L. De partibus prudētie 57 dentie a ꝓuidētia.. Nullus prudēs conat̉ ad īpoſſibi le: ſed nll̓s pōt p̄cauere oīa mala poſſunt ꝯtingere. cau tio ꝑtinet ad prudētiā. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ apl̓s dic̄ ad Eph̓. 5. Uidete quō caute ambuletis. Rn̄º. dicendum: ea circa que ē prudētia ſunt ꝯtingētia oꝑabilia in ꝗbꝰ ſic̄ veꝝ pōt admiſceri falſo: ita malū bono ꝑꝑ multiformitatem hmōi oꝑabiliū: in ꝗbꝰ bona plerūqꝫ īpediunt̉ a malis ma la hn̄t ſpēꝫ boni: neceſſaria ē cautio ad prudētiaꝫ vt ſic accipiant̉ bona vitēt̉ mala. Ad pͥmū dd̓ꝫ cautio eſt neceſſaria in moralibꝰ actibꝰ vt aliꝗs ſibi caueat ab actibus virtutū: ſꝫ vt ſibi caueat ab his que actus virtu­ īpediri poſſunt. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ oppoſita mala cauere eiuſdē rōnis ē ꝓſeꝗ bona: ſꝫ vitare aliqͣ īpedimēta extrī­feca hoc ꝑtinet ad aliā rōnem. cautio diſtinguit̉ a ꝓui dentia qͣꝫuis vtrūqꝫ ꝑtineat ad vnaꝫ virtutem prudentie. Ad 3ᵐ dd̓m maloꝝ homini vitāda occurrunt: q̄dā ſunt vt in pluribꝰ accidere ſolēt talia ꝯprehendit rōne poſſunt: ꝯͣ hec ordinat̉ cautio vt total̓r vitent̉ vel vt mi­nus noceāt. q̄dā vero ſunt vt in paucioribꝰ cauſal̓r acci dunt. hec ſint īfinita rōne ꝯprehendi poſſunt: nec ſufficit ea p̄cauere qͣꝫuis officiū prudētie ꝯͣ oēs for tune īſultus diſponere poſſit vt minus ledatur. De partibus ſubiectiuis prudētie.. L. cōſiderandū eſt de partibꝰ Einde ſubiectiuis prudētie. Et qꝛ de prudentia per quā aliꝗs regit ſeipſuꝫ iam dictuꝫ eſt. Reſtat nūc dd̓m de ſpē­bus prudentie a quibus multitudo gu­bernatur. Circa quas querūtur qua­tuor. vtrū legis poſitiua debeat poni ſpecies prudentie. vtrum politica. vtrum īconomi ca. vtrum militaris. Ad primum ſic proceditur. Uidet̉ regnatiua debeat poni ſpecies prudentie. Regnatiua enim ordinatur ad iuſtitiam conſeruandam. dicitur enim in. j. ethicoruꝫ princeps eſt cuſtos iuſtitie. ergo regnatiua magis pertinet ad iuſtitiam qͣꝫ ad pruden­tiam.. Secundum philoſophum in. 3. politicoruꝫ re­gnum eſt vna ſex ſpecierum politicaruꝫ: ſed nulla ſpecies prudentie ſumitur ẜm alias quinqꝫ politicas que ſunt ari­ſtrocatia: cymocratia: tyramis: olycratia: democratia. er­go nec ſecundum regnuꝫ debet ſumi regnatiua.. Le ges ponere non ſolum pertinet ad reges: ſed etiā ad quoſ­dam alios principatus etiam ad populum: vt patet per Iſido. in lib. etymo. ſed ph̓us in. 6. ethico. ponit legis poſi­tiuaꝫ ꝑteꝫ prudētie. incōueniēter loco eius ponit̉ regna tiua. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ ph̓s dic̄ in. 3. poli. prudētia eſt ꝓpria v̓tus pͥncipis. ſpecial̓ prudētia dꝫ regnatiua. Rn̄º. dd̓m ſic̄ ex ſupra dictis pꝫ ad prudētiaꝫ ꝑtinet regere et p̄cipere. vbi īuenit̉ ſpālis regimīs p̄cepti in huma nis actibꝰ ibi ēt īuenit̉ ſpālis prudētie. Manifeſtū eſt aūt in eo ſoluꝫ ſeip̄m hꝫ regere: ſꝫ ēt cōitatē ꝑfectā ciuitatis vel regni inuenit̉ ſpālis ꝑfecta regimīs: tāto .n. regimē ꝑfectius eſt qͣꝫto vl̓ius eſt ad pl̓a ſe extendēs vlteriorē finē attīgēs. regi ad quē ꝑtinet regere ciuita tem vel regnū prudētia cōpetit ẜm ſpālem ꝑfectiſſimā ſui rōnē: ꝑꝑ hoc regnatiua ponit̉ ſpes prudētie. Ad pͥ­ ergo dd̓m oīa ſunt vtutū moraliū ꝑtinent ad pru­dentiā ſic̄ ad dirigentē. vn̄ recta prudētie ponit̉ in diſ finitione v̓tutis moralis: vt ſupra dcm̄ eſt. ēt executio iuſtitie ꝓut ordinat̉ ad bonū cōe qd̓ ꝑtinet ad officiuꝫ re­gis īdiget directōe prudētie. vn̄ iſte due v̓tutes ſūt maxīe ꝓprie regi.ſ. prudētia iuſtitia ẜm illud Hiere. 23. Regna bit rex ſapiēs erit faciet iudiciū iuſtitiā in terra. qꝛ tn̄ dirigere magis ꝑtinet ad regē exeꝗ aūt ad ſubditos. re­gnatiua magis ponit̉ ſpēs prudētie eſt directiua: qͣꝫ iuſti tie eſt executiua. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ regnū īter alias politi cas eſt optimū regimē: vt dr̄ in. 8. ethico. Et ſpēs prudē tie magis debuit denominari a regno. ita tn̄ ſub regna­tiua ꝯprehēdant̉ oīa alia regimina recta: aūt ꝑuerſa v̓tuti opponunt̉. vn̄ ꝑtinet ad prudētiā. Ad 3ᵐ dd̓m ph̓s denoīat regnatiuā a pͥncipali actu regis eſt leges ponere: qd̓ ēt ſi ꝯueniat alijs ꝯuenit eis niſi ẜm parti cipant aliquid de regimine regis. Ad ſecundum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ politica in cōueniēter ponat̉ pars pruden tie. Regnatiua.n. eſt ꝑs politice prudentie: vt dcm̄ eſt: ſed ꝑs dꝫ diuidi ꝯͣ totū. politica dꝫ poni alia ſpēs pru­dentie.. Spēs habituū diſtinguunt̉ ẜꝫ diuerſa ob̓a. ſed eadē ſūt oꝫ regnantē p̄cipere ſubditu exeo. politi ca ẜm ꝑtinet ad ſubditos dꝫ poni ſpēs prudētie diſtī­cta a regnatiua.. Unuſꝗſqꝫ ſubditoꝝ ē ſingularis ꝑ­ſona: ſꝫ q̄libet ſingularis ꝑſona ſeip̄aꝫ ſufficiēter dirigere pōt prudētiā cōiter dictā. oꝫ poni aliā ſpēm prudē­tie dicat̉ politica. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ ph̓s dic̄ in.