Qō CLXXIII. De mō prophetice cognitōis imaginarie viſa ſunt: vt pꝫ de Ioſeph ꝗ expoſuit ſomniuꝫ Pharaonis: ſꝫ ſic̄ Aug. dicit. 12. ſuper Gen̄. ad lr̄am: maxīe ꝓpheta eſt ꝗ vtroqꝫ excellit: videat in ſpū corporaliū rerū ſignificatiuas ſimilitudines. ⁊ eas viuacitate mētis ītelligat. Repreſentant̉ aūt dīnitus mēti ꝓphete: qn̄qꝫ ꝗdem mediāte ſenſu exterius q̄daꝫ forme ſenſibiles: ſic̄ Daniel vidit ſcripturā parietis: vt legit̉ Danielis. 5. qn̄qꝫ aūt ꝑ for mas imaginarias ſiue oīno dīnitus īpreſſas non ꝑ ſenſum acceptas: puta ſi alicui ceco nato īprimerent̉ ī imaginatio ne coloꝝ ſimilitudines vel etiā diuinitꝰ ordinatas ex his que a ſenſibus ſunt accepte: ſicut Ieremias vidit ollā ſuc cenſam a facie aꝗlonis: vt habet̉ Iere.i. ſiue etiā īprimendo ſpēs ītelligibiles ipſi mēti: ſic̄ pꝫ de his ꝗ accipiūt ſcīaꝫ vel ſapīam īfuſam: ſic̄ Salomon ⁊ apl̓i. lumen aūt ītelligibile qn̄qꝫ ꝗdeꝫ īprimit̉ mēti humane diuinitus ad iudicā dū ea que ab alijs viſa ſunt: ſicut dictū ē de Ioſeph ⁊ ſicut pꝫ de apl̓is ꝗbus dn̄s aparuit ſenſuꝫ vt ītelligeret ſcripturas: vt dr̄ Luce. 21. ⁊ ad hoc pertinet īterpretatio ẜmonuꝫ ſiue etiā ad diiudicādū ẜm dīnā v̓itatē ea q̄ curſu naͣli hō app̄hendit: ſiue ēt ad diiudicādū veraciter ⁊ efficaciter ea q̄ agenda ſunt: ẜꝫ illud Iſa. 63. Spūs dn̄i ductor eius fuit. ſic igit̉ pꝫ ꝙ ꝓph̓ica reuelatio qn̄qꝫ ꝗdē ſit ꝑ ſolā luminis īfluentiam. qn̄qꝫ autē ꝑ ſpēs de nouo impreſſas vel aliter ordinatas. ¶ Ad pͥᵐ gͦ dd̓m: ꝙ ſicut dictū ē. qn̄qꝫ in ꝓphetica reuelatione dīnitus ordinant̉ ſpecies imaginarie p̄ac ceꝑte a ſenſu ẜm ꝯgruētiā ad veritatē reuelandā: tunc cō uerſatio p̄cedens aliꝗd oꝑatur ad ip̄as ſimilitudines. non autē qn̄ totaliter ab extrinſeco īprimunt̉. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ viſio ītellectualis nō fit ẜꝫ aliqͣs ſimilitudines corpora les ⁊ īdiuiduales: ſit tn̄ ẜm aliquā ſil̓itudinē ītelligibilem Un̄ Aug. dic̄. 9. de trini. ꝙ hꝫ animꝰ nōnullā ſpēi note ſil̓itudinē: q̄ ꝗdē ſil̓itudo ītelligibilis in reuelatiōe ꝓphetica: qn̄qꝫ īmediate a deo īprimit̉: qn̄qꝫ a formis imaginatis re ſultat ẜm adiutoriū ꝓphetici luminis: qꝛ ex eiſdeꝫ formis imaginatis ſubtilior conſpicitur veritas ẜm illuſtrationē altioris luminis. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ quaſcunqꝫ formas ima ginatas naturali virtute homo poteſt formare abſolute conſiderando: non tamen vt ſint inordinate ad repreſentandas intelligibiles veritates que hominis intellectum excedunt: ſed ad hoc neceſſarium eſt auxilium ſupernatu ralis luminis. Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidetur ꝙ viſio prophetica ſemper fiat cum abſtractione a ſenſibus. Dicitur eniꝫ Numeri. 