Primi Libri ijni tent obiecta. Nam eccleſia minime foret. ⁊ iō mōſtrat̉ a ¶ Oīa quideꝫ pōt deꝰ. ſꝫ probat̉. ait em̄ aug. ī li. qōnū Aug ſticus intelligit ꝙͣtum ad non facit niſi qd̓ conuenit oīpotēs. qꝛ ei hec ꝓpinqua ave. ac no. legis. Oīa qͥdē pōt ꝑtes principales. ſiue prio veritati eiꝰ ⁊ iuſticie. Uide ri non valent. poteſt tamen deꝰ. ſꝫ nō facit niſi qd̓ ꝯuenit res. ſed Aug. loquitur ꝙͣtū tur hͦ verbū Augu. eſſe fal hec in alijs operari. veritati eiꝰ ⁊ iuſticie. Idē ī eo ad indiuidua. ſum. qꝛ in psͣ. dicit̉. MiſeU ricordia dn̄i ſuꝑ oīa opera bdeꝫ. Potuit de cūcta facere c ¶ Deus oīpotens nō po¶ Ponit rōnes q̄ atteteſt mori ⁊c. Queritur de eius. ergo magis deberet ſimul. ſed rō ꝓhibuit.i. volūſtantur diuine potētie q̄ ẜm differētia horumquattuor dicere ꝙ non facit niſi qd̓ tas. Rōnē nēpe ibi volūtaduo conſiderantur. c que remouet Augu. a deo. cōuenit mīe. Et iterum qꝛ tē dei appellauit. qꝛ dei volū ¶ Hic ergo diligenter ꝯſi ſcꝫ mori. falli. miſeruꝫ eſſe differentia eſt inter verita tas rōnabilis eſt ⁊ equiſſima derātibꝰ oīpotētia eius ẜm ⁊ mentiri. Reſpon. dd̓m ꝙ tem ⁊ iuſticiaꝫ. Reſpon. di fatēdū eſt ergo deū oīa poſſe iſta dicunt defectus ipſi duo apparet. ſcꝫ ꝙ oīa facit cendum ꝙ iuſticia vno mo hoīs ſiue anime in corpore M Remoueta deo illapoſ do eſt idē qd̓ exigentia me q̄ vult. ⁊ nihil oīno patit̉ ẜꝫ Quadruplex autem eſt ac ritorū. ⁊ ſic diuidit̉ contra vtrūqꝫ deus oīpotēs veriſſibilia q̄ poſſe nō ē potētie. b tus ⁊ quadruplex potenmīam. Alio mō dicit cōde ſime p̄dicatur. qꝛ nec aliqͥd ¶ Sꝫ q̄rit̉ quō oīa poſſe di tia. Prīa eſt viuificatiua. ⁊ centiam bonitatis. ⁊ hoc eſt qd̓ ei ad patiendū corru cat̉ cū nos q̄dā poſſimꝰ q̄ ip̄e huius actus eſt viuere ⁊ cō modo comprehendit miſo ptionē īferre valeat. nec ali tra hunc eſt defectꝰ mori. nō pōt. Nō pōt eī ambulare ricordiam ⁊ iuſticiam pro Secūda eſt cognitiua. cuprie dictā. ⁊ ſic accipit Au qͥd ad faciendū impedimen loqͥ. ⁊ hmōi. q̄ a natura diuiius actus eſt noſſe. ⁊ cōtra guſt. in predicto verbo ⁊ hͦ tum afferre. Manifeſtū eſt nitatis ſunt penitꝰ aliena. cū hunc eſt falli. Tertia eſt af modo differt a veritate ſ itaqꝫ deum oīno nihil poſſe hoꝝ inſtr̄a nullatenꝰ hr̄e q̄at fectiua. ⁊ huius actꝰ eſt vel rationē dicendi. ꝙͣuis idē Rn̄. pati. ⁊ oīa iacere poſſe. preincorꝑea ⁊ ſimplex ſb̓a. Qui le ſiue amare ⁊ delectari. ⁊ ſit ẜm rem. Nam veritas ter ea ſola qͥbus eius digni contra hunceſt miſerū eſſe reſpicit vnamquamqꝫ rem bus id rn̄dendum arbitror ꝙ Quarta eſt oꝑatiua. ⁊ huẜm ſe. ſed iuſticia reſpicit tas lederet̉. eiuſqꝫ excellen hmōi actōes ambulatio.