§. ethi. Eius aūt circa ciuitatē. hec ꝗdē architectonica prudētia legis poſitiua. hec aūt cōe nomē hꝫ politica circa ſingularia exi ſtēs. Rn̄º. dd̓m ſeruꝰ īperiū mouet̉ a dn̄o: ſubdi­tus a pͥncipante: al̓r tn̄ qͣꝫ irrōnabilia inaīata moueant̉ a ſuis motoribus. īaīata irrōnabilia agunt̉ ſolū ab alio: aūt ipſa agūt ſeipſa: qꝛ hn̄t dn̄ium ſui actus libeꝝ arbitriū. rectitudo regimīs ipſoꝝ eſt ī ipſis: ſꝫ ſoluꝫ in motoribꝰ: ſꝫ hoīes ſerui: vel ꝗcūqꝫ ſubditi ita agunt̉ ab alijs per p̄ceptū: tn̄ agūt ſeipſos libeꝝ arbitriū. ideo reꝗrit̉ in eis q̄dā rectitudo regimīs quā ſeipſos dirigāt ī obediēdo pͥncipātibꝰ: ad hoc ꝑtinet ſpēs prudētie po litica vocat̉. Ad pͥmuꝫ ergo dd̓m ſic̄ dcm̄ eſt: regnati ua ē ꝑfectiſſima ſpēs prudētie: prudētia ſubditoruꝫ deficit a prudētia regnatiua retinet ſibi nomē cōe: vt pru dentia dicat̉ ſic̄ in logicis cōuertibile qd̓ ſignificat eēn tiam retinet ſibi cōe nomen ꝓprij. Ad ſcd̓m dd̓m di uerſa obiecti diuerſificat habituꝫ ẜm ſpēm: vt ex ſupra dictis pꝫ: eadē aūt agēda ꝯſiderant̉ ꝗdē a rege ẜm vniuer ſaliorem rōnē qͣꝫ conſiderent̉ a ſubdito obedit: vni.n. re gi in diuerſis officijs multi obediunt: regnatiua cōpa­ratur ad hāc politicaꝫ de loꝗmur: ſic̄ ars architectonica ad manu oꝑant̉. Ad tertiū dd̓m prudētiā cōi­ter dictā regit ſeip̄m in ordine ad ꝓpriū bonū: per poli ticam aūt de loꝗmur in ordīe ad bonū cōmune. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ īconomica d̓beat poni ſpēs prudētie: qꝛ vt ph̓s dicit in. 6. ethi. prudētia ordinat̉ ad bn̄ viuere totū: ſꝫ ico­nomica ordinat̉ ad aliquē ꝑticularē finē.ſ. ad diuitias: vt dr̄ ī pͥmo ethi. īconomica eſt ſpēs prudētie.. Sic̄ ſupra habitū ē prudētia eſt niſi bonoꝝ: ſed iconomica pōt eſſe ēt maloꝝ. multi.n. pctōres ꝓuidi ſūt in guberna­tione familie. īconomicā dꝫ pōi ſpēs prudētie.. Sicut in regno īuenit̉ pͥncipās ſubditꝰ: ita ēt in domo. ſi iconomicā eſt ſpēs prudētie ſic̄ politica: deberet ēt pa­terna prudētia poni ſicut regnatiua: aūt ponit̉. nec iconomica dꝫ poni ſpēs prudētie. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ ph̓s dicit in. 6. ethi. illaꝝ.ſ. prudētiaꝝ ſe hn̄t ad regimē multitu dinis. hec odem īconomica. hec aūt legis poſitica: hec aūt politica. Rn̄º. dd̓ꝫ ob̓i diuerſificata ẜm vl̓ par ticulare vel ẜm totū partē diuerſificat artes virtutes: ẜm quā diuerſitatē vna eſt pͥncipal̓ reſpectu alteriꝰ. Ma nifeſtū eſt aūt domus medio ſe hꝫ īter vnā ſingula rem ꝑſonā ciuitatē vel regnū. ſicut vna ſingularis ꝑ­ſona eſt pars domꝰ: ita vna domꝰ eſt pars ciuitatis vel re gni. ſicut prudētia cōiter dicta eſt regnatiua vniꝰ di ſtinguit̉ a politica prudētia: ita oꝫ īconomica diſtingua tur ab vtroqꝫ. Ad pͥmū ergo dd̓m diuitie cōparatur