CXII. De iactantia ipſe eſt: ſed ſimulat: ſic in eccleſijs in vita humana qui ſe vult videri qd̓ eſt hypocrita ē. ſimulat eniꝫ ſe iu­ſtu: exhibet. Sic igit̉ dd̓ꝫ eſt hypocriſis ſimulatio ē: aūt oīs ſimulatio: ſꝫ ſolū illa ꝗs ſimulat ꝑſonā alteriꝰ ſic̄ pctōr ſimulat ꝑſonā iuſti. Ad pͥᵐ dd̓ꝫ opꝰ exte rius naͣl̓r ſignificat ītētionē. qn̄ ergo aliꝗs bona oꝑa fa cit ex ſuo gne ad dei ẜuitiū ꝑtinētia q̄rit deo placere ſꝫ hoībꝰ: ſimulat rectā intētionē quā hꝫ. Un̄ Greg. dic. 31. moral̓. hypocrite cās dei deẜuiūt ītētioni ſeculi: qꝛ ipſa quoqꝫ que ſe agere ſcā oſtēdūt: ꝯuerſionē q̄rūt ho­minū: ſꝫ auras fauorū. ita ſimulāt mēdaciter intētioneꝫ rectā quā habēt: qͣꝫuis ſimulēt aliqd̓ rectū opus qd̓ agāt. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ hītus ſcītatis: puta religiōis vel clericatꝰ ſignificat ſtatū quo ꝗs obligat ad oꝑa ꝑfectiōis. ꝗs habitū ſcītatis aſſumit intēdēs ſe ad ſtatū perfe ctiōis trāſferre. ſi īfirmitatē deficiat ē ſimulator vel hypocrita: qꝛ tenet̉ manifeſtare ſuū pctm̄ ſcītatis hītū deponēdo. ſi aūt ad hoc ſcītatis habitum aſſumeret: vt ſe iuſtū oſtētaret eēt hypocrita ſimulator. Ad 3ᵐ dd̓m: in ſimulatiōe ſicut in mēdacio duo ſūt. vnū ꝗdē ſicut ſignū aliud ſicut ſignatū. mala ergo intētio in hypocriſi ꝯſiderat̉ ſicut ſignatu qd̓ rn̄det ſigno. exteriora aūt vl̓ verba vel oꝑa vel quecūqꝫ ſenſibilia cōſiderant̉ in omni ſimulatione mendatio ſicut ſigna. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ hypocriſis opponat̉ v̓tuti veritatis. In ſimula tiōe.n. ſiue hypocriſi ē ſignū ſignatuꝫ: ſed qͣꝫtū ad vtrūqꝫ vr̄ opponi alicui ſpāli v̓tuti. hypocrita enī ſimulat qua­cunqꝫ v̓tutē: ēt per q̄cūqꝫ v̓tutis oꝑa: puta ieiuniū or̄o­ elemoſynā: vt habet̉ Mat. 6. ergo hypocriſis op­ponit̉ ſpāl̓r virtuti v̓itatis.. Oīs ſimulatio ex aliquo dolo videt̉ ꝓcedere. vn̄ ſimplicitati opponit̉. dolus aūt opponit̉ prudētie: vt ſupra habitū ē. ergo hypocriſis que ē ſimulatio opponit̉ v̓itati: ſed magis prudentie vel ſim­plicitati.. Spēs moraliū ꝯſiderant̉ ex fine: ſed finis hypocriſis ē acquiſitio lucri vel inanis gl̓ie. Un̄ ſuꝑ illud Iob. 27. Que ē ſpes hypocrite ſi quare rapiat ⁊c̄. dicit glo. Hypocrita latine dr̄ ſimulator: auarus: raptor eſt duꝫ inique agēs deſiderat ſanctitate venerari: laudē vite ra pit aliene. cum ergo auaritia vel inanis gloria non dire­cte opponat̉ virtuti. videt̉ nec ſimulatio ſiue hypocri­ſis. Sed ꝯͣ ē: qꝛ oīs ſimulatio ē mēdaciū qd̓dā vt dictū eſt. mēdaciū autē directe opponit̉ v̓itati. ergo ſimulatio ſiue hypocriſis. Rn̄º. dd̓ꝫ ẜm ph̓ꝫ in. io. metaph̓. Cō­trarietas oppoſitio ē ẜm formā a.