ſ. et ius actus eſt agere. ⁊ ꝯtra vnam rem cōparatā ad al tie derogaret̉. in quo tn̄ nō locutio ⁊ hmōi a dei potētia hunc eſt vinci ⁊ ſuperari. terā ẜm ꝙ per leges debieſt minꝰ oīpotens. Hoc em̄ aliene nō ſunt. ſꝫ ad ip̄am ꝑti Et nota ꝙ ex his que dicū tas colligatur vna alteri. poſſe nō eſſet poſſe ſed non nēt. Lꝫ em̄ hmōi actiōes ī ſe tur. qͣttuor genera actuum b ¶ Potuit deus cuncta poſſe. Nemo ergo deū imremouentur a deo. ſcilicet facere ſimul. ſed ratio pro deꝰ hr̄e nō poſſit. nō eī p̄t am corporales ſiue inſtrumen hibuit. Uidetur male dice potenteꝫ in aliquo dicere p̄ bulare. vel loqͥ ⁊ hmōi. eas tn̄ tales. vt currere. Actꝰ culre. quia poſſe probiberieſt ſumat. qui oīa poteſt q̄ poſin creaturis p̄t oꝑari. facit eī pabiles. vt peccare mentiimpotentie. ergo ſi diuina ſe potētie eſt. ⁊ inde vero di vt homo ambulet ⁊ loquat̉ ⁊ ri. Actus paſſiui. vt vinci ⁊ potentia poteſt probiberi citur omnipotens. hmōi. Nō gͦ ꝑ iſtas actiones ſuperari. Actus defectiui. eſt impotens. Item illa ra x ii ¶ Alias rationes oīpo vt mori ⁊ falli. quia babēt tio aut eſt quid creatū aut diuīe. potētie detrahit̉ aliqͥd De alijs increatum. Si creatum er potentiaꝫ coniunctā. defe tentie autoritate aug. ⁊ criqꝛ ⁊ hoc pōt facere oīpotens obijcit̉. ctui. Et īde elicit magiſter go aliqͥd aliud a deo probi Sꝫ ſunt alia q̄dā q̄ deꝰ nulla ſo. docet ad p̄dictas duas g 2i perfectam rationem potēbuit diuinam virtutem. et d reducens tenꝰ facere pōt vt pctā. Non tie que poteſt omnia facego aliquid poteſt reſiſtere ¶ Ex quibuſdā tn̄ͣ autoriem̄ pōt mētiri. nō pōt peccadeo. Si increatuꝫ. quomo re. ⁊ nihil pati. I tatibus tradit̉ ideo vere di re. ſed nō iō oīpotētie dei in do poteſt probibere cuꝫ ſit omnino idē. Preterea hoc ci omnipotēs. qꝛ quicquid aliquo detrahit̉ vel derogat̉ cd1 non videtur probibenduꝫ vult pōt. Unde aug. in enchi. Nō ob aliud veraciter ſi peccare nō poſſe d̓r. qꝛ non quia. Eccī. xviij. dicitur. vocatur op̄s. niſi qm̄ qͥcqͥd vult pōt nec voluntate cu eſſet hͦ potētie. ſꝫ īfirmitatis Qui viuit ineternum crea iuſpiā creature voluntatis oīpotentis impedit̉ effe( Si em̄ hͦ poſſet. oīpotēs non uit omnia ſimul. Reſpon. ctus. Itē in li. de ſpū ⁊ lr̄a. Non pōt deus facere iniu eſſet. Nō gͦ īpotētie ſꝫ poten Soluit dicendum ꝙ ratio hic voſta. quia ipſe eſt ſumma iuſticia ⁊ bonitas. Omnipo