Qō CXII. De iactantia ipſe eſt: ſed ſimulat eū: ſic in eccleſijs ⁊ in oī vita humana qui ſe vult videri qd̓ nō eſt hypocrita ē. ſimulat eniꝫ ſe iuſtu: nō exhibet. Sic igit̉ dd̓ꝫ eſt ꝙ hypocriſis ſimulatio ē: nō aūt oīs ſimulatio: ſꝫ ſolū illa qͣ ꝗs ſimulat ꝑſonā alteriꝰ ſic̄ cū pctōr ſimulat ꝑſonā iuſti. ¶ Ad pͥᵐ gͦ dd̓ꝫ ꝙ opꝰ exte rius naͣl̓r ſignificat ītētionē. qn̄ ergo aliꝗs ꝑ bona oꝑa q̄ fa cit ex ſuo gne ad dei ẜuitiū ꝑtinētia nō q̄rit deo placere ſꝫ hoībꝰ: ſimulat rectā intētionē quā nō hꝫ. Un̄ Greg. dic. 31. moral̓. ꝙ hypocrite ꝑ cās dei deẜuiūt ītētioni ſeculi: qꝛ ꝑ ipſa quoqꝫ que ſe agere ſcā oſtēdūt: nō ꝯuerſionē q̄rūt hominū: ſꝫ auras fauorū. ⁊ ita ſimulāt mēdaciter intētioneꝫ rectā quā nō habēt: qͣꝫuis nō ſimulēt aliqd̓ rectū opus qd̓ nō agāt. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ hītus ſcītatis: puta religiōis vel clericatꝰ ſignificat ſtatū quo ꝗs obligat ad oꝑa ꝑfectiōis. ⁊ iō cū ꝗs habitū ſcītatis aſſumit intēdēs ſe ad ſtatū perfe ctiōis trāſferre. ſi ꝑ īfirmitatē deficiat nō ē ſimulator vel hypocrita: qꝛ nō tenet̉ manifeſtare ſuū pctm̄ ſcītatis hītū deponēdo. ſi aūt ad hoc ſcītatis habitum aſſumeret: vt ſe iuſtū oſtētaret eēt hypocrita ⁊ ſimulator. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ in ſimulatiōe ſicut in mēdacio duo ſūt. vnū ꝗdē ſicut ſignū ⁊ aliud ſicut ſignatū. mala ergo intētio in hypocriſi ꝯſiderat̉ ſicut ſignatu qd̓ nō rn̄det ſigno. exteriora aūt vl̓ verba vel oꝑa vel quecūqꝫ ſenſibilia cōſiderant̉ in omni ſimulatione ⁊ mendatio ſicut ſigna. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ hypocriſis nō opponat̉ v̓tuti veritatis. In ſimula tiōe.n. ſiue hypocriſi ē ſignū ⁊ ſignatuꝫ: ſed qͣꝫtū ad vtrūqꝫ nō vr̄ opponi alicui ſpāli v̓tuti. hypocrita enī ſimulat quacunqꝫ v̓tutē: ⁊ ēt per q̄cūqꝫ v̓tutis oꝑa: puta ꝑ ieiuniū or̄onē ⁊ elemoſynā: vt habet̉ Mat. 6. ergo hypocriſis nō opponit̉ ſpāl̓r virtuti v̓itatis. ¶ Pͣ. Oīs ſimulatio ex aliquo dolo videt̉ ꝓcedere. vn̄ ⁊ ſimplicitati opponit̉. dolus aūt opponit̉ prudētie: vt ſupra habitū ē. ergo hypocriſis que ē ſimulatio nō opponit̉ v̓itati: ſed magis prudentie vel ſimplicitati. ¶ Pͣ. Spēs moraliū ꝯſiderant̉ ex fine: ſed finis hypocriſis ē acquiſitio lucri vel inanis gl̓ie. Un̄ ſuꝑ illud Iob. 27. Que ē ſpes hypocrite ſi quare rapiat ⁊c̄. dicit glo. Hypocrita ꝗ latine dr̄ ſimulator: auarus: raptor eſt ꝗ duꝫ inique agēs deſiderat d̓ ſanctitate venerari: laudē vite ra pit aliene. cum ergo auaritia vel inanis gloria non directe opponat̉ virtuti. videt̉ ꝙ nec ſimulatio ſiue hypocriſis. ¶ Sed ꝯͣ ē: qꝛ oīs ſimulatio ē mēdaciū qd̓dā vt dictū eſt. mēdaciū autē directe opponit̉ v̓itati. ergo ⁊ ſimulatio ſiue hypocriſis. ¶ Rn̄º. dd̓ꝫ ꝙ ẜm ph̓ꝫ in. io. metaph̓. Cōtrarietas oppoſitio ē ẜm formā a qͣ.