¶ Capitulum ſcrutacius examinant̉ ſacra eloquia ⁊ ꝟtutes nuſqͣꝫ melius/ nuſqͣꝫ intimius ſapores eorum ⁊ odores ſentiunt̉: qͣꝫ in or̄one. ⁊ etiā ꝑ illam. Sic dico de ſaporibus qui ſunt amaritudīes vitiorū ⁊ peccatorū. Et de fetoribus qͥbꝰ omnes bone nares offendunt̉. Dico inqͣꝫ/ qꝛ nuſqͣꝫ melius pigmenta iſta vel examinantur vel ſentiunt̉/ qͣꝫ in or̄one ⁊ ꝑ illam. Oſtendit aūt ⁊ hoc miſerator deus miraculo euidētiſſimovicꝫ ꝙ or̄o deuota/ odoramentū ſuauitatis ē/ in quadā ſancta muliere ⁊ incluſa. que cū dabat ſe in or̄onem/ cella eius flagrantia oratio nis/ tota efficiebat̉ aromatiſans. Et hoc narrauit mihi ſocius eius qui multotiēs odoris iſtius flagrantiam ſenſit. Nec mirū ſi de cōtri tione aromatū ſpūalium: ſpirat odor ſpiritua lis ſuauitatis: ꝓpter preſentiā ſpūſſancti: qui nō ſolum apotheca eſt omniū or̄onū ſpūaliū ſed etiam eſt apothecarius omnium hmōi pigmentorum/ ⁊ aromatū auctor vnicus/ ⁊ lar gitor benigniſſimus atqꝫ largiſſimus. Ip̄e etiam eſt pigmentarius/ contritor hmōi aroma tum/ ⁊ confector hmōi pulueris. qua ꝓpt̓ nō eſt mirū/ ſi de p̄ſentia illiꝰ tota domus in qua hmōi pigmenta conterit aromatiſans efficit̉ qn̄ ex preſentia vnius ſolius angeli/ multotiens domꝰ aromatiſaſſe legunt̉ in libro de mi¶ L raculis ſanctorum. ¶ Ꝙ aūt virtutes in ora tione motus ſuos oꝑantur ⁊ aromata ꝟtutū. odores ſuos pulueri illi pigmētario ingerūt. ⁊ īmiſcent. Nec dubitandum tibi eſt fidem ſiue fidei ꝟtutē odorem ſuauitatis ineſtimabilis/ ad nares dei īmo ad nares omniū ⁊ ſingu lorum qui ſunt in curia illa celeſti ſemꝑ ſpargere. Scriptum eſt em̄ in Eccl̓iaſtico. ꝙ bene placitum eſt ⁊ manſuetudo. Primū quoqꝫ ſacrificium humani cordis/ mactatio eſt ſenſus humani ⁊ ſapientie mundane. Fides autem intellectum omnē extollentē ſe aduerſus ſcientiam dei: aut mortificat penitus: aut ſalteꝫ in captiuitatem illū redigit ſeu captiuat. Ꝙ ſi mors animalium innocentium: odorem ſuauitatis ſpirabat apud deum altiſſimū de ſacrificijs hmōi animalium: qūo nō potius de morte tam venenati animalis: ⁊ de ſapientia humana nō aſcendit odor ſuauiſſimus ad na res dei altiſſimi: de corde hmōi animalis imo lante: Et de captiuatione iſta legis exp̄ſſe. j. Corinth̓. x. In captiuatione inquit Apl̓us re digentes omnem intellectuꝫ extollentem ſe verſus ſcientiam dei. redigentes inqͣꝫ in obſe quiū chriſto. ¶ Nec ē tibi pretereūdū qͣꝫtuꝫ in. ¶ A ſacramēto altaris maxime odorifera ē in ꝑte iſta fides ⁊ maxime victorioſa. Septē em̄ ſacrificia offert tibi: tanqͣꝫ ſeptem ibi animalia mactans atqꝫ mortificans. ne contra ſcientiā dei que eſt ipſa fides in nobis ibi ſe erigāt vel extollant. ⁊ primū ipſos quinqꝫ ſenſus corpo ris. Cum em̄ viſus ip̄e corporalis qͣꝫtum in eo eſt paratus eſſet contradicere ⁊ aſſerere panem purum eſſe: pureqꝫ materialem ſolūmō in altari. Et negare ibi eſſe verū ⁊ viuificum panem/ qui de celo deſcendit. aut eſſe ibi verum corpus aut verū ſanguinem dei. ac deuꝫ ac ſaluatorem noſtrum. Fides adeo mortificat vel ſaltem captiuat vel conculcat: vt omnino ab hmōi cōtradictione obmuteſcat. Et ſi forſitan obmurmurat: murmure tn̄ debiliſſi mo/ preſſoqꝫ ſub pedibus fidei/ atqꝫ fortiter calcato hec faciat. Similiter ſe habet de audi tu de guſtu. de olofactu. ⁊ tactu. ꝙ eadeꝫ fortitudine atqꝫ victorioſitate mactat eos fides atqꝫ conculcat. Et ꝓpter hoc mortificatos ip ſos/ offerte illos. In illo ſacrificio corꝑis ⁊ ſan guinis dei mactat ⁊ immolat/ calcat ac captiuat ſenſum humanū interiorem qui eſt intellectꝰ Mactat inqͣꝫ ⁊ captiuat cum om̄ibus contra dictionibus ſuis/ ⁊ rōnibus/ quibus contra il lud murmurat ſacramentū/ et contra fidem eiuſdem. ¶ Secundo vero mactat errorem omniū philoſophorū ⁊ hereticorū cum omni bus contradictionibus ⁊ rationibus rōnabiliſſimis ipſorum. Propter qd̓ dixi/ quia multi plici flagrantia.ſ. ſeptem ſacrificiorū aromatiſat ibi fides. ⁊ tam multiplici victoria coronatur ⁊ glorificat̉ in ſacramento iſto. Facilis ¶ B autem eſt tibi via ſimilis inueniendi ⁊ agnoſcendi in alijs virtutibus/ in ipſa or̄one cū ꝑfecta fuerit ex om̄ibus ſuis. Cum em̄ or̄o proinimicis ad deum fundit̉/ placabiliſſimo ſacri ficio paternum in eo odium/ ab ipſa fraterna charitate in ipſa mactat̉ atqꝫ calcat̉: ſic̄ manſuetudo ⁊ patientia noſtra ibi mortificant/ cū in or̄one incurrunt iniurie/ qͣs paſſus ē orans ⁊ extinguit eas inibi manſuetudo ſeu patien tia ne iracundie incendiū in anima orātis inflammet̉. Sic humilitas contra contumelias quas ſibi irrogatas orans in ipſa or̄one recogitat. pugnās ipſas eouſqꝫ mortificat: vt cor vindicandi ſimul cum eis captiuet/ ſimul etiā mactet. Eodem modo ſe habet ⁊ de aliorum vitiorum cogitationibus/ quibus antiquꝰ ho
zum Hauptmenü