Seite
Prologus. 5 laboris īmēſitas. ⁊ ꝓpͥa īfirmitas. ibi. Delectat nos ⁊c. In ter ſi fantaſticus quia fantaſie peruertunt iudiciū rationis. tia ponit caꝫ ꝓpellētē. Et hec ē zelus ipſuꝫ accēdens. ibi. Quā d Quas bigas agitat in nobis chriſti charitas. Contra Ec vīcit zelꝰ In qͣrta ponit cauſaꝫ cōpellentē ⁊ p̄ualētē. ibi. Nō cleſiaſtes. ix. Nemo ſcit an odio. an amore dignus ſit. valētes ⁊c̄. Et hec eſt petitio fratrū ſtudioſoꝝ qͥbus nō poteſt 21 Reſpon. dicendum ꝙ charitas vnomodo dicit virtutē gra­qͥs iure reſiſtere. ſꝫ qͦdāmō neceſſario oportet collū ſubijcere tuitam. Aliomodo dicit large amorem multum appreciantem Dubia litteralia. amatum. Unde charitas a Opus vltra vires no­T domini mittere ardua ſcan­ Ratiōes mouētes ex dicitur quaſi amor charus ſtras agere p̄ſumpſimꝰ ⁊c. a dere: opus vltra vires nr̄as deteſtatiōe ⁊ odio mali.ſ. he Primo modo ſumpta cha­Hic obijcitur p̄ſumptio eſt Rō be­agere preſumpſimus conſū­retice peruerſitatis. ritate verū eſt certitudina pctm̄ ergo peccauit. Rn̄. c retice ꝑ liter ꝙ neſcit aliquis. pōt mationis fiduciam. labo­e Quāuis nō ābigamꝰ oēꝫ Eſt preſumptio ꝯfidentie uerſit a­tamē aliquo experimento riſqꝫ mercedē in ſamaritano humani eloquij ſermoneꝫ ca 1 de diuino adiutorio. ⁊ pre tis ſiue dulcedinis diuine mīe hoc erroris. ſumptio ſuperbie que ē de b ſtatuētes. qui ꝓlatis in cu­lūnie atqꝫ cōtradictiōi emu cōijcere ꝓbabiliter. Scd̓o Rō re­ proprio ingenio. prima nō rationē ſemiuiui duobus de loruꝫ ſemꝑ fuiſſe obnoxium. modo poteſt ſcire. ⁊ ſi prīo trahens eſt peccatū: ſed eſt ꝟtutis narijs. ſuꝑerogāti cūcta red modo dicit magr̄. nō dicit Quia diſſentientibus volū laboris indicium. ſecunda vero eſt aſſerendo ſed conijcendo. dere ꝓfeſſꝰ ē. Delectat nos tatum motibus diſſentiens jmēſitas peccatuꝫ. ſꝫ de prīa loquit̉ Si ſecūdo modo tūc aſſer veritas pollicētis. ſed terret ⁊ ꝓpria magiſter. Uel aliter. Eſt p̄ quoqꝫ fit animoꝝ ſenſus vt tiue poteſt ītelligi. ⁊ ſic pa ſumptio ẜm veritatē. ⁊ eſt immēſitas laboris. Deſide­infirmi cū omne dictū veri rōne per tet illud. preſūptio ẜm ꝓpriam eſti tas. riū hortat̉ proficiēdi. ſed de fectum ſit. tamen dum aliud c Quāuis nō ambigam Rō cō­ Nationē. Prima eſt repre­hortat̉ infirmitas deficiēdi. alijs aut videtur aut cōpla­⁊c. Supra poſuit magiſter Rō hu­benſibilis qꝛ ſuꝑbie. ſcd̓a pellens cquā vincit zelus domus dei. ratiōes mouētes ex appro lꝰ erro­f cet veritati vel nō intellecte zeiꝰ do­ laudabilis qꝛ būilitatis. batione boni. hīc ponit rō ris ſug­Nec eſt culpabilis qui ī oī Quō inardeſcētes fideꝫ no gvel offendēti impietatis er mꝰ dei. nes mouētes ex odio et de geſtio bus operibus ſuis ſe repu ſtram aduerſus errorem car ror obnitit̉. ac volūtatis in­teſtatione mali ⁊ hoc ē