Qō CLXXII. De cā prophetie 170 liuꝫ ſub̓aꝝ aut ex cauſa corꝑali: vt dictū ē cū de dīnationibus ageretur. vtrūqꝫ aūt melius pōt fieri in dormiētibus qͣꝫ in vigilātibus: qꝛ aīa vigilantis ē occupata circa exterio ra ſenſibilia. vn̄ minus pōt ꝑcipere ſubtiles īpreſſiōes vel ſpūaliū ſub̓aꝝ vel etiā cauſaꝝ naͣliū. qͣꝫtū tn̄ ad ꝑfectionē iudicij plus viget rō in vigilando qͣꝫ in dormiendo. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ bruta ēt aīalia non hn̄t ꝑcognitionem futuroꝝ euētuū niſi ẜꝫ ꝙ ex ſuis cauſis p̄cognoſcunt̉ ex ꝗbus eoꝝ fantaſie mouent̉ ⁊ magis qͣꝫ hoīuꝫ: qꝛ fantaſie hoīum maxime in vigilādo diſponunt̉ magis ẜm rōnem qͣꝫ ẜm īpreſ ſionē naͣliū cauſaꝝ. rō āt facit in hoīe multo abudātius id qd̓ in brutis facit impreſſio cauſaꝝ naͣliuꝫ: ⁊ adhuc magis adiuuat hoīem dīna gratia ꝓphetias īſpirans. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m ꝙ lumē ꝓpheticū ſe extendit etiā ad directiones hu manoꝝ actuū: ⁊ ẜꝫ hoc ꝓph̓ia neceſſaria eſt ad populi gubernationē ⁊ p̄cipue in ordine ad cultuꝫ dīnum ad quē naͣ non ſufficit: ſed requiritur gratia. Ad ſecundum ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ ꝓphetica reue latio nō fiat ꝑ angelos. Dicit̉.n. Sap̄. 7. ꝙ ſapīa dei in aīas ſcās ſe tranſfert: ⁊ amicos dei ⁊ ꝓphetas ꝯſtituit. ſꝫ amicos dei ꝯſtituit īmediate. gͦ etiaꝫ ꝓphetas facit īmediate nō mediātibꝰ angelis. ¶ Pͣ. Pro phetia ponit̉ inter gr̄as gratis datas. ſꝫ gr̄e gratis date ſūt a ſpū ſcō: ẜm illud: Diuiſiones gr̄aꝝ ſunt: ide aūt ſpūs. non gͦ ꝓph̓ica reuelatio fit āgelo mediāte. ¶ Pͣ. Caſſiodo. dic̄ ꝙ ꝓphetia ē dīna reuelatio. ſi aūt fieret ꝑ angelos diceretur angelica reuelatio. nō gͦ ꝓphetia ſit ꝑ angelos. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Diony. dic̄. 4. ca. cel̓. hierar. Diuinas viſiones gl̓ioſi pr̄es nr̄i adepti ſunt ꝑ medias celeſtes v̓tutes. loꝗtur autē ibi de viſionibus ꝓpheticis. gͦ reuelatio ꝓphetica fit angelis mediātibus. ¶ Rn̄º. dd̓m: ꝙ ſicut apl̓s dic̄ ad Ro. 13. Que a deo ſunt ordinata ſunt. hꝫ aūt hoc diuinitatis ordo ſicut Diony. dic̄ vt īfima ꝑ media diſponit. angeli aūt medij ſunt inter deū ⁊ hoīes: vtpote plus participantes de ꝑfectione dīne bonitatis qͣꝫ hoīes. ⁊ iō illuminationes ⁊ reuelationes dīne a deo ad hoīes ꝑ angelos deferunt̉. prophetica aūt cognitio ſit ꝑ illuminationē ⁊ reuelationeꝫ diuinam. vnde manifeſtuꝫ eſt ꝙ fiat per angelos. ¶ Ad pͥº gͦ dd̓m ꝙ charitas ẜm quā fit hō amicus dei ē ꝑfectio voluntatis in quā ſolus deus īprimere pōt. ſꝫ ꝓphetia ē ꝑfectio ītellectus in quē et angelus pōt īprimere: vt in pͦ dcm̄ ē. ⁊ iō nō eſt ſil̓is rō de vtroqꝫ. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ gr̄e gratis date attribuuntur ſpūi ſcō: ſic̄ pͥmo pͥncipio. qui tamē oꝑatur huiuſmōi gr̄as in hoībꝰ mediāte miniſterio angelorū ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ oꝑatio inſtr̄i attribuit̉ pͥncipali agēti in cuiꝰ v̓tute inſtr̄m agit: qꝛ mīſter eſt ſic̄ inſtr̄m iccirco ꝓph̓i ca reuelatio: q̄ fit mīſterio angeloꝝ dr̄ eſſe diuinaAd tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ ad ꝓphetiā re quirat̉ diſpō naͣlis. Prophetia.n. re cipit̉ in ꝓph̓a ẜm diſpōnē recipiētis: qꝛ ſuꝑ illud Amos pͦ. Dominꝰ de ſyon rugiet: dic̄ glo. Hiero. Nāle eſt vt oēs ꝗ volunt rē rei cōparare: ex eis rebus ſumāt ꝯparatiōes qͣs ſunt experti: ⁊ in rebꝰ ꝗbus ſūt nutriti. v̓bi gr̄a. naute ſuos inimicos ventis: dānuꝫ naufragio cōparant. ⁊ ſic ⁊ Amos ꝗ fuit paſtor pecoꝝ: timorē dei rugitui leonis aſſimilat: ſꝫ qd̓ recipit̉ in aliquo ẜm modū recipiētis reqͥrit naͣlem diſpōnē. gͦ ꝓphetia reqͥrit nāleꝫ diſpōnē. ¶ Pͣ. Speculatio ꝓphetie ē altior qͣꝫ ſcīe acꝗſite. ſꝫ īdiſpō naͣlis īpedit ſpecu lationē ſcīe acquiſite. multi.n. ex indiſpōne naͣli ꝑtingere nō pn̄t ad ſcīe ſpeculamina capiēda. multo gͦ magis requi ritur ad cōtēplationē ꝓpheticā. ¶ Pͣ. Indiſpō naͣlis magis īpedit aliquē qͣꝫ īpedimentū accidētale. ſꝫ ꝑ aliqd̓ acci dentale ſuꝑueniēs īpedit̉ ſpeculatio ꝓphetie. dic̄. n. Hiero. ſuꝑ Mat. ꝙ in tēpore illo quo ꝯiugales actus gerunt̉ pn̄tia ſpūs ſcī non dabit̉ ēt ſi ꝓpheta eſſe videat̉ ꝗ officio gn̄ationis obſequit̉. gͦ multomagis indiſpō naͣlis impedit prophetiā. ⁊ ſic videt̉ ꝙ bona diſpō naͣlis reꝗrit̉ ad ꝓphe tiam. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ Grego. dic̄ in homel̓. petecoſtes. Im plet.ſ. ſpūs ſanctꝰ cytharedū pueꝝ ⁊ pſalmiſtā facit paſto rem armētoꝝ ſycomoros vellicātē ⁊ ꝓphetā facit. nō gͦ re quirit̉ aliqͣ diſpō p̄cedens ad ꝓphetiā: ſed dependet ex ſo la volūtate ſpūs ſcī: de quo dr̄. i. ad Corin. 12. Hec oīa oꝑatur vnꝰ atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ ſicut dcm̄ eſt: ꝓphetia vere ⁊ ſimpl̓r dcā eſt ex inſpiratione dīna. q̄ aūt eſt ex cā naͣli non dicit̉ ꝓphetia niſi ẜm quid. Eſt aūt cōſiderandū ꝙ ſic̄ deꝰ ꝗ eſt ca vniuerſalis in agendo nō p̄exigit mam nec aliquā maͣe diſpōnē in corporalibus effectibꝰ: ſꝫ ſimul pōt ⁊ mam ⁊ diſpōnem et formā inducere: ita ēt in effectibus ſpūalibꝰ nō p̄exigit ali quā diſpōnem: ſed pōt ſimul cuꝫ effectu ſpūali īducere di ſpoſitionem cōuenientē qͣlis reꝗrit̉ ẜm ordinē naͣe. ⁊ vlte rius poſſet ēt ſimul per creationē ꝓducere ip̄m ſubiectuꝫ .ſ. aīam. ⁊ in ipſa ſui creatione diſponere ad ꝓphetiā ⁊ dare ei gr̄am ꝓphetalem. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ꝫ ꝙ īdifferēs ē ad ꝓphetiā ꝗbuſcunqꝫ ſil̓itudinibꝰ res ꝓphetica expͥmat̉. et ideo hoc ex operatiōe diuina nō īmutat̉ circa prophetiā. remouet̉ aūt diuina v̓tute ſiꝗd ꝓphetie repugnat. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſpeculatio ſcīe fit ex cā naͣli. naͣ aūt nō pōt operari niſi diſpōne p̄cedente in maͣ qd̓ nō eſt dd̓m de deo ꝙ eſt ꝓphetie cā. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ aliqͣ naͣlis indiſpoſitio ſi nō remoueret̉ īpedire poſſet ꝓphetalē reuelationeꝫ: puta ſi aliquis eſſet total̓r ſenſu naturali deſtitutus: ſicut et im pedit̉ aliquis ab actu ꝓphetandi per aliquā vehemētem paſſionem vel ire vel cōcupiſcentie qualis eſt in coitu vel per quācunqꝫ aliā paſſionē. ſꝫ talem īdiſpoſitioneꝫ nālem remouet v̓tus diuina q̄ eſt ꝓphetie cauſa. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ bonitas mo rum reqͥrat̉ ad ꝓphetiā. Dicit̉.n. Sap̄. 7. ꝙ ſapiētia dei ꝑ or̄ones in aīas ſanctas ſe trāſfert: ⁊ amicos dei ⁊ ꝓphetas cōſtituit. ſed ſanctitas nō pōt eſſe ſine bōitate moꝝ ⁊ ſin egr̄a gratū faciēte. gͦ ꝓph̓ia nō pōt eē ſine bonitate moꝝ ⁊ gr̄a gratū faciēte. ¶ Pͣ. Secreta nō reuelantur niſi amicis: ẜm illud Ioan. 15. Uos aūt dixi amicos: qꝛ oīa q̄cūqꝫ audiui a patre meo nota feci vobis. ſed ꝓphetis deus ſua ſecreta reuelat: vt dr̄ Amos. 3. gͦ videtur ꝙ prophete ſūt dei amici: qd̓ nō pōt eē ſine charitate. gͦ videt̉ ꝙ prophetia nō poſſit eſſe ſine charitate: q̄ non eſt ſine gr̄a gratū faciente. ¶ Pͣ. Mat. 7. dr̄. Attendite a falſis prophetis ꝗ veniunt ad vos in veſtimētis ouiuꝫ: intrinſecus aūt ſunt lupi rapaces. ſed ꝗcūqꝫ ſunt ſine gra in terius vident̉ eſſe lupi rapaces. ergo oēs ſunt falſi prophe te. nullus ergo verꝰ propheta niſi bonꝰ per gratiaꝫ. ¶ Pͣ. Philoſophus dic̄ in lib. de ſomno ⁊ vigilia: ꝙ ſi diuinatio ſomnioꝝ eſt a deo. īcōueniens eſt eam īmittere ꝗbuſlibꝫ ⁊ nō optimis viris. ſed ꝯſtat donuꝫ prophetie eſſe a deo. gͦ donum prophetie nō dat̉ niſi optimis viris. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē ꝙ Mat. 7. his ꝗ dixerant dn̄e nōne in nomine tuo prophetauimus rn̄det̉: nunqͣꝫ noui vos. nouit aūt dn̄s eos ꝗ ſunt eius: vt dr̄. 2. ad Thimo. 2. ergo prophetia pōt eſſe in his ꝙ non ſunt dei ꝑ gr̄am. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ bonitas moꝝ pōt attendi ẜm duo. Uno ꝗdē mō ẜm interiorem eiꝰ radicē q̄ eſt gratia gratū faciens. Alio aūt mō qͣꝫtum ad interio res anime paſſiones ⁊ exteriores actōes. gratia aūt gratū faciens ad hoc p̓ncipal̓r dat̉ vt anima hoīs deo per chari tatem cōiungat̉. Unde Aug. dicit in. 15. de trini. Niſi īpar tiat̉ cuiqꝫ ſpūs.ſ. vt eum dei ⁊ proximi faciat amatorē: ille a ſiniſtra nō tranſfert̉ ad dextrā. vnde ꝗcquid pōt eē ſine charitate: pōt eſſe ſine gratia gratū faciēte: ⁊ per ꝯn̄s ſine bonitate moꝝ. prophetia aūt pōt eſſe ſine charitate qd̓ ap paret ex duobꝰ. pͦ ꝗdem ex actu vtriuſqꝫ. nam prophetia ꝑtinet ad intellectu cuiꝰ actus p̄cedit actū volūtatis quā perficit charitas. Unde apl̓s. i. ad Corin. 13. prophetiā con 52