CLXXII. De prophetie 170 liuꝫ ſub̓aꝝ aut ex cauſa corꝑali: vt dictū ē de dīnationi­bus ageretur. vtrūqꝫ aūt melius pōt fieri in dormiētibus qͣꝫ in vigilātibus: qꝛ aīa vigilantis ē occupata circa exterio ra ſenſibilia. vn̄ minus pōt ꝑcipere ſubtiles īpreſſiōes vel ſpūaliū ſub̓aꝝ vel etiā cauſaꝝ naͣliū. qͣꝫtū tn̄ ad ꝑfectionē iudicij plus viget in vigilando qͣꝫ in dormiendo. Ad 3ᵐ dd̓m bruta ēt aīalia non hn̄t ꝑcognitionem futuroꝝ euētuū niſi ẜꝫ ex ſuis cauſis p̄cognoſcunt̉ ex ꝗbus eoꝝ fantaſie mouent̉ magis qͣꝫ hoīuꝫ: qꝛ fantaſie hoīum ma­xime in vigilādo diſponunt̉ magis ẜm rōnem qͣꝫ ẜm īpreſ ſionē naͣliū cauſaꝝ. āt facit in hoīe multo abudātius id qd̓ in brutis facit impreſſio cauſaꝝ naͣliuꝫ: adhuc magis adiuuat hoīem dīna gratia ꝓphetias īſpirans. Ad 4ᵐ dd̓m lumē ꝓpheticū ſe extendit etiā ad directiones hu manoꝝ actuū: ẜꝫ hoc ꝓph̓ia neceſſaria eſt ad populi gu­bernationē p̄cipue in ordine ad cultuꝫ dīnum ad quē naͣ non ſufficit: ſed requiritur gratia. Ad ſecundum ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝓphetica reue latio fiat angelos. Dicit̉.n. Sap̄. 7. ſapīa dei in aīas ſcās ſe tranſfert: amicos dei ꝓphetas ꝯſtituit. ſꝫ amicos dei ꝯſtituit īmediate. etiaꝫ ꝓphetas facit īmediate mediātibꝰ angelis.. Pro phetia ponit̉ inter gr̄as gratis datas. ſꝫ gr̄e gratis date ſūt a ſpū ſcō: ẜm illud: Diuiſiones gr̄aꝝ ſunt: ide aūt ſpūs. non ꝓph̓ica reuelatio fit āgelo mediāte.. Caſſiodo. dic̄ ꝓphetia ē dīna reuelatio. ſi aūt fieret angelos dicere­tur angelica reuelatio. ꝓphetia ſit angelos. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Diony. dic̄. 4. ca. cel̓. hierar. Diuinas viſiones gl̓ioſi pr̄es nr̄i adepti ſunt medias celeſtes v̓tutes. loꝗtur autē ibi de viſionibus ꝓpheticis. reuelatio ꝓphetica fit ange­lis mediātibus. Rn̄º. dd̓m: ſicut apl̓s dic̄ ad Ro. 13. Que a deo ſunt ordinata ſunt. hꝫ aūt hoc diuinitatis ordo ſicut Diony. dic̄ vt īfima media diſponit. angeli aūt me­dij ſunt inter deū hoīes: vtpote plus participantes de ꝑ­fectione dīne bonitatis qͣꝫ hoīes. illuminationes re­uelationes dīne a deo ad hoīes angelos deferunt̉. pro­phetica aūt cognitio ſit illuminationē reuelationeꝫ di­uinam. vnde manifeſtuꝫ eſt fiat per angelos. Ad pͥº dd̓m charitas ẜm quā fit amicus dei ē ꝑfectio vo­luntatis in quā ſolus deus īprimere pōt. ſꝫ ꝓphetia ē ꝑfe­ctio ītellectus in quē et angelus pōt īprimere: vt in dcm̄ ē. eſt ſil̓is de vtroqꝫ. