Tabula ⁊ vtrum in laudibus dei ſint cantus adhibendi. Ueſtio. 2. de ſuperſtitione que opponitur religioni. p̄ vtrum ſuperſtitio ſit vitium religio ni contrarium. 2º. vtrū ſuperſtitio habeat plures partes ſeu ſpecies. Ueſtio. 3. de ſpeciebus ſuperſti tionis. ⁊ pͥmo qͣꝫtum ad indebitum cultum veri dei. pͦ vtrū in cultū veri dei poſſit eſſe aliquid pernicioſum. 2º vtꝝ poſſit ibi eē aliꝗd ſuꝑfluum. Ueſtio. 94. de idolatria. p̄ vtrum idolatria ſit ſpecies ſuperſtitionis. 2º. vtrū idolatria ſit peccatum. : vtrū ſit grauiſſimū peccatoꝝ. 4º vtꝝ cā idolatrie ſit ex parte hoīs. Ueſtio. 95. de diuinationibus. p vtrū diuinatio ſit peccatum. 2º vtrū ſit ſpecies ſuperſtitionis. 3º. de ſpeciebus diuinationis. 4º. vtruꝫ diuinatio que fit per demones ſit licita. 5º. vtrū diuinatio que ſit ꝑ aſtra ſit licita. 6º. vtrum diuinatio que fit per ſōnia ſit licita. 7º. vtrū diuinationes que fiūt ꝑ augu ria ⁊ alias huiuſmodi obſeruantias ſint licite. 8º. vtrum diuinatio que fit per ſortes ſit licita. Ueſtio. 6. de ſuperſtitionibus obſeruantiarum. pͦ vtrū vti obſeruātijs puta artis notorie ad ſcīam acꝗrendam ſit licitum. 2º vtrū vti obſeruantijs ad īmutatio nem corporum: puta ad ſanitatem ⁊ huiuſmodi ſit licitum: 3º vtrum vti obſeruantijs ad precognoſcendū aliqua fortunia vel infortunia ſit licitum 4º vtrum vti ſuſpēſionibus ſacroruꝫ verboruꝫ ad collum ſit licitum. Ueſtio. 97. de tētatione qua deus tentatur. pͦ in quo conſiſtat dei tentatio. 2º vtrum tentare deum ſit peccatuꝫ. 3º cui virtuti opponatur: vtrum.ſ. religioni. 4º vtrum tentare deum ſit grauius peccatum qͣꝫ ſuperſtitio. Ueſtio. 98. de perturio. pͦ vtrum falſitas requiratur ad periurium. 2º vtrum periuriū ſemper ſit peccatum. 3º vtrum ſemꝑ ſit peccatū mortale. 4º vtrum peccet ille qui iniungit iuramentum periuro. Ueſtio. 99. de ſacrilegio. pͦ quid ſit ſacrilegium. 2º vtrum ſit ſpeciale peccatum. 3º de ſpeciebus ſacrilegij. 4º de pena ſacrilegij. Ueſtio. io. de ſimonia. pͦ quid ſit ſimonia. 2º vtrum liceat pro ſacramentis pecuniam accipere. 3º vtrum liceat pecuniam accipere ꝓſpiritualibus actibus. 4º vtrum liceat vendere ea que ſunt ſpiritualibus annexa. 5º. vtrum ſolum munus a manu faciat ſimoniacum an etiam munus a lingua ⁊ ab obſequio. 6º. de pena ſimoniaci. Ueſtio. ii. de pietate. pͦ ad quos pietas ſe extendat. 2º quid per pietatem aliquibus exhibeatur. 3º vtrum pietas ſit ſpālis v̓tus. 4º vtrū religionis obtētu ſit pietatis officium p̄termittendum. Ueſtio. 12. de obſeruantia. pͦ vtrum obſeruantia ſit ſpecialis v̓tus ab alijs diſtincta. 2º quid ſit obſeruantia. 3º. vtrum obſeruantia ſit potior v̓tus qͣꝫ pietas. Ueſtio. 