12. Siquis fuerit īter vos ꝓpheta domini: in viſione apparebo ei vel per ſomniū loquar ad illū. ſed ſicut glo. dic̄ in pͥncipio pſalterij. viſio q̄ ē per ſomnia ⁊ viſiōes eſt ꝑ ea q̄ vident̉ dici vel fieri cū aūt aliqua vident̉ dici vel fieri q̄ nō dicunt̉ vel fiūt eſt aliena tio a ſenſibꝰ. gͦ ꝓphetia ſemꝑ ſit cū alienatōe a ſenſibus. ¶ Pͣ. Qn̄ vna virtꝰ multū ītendit̉ in oꝑatiōe ſua: alia potentia abſtrahit̉ a ſuo actu: ſicut illi ꝗ vehemēter ītendūt ad aliꝗd audiendū: nō ꝑcipiūt viſu ea q̄ corā ipſis ſūt. ſed in viſione ꝓphetica eſt maxīe ītellectus eleuatꝰ ⁊ ītendit̉ in ſuo actu. gͦ videt̉ ꝙ ſemꝑ fiat cū abſtractiōe a ſenſibus. ¶ Pͣ. Impoſſibile eſt idē ſil̓ ad oppoſitas ꝑtes cōuerti. ſꝫ in viſione ꝓphetica mēs cōuertit̉ ad accipiēdū a ſuꝑiori. gͦ nō pōt ſimul ꝯuerti ad ſenſibilia. neceſſariuꝫ gͦ videt̉ ꝙ reuelatio ꝓphetica ſemꝑ fiat cū abſtractiōe a ſenſibus. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dr̄. i. ad Corin. 14. Spūs ꝓphetaꝝ ꝓphetis ſubiecti ſūt. ſꝫ hoc eē nō poſſet: ſi ꝓph̓a nō eēt ſui compos a ſenſibꝰ alienatus exiſtēs. gͦ videt̉ ꝙ ꝓphetica viſio nō fiat cū alienatiōe a ſenſibꝰ. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ ſicut dcm̄ eſt: ꝓphetica reuelatio ſit ẜm qͣtuor.ſ. ẜm influxū ītelligibilis lumīs: ẜm īmiſſionē ītelligibiliū ſpēꝝ: ẜm īpreſſionē vel ordinationē īmaginabiliū formarum: ⁊ ẜm exp̄ſſionē formaꝝ ſenſibiliū. Manifeſtū eſt aūt ꝙ nō fit abſtractio a ſenſibꝰ qn̄ aliꝗd rep̄ſentat̉ menti ꝓphete ꝑ ſpēs ſenſibiles ſiue ad hoc ſpāliter formatas diuinitꝰ: ſic̄ rubꝰ oſtēſus Moyſi ⁊ ſcriptura onſa Danieli: ſiue ēt per alias cās ꝓdu ctas: ita tn̄ ꝙ ẜm diuinā ꝓuidentiā ad aliꝗd ꝓphetice ſignificādū ordinet̉: ſic̄ per archā Nōe ſignificabat̉ eccl̓ia. ſil̓r ēt nō eſt neceſſe vt fiat alienatio a ſenſibꝰ exterioribꝰ per hoc ꝙ mēs ꝓphete illuſtrat̉ ītelligibili lumīe: aut for mat̉ ītelligibilibꝰ ſpēbus. qꝛ in nobis ꝑfectū iudiciū ītelle ctus habet ꝑ ꝯuerſionē ad ſenſibilia q̄ ſūt pͥma nr̄e cognitionis pͥncipia: vt in pͦ habitū eſt. ſꝫ qn̄ fit reuelatio ꝓphetica ẜm formas imaginarias neceſſe eſſe fieri abſtractionem a ſenſibus vt talis apparitio fantaſmatū nō referat̉ ad ea q̄ exteriꝰ ſentiunt̉. ſed abſtractio a ſenſibus qn̄qꝫ fit perfecte: vt.ſ. nihil hō ſenſibꝰ ꝑcipiat. qn̄qꝫ aūt īꝑfecte vt .ſ. aliꝗd ꝑcipiat ſenſibꝰ: nō tn̄ plene diſcernat q̄ exteriꝰ per cipit ab his q̄ imaginabiliter videt. Un̄ Aug. dicit. 12. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄aꝫ. Sicut vident̉ q̄ in ſpū fiunt imagines corpo rum quēadmodū corpora ꝑ corpꝰ ita vt ſimul cernat̉ ⁊ hō aliquis pn̄s ⁊ abſens alius ſpū tanqͣꝫ oculis: talis tn̄ aliena tio a ſenſibꝰ nō ſit in ꝓphetis cū aliqͣ īordinatione naͣe: ſic̄ in arrepticijs vel furioſis: ſed per aliquā cām ordinatā vl̓ naͣlem: ſic̄ ꝑ ſōnū: vel ſpūalē ſic̄ per cōtēplationis vehemē tiam: ſic̄ de Petro legit̉ Actuum. io. ꝙ cū oraret in cenaculo factꝰ eſt in exceſſu mētis: vel v̓tute dīna rapiēte: ẜm illud Ezech. i. Facta eſt ſuꝑ eū manꝰ dn̄i. ¶ Ad pͥmū gͦ di cenduꝫ ꝙ auctoritas illa loꝗtur de ꝓphetis ꝗbus īprimebant̉ vel ordinabant̉ imaginarie forme vel in dormiēdo qd̓ ſignat̉ ꝑſōniū: vel in vigilādo qd̓ ſignat̉ per viſioneꝫ. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ qn̄ mens ītēdit̉ in ſuo actu circa abſentia q̄ ſunt a ſenſibꝰ remota: tūc ꝑꝑ vehemētiā ītentiōis ſe quit̉ alienatio a ſenſibꝰ: ſꝫ qn̄ mens ītendit̉ in ſuo actu cir ca diſpōnem vel iudiciū ſenſibiliū nō opꝫ ꝙ a ſenſibꝰ abſtrahat̉. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ motus mētis ꝓphetice nō ē ẜꝫ v̓tutem ꝓpriam: ſꝫ ẜm virtutē ſuꝑioris īfluxus. ⁊ iō qn̄ ex ſuꝑiori influxū mēs ꝓphete īclinat̉ ad iudicādum vel di ſponendū aliꝗd circa ſenſibilia nō fit alienatio a ſenſibꝰ. ſed ſolū qn̄ eleuat̉ mens ad cōtēplandū aliqͣ ſublimiora. ¶ Ad 4ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſpūs ꝓphetaꝝ dicunt̉ eē ſubiecti ꝓphe tis qͣꝫtū ad ꝓpheticā enūciationē de qͣ ibi apl̓s loꝗt̉: qꝛ.ſ. ex ꝓprio ſenſu loquunt̉ ea q̄ viderunt non mente perturbata ſicut arrepticij: vt dixerunt Priſcilla ⁊ Mōtanꝰ. ſed in ipſa ꝓphetica reuelatione potius ipſi ſubijciunt̉ ſpiritui ꝓphetie.i. dono prophetico. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ ꝓphete ſem per cognoſcant ea q̄ ꝓphetant: qꝛ vt Aug. dicit. 12. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. Quibꝰ ſigna per aliqͣs reꝝ corporalium ſil̓itudines demōſtrabant̉ in ſpū niſi ac ceſſiſſet mētis officiū vt ēt intelligerent̉ nōdum erat prophetia. ſed ea q̄ ītelligunt̉ nō pn̄t eſſe incognita. gͦ ꝓpheta nō ignorat ea q̄ prophetat. ¶ Pͣ. Maiꝰ eſt lumē prophetie qͣꝫ lumē naͣlis rōnis. ſed ꝗcūqꝫ lumine naͣli hꝫ ſcīaꝫ nō ignorat ea q̄ ſcit. ergo ꝗcunqꝫ lumine prophetico aliqͣ enū ciat nō pōt ea ignorare. ¶ Pͣ. Prophetia ordinat̉ ad hominū illuminationē. vn̄ dr̄. 2. Pet. pͦ Habemꝰ propheticū ẜmonem: cui bn̄facitis attendentes qͣſi lucerne lucēti in caliginoſo loco. ſꝫ nihil pōt alios illuminare niſi in ſe ſit il luminatum. gͦ videt̉ ꝙ propheta pͥus illuminat̉ ad cogno ſcendū ea q̄ alijs enunciat. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dicit̉ Ioan. ii. Hoc aūt a ſeipſo Cayphas nō dixit: ſed cuꝫ eſſet pontifex āni illius prophetauit: qꝛ ieſus moriturꝰ erat pro gēte ⁊c̄. ſed hoc Cayphas nō cognouit. ergo non omnis ꝗ prophetat cognoſcit ea q̄ prophetat. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ in reuelatio ne prophetica mouet̉ mens prophete a ſpū ſancto: ſicut in ſtrumentuꝫ deficiens reſpectu p̓ncipalis agentis: mouet̉ aūt mens prophete nō ſolum ad aliꝗd apprehendenduꝫ. ſed ēt ad aliꝗd loquendum vel ad aliꝗd faciendū. ⁊ qn̄qꝫ