catur voluntas rationalis xiu ⁊ tie īputādū eſt ꝙ iſta nō pōt. ⁊ rationabilitas in voluntēs vero eſt. nō ꝙ poſſit oīa facere. ſed qꝛ pōt efficere Un̄ Aug. ī. xv. li. de tri. Ma tate. ⁊ iſta ꝙͣuis non dicat qͥcqͥd vult. ita vt nihil valeat eiꝰ volūtati reſiſtere qͥn gna inqͥt dei potētia ē nō poſ aliquid aliud ꝙͣtum ad pͥn cōpleat̉. aut aliquo mō īpedire eādē. Ioh̓. cry. in omē Iene ſe mētiri. Sūt em̄ q̄dā que in cipale ſignificatum a diui lia quadā de expoſitiōe ſymboli ait. Op̄s dicit̉ deꝰ?ᵐ alijs rebꝰ potētie deputanda na eſſentia. cōnotat tamē qꝛ poſſe illius nō pōt inuenire nō poſſe dicēte ꝓphe pgaliquid. ſcꝫ congruitatem ſunt. ī alijs ꝟo minime. Et q̄ involito. que quidem non ta. Oīa quecunqꝫ voluit fecit. Ipſe eſt ergo. ops vt nate in alijs laudabilia ſunt. ī alijs reperitur in eius oppoſito totū qd̓ vult poſſit. Unde apl̓s. Eius inquit volūta vero reprehēſibilia ſunt. Nō Quod ptꝫ. ſi omnia ſimul ti quis reſiſtit. His autoritatibꝰ vr̄ on̄di ꝙ deꝰ ex eo gͦ iō deꝰ minꝰ potēs ē qꝛ pecproducta eſſent ꝙͣtum ad tm̄ dicatur op̄s ꝙ oīa pōt que vult. non qꝛ oīa poſſit. care nō p̄t. cū oīpotēs nullaeſſe ſingulare. nulla creaFe .8 e ☞ Determinatio premiſſarū autoritatum. tura aliquid faceret. ⁊ nō tenꝰ poſſit eſſe q̄ hoc poteſt. 65 5 I C eſſet propter hoc curſus in Sūt etiā ⁊ alia q̄dā q̄ deꝰ nō ¶ Sꝫ ad hͦ pōt dici ꝙ aug Aus. vniuerſo qui eſt. Uolūtas vbi dicit oīpotens non dipoteſt. vnde vr̄ non oīa poſſe d ¶ Tam ample ⁊ genera ergo rationalis hoc exige dcit̉ ꝙ oīa poſſit ⁊c. tā ample nō em̄ pōt mori vel falli. Un̄ liter accepit omnia vt etia bat vt deus nō faceret om Aug. in lib. de ſimbolo. Deꝰ mal a includeret. Uidetur ⁊ gn̄aliter accepit oīa vt ēt nia ſimul ꝙͣuis poſſet. vnfalſuꝫ dicere. quia aut ma oīpotēs nō pōt mori. nō pōt mala includeret. q̄ deꝰ nō p̄t de prohibitio non accipit̉ luꝫ includitur ratione ſub hic pro repugnantia ſed ꝓ nec vult. Nō ergo negauit falli. nō poteſt miſer fieri. nō ſtrati. aut ratione deforartatione potentie ꝙͣtum eum poſſe oīa que conuenit pōt vinci. hec vtiqꝫ ⁊ hmōi ab Solut. mitatis. Non ratione ſubad actum nō ꝙͣtum ad poſ ei poſſe. Sil̓r cū dicit. Nō ſit vt poſſit oīpotēs. Si eniꝫ ſtrati includitur. quia acſe. Et hec eſt determīatio tio mala ratio ne actionis ob aliud veraciter d̓r oīpohmōi paſſionibus atqꝫ defeindifferentie ad hoc opus ſubſtrati eſt a diuina potētens niſi qm̄ qͥcqͥd vult pōt. ctibꝰ ſubijci. poſſet oīpotēs non ad oppoſitum: ⁊ ſic pa tia.
