LXVI. De furto 73 dere viaꝫ alijs ad potiēdū coībus bonis. illicitū ē appro­priare ſibi aliquā rem cōem.. Amb. dicit habet̉ in decretis diſ. 47. ca. Sicut hi. Propriuꝫ nemo dicat qd̓ eſt cōe. appellat aūt cōes res exteriores: ſic̄ pꝫ ex his premit tit. vr̄ illicitū aliꝗs appropriet ſibi aliquā exterio . Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Aug. dicit in lib. de hereſibus. Apl̓ici dicū tur ſe hoc noīe arrogātiſſime vocauerūt eo ī ſuā cōio­nem acciperent vtentes ꝯiugibꝰ res ꝓprias poſſiden tes: qͣles hꝫ catholica eccl̓ia mōachos clericos pl̓imos. ſꝫ iſti heretici ſunt ſe ab eccl̓ia ſeparantes nullā ſpem putant eos hr̄e vtunt̉ his rebꝰ ꝗbus ipſi carent. ē erro­neū dicere non liceat hoī ꝓpria poſſidere. Rn̄º. dd̓ꝫ: circa exteriorē duo cōpetūt hoī: quoꝝ vnū eſt ptās curandi diſpēſandi qͣꝫtum ad hoc licitū eſt ꝓpria poſſideat. ē etiā neceſſariū ad humanā vitā ꝑꝑ tria. Pri mo ꝗdē qꝛ magis ſollicitꝰ eſt vnuſꝗſqꝫ ad ꝓcurādū aliꝗd qd̓ ſibi ſoli ꝯpetit qͣꝫ id qd̓ ē cōe oīum vel multoꝝ: qꝛ vnuſ­quiſqꝫ laborē fugies relinꝗt alteri id qd̓ ꝑtīet ad cōe ſic̄ ac cidit in multitudine miniſtroꝝ. Alioº qꝛ ordinatiꝰ res hu mane tractant̉ ſi ſingulis īmineat ꝓpria cura alicuiꝰ rei curande: eſſet aūt ꝯfuſio ſi ꝗlibet īdiſtincte q̄libet ꝓcura­ret. qꝛ hoc magis pacificus ſtatus hoīum ꝯſeruat̉ vnuſqͥſqꝫ re ſua ꝯtētus ē. vn̄ videmꝰ īter eos cōiter ex indiuiſo aliꝗd poſſidēt frequētiꝰ iurgia oriunt. aliud ve ro qd̓ ꝯpetit hoī circa res exteriores ē vſus ip̄aꝝ. qͣꝫtū ad hoc dꝫ homo hr̄e res exteriores vt ꝓpͥas ſꝫ vt cōes: vt .ſ. de facili aliꝗs eas cōicet in neceſſitates alioꝝ. Un̄ apl̓s dicit pͥª ad Thimo. vlti. Diuitibus huius ſeculi p̄cipe faci­le tribuere cōicare. Ad pͥmum dd̓ꝫ cōitas reꝝ attri buit̉ iuri naͣli: qꝛ ius naͣle dictet oīa eſſe poſſidenda cōi ter nihil qͣſi ꝓpriū poſſidendū: ſꝫ qꝛ ẜm ius naͣle non ē diſtinctio poſſeſſionū: ſꝫ magis ẜꝫ humanū ꝯdictū quod ꝑtinet ad ius poſitiuū: vt ſupra dcm̄ ē: vn̄ ꝓprietas poſſeſ­ſionū non eſt ꝯͣ ius naͣle. ſed iuri naͣli ſuperaddit̉ adinuē tionē rōnis hūane. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ille p̄ueniens ad ſpe ctacula ſi p̄pararet alijs viā illicite ageret: ſꝫ ex hoc illi­licite agit alios ꝓhibꝫ. ſil̓r diues illicite agit ſi p̄oc­cupās poſſeſſionē rei a pͥncipio erat cōis alijs cōicat. pec cat aūt ſi alios ab vſu illiꝰ rei īdiſcrete ꝓhibeat. vn̄ Baſi­liꝰ ibidē dicit. Cur tu abūdas ille vero mēdicat niſi vt tu bone diſpēſatiōis merita ꝯſeqͣris: ille vero patiētie p̄mijs coronet̉. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ dicit Amb. nemo ꝓprium di­cat qd̓ ē cōe. loꝗtur de ꝓprietate qͣꝫtum ad vſum. vn̄ ſub­dit: pluſqͣꝫ ſufficeret ſumptui violenter obtentum eſt. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ſit de rōne furti occulte acciꝑe alienaꝫ. Illd̓ .n. qd̓ diminuit pctm̄ videt̉ ad rōnē pctī ꝑtinere: ſed in occulto peccari ꝑtinet ad diminutionē pctī: ſic̄ ecōtrario ad exagerēdū pctm̄ quorūdā dr̄ Iſa.3. Pctm̄ ſuū qͣſi ſodo ma p̄dicauerūt nec abſcōderunt. eſt de rōne furti oc culta acceptio rei aliene.. Ambo. dic̄ habet̉ in d̓cre tis diſ. 47. Minꝰ eſt crimis hn̄ti tollere qͣꝫ poſſis abū das indigentibꝰ denegare. ſicut furtū ꝯſiſtit in acceptio ne rei aliene: ita in detētiōe ipſiꝰ.. pōt furtū ab alio acciꝑe ēt qd̓ ſuū eſt: puta quā apud aliū depoſuit vl̓ ē ab eo iniuſte ablata: ē ergo de rōne furti ſit occul­ta acceptio rei aliene. Sed ꝯͣ eſt qd̓ Iſido. dicit in li. ety­mologiaꝝ: Fur a furuo dictꝰ ē.i. a fuſco: noctis vtit̉ te­pore. Rn̄º. dd̓m ad rōnē furti tria cōcurrūt. quoruꝫ pͥmum cōuenit ſibi ẜm ꝯͣriat̉ iuſtitie vnicuiqꝫ tribuit qd̓ ſuum ē. ex hoc cōpetit ei vſurpat alienū. ſcd̓m vero ꝑtinet ad rōnē furti ꝓut diſtinguit̉ a pctīs ſūt ꝯͣ perſonā ſicut ab homicidio adulterio. ẜm hoc cōpetit furto ſit circa poſſeſſam. ſiꝗs.n. accipiat id qd̓ ē alteriꝰ qͣſi poſſeſſio: ſed quaſi ꝑs: ſicut ſi amputet mēbꝝ: vl̓ ſic̄ ꝑſona cōiuncta: vt ſi auferat filiā vl̓ vxorē: hꝫ ꝓprie rōnē fur ti. Tertia dr̄ia ē ꝯplet rōneꝫ furti: vt.ſ. occulte vſurpet̉ alienuꝫ. ẜm hoc ꝓpria furti eſt vt ſit occulta acceptio rei aliene. Ad pͥmum dd̓m occultatio qn̄qꝫ ꝗdē eſt pctī puta ꝗs vtit̉ occultatiōe ad peccādū ſic̄ accidit in fraude dolo. hoc diminuit: ſꝫ conſtituit ſpēm pctī. ita eſt in furto. Alioº occultatio ē ſimplex circūſtā tia pctī. ſic diminuit pctm̄: qꝛ ſignū verecūdie eſt: tum qꝛ tollit ſcandalū. Ad ſcd̓m dd̓m detinere id qd̓ alte ri debet̉ eandē rōne nocumēti hꝫ acceptōe iniuſta. ſub iniuſta acceptiōe ītelligit̉ et iniuſta detētio. Ad ter tium dicendum nihil prohibet id quod eſt ſimpliciter vniꝰ ẜm ꝗd alteriꝰ: ſic̄ res depoſita ē ſimpl̓r ꝗdē d̓ponē tis. ſed eſt eius apud quem deponit̉ quātum ad cuſtodiā. id qd̓ eſt per rapinam ablatum eſt rapientis non ſimpl̓r ſed quantum ad detentionem. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ furtuꝫ ra­pina ſint pctā dr̄ia ſpē. Furtū .n. rapina differūt ẜm occultū manifeſtū. furtū.n. īpor tat occultā acceptionē: rapina v̓o violētā manifeſtā. ſed in alijs gn̄ibꝰ pctōruꝫ occultū manifeſtū diuerſificāt ſpēm. furtū rapina ſūt pctā ſpē diuerſa.. Mo­ralia recipiūt ſpēm a fine. vt ſupra dcm̄ ē. Sꝫ furtū rapi na ordinant̉ ad eundē finē.