Seite
Que ad myſteriuꝫ diuine vnitatis atqꝫ trinitatis lꝫ ex ꝑte co­gnoſcendū ꝑtinere noſcunt̉ qͣꝫtuꝫ valuimꝰ diligēter executi ſumꝰ. Nunc ad cōſidera­tionē creaturaꝝ tranſeamus. DI. I. Ꝙ vnū ē principiū rerū ⁊ nō pl̓a Quid ſit creare. qͥd facere. Scd̓m quā rationem dicunt̉ de deo hmōi ꝟba agere facere. Quare rōnalis creatura facta ſit.i. homo vel angelus. Quō dicit̉ hō factꝰ ꝓpter reꝑationem an­gelici caſus. Quare ita homo ſit inſtitutus vt vnita ſit anima corꝑi. DI. II. De angelis qn̄ facti ſunt. Ꝙ nihil factū eſt an̄ celū ⁊ terram. Ꝙ ſimul cū tꝑe ⁊ cum mūdo ceꝑit ſpūalis creatura ⁊ corꝑalis. Ubi angeli mox creati fuerint. Ꝙ ſimul creata ē viſibiliū materia ⁊ inuiſi biliū natura ⁊ vtraqꝫ informis. Quō dixit lucifer aſcendā in celum. DI. III. Quales facti fuerint angeli. An oēs angeli fuerint equales ī eſſentia ſa pientia ⁊ libertate arbitrij. Que cōmunia ⁊ eqͣlia habuerūt angeli. An boni vel mali creati ſint. ⁊ an aliqͣ mo­ra fuerit inter creationē ⁊ lapſum. De triplici ſapiētia angelorū an̄ caſum vel cōfirmationem. An aliquā habuerūt dei dilectionē vel ſui ante caſum. DI. IIII. An ꝑfecti ⁊ beati creati ſint. an miſeri ⁊ imꝑfecti. DI. V. De cōfirmatione ⁊ cōuerſiōe ſtā tium. ⁊ auerſione ⁊ lapſu cadentiū: De libero arbitrio breuiter tangit̉. An aliquid datum fuerit ſtantibꝰ quo con uerterentur. Qua gr̄a indigebāt angeli ⁊ quanō. An lapſis ſit imputanda auerſio. Utrū beatitudinē quam acceperunt in cō firmatione ſtantes meruerunt ꝑ aliquam tunc appoſitam gr̄am. DI. VI. Ꝙ de maioribus ⁊ minoribus qͥ dam ceciderunt inter quos vuꝰ fuit celſi­or ſcꝫ lucifer. Unde ⁊ quō deiecti ſunt. Quare nō ē eis conceſſum habitare ī celo vel in terra. De p̄lationibus demonū. An omnes demones ſint ī hoc aere caligi­noſo. vel aliqui in inferno. Deptāte luciferi. An demones ſemel victi aſanctis. vltra ac cedant ad ip̄os vel ad alios. DI. VII. Utruꝫ boni angeli peccare vel mali recte viuere poſſint. Ꝙ cū vtriqꝫ habeāt liberū arbitriū non tn̄ ad vtrūqꝫ flecti poſſunt. Ꝙ boni poſt cōfirmationē liberius habēt liberū arbitriū qͣꝫ ante. An poſſunt ex natura peccare ſicut ante. Quibꝰ modis angeli mali noſcāt ꝟitatem temꝑalium rerum. Ꝙ magice artes ꝟtute ⁊ ſciētia diaboli va lent que eſt eis a deo. Ꝙ malis angelis nō ſeruit ad meritū mate ria viſibiliū rerum. Ꝙ nō ſūt creatores lꝫ per eos magi ranas ⁊ alia fecerūt ſicut nec boni. ⁊ ſi ꝑ eorum myſterium fiunt creature. Ꝙ ſolus deꝰ ſic oꝑat̉ creationeꝫ rerū ſicut iuſtificationē mentis. Ꝙ angeli mali multa pn̄t ꝑ nature vigorē q̄ non pn̄t ꝓpter dei ꝓhibitionē. DI. VIII. Utꝝ oēs angeli corꝑei ſint. De formis qͥbus apparuit deꝰ. ⁊ de illis in qͥbus angeli apparent. Ꝙ deꝰ inſpecie q̇ deꝰ ē nunqͣꝫ apparuit mor­talibus. Quō dicunt̉ demones intrare in hoīes. DI. IX. De ordinū diſtinctione. Quid appellet̉ ordo. ⁊ q̄ ſit ratio cuiuſcun­qꝫ nominis. Ꝙ noīa illa ſumpta ſunt a donis gr̄e nō ꝓ­pter ſe ſed ꝓpter nos eis data. Utrū hi ordines ab initio creatiōis diſtin cti fuerint. Utꝝ oēs angeli eiuſdē ordinis ſint eqͣles. Quō dicat ſcriptura decimū ordinē cōple ri debere de hoībus. Utrū homines aſſumant̉ iuxta numerum ſtantiū vel lapſorum. DI. X. An omnes celeſtes ſpūs mittāt̉. An michael gabriel ⁊ raphael ſint nomīa ordinum vel ſpirituū. DI. XI. Ꝙ ſingule anime habēt angelū bonū ad cuſtodiā. malū ꝟo ad exercitiū Utrum angeli proficiant in merito ⁊ p̄mio vſqꝫ ad iudicium. DI. XII. De diſtinctiōe opeꝝ ſex dieꝝ. Ꝙ alij ſenſerunt oīa ſimul facta in materia ⁊ forma. alij ꝑ interualla temporum. Quomodo per interualla tempoꝝ res cor porales condite ſint. Quo ſenſu tenebre dicant̉ eſſe aliquid. ⁊ qͦ dicant̉ non eſſe aliquid.