꝝ opoteat r̄ſtituere accepit. vtrum aliquem alium. . vtrum ſit ſtatim reſtituendum. Ueſtio. 63. de vicijs oppoſitis p̄dictis iuſtitie partibus: pͥmo de acceptiōe perſonaꝝ que oppo­nit̉ iuſtitie diſtributiue. vtꝝ ꝑſonaꝝ acceptio ſit peccatuꝫ. vtꝝ habeat locum in diſpenſatio ne ſpiritualium. vtrum habeat locum in exhibitio ne honoris. vtꝝ habeat locum in iudicijs. Ueſtio. 64. de vicijs oppoſitis cōmutatiue iuſtitie: primo de homicidio per qd̓ īfertur nocumē tum ꝓximo in perſona. vtrum occidere aīalia bruta vel ēt plantas ſit peccatum. vtꝝ occidere pctōrē ſit licitum. vtrum hoc liceat priuate perſone vel ſolum publice. 4. vtrum hoc liceat clerico. . vtꝝ liceat alicui occidere ſeip̄m. . vtrum liceat alicui occidere hom nem iuſtum. vtruꝫ liceat alicui occidere homi nem ſe defendendo. . vtrum homicidiuꝫ caſuale ſit pec catum mortale. Ueſtio. 65. de iniurijs in perſo­nam proximi cōmiſſis. vtruꝫ mutilare aliquē in membro in aliquo caſu ſit licitum. vtrum liceat parentibꝰ v̓berare fi lios dominis ſeruos. vtꝝ liceat aliquē hoīeꝫ īcarcerare. vtrum aggrauet̉ peccatuꝫ ex hoc predicte iniurie īferunt̉ in per­ſonas alijs coniunctas. Ueſtio. 66. de furto per qd̓ īfer­tur nocumētū ꝓximo in rebus. vtrum poſſeſſio exteriorum rerum ſit homini naturalis. vtrum licitum ſit aliquis ali­quam poſſideat quaſi propriam. vtrum furtum ſit occulta acceptio rei aliene. vtrum rapina ſit peccatuꝫ ſpē dif­ferens a furto. . vtrum omne furtum ſit peccatum. . vtrū furtuꝫ ſit peccatum mortale. vtrum liceat furari in neceſſitate. vtꝝ oīs rapīa ſit pctm̄ mortale. . vtꝝ rapīa ſit grauiꝰ pctm̄ qͣꝫ furtū. Ueſtio. 67. de iniuſticia iudicis in iudicando. vtrum aliquis poſſit iuſte iudicare eum qui non eſt ſibi ſubditus. vtꝝ liceat iudici ſnīaꝫ ferre ꝑꝑ v̓i­tate quā nouit ea ſibi ꝓponunt̉. vtruꝫ iudex poſſit aliquem iniuſte condēnare non accuſatum. vtrū poſſit licite penam relaxare­Ueſtio. 68. de his que pertinen­ad iuſtam accuſationem. vtrum homo accuſare teneatur. vtrū accuſatio faciēda ſit ī ſcriptis qūo accuſatio ſit vitioſa. qͣl̓r male accuſantes ſint puniēd Ueſtio. 69. īiuſtitia ex ꝑte re­ſiue accuſati in ſua defenſione. vtrū peccet ꝗs mortaliter negādo veritatē quam cōdē naretur. vtrum liceat alicui calūnioſe ſe de­fendere. vtrum liceat alicui iudicium ſub terfugere appellando. vtrum liceat alicui damnato per violentiam ſe defendere ſi adſit facultas. Ueſtio. 70. de iniuſtitia ex par­te teſtis in teſtificando. vtrum homo teneatur ad teſtimo­nium ferendum. vtrum duorum vel trium teſtimo nium ſufficiat. vtrum alicuius teſtimoniuꝫ repel­latur abſqꝫ eius culpa. vtrum ꝑhibere falſuꝫ teſtimoniū ſit peccatum mortale. Ueſtio. 7. de iniuſtitia que fiti iudicio ex parte aduocatorum. vtꝝ aduocatꝰ teneat̉ p̄ſtare patro­cinium cauſe pauperum. vtrum aliqui debeant arceri ab of ficio aduocati. . vtrum aduocatus peccet iniuſtam cauſam defendendo. vtrum peccet pecuniam accipien do pro ſuo patrocinio. Ueſtio. 72. de iniurijs verborū que fiunt extra iudicium. pri­mo de contumelia. quid ſit contumelia. vtrum omnis contumelia ſit pec­catum mortale. vtrum oporteat contumelioſos re­primere. de origine contumelie.