ſ. res ſpeciē hꝫ. Et di cendū ē ſimulatio ſiue hypocriſis pōt opponi alicui vir tuti dupl̓r. vnoº directe. alioº indirecte. Directa ꝗdē op­poſitio eiꝰ ſiue eiꝰ ꝯͣrietas eſt attēdēda ẜꝫ ſpēm actꝰ acci pit̉ ẜm ꝓpriū ob̓m. vn̄ hypocriſis ſit q̄daꝫ ſimulatio ꝗs ſimulat ſe hr̄e ꝑſonā quā hꝫ: vt dictū ē. ꝯn̄s ē dire cte opponat̉ v̓itati quā aliꝗs exhibet ſe talē vita ẜmo­ne qͣlis ē: vt dr̄ in. 4. ethi. indirecta auteꝫ oppoſitio ſiue ꝯͣ­rietas hypocriſis pōt attēdi ẜm qd̓cūqꝫ accn̄s: puta ẜꝫ ali­quē finē remotū: vel ẜm aliqd̓ inſtr̄m actꝰ: vel qd̓cūqꝫ alid̓ huiuſmodi. Ad pͥᵐ ergo dd̓m hypocrita ſimulās ali­quā v̓tutē aſſumit vt finē ꝗdē ẜꝫ exiſtētiā qͣſi volēs hr̄e: ſꝫ ẜm apparētiā qͣſi volēs videri hr̄e ex quo non hꝫ opponat illi virtuti: ſꝫ opponat̉ v̓itati inqͣꝫtū vult deciꝑe hoīes circa illā v̓tutē. oꝑa aūt illiꝰ virtutis aſſu­mit qͣſi ſe intēta: ſꝫ īſtrumētal̓r qͣſi ſigna illiꝰ v̓tutis. vn­de ex hoc hꝫ directā oppoſitionē ad illā virtutē. Ad 2ᵐ dd̓m ſic̄ ſupra dictū ē: prudētie directe opponit̉ aſtu tia ad quā ꝑtinet īuenire qͣſdā vias apparētes: exn̄tes ad ꝓpoſitū ꝯſequēdū. excutio aūt aſtutie eſt ꝓprie per do­luꝫ in v̓bis. fraudē aūt in factis. ſic̄ aſtutia ſe hꝫ ad pru­dētiā: ita dolus fraus ad ſimplicitatē. dolus aūt vl̓ fraus ordinat̉ ad decipiēdū pͥncipal̓r: qn̄qꝫ ſecūdario ad nocē­duꝫ. vn̄ ad ſimplicitatē ꝑtinet directe ſe p̄ſeruare a dece­ptione: ẜm hoc vt ſupra dictū eſt: v̓tus ſimplicitatis ē ea­deꝫ v̓tuti veritatis. ſꝫ differt ſola rōne: qꝛ v̓itas dicit̉ ẜꝫ ſigna ꝯcordāt ſignatis: ſed ſimplicitas dr̄ ẜm tēdit ī diuerſa: vt.ſ. alid̓ ītēdat īteriꝰ: alid̓ p̄tēdat exteriꝰ. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ lucrū vel gl̓ia ē finis remotꝰ ſimulatoris ſicut mēdacis. vn̄ ex hoc fine ſpēm ſortit̉: ſꝫ ex fine ꝓxīo ē oſtēdere ſe aliū qͣꝫ ſit. vn̄ qn̄qꝫ ꝯtingit aliꝗs fingit de ſe magna nulliꝰ alteriꝰ gr̄a. ſꝫ ſola libidine ſimulādi. ſic̄ ph̓s dicit in. 4. ethi. ſicut ēt ſupra de mēdacio dictū eſt. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ hypocriſis ſemꝑ ſit pctm̄ mortale. Dicit enī Hiero. Iſa. 12. ī glo. ī cōparatiōe duoꝝ maloꝝ leuiꝰ ē ap te peccare qͣꝫ ſcītatē ſimulare: ſuꝑ illd̓ Iob: Sic̄ āt dn̄o placuit ⁊c̄. glo. dicit ſimulata eꝗtas: ē eꝗtas: ſꝫ duplex pctm̄. ſuꝑ illd̓ Tren̄. 4. Maior effecta ē iniꝗtas pctīppl̓i mei pctō ſodomoꝝ. dic̄ glo. Scelera aīe plāgunt̉ ī hypo­criſiꝫ labit̉ cuiꝰ maior ē iniꝗtas pctō ſodomoꝝ: pctā autē ſodomoꝝ ſūt pctā mortalia. hypocriſis ſemꝑ eſt pcca­ mortale.. Greg. dic̄. 