CLXXIII. De prophetice cognitōis imaginarie viſa ſunt: vt pꝫ de Ioſeph expoſuit ſomniuꝫ Pharaonis: ſꝫ ſic̄ Aug. dicit. 12. ſuper Gen̄. ad lr̄am: maxīe ꝓpheta eſt vtroqꝫ excellit: videat in ſpū corporaliū rerū ſignificatiuas ſimilitudines. eas viuacitate mētis ītelli­gat. Repreſentant̉ aūt dīnitus mēti ꝓphete: qn̄qꝫ ꝗdem mediāte ſenſu exterius q̄daꝫ forme ſenſibiles: ſic̄ Daniel vidit ſcripturā parietis: vt legit̉ Danielis. 5. qn̄qꝫ aūt for mas imaginarias ſiue oīno dīnitus īpreſſas non ſenſum acceptas: puta ſi alicui ceco nato īprimerent̉ ī imaginatio ne coloꝝ ſimilitudines vel etiā diuinitꝰ ordinatas ex his que a ſenſibus ſunt accepte: ſicut Ieremias vidit ollā ſuc cenſam a facie aꝗlonis: vt habet̉ Iere.i. ſiue etiā īprimen­do ſpēs ītelligibiles ipſi mēti: ſic̄ pꝫ de his accipiūt ſcīaꝫ vel ſapīam īfuſam: ſic̄ Salomon apl̓i. lumen aūt ītelligi­bile qn̄qꝫ ꝗdeꝫ īprimit̉ mēti humane diuinitus ad iudicā ea que ab alijs viſa ſunt: ſicut dictū ē de Ioſeph ſicut pꝫ de apl̓is ꝗbus dn̄s aparuit ſenſuꝫ vt ītelligeret ſcriptu­ras: vt dr̄ Luce. 21. ad hoc pertinet īterpretatio ẜmonuꝫ ſiue etiā ad diiudicādū ẜm dīnā v̓itatē ea curſu naͣli app̄hendit: ſiue ēt ad diiudicādū veraciter efficaciter ea agenda ſunt: ẜꝫ illud Iſa. 63. Spūs dn̄i ductor eius fuit. ſic igit̉ pꝫ ꝓph̓ica reuelatio qn̄qꝫ ꝗdē ſit ſolā luminis īfluentiam. qn̄qꝫ autē ſpēs de nouo impreſſas vel aliter ordinatas. Ad pͥᵐ dd̓m: ſicut dictū ē. qn̄qꝫ in ꝓphe­tica reuelatione dīnitus ordinant̉ ſpecies imaginarie p̄ac ceꝑte a ſenſu ẜm ꝯgruētiā ad veritatē reuelandā: tunc uerſatio p̄cedens aliꝗd oꝑatur ad ip̄as ſimilitudines. non autē qn̄ totaliter ab extrinſeco īprimunt̉. Ad 2ᵐ dd̓m: viſio ītellectualis fit ẜꝫ aliqͣs ſimilitudines corpora les īdiuiduales: ſit tn̄ ẜm aliquā ſil̓itudinē ītelligibilem Un̄ Aug. dic̄. 9. de trini. hꝫ animꝰ nōnullā ſpēi note ſil̓i­tudinē: ꝗdē ſil̓itudo ītelligibilis in reuelatiōe ꝓphetica: qn̄qꝫ īmediate a deo īprimit̉: qn̄qꝫ a formis imaginatis re ſultat ẜm adiutoriū ꝓphetici luminis: qꝛ ex eiſdeꝫ formis imaginatis ſubtilior conſpicitur veritas ẜm illuſtrationē altioris luminis. Ad 3ᵐ dd̓m quaſcunqꝫ formas ima ginatas naturali virtute homo poteſt formare abſolute conſiderando: non tamen vt ſint inordinate ad repreſen­tandas intelligibiles veritates que hominis intellectum excedunt: ſed ad hoc neceſſarium eſt auxilium ſupernatu ralis luminis. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidetur viſio prophe­tica ſemper fiat cum abſtractione a ſenſibus. Dicitur eniꝫ Numeri. 