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ gr̄e gratis date attribuuntur ſpūi ſcō: ſic̄ pͥmo pͥncipio. qui tamē oꝑa­tur huiuſmōi gr̄as in hoībꝰ mediāte miniſterio angelorū Ad 3ᵐ dd̓m oꝑatio inſtr̄i attribuit̉ pͥncipali agēti in cuiꝰ v̓tute inſtr̄m agit: qꝛ mīſter eſt ſic̄ inſtr̄m iccirco ꝓph̓i ca reuelatio: fit mīſterio angeloꝝ dr̄ eſſe diuina­Ad tertium ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ad ꝓphetiā re quirat̉ diſpō naͣlis. Prophetia.n. re cipit̉ in ꝓph̓a ẜm diſpōnē recipiētis: qꝛ ſuꝑ illud Amos. Dominꝰ de ſyon rugiet: dic̄ glo. Hiero. Nāle eſt vt oēs volunt rei cōparare: ex eis rebus ſumāt ꝯparatiōes qͣs ſunt experti: in rebꝰ ꝗbus ſūt nutriti. v̓bi gr̄a. naute ſuos inimicos ventis: dānuꝫ naufragio cōparant. ſic Amos fuit paſtor pecoꝝ: timorē dei rugitui leonis aſſimilat: ſꝫ qd̓ recipit̉ in aliquo ẜm modū recipiētis reqͥrit naͣlem di­ſpōnē. ꝓphetia reqͥrit nāleꝫ diſpōnē.. Speculatio ꝓphetie ē altior qͣꝫ ſcīe acꝗſite. ſꝫ īdiſpō naͣlis īpedit ſpecu lationē ſcīe acquiſite. multi.n. ex indiſpōne naͣli ꝑtingere pn̄t ad ſcīe ſpeculamina capiēda. multo magis requi ritur ad cōtēplationē ꝓpheticā.. Indiſpō naͣlis ma­gis īpedit aliquē qͣꝫ īpedimentū accidētale. ſꝫ aliqd̓ acci dentale ſuꝑueniēs īpedit̉ ſpeculatio ꝓphetie. dic̄. n. Hie­ro. ſuꝑ Mat. in tēpore illo quo ꝯiugales actus gerunt̉ pn̄tia ſpūs ſcī non dabit̉ ēt ſi ꝓpheta eſſe videat̉ officio gn̄ationis obſequit̉. multomagis indiſpō naͣlis impedit prophetiā. ſic videt̉ bona diſpō naͣlis reꝗrit̉ ad ꝓphe tiam. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ Grego. dic̄ in homel̓. petecoſtes. Im plet.ſ. ſpūs ſanctꝰ cytharedū pueꝝ pſalmiſtā facit paſto rem armētoꝝ ſycomoros vellicātē ꝓphetā facit. re quirit̉ aliqͣ diſpō p̄cedens ad ꝓphetiā: ſed dependet ex ſo la volūtate ſpūs ſcī: de quo dr̄. i. ad Corin. 12. Hec oīa oꝑa­tur vnꝰ atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. Rn̄º. dd̓m ſicut dcm̄ eſt: ꝓphetia vere ſimpl̓r dcā eſt ex in­ſpiratione dīna. aūt eſt ex naͣli non dicit̉ ꝓphetia niſi ẜm quid. Eſt aūt cōſiderandū ſic̄ deꝰ eſt ca vniuerſa­lis in agendo p̄exigit mam nec aliquā maͣe diſpōnē in corporalibus effectibꝰ: ſꝫ ſimul pōt mam diſpōnem et formā inducere: ita ēt in effectibus ſpūalibꝰ p̄exigit ali quā diſpōnem: ſed pōt ſimul cuꝫ effectu ſpūali īducere di ſpoſitionem cōuenientē qͣlis reꝗrit̉ ẜm ordinē naͣe. vlte rius poſſet ēt ſimul per creationē ꝓducere ip̄m ſubiectuꝫ .