maͣ diaboli tat īdignū ⁊ qͣſi p̄ſūptuoſū nalium atqꝫ animalium ho­uidia reſultat. Quam deus luꝫ heretice peruerſitatis. cā ⁊ pro b Prolatis duobus de­minum. dauidice turris cli­Habet aūt hec pars quat pria ſu ſeculi huiꝰ oꝑat̉ in illis diffi narijs ſuꝑeroganti ⁊c. Hic tuor particulas. In prima bia. peis munire. vel potius mu dētie filijs. qͥ nō rōni volūta q̄ritur qͥ ſit iſta ſuꝑeroga­Nō cō­parte tangit eorū peruerſi­nitaꝫ oſtendere ac theologi 47 tio. Si tu dicas ꝙ ſit ma­tē ſubijciūt. nec doctrine ſtu­pellēs ⁊ tatē que conſiſtit in calum giſtroꝝ ⁊ ſanctoꝝ ſuperad carum inquiſitionuꝫ abdita diū impendunt. ſed his que p̄ualēs niando bonum et verū ex ditio ad ſacrā ſcripturam. aperire. necnon ⁊ ſacramen­ſtudio­ſomniarunt. ſapientie verba erroris cecitate. ⁊ inuidie Cōtra Dam̄. q̄ tradita ſūt ſorum torum eccleſiaſticoruꝫ ꝓ mo coaptare nituntur. non veri pari malignitate. In ſcd̓a nobis per lege et ꝓpbetaſ ces. dulo intelligentie noſtre no tangit huius peruerſitatiſ ſed placiti rationem ſectan­veneremur nihil vltra inqͥ radiceꝫ q̄ eſt ſuggeſtio dia ticiā tradere ſtuduimꝰ. Nō­rētes. Itē Apoca. vlti. Si tes. Quos iniqua volūtas bolica ⁊ ꝓpria ſuꝑbia. ibi. qͥs appoſuerit ad hec. ap­valētes ſtudioſorum fratruꝫ non ad intelligentiā verita­ii Quā deus huiꝰ ſeculi. In ponat ei dn̄s plagas. Rn̄. votis iure reſiſtere. eoruꝫ in tis. ſed ad defenſionē placen tertia tangit huius errori dicendū ꝙ eſt additio diſ­chriſto laudabilibꝰ ſtudijs tium incitat. non deſideran­defenſioneꝫ que eſt per fal trahens. ⁊ eſt additio cō­līgua ac ſtilo nos ſeruire fla ſam ſuperſtitionem ⁊ men tes doceri veritatem. ſed ab plēs. Addēs primo modo dacem ⁊ cōtentioſam locu non ſuꝑerogat. ſed magꝭ gitantiū quas bigas in no­ea ad fabulas conuertentes tionem. ibi Habent: rōneꝫ diminuit ⁊ ſubuertit. ⁊ ta­bis agitat chriſti charitas. auditum. Quorum ꝓfeſſio ſapiētie ī ſuperſtitiōe. In les ſunt heretici quibꝰ dat̉ quarta infert rōnē que ip̄ꝫ maledictio Addens ſecūdo modo ſupererogat. qꝛ ſaluo ſenſu mouit ad preſentis operis cōpilationē. ibi. Horum igitur deo ſcripturam ipſam dilucidat. Per duos igitur denarios. duo ī odibilem. Et ratio hec eſt ſubuerſio erroris. telligo teſtamenta per ſamaritanum chriſtum per ſemiuiuum f Ueritati vel non intellecte. Uidetur ꝙ dicat male. quia ve­hominem gratuitis expoliatum. ⁊ vulneratum in naturalibꝰ ritas eſt lux ītelligibilis. ſicut lux corporalis ſenſibilis. Sed et ſſuꝑerogationem intelligo doctorem exponentem. Uel ali­oculus habens viſum. non poteſt ignorare luceꝫ ſenſibilem. ter dicendum. ꝙ eſt additio in qua additum eſt contrarium. ⁊ gͦ pari ratione nec intellectus ignorabit lucem ītelligibilem eſt in qua additum eſt diuerſum. et eſt in qua additum