ſ. ad hn̄dū aliena. differūt ſpē.. Sicut rapit̉ aliꝗd ad poſſidēdum: ita rapit̉ mu­lier ad delectādū. vn̄ Iſido. dicit in li. etymologiaruꝫ raptor dr̄ corruptor: rapta dr̄ corrupta: ſꝫ raptus dr̄ ſiue mulier auferat publice ſiue occl̓te. res poſſeſſa rapi dr̄ ſiue occulte ſiue publice rapiat̉. differūt furtū rapi­na. Sed ꝯͣ ē ph̓s in. j. ethi. diſtīguit furtum a rapina: ponēs furtū occultū: rapinā v̓o violetam. Rn̄º. dd̓ꝫ furtū rapina ſūt vitia iuſtitie oppoſita inqͣꝫtū aliꝗs alte­ri facit iniuſtū. nullꝰ aūt patit̉ iniuſtū volēs: vt ꝓbat̉ in. 5. ethi. furtū rapina ex hoc hn̄t rōnē pctī acceptio ē īuoluntaria ex ꝑte eiꝰ cui aliꝗd ſubtrahit̉. īuoluntariū aūt duplicit̓ dr̄.ſ. per ignorātiā violētiā: vt hētur in. 3. ethi. aliam rōne pctī hꝫ rapina aliā furtū: ꝑꝑ hoc differūt ſpē. Ad pͥmū dd̓m in alijs gn̄ibus pctōꝝ attēdi tur pctī ex aliquo īuoluntario ſic̄ attēdit̉ in pctīs oppo ſitis iuſtitie. vbi occurrit diuerſa īuolūtarij ē diuer ſa ſpēs pctī. Ad 2ᵐ dd̓m finis remotꝰ rapine furti idē ē. ſꝫ hoc ſuffic̄ ad idētitatē ſpēi: qꝛ ē diuerſitas ī fini bꝰ ꝓximis. raptor.n. vult ꝓpriā ptātē obtinere: fur v̓o aſtutiā. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ raptꝰ mulieris p̄t occultꝰ ex parte mulieris rapit̉. ideo ēt ſi ſit occultꝰ ex parte alio ruꝫ quibus rapitur: adhuc remanet ratio rapine ex parte mulieris cui violentia infertur. Ad quintum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ furtū ſem per ſit pctm̄. Nullū.n. pctm̄ cadit ſub p̄cepto diuino dr̄.n. Ecc. 15. Nemini mādauit īpie age­re: ſed d̓s īuenit̉ p̄cepiſſe furtū. dr̄.n. Exo. 12. Fecerūt filij iſrael ſic̄ p̄ceperat dn̄s moyſi expoliauerūt egyptios. er­go furtū ſemꝑ ē pctm̄.. Ille īuenit rem ſuā ſi accipiat videt furtū ꝯmittere: qꝛ accipit alienaꝫ. ſed hoc vr̄ licitū ẜꝫ naͣlē eꝗtatē: vt iuriſte dn̄t. vr̄ furtū ſemꝑ ſit pctm̄.. Ille acccipit ſuā vr̄ pecca re agat ꝯͣ iuſtitiā cꝰ eꝗtatē tollit: ſꝫ furtū cōmitti tur ēt ſi aliꝗs ſuā occl̓te accipiat ab altero detētā vl̓ cu ſtodiā. vr̄ furtū ſemꝑ ſit pctm̄. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ dicit̉ Exo. 20. furtū facies. Rn̄º. dd̓m ſi aliꝗs conſide ret furti rōnē: duas rōnes pctī in eo inueniet. Prīo ꝗdeꝫ ꝓpter ꝯͣrietatē ad iuſtitiā reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. ſic furtū iuſtitie opponit̉ inqͣꝫtū furtū eſt acceptio rei aliene. rōne doli ſeu fraudis quā fur cōmittit occulte qͣſi ex inſidijs alienā vſurpādo. vn̄ manifeſtū eſt furtuꝫ eſt pctm̄. Ad pͥmū dd̓ꝫ acciꝑe alienā vel occulte vel māifeſte auctoritate iudicis hoc d̓cernētis ē furtū