ſ. aīam. in ipſa ſui creatione diſponere ad ꝓphetiā da­re ei gr̄am ꝓphetalem. Ad pͥmū dd̓ꝫ īdifferēs ē ad ꝓphetiā ꝗbuſcunqꝫ ſil̓itudinibꝰ res ꝓphetica expͥmat̉. et ideo hoc ex operatiōe diuina īmutat̉ circa prophetiā. remouet̉ aūt diuina v̓tute ſiꝗd ꝓphetie repugnat. Ad 2ᵐ dd̓m ſpeculatio ſcīe fit ex naͣli. naͣ aūt pōt ope­rari niſi diſpōne p̄cedente in maͣ qd̓ eſt dd̓m de deo eſt ꝓphetie. Ad 3ᵐ dd̓m aliqͣ naͣlis indiſpoſitio ſi remoueret̉ īpedire poſſet ꝓphetalē reuelationeꝫ: puta ſi aliquis eſſet total̓r ſenſu naturali deſtitutus: ſicut et im pedit̉ aliquis ab actu ꝓphetandi per aliquā vehemētem paſſionem vel ire vel cōcupiſcentie qualis eſt in coitu vel per quācunqꝫ aliā paſſionē. ſꝫ talem īdiſpoſitioneꝫ nālem remouet v̓tus diuina eſt ꝓphetie cauſa. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ bonitas mo rum reqͥrat̉ ad ꝓphetiā. Dicit̉.n. Sap̄. 7. ſapiētia dei or̄ones in aīas ſanctas ſe trāſfert: amicos dei ꝓphetas cōſtituit. ſed ſanctitas pōt eſſe ſine bōitate moꝝ ſin egr̄a gratū faciēte. ꝓph̓ia pōt ſine bonitate moꝝ gr̄a gratū faciēte.. Secreta reuelantur niſi amicis: ẜm illud Ioan. 15. Uos aūt dixi amicos: qꝛ oīa q̄cūqꝫ audiui a patre meo nota feci vobis. ſed ꝓphetis deus ſua ſecreta reuelat: vt dr̄ Amos. 3. vi­detur prophete ſūt dei amici: qd̓ pōt ſine charita­te. videt̉ prophetia poſſit eſſe ſine charitate: non eſt ſine gr̄a gratū faciente.. Mat. 7. dr̄. Attendite a falſis prophetis veniunt ad vos in veſtimētis ouiuꝫ: in­trinſecus aūt ſunt lupi rapaces. ſed ꝗcūqꝫ ſunt ſine gra in terius vident̉ eſſe lupi rapaces. ergo oēs ſunt falſi prophe te. nullus ergo verꝰ propheta niſi bonꝰ per gratiaꝫ.. Philoſophus dic̄ in lib. de ſomno vigilia: ſi diuinatio ſomnioꝝ eſt a deo. īcōueniens eſt eam īmittere ꝗbuſlibꝫ optimis viris. ſed ꝯſtat donuꝫ prophetie eſſe a deo. donum prophetie dat̉ niſi optimis viris. Sꝫ ꝯͣ ē Mat. 7. his dixerant dn̄e nōne in nomine tuo prophe­tauimus rn̄det̉: nunqͣꝫ noui vos. nouit aūt dn̄s eos ſunt eius: vt dr̄. 2. ad Thimo. 2. ergo prophetia pōt eſſe in his non ſunt dei gr̄am. Rn̄º. dd̓m bonitas moꝝ pōt attendi ẜm duo. Uno ꝗdē ẜm interiorem eiꝰ radicē eſt gratia gratū faciens. Alio aūt qͣꝫtum ad interio res anime paſſiones exteriores actōes. gratia aūt gratū faciens ad hoc p̓ncipal̓r dat̉ vt anima hoīs deo per chari tatem cōiungat̉. Unde Aug. dicit in. 15. de trini. Niſi īpar tiat̉ cuiqꝫ ſpūs.ſ. vt eum dei proximi faciat amatorē: ille a ſiniſtra tranſfert̉ ad dextrā. vnde ꝗcquid pōt ſine charitate: pōt eſſe ſine gratia gratū faciēte: per ꝯn̄s ſine bonitate moꝝ. prophetia aūt pōt eſſe ſine charitate qd̓ ap paret ex duobꝰ. ꝗdem ex actu vtriuſqꝫ. nam prophetia ꝑtinet ad intellectu cuiꝰ actus p̄cedit actū volūtatis quā perficit charitas. Unde apl̓s. i. ad Corin. 13. prophetiā con 52