vnd ſich mit dem eſſen erkückten. Vnd ſprach zuͦ eſopo der das brot truͦg gib den zuͦ eſſen dem brote Eſopus teÿlet vnder ſÿ ſo vil brotes das der korbe wol halber laͤr warde. Vnd do ſÿ auffſtuͦnden vnd den weg wider an ſich nament ward die pürde eſopi ringer vnd kam gar vil ee dann die andern an die herberg. Vn̄ zuͦ dem nachteſſen teÿlet er aber das brot vnd̓ die knecht. daz der korb gar nahent waz auß gelaͤret. Des andern tages als ſÿ zuͦ morgen hettent geeſſen vnd der korb gancz laͤr ward. fürgieng eſopus die anderen gar weÿt mit dem laͤrē korb. ſouil das ſÿ jn nit erkēnen mo chten Do jn aber ſein geſellen ſahent ſo weÿt vorgeen. vnd jn nit erken̄ten. ſprach einer zuͦ andern. wer iſt ſo weyt vor vns geet. gehoͤrt er auch zuͦ vns oder iſt er frembd Do ſprach der ein ſehent jr nit wie vns der jaufer ſo lüſtigklich hat überfuͤrt. wan̄ er hat vns die pürde laſſen tragē die ſich nit mynderen. ſunder ÿe lenger ÿe mer beſchwaͤrend. vnd er hat durch ſeinen lÿſt das brot genōmen das wir mit eſſen mÿnderen. nun geet er laͤr on alle pürde. Als ſÿ aber in dÿe ſtat epheſum kament. ſtellet ſich der herr an offnen marckt zuͦ feÿlem kauff. vnd verkauffet ſÿ wol mit guͦtem gewÿn vn̄ beliben nit mer dan̄ dreÿ die er nit verkauffen kund. die warent ein gramaticus. ein haͤrpffer. vnd eſopus. Do ſpra che einer zuͦ dem kauffman. fuͤre ſÿ in die ſtat ſanū ſo magſt du ſÿ nach allem willen verkauffen. wann do iſt ein natür­licher meÿſter der heÿſt xantus. czuͦ dem vil jüngling vmb lernung willen kōmen von andern landen. auß kriechen. vn̄ ſunſt. den ſÿ fuͤglich werdent. durch ſoͤllichen rat warde der kauffman bewegt das er gaͤn ſanum ſchiffet. vnd als er da hÿn kam. beſchnÿt er den gramaticū vnd den haͤrpffer mit neüen knechts kleidern. aber eſopū daz er ſo vngeſtalt waz ſtellet er zwiſchē ſÿ in einer groben juppē/ aber die zwē wa ren faſt ſchoͤn. vn̄ alle die eſopū anſahent erſchrackē ab ſei ner vngeſtalt vn̄ ſprachen wannē kumbt daz ſpoͤtlich moͤrwūder fürwar er macht mit ſeiner vngeſtalt die and̓n vngeſchaffen Do eſopus merckt daz man jn verſpottet. do ſtuͦnd er kecklich vn̄ ſahe menklich an mit vnwirſer geſtalt