Qō CLXXXIX. De ingreſſu religiōis ſint recipiēdi in religionē. 6º. vtꝝ ꝓpter parētū obſequiū aliqui debeāt retrahi a religiōis īgreſſu. 7º. vtꝝ p̄ſbyteri curati vl̓ archidiaconi poſſint ad religionē trāſire. 8º vtꝝ de vnā religiōe poſſit aliꝗs trāſire ad aliā. 9º vtꝝ aliquis debeat alios īducere ad religiōis īgreſſuꝫ. 10. vtꝝ reqͥrat̉ magna deliberatio cum conſanguineis ⁊ amicis ad religio nis ingreſſum. Ad primum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ nō debeāt reli gionē ingredi niſi illi qui ſunt in p̄ce ptis exercitati. Dn̄s.n. ꝯſiliū ꝑfectiōis dedit adoleſcenti ꝙ dixerat