eſt cō­Si tu dicas ꝙ nō eſt ſimile. queritur quare non eſt ſimile. et ſonum. Prima additio eſt crroris. Secunda preſumptionis. quare magis deficit natura ītellectui ꝙͣ ſenſui. Reſpon. dicē quia preſumptio eſt dicere in ſacra ſcriptura aliquod omnino duꝫ ꝙ ſimile eſt ſi quis attendat. Triplex enim eſt cauſa qua diuerſum ab his que in ea expreſſa ſunt. Tertia fidelis inſtru­re aliquis non videt viſibile. Aut enī non videt quia nō vult 21 ctionis: qꝛ qd̓ implicitum eſt explicat. reſpicere. aut ſi vult impeditur propter defectum organi aut c Quam vincit zelus domus dei. Hic queritur quis ſit iſte propter abſentiam lucis. hoc manifeſtū eſt. Similiter in ſpi zelus ⁊ quare magis hoc zelo accenditur contra animales et ritualibus. intellectus frequenter aliqua nō intelligit. quia carnales ꝙͣ contra ſuperbos ⁊ alios peccatores. ⁊ cum zelus non vult conſiderare. Aliquando vero nō intelligit propter nt amor priuatus non videtur ꝙ deberet zelo accendi. Preter impedimentum ex parte corporis. vt patet in freneticis et ea cum maius ſit peccatum ſuperbia. videtur ꝙ magꝭ deberet ſtultis. Aliquando propter abſentiam lucis. Licet enim lux accendi contra ſuperbos. increata ſe non ſubtrahat quantū ad eſſentiā vel quantū ad Reſpon. ad primum dicendum. ꝙ zelus eſt amor nolēs ha qͣlēcūqꝫ influētiā. ſubtrahit tamen ſe homini cum peccauit. bere conſortium in amato zelus malus vitat oē conſortium. ſꝫ quātum ad influentiam perfectam. Unde dicitur inflixiſſe zelꝰ bonus vitat tm̄ malos. vn̄ veri zelatores domꝰ dei nō poſ ei ignorantiā. vn̄ ſicut oculꝰ in tenebris errat. ſic hodie miſer ſūt videre ī eccl̓ia vicia q̄ inſurgūt ꝯͣ ipſam. Un̄ Iohā. ij. dicit humanus intellectus. cum autem plene reſtituetur in luceꝫ gloſa. Zeiꝰ bonus ē quo aīmus abiecto hūano timore accēdit̉ ſicut oculus videre poterit omne viſibile. ſic ītelligit oē intel ⁊ eo tedit vt q̄libet praua q̄ viderit corrigere ſatagat. ⁊ ſi neqͥ­ligibile. g Ueritati offendēti. impietatis error. Contra uerit toleret ⁊ gemat. Ad ſcd̓ꝫ dicēdū ꝙ magr̄ ſp̄aliter ī eccl̓ia Omnes homines natura ſcire deſiderant ſicut etiā eē beati eo zelabat fidē. ⁊ iō magr̄ accēdebat̉ ꝯͣ fidei corruptores. Dupli Sed beatitudo neminem offendit. quia omnes eam deſide­citer aūt corrūpit qͥs fidē. aut motꝰ ꝑuerſitate volūtatꝭ ⁊ affe rant. ergo nec veritas offendit aliquem ctionis ⁊ hic dr̄ carnalis. Nā caro dicit̉ hic carnalis affectio Reſpon. Dicendū ꝙ eſt loqͥ de veritatē ꝙͣtū ad primū effectū ẜm illud Gala. v. Manifeſta ſunt opera carnis ⁊c. Aliomodo qͥ eſt illūinare. ⁊ quātū ad iſtū nemo ip̄aꝫ odit oēs enī natura corrupit quis motus peruerſitate iudicij. ⁊ hic dicitur aīalis qͣ lit̓ deſiderāt illūiari. Eſt iterū loqͥ ꝙͣtū ad effectū cōſequen