13. de dulia que eſt prima pars obſeruantie. pͦ vtrum honor ſit aliquid ſpirituale vel corporale. 2º vtrum honor debeatur ſolis ſuperioribus. 3º vtrum dulia cuius eſt exhibere honorem vel cultum ſuperioribꝰ ſit ſpecialis virtus a latria diſtincta. 4º. vtrū dulia per ſpecies diſtinguatur. Ueſtio. 14. de obedientia que eſt pars obſeruantie. pͦ vtrū hō debeat homini obedire. 2º vtrum obedientia ſit ſpecialis vir tus. 3º vtrum obedientia ſit maxima virtutum. 4º vtrū deo ſit ī oībꝰ obediēdū 5º vtrum ſubditi ſuis prelatis tenean tur in omnibus obedire. 6º. vtrum fideles teneantur poteſtati bus ſecularibus obedire. Ueſtio. 105. de inobedientia. pͦ vtrum inobedientia ſit pecca tum mortale. 2º vtruꝫ inobedientia ſit grauiſſimū peccatorum. Ueſtio. 106. de gratia ſiue gratitudine. pͦ vtrum gratia ſit ſpecialis virtus ab alijs diſtincta. 2º. vtrum īnocens teneatur ad maiores gratiarum actiones deo qͣꝫ penitens. 3º. vtruꝫ homo teneat̉ ſemꝑ ad gratias beneficijs humanis reddendas. 4º vtrum retributio gratiarū ſit differenda. 5º vtrum ſit menſuranda ẜm acceptum beneficium vel ẜm dātis aſ fectum. 6º. vtrum oporteat aliquid maius rependere. Ueſtio. 107. de ingratitudine. ꝑ vtrum ingratitudo ſit pctm̄. 2º vtrum ſit peccatum ſpeciale. 3º vtrum omnis ingratitudo ſit peccatum mortale. 4º vtrum ingratis ſint beneficia ſub trahenda. Ueſtio. ios. de vindicatione. pͦ vtrum vindicatio ſit licita. vtrum ſit ſpecialis virtus. 3º de modo vindicandi. 4º in quos ſit vindicta exercenda. Ueſtio. 109. de veritate. ꝑ vtrum veritas ſit virtus. 2º vtrum ſit ſpecialis virtus. 3º vtrum ſit pars iuſtitie. 4º vtrum magis declinet in minus Ueſtio. 110. de mendacio quod eſt vitium veritati oppoſitum. p̄ vtrum mendacium ſemper oppo natur veritati quaſi continēs falſitatem. 2º de ſpeciebus mendacij. 3º vtrum mendacium ſemper ſit peccatum. 4º vtrum ſemper ſit peccatum mortale. Ueſtio. iii. de ſimulatione ⁊ hypocriſi. pͦ vtrum omnis ſimulatio. ſit pe tum mortale. 2º vtrum hypocriſis ſit ſimulatio. 3º. vtrum ſimulatio opponatur veritati. 4º vtrum ſit peccatū mortali Ueſtio. 112. de iactantia. p̄ cui virtuti opponatur. 2º vtrum ſit peccatum mortale. Ueſtio. 113. de ironia. pͦ vtrum ironia ſit peccatum 2º vrrum ſit minus peccatum qͣꝫctantia. Ueſtio. 114. de amicitia que afabilitas dicitur. pͦ vtrum ſit ſpecialis virtus. 2º vtrum ſit pars iuſtitie. Ueſtio. iij. de adulatione. p̄ vtrum adulatio ſit peccatum. 2º vtrum ſit peccatum mortale. Ueſtio. 116. de litigio. p vtrum opponatur virtuti amicitie. 2º vtrum ſit maius peccatum qͣꝫ adulatio. Ueſtio. 117. de liberalitate. p̄ vtrum liberalitas ſit virtus. 2º que ſit eius materia. 3º quis ſit eius actus.
zum Hauptmenü