12. Siquis fuerit īter vos ꝓpheta domini: in viſione apparebo ei vel per ſomniū lo­quar ad illū. ſed ſicut glo. dic̄ in pͥncipio pſalterij. viſio ē per ſomnia viſiōes eſt ea vident̉ dici vel fieri aūt aliqua vident̉ dici vel fieri dicunt̉ vel fiūt eſt aliena tio a ſenſibꝰ. ꝓphetia ſemꝑ ſit alienatōe a ſenſibus. . Qn̄ vna virtꝰ multū ītendit̉ in oꝑatiōe ſua: alia po­tentia abſtrahit̉ a ſuo actu: ſicut illi vehemēter ītendūt ad aliꝗd audiendū: ꝑcipiūt viſu ea corā ipſis ſūt. ſed in viſione ꝓphetica eſt maxīe ītellectus eleuatꝰ ītendit̉ in ſuo actu. videt̉ ſemꝑ fiat abſtractiōe a ſenſibus. . Impoſſibile eſt idē ſil̓ ad oppoſitas ꝑtes cōuerti. ſꝫ in viſione ꝓphetica mēs cōuertit̉ ad accipiēdū a ſuꝑiori. pōt ſimul ꝯuerti ad ſenſibilia. neceſſariuꝫ videt̉ reuelatio ꝓphetica ſemꝑ fiat abſtractiōe a ſenſibus. Sed ꝯͣ eſt qd̓ dr̄. i. ad Corin. 14. Spūs ꝓphetaꝝ ꝓphe­tis ſubiecti ſūt. ſꝫ hoc poſſet: ſi ꝓph̓a eēt ſui com­pos a ſenſibꝰ alienatus exiſtēs. videt̉ ꝓphetica viſio fiat alienatiōe a ſenſibꝰ. Rn̄º. dd̓m ſicut dcm̄ eſt: ꝓphetica reuelatio ſit ẜm qͣtuor.ſ. ẜm influxū ītelligi­bilis lumīs: ẜm īmiſſionē ītelligibiliū ſpēꝝ: ẜm īpreſſionē vel ordinationē īmaginabiliū formarum: ẜm exp̄ſſionē formaꝝ ſenſibiliū. Manifeſtū eſt aūt fit abſtractio a ſenſibꝰ qn̄ aliꝗd rep̄ſentat̉ menti ꝓphete ſpēs ſenſibi­les ſiue ad hoc ſpāliter formatas diuinitꝰ: ſic̄ rubꝰ oſtēſus Moyſi ſcriptura onſa Danieli: ſiue ēt per alias cās ꝓdu ctas: ita tn̄ ẜm diuinā ꝓuidentiā ad aliꝗd ꝓphetice ſi­gnificādū ordinet̉: ſic̄ per archā Nōe ſignificabat̉ eccl̓ia. ſil̓r ēt eſt neceſſe vt fiat alienatio a ſenſibꝰ exterioribꝰ per hoc mēs ꝓphete illuſtrat̉ ītelligibili lumīe: aut for mat̉ ītelligibilibꝰ ſpēbus. qꝛ in nobis ꝑfectū iudiciū ītelle ctus habet ꝯuerſionē ad ſenſibilia ſūt pͥma nr̄e cogni­tionis pͥncipia: vt in habitū eſt. ſꝫ qn̄ fit reuelatio ꝓphe­tica ẜm formas imaginarias neceſſe eſſe fieri abſtractio­nem a ſenſibus vt talis apparitio fantaſmatū referat̉ ad ea exteriꝰ ſentiunt̉. ſed abſtractio a ſenſibus qn̄qꝫ fit perfecte: vt.ſ. nihil ſenſibꝰ ꝑcipiat. qn̄qꝫ aūt īꝑfecte vt .ſ. aliꝗd ꝑcipiat ſenſibꝰ: tn̄ plene diſcernat exteriꝰ per cipit ab his imaginabiliter videt. Un̄ Aug. dicit. 12. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄aꝫ. Sicut vident̉ in ſpū fiunt imagines corpo rum quēadmodū corpora corpꝰ ita vt ſimul cernat̉ aliquis pn̄s abſens alius ſpū tanqͣꝫ oculis: talis tn̄ aliena tio a ſenſibꝰ ſit in ꝓphetis aliqͣ īordinatione naͣe: ſic̄ in arrepticijs vel furioſis: ſed per aliquā cām ordinatā vl̓ naͣlem: ſic̄ ſōnū: vel ſpūalē ſic̄ per cōtēplationis vehemē tiam: ſic̄ de Petro legit̉ Actuum. io. oraret in cena­culo factꝰ eſt in exceſſu mētis: vel v̓tute dīna rapiēte: ẜm illud Ezech. i. Facta eſt ſuꝑ manꝰ dn̄i. Ad pͥmū di cenduꝫ auctoritas illa loꝗtur de ꝓphetis ꝗbus īprime­bant̉ vel ordinabant̉ imaginarie forme vel in dormiēdo qd̓ ſignat̉ ꝑſōniū: vel in vigilādo qd̓ ſignat̉ per viſioneꝫ. Ad 2ᵐ dd̓m qn̄ mens ītēdit̉ in ſuo actu circa abſen­tia ſunt a ſenſibꝰ remota: tūc ꝑꝑ vehemētiā ītentiōis ſe quit̉ alienatio a ſenſibꝰ: ſꝫ qn̄ mens ītendit̉ in ſuo actu cir ca diſpōnem vel iudiciū ſenſibiliū opꝫ a ſenſibꝰ ab­ſtrahat̉. Ad 3ᵐ dd̓m motus mētis ꝓphetice ē ẜꝫ v̓tutem ꝓpriam: ſꝫ ẜm virtutē ſuꝑioris īfluxus. qn̄ ex ſuꝑiori influxū mēs ꝓphete īclinat̉ ad iudicādum vel di ſponendū aliꝗd circa ſenſibilia fit alienatio a ſenſibꝰ. ſed ſolū qn̄ eleuat̉ mens ad cōtēplandū aliqͣ ſublimiora. Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ſpūs ꝓphetaꝝ dicunt̉ ſubiecti ꝓphe tis qͣꝫtū ad ꝓpheticā enūciationē de ibi apl̓s loꝗt̉: qꝛ.ſ. ex ꝓprio ſenſu loquunt̉ ea viderunt non mente pertur­bata ſicut arrepticij: vt dixerunt Priſcilla Mōtanꝰ. ſed in ipſa ꝓphetica reuelatione potius ipſi ſubijciunt̉ ſpiri­tui ꝓphetie.i. dono prophetico. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝓphete ſem per cognoſcant ea ꝓphetant: qꝛ vt Aug. dicit. 12. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Quibꝰ ſigna per aliqͣs reꝝ corporalium ſil̓itudines demōſtrabant̉ in ſpū niſi ac ceſſiſſet mētis officiū vt ēt intelligerent̉ nōdum erat pro­phetia. ſed ea ītelligunt̉ pn̄t eſſe incognita. ꝓpheta ignorat ea prophetat.. Maiꝰ eſt lumē prophe­tie qͣꝫ lumē naͣlis rōnis. ſed ꝗcūqꝫ lumine naͣli hꝫ ſcīaꝫ ignorat ea ſcit. ergo ꝗcunqꝫ lumine prophetico aliqͣ enū ciat pōt ea ignorare.. Prophetia ordinat̉ ad ho­minū illuminationē. vn̄ dr̄. 2. Pet. Habemꝰ propheticū ẜmonem: cui bn̄facitis attendentes qͣſi lucerne lucēti in caliginoſo loco. ſꝫ nihil pōt alios illuminare niſi in ſe ſit il luminatum. videt̉ propheta pͥus illuminat̉ ad cogno ſcendū ea alijs enunciat. Sed ꝯͣ eſt qd̓ dicit̉ Ioan. ii. Hoc aūt a ſeipſo Cayphas dixit: ſed cuꝫ eſſet pontifex āni illius prophetauit: qꝛ ieſus moriturꝰ erat pro gēte ⁊c̄. ſed hoc Cayphas cognouit. ergo non omnis prophe­tat cognoſcit ea prophetat. Rn̄º. dd̓m in reuelatio ne prophetica mouet̉ mens prophete a ſpū ſancto: ſicut in ſtrumentuꝫ deficiens reſpectu p̓ncipalis agentis: mouet̉ aūt mens prophete ſolum ad aliꝗd apprehendenduꝫ. ſed ēt ad aliꝗd loquendum vel ad aliꝗd faciendū. qn̄qꝫ