ſ. res ſpeciē hꝫ. Et iō di cendū ē ꝙ ſimulatio ſiue hypocriſis pōt opponi alicui vir tuti dupl̓r. vnoº directe. alioº indirecte. Directa ꝗdē oppoſitio eiꝰ ſiue eiꝰ ꝯͣrietas eſt attēdēda ẜꝫ ſpēm actꝰ q̄ acci pit̉ ẜm ꝓpriū ob̓m. vn̄ cū hypocriſis ſit q̄daꝫ ſimulatio qͣ ꝗs ſimulat ſe hr̄e ꝑſonā quā nō hꝫ: vt dictū ē. ꝯn̄s ē ꝙ dire cte opponat̉ v̓itati ꝑ quā aliꝗs exhibet ſe talē vita ⁊ ẜmone qͣlis ē: vt dr̄ in. 4. ethi. indirecta auteꝫ oppoſitio ſiue ꝯͣrietas hypocriſis pōt attēdi ẜm qd̓cūqꝫ accn̄s: puta ẜꝫ aliquē finē remotū: vel ẜm aliqd̓ inſtr̄m actꝰ: vel qd̓cūqꝫ alid̓ huiuſmodi. ¶ Ad pͥᵐ ergo dd̓m ꝙ hypocrita ſimulās aliquā v̓tutē aſſumit eā vt finē nō ꝗdē ẜꝫ exiſtētiā qͣſi volēs eā hr̄e: ſꝫ ẜm apparētiā qͣſi volēs videri eā hr̄e ex quo non hꝫ ꝙ opponat illi virtuti: ſꝫ ꝙ opponat̉ v̓itati inqͣꝫtū vult deciꝑe hoīes circa illā v̓tutē. oꝑa aūt illiꝰ virtutis nō aſſumit qͣſi ꝑ ſe intēta: ſꝫ īſtrumētal̓r qͣſi ſigna illiꝰ v̓tutis. vnde ex hoc nō hꝫ directā oppoſitionē ad illā virtutē. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſic̄ ſupra dictū ē: prudētie directe opponit̉ aſtu tia ad quā ꝑtinet īuenire qͣſdā vias apparētes: ⁊ nō exn̄tes ad ꝓpoſitū ꝯſequēdū. excutio aūt aſtutie eſt ꝓprie per doluꝫ in v̓bis. ꝑ fraudē aūt in factis. ⁊ ſic̄ aſtutia ſe hꝫ ad prudētiā: ita dolus ⁊ fraus ad ſimplicitatē. dolus aūt vl̓ fraus ordinat̉ ad decipiēdū pͥncipal̓r: ⁊ qn̄qꝫ ſecūdario ad nocēduꝫ. vn̄ ad ſimplicitatē ꝑtinet directe ſe p̄ſeruare a deceptione: ⁊ ẜm hoc vt ſupra dictū eſt: v̓tus ſimplicitatis ē eadeꝫ v̓tuti veritatis. ſꝫ differt ſola rōne: qꝛ v̓itas dicit̉ ẜꝫ ꝙ ſigna ꝯcordāt ſignatis: ſed ſimplicitas dr̄ ẜm ꝙ nō tēdit ī diuerſa: vt.ſ. alid̓ ītēdat īteriꝰ: ⁊ alid̓ p̄tēdat exteriꝰ. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ lucrū vel gl̓ia ē finis remotꝰ ſimulatoris ſicut ⁊ mēdacis. vn̄ ex hoc fine ſpēm nō ſortit̉: ſꝫ ex fine ꝓxīo ꝗ ē oſtēdere ſe aliū qͣꝫ ſit. vn̄ qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ aliꝗs fingit de ſe magna nulliꝰ alteriꝰ gr̄a. ſꝫ ſola libidine ſimulādi. ſic̄ ph̓s dicit in. 4. ethi. ⁊ ſicut ēt ſupra de mēdacio dictū eſt. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ hypocriſis ſemꝑ ſit pctm̄ mortale. Dicit enī Hiero. Iſa. 12. ī glo. ꝙ ī cōparatiōe duoꝝ maloꝝ leuiꝰ ē ap te peccare qͣꝫ ſcītatē ſimulare: ⁊ ſuꝑ illd̓ Iob pͦ: Sic̄ āt dn̄o placuit ⁊c̄. glo. dicit ꝙ ſimulata eꝗtas: n̄ ē eꝗtas: ſꝫ duplex pctm̄. ⁊ ſuꝑ illd̓ Tren̄. 4. Maior effecta ē iniꝗtas pctīppl̓i mei pctō ſodomoꝝ. dic̄ glo. Scelera aīe plāgunt̉ q̄ ī hypocriſiꝫ labit̉ cuiꝰ maior ē iniꝗtas pctō ſodomoꝝ: pctā autē ſodomoꝝ ſūt pctā mortalia. gͦ ⁊ hypocriſis ſemꝑ eſt pccatū mortale. ¶ Pͣ. Greg. dic̄. 3. moral̓. ꝙ hypocrite ex malitia peccant: ſed hoc eſt grauiſſimuꝫ: qꝛ ꝑtinet ad pctm̄ in ſpm̄ ſcm̄. gͦ hypocrita ſemꝑ mortal̓r peccat. ¶ Pͣ. Nullus meret̉ ira dei ⁊ excluſionem a dei viſione niſi ꝓpter pctm̄ mortale: ſꝫ ꝑ hypocriſim aliꝗs meret̉ irā dei: ſꝫ illud Iob 36. Simulatores ⁊ calidi ꝓuocāt irā dei: excludit̉ etiā hy pocrita a viſione dei: ẜꝫ illd̓ Iob. 13. Nō veniet in ꝯſpectu eius oīs hypocrita. gͦ hypocriſis ſꝑ ē pctm̄ mortale. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qꝛ hypocriſis ē mēdaciū oꝑis cū ſit ſimulatio q̄daꝫ. nō aūt oē mēdaciū oꝑis ē pctm̄ mortale. gͦ nec oīs hypocriſis ¶ Pͣ. Intētio hypocrite ē ad hoc ꝙ videat̉ bonꝰ: ſꝫ hoc nō opponit̉ charitati. gͦ hypocriſis nō ē ẜm ſe pctm̄ mortale. ¶ Pͣ. Hypocriſis naſcit̉ ex īani gl̓ia: vt Gre. dic̄. i. moral̓. ſꝫ inanis gl̓ia nō ſemꝑ eſt pcm̄ mortale. gͦ neqꝫ hypocriſis. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ in hypocriſi duo ſunt.ſ. defectꝰ ſcītatis: ⁊ ſimulatio ipſiꝰ. Si gͦ hypocrita dicat̉ ille cuiꝰ ītentio fert̉ ad vtrūqꝫ: vt.ſ. aliꝗs nō curet ſcītatē hr̄e: ſꝫ ſolū ſcūs apparere: ſic̄ ꝯſueuit accipi in ſacra ſcriptura. ſic manifeſtue ꝙ ē pctm̄ mortale. nll̓s aūt total̓r pͥuat̉ ſanctitate niſi ꝑ pctm̄ mortale. Si aūt dicat̉ hypocritā ille ꝗ ītēdit ſimulare ſcītatē a qͣ deficit ꝑ pctm̄ mortale: tūc qͣꝫuis ſit in pctō morta li ex quo pͥuatur ſcītate: non tn̄ ſemper ip̄a ſimulatio eſt ei pctm̄ mortale: ſꝫ qn̄qꝫ veniale. qd̓ diſcernēdū eſt ex fine: ꝗ ſi repugnat charitati dei vel ꝓximi erit pctm̄ mortale: puta cū ſiml̓at ſcītatē vt falſā doctrinā diſſemīet vl̓ vt adipiſcat̉ eccl̓iaſticā dignitatē īdignꝰ vl̓ q̄cūqꝫ alia tꝑalia bona ī ꝗbꝰ finē ꝯſtituit. Si v̓o finis ītētꝰ nō repugnet charitati erit pctm̄ veniale: puta cū aliꝗs ī ip̄a fictiōe delectat̉. de qͦ dr̄. 4. ethi. ꝙ magis vr̄ vanꝰ qͣꝫ malus. Eadē.n. rō ē de medacio ⁊ ſimulatōe. ꝯtingit tn̄ qn̄qꝫ ꝙ aliꝗs ſimulat ꝑfectio nē ſcītatis q̄ nō ē de ſalutis nec̄itate. ⁊ talis ſimulatio nec ſemꝑ eſt pctm̄ mortale: nec ſemꝑ eſt cum pctō mortali. Et per hoc patet rn̄ſio ad obiecta. ¶ De iactantia. CXII. Einde ꝯſiderādū eſt de iactātia ⁊ ironia q̄ ſt̄ ꝑtes mēdacij ẜꝫ ph̓ꝫ ī. 4. ethi. ¶ Primo aūt circa iactā tiā q̄runtur duo. pͦ cui virtuti oppona tur. 2º vtꝝ ſit pctm̄ mortale. Ad primum ſic proceditur. Uidet̉ ꝙ iactā tia nō opponat̉ virtuti veritatis. Ueritati.n. opponit medaciū. ſed qn̄qꝫ poteſt eſſe iactantia etiā ſine mendacio: ſicut cum aliquis ſuā excellentiā oſtentat. dicitur enim He ſter. primo. ꝙ Aſſuerus fecit grande cōuiuium vt oſtende ret diuitias glorie ſue ac regni ſui: ac magnitudinem atqꝫ