3. moral̓. hypocrite ex ma­litia peccant: ſed hoc eſt grauiſſimuꝫ: qꝛ ꝑtinet ad pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄. hypocrita ſemꝑ mortal̓r peccat.. Nullus meret̉ ira dei excluſionem a dei viſione niſi ꝓpter pctm̄ mortale: ſꝫ hypocriſim aliꝗs meret̉ irā dei: ſꝫ illud Iob 36. Simulatores calidi ꝓuocāt irā dei: excludit̉ etiā hy pocrita a viſione dei: ẜꝫ illd̓ Iob. 13. veniet in ꝯſpectu eius oīs hypocrita. hypocriſis ſꝑ ē pctm̄ mortale. Sꝫ ꝯͣ ē qꝛ hypocriſis ē mēdaciū oꝑis ſit ſimulatio q̄daꝫ. aūt mēdaciū oꝑis ē pctm̄ mortale. nec oīs hypocriſis . Intētio hypocrite ē ad hoc videat̉ bonꝰ: ſꝫ hoc opponit̉ charitati. hypocriſis ē ẜm ſe pctm̄ mortale. . Hypocriſis naſcit̉ ex īani gl̓ia: vt Gre. dic̄. i. moral̓. ſꝫ inanis gl̓ia ſemꝑ eſt pcm̄ mortale. neqꝫ hypocriſis. Rn̄º. dd̓m in hypocriſi duo ſunt.ſ. defectꝰ ſcītatis: ſimulatio ipſiꝰ. Si hypocrita dicat̉ ille cuiꝰ ītentio fert̉ ad vtrūqꝫ: vt.ſ. aliꝗs curet ſcītatē hr̄e: ſꝫ ſolū ſcūs appa­rere: ſic̄ ꝯſueuit accipi in ſacra ſcriptura. ſic manifeſtue ē pctm̄ mortale. nll̓s aūt total̓r pͥuat̉ ſanctitate niſi pctm̄ mortale. Si aūt dicat̉ hypocritā ille ītēdit ſimulare ſcī­tatē a deficit pctm̄ mortale: tūc qͣꝫuis ſit in pctō morta li ex quo pͥuatur ſcītate: non tn̄ ſemper ip̄a ſimulatio eſt ei pctm̄ mortale: ſꝫ qn̄qꝫ veniale. qd̓ diſcernēdū eſt ex fine: ſi repugnat charitati dei vel ꝓximi erit pctm̄ mortale: pu­ta ſiml̓at ſcītatē vt falſā doctrinā diſſemīet vl̓ vt adipi­ſcat̉ eccl̓iaſticā dignitatē īdignꝰ vl̓ q̄cūqꝫ alia tꝑalia bona ī ꝗbꝰ finē ꝯſtituit. Si v̓o finis ītētꝰ repugnet charitati erit pctm̄ veniale: puta aliꝗs ī ip̄a fictiōe delectat̉. de dr̄. 4. ethi. magis vr̄ vanꝰ qͣꝫ malus. Eadē.n. ē de me­dacio ſimulatōe. ꝯtingit tn̄ qn̄qꝫ aliꝗs ſimulat ꝑfectio ſcītatis ē de ſalutis nec̄itate. talis ſimulatio nec ſemꝑ eſt pctm̄ mortale: nec ſemꝑ eſt cum pctō mortali. Et per hoc patet rn̄ſio ad obiecta. De iactantia. CXII. Einde ꝯſiderādū eſt de iactātia ironia ſt̄ ꝑtes mēdacij ẜꝫ ph̓ꝫ ī. 4. ethi. Primo aūt circa iactā tiā q̄runtur duo. cui virtuti oppona tur. vtꝝ ſit pctm̄ mortale. Ad primum ſic proceditur. Uidet̉ iactā tia opponat̉ virtuti veritatis. Ueritati.n. opponit me­daciū. ſed qn̄qꝫ poteſt eſſe iactantia etiā ſine mendacio: ſi­cut cum aliquis ſuā excellentiā oſtentat. dicitur enim He ſter. primo. Aſſuerus fecit grande cōuiuium vt oſtende ret diuitias glorie ſue ac regni ſui: ac magnitudinem atqꝫ