IIII. aliꝗs amatꝰ ꝑ virū bonū pōt verecūda ri. gͦ et ip̄e vecundari. 3º. de cuiuſcūqꝫ bono et honore gl̓iamur de ip̄iꝰ malo et obprobrio confūdimur et vecunda mur: ſꝫ vir bonꝰ et ſtudioſus gl̓iat̉ de bono et gl̓ia ꝑentū ſuorū. quare etiam de oppoſito poterit et cōfūdi et verecūdari. 4. qꝛ ꝗcūqꝫ hꝫ in ſe verēda pudēda ⁊ erubeſcēda pōt vecūdari ſi cōtingat ea quocūqꝫ caſu reuelari. h̓ eī experimur in nob̓ ⁊ h̓ exꝑti ſūt primi ꝑētes poſt peccatū. h̓ etiā notat ariſt. 2º. rethorice inducēs diſputatiōem an tiph̓otis ⁊ dyoniſij ſuꝑ ꝗbuſdaꝫ ꝓxīo morituris cōtra v̓ecūdiā vellatis. Sed vir qͣꝫtūcūqꝫ bonꝰ ſecū portat illa v̓ecū da. quare vecūdari pōt. 5º. qꝛ ẜm tul liū modeſtia eſt ꝑ qͣꝫ pudor honeſtatis carā ⁊ ſtabilē cōparat auctoritatē: ſed vir bonꝰ eſt modeſtꝰ ⁊ honeſtꝰ. quare erit etiā pudoratꝰ ⁊ ꝑ ꝯn̄s vecūdꝰ cuꝫ idē ſint pudor ⁊ v̓ecūdia ⁊ id pudēdū ⁊ v̓ecūdū. 6º. qꝛ ꝗ p̄t cōfūdi p̄t ⁊ v̓ecū dari cū vecūdia ſit timor ī fantaſia cō fuſionis. vt habet̉ 2º. rethorice. ſed vir optimꝰ p̄t cōfūdi. Exēplū de paulo di cēte. cōfundor in vob̓ ad gal̓. 4. quare potuit ⁊ v̓ecūdari. Sed oppoſitū de termīat ⁊ ꝓbat phi. Pro euidentia rn̄ſionis p̄mittenda ſūt tria. prīo quot modis d̓r v̓ecūdia. 2º. quot ſūt ob̓a vecūdie. 3º. quot modis ꝑdit̉ verecūdia. Dicit̉ āt verecundia tribꝰ modis. d̓r enī verecūdia vno mō naͣlis inclinatio ad motū verecūdie quō dicimꝰ aliquā do iuuenē verecūdū poſito ꝙ dormiat Alioº. d̓r verecūdia ille motꝰ factu ẜm p̄dcām inclinatiōem mō quo d̓r ꝗ verecūdari cū aliqd̓ turpe cōmiſerit timēs actu dep̄hendi. 3º. mō d̓r verecū dia cōfuſio ſequēs dep̄hēſiōem hoīs ī turpi actu qn̄ rubor maxīe ꝑfūdit faciem̄. verecūdia vero hꝫ duo genera obiectoꝝ.ſ. ꝑſōas corā ꝗbꝰ verecūdat̉: de ꝗbꝰ agit phi. 2º. rethorice. ⁊ cās ex ꝗbꝰ ⁊ de ꝗbꝰ verecūdat̉ ⁊ ea que ſūt an nexa talibꝰ cauſis. Et ibi diſtinguēda ſūt tria. que timemꝰ cuꝫ verecūdamur timemꝰ enī turpi a oꝑa ⁊ timemꝰ ꝓpt̓ illa priuari honoe ⁊ gl̓ia. timemꝰ etiā cōfuſiōem faciei que eſt quedā paſſio ſequēs ingl̓iatiōem.i. priuatiōeꝫ gl̓ie Et ẜm hec tria que cōſequēter timēt huiuſmōi paſſio vocat̉ et diffinit̉ tripl̓r vocat̉ enī verecūdia in ordīe ad turpi tudinē. Et diffinit̉. ꝙ ē tior ex turpi actōe. dam. li. 2º. c. 19. vocat̉ ēt pudor in ordīe ad īgl̓iationē ⁊ diffinit̉ ꝙ ē tīor īgl̓iationis. vt hic ait phi. vocat̉ ēt eru beſcētia ī ordīe ad cōfuſionē ⁊ diffinit ꝙ ē timor ī fātaſia cōfuſiōis. 2º. rethori ce. Perdit̓ ēt dupl̓r ex duplici cā. vno mō ꝑ deſcēſū ad malū. alio mō ꝑ aſcē ſuꝫ ad maiꝰ bonū. ſicut continētia p̄dipōt ꝑ deſcēſū ad īcōtinētiā ⁊ ꝑ aſcēſū ad tēperātiā. Sic ēt iuuēis verecūdus pōt ꝑdere verecūdiā. nō ꝗdē illā naͣlē īclinationē ſibi naͣliter cōnaturatā. Sꝫ verecūdiā 2º. mō dcāꝫ ne.ſ. excedat fre quēt̉ ī illā dupl̓r. vno mō ꝑ trāſituꝫ ad īuerecūdiā. alio mō ꝑ aſcēſū ad v̓tutē ꝑfectā. fiet aūt īuerecūdꝰ qꝛ ꝑdet appetitū honoris ⁊ honeſtatꝭ. h̓ aūt appetitū ꝑdet ꝑ exceſſū alteriꝰ appetitꝰ ⁊ ꝑ ꝓſecutionē eiꝰ. puta ꝑ appetitū delectatiōis vl̓ pecūie. ſic eī vid̓mꝰ puellaſ pudicas ⁊ verecūdas fieri meretrices īpudiciſſimas ⁊ īuerecūdiſſimas qꝛ ve hemētiꝰ appetitꝰ huiꝰ appetibil̓ abſor bet ⁊ extīguit appetitū alteriꝰ. poterit et iſte iuuēis p̄ſcē v̓tuoſus fieri ꝑ exceſ ſū bonorū oꝑuꝫ. factꝰ āt v̓tuoſꝰ ꝑ v̓tutē ꝓhibebit̉ ab hijs turpibꝰ a ꝗbꝰ ꝑ vere cūdiā ꝓhibebat̉ et ꝑ eā operabit̉ illa bōa que ꝑꝑ verecūdiam operabatur. Hijs gͦ p̄miſſis dd̓. primo ꝙ vir ſtudioſus nō pōt ꝓprie verecūdari.i. timore in turpi actu dep̄hendi. 2º. ꝙ pōt verecūdari ſūmēdo verecundari large ẜm ꝙ eſt pudorari ingl̓iari erubeſcere ⁊ cōfundi. primū ꝓbat̉ ſic. prīo qꝛ oīſ timēs turpe actū eſt ꝓpinquiꝰ turpi actui. timemꝰ enī mala ſi nō lōge ſūt ſꝫ ꝓpe. vt ꝓbat ph̓s 2º. rethorice. Que eī lōge ſūt valde nullꝰ timet. ſciunt enim oēs ꝙ moriēt̓ ſꝫ qn̄ nō ꝓpe mortē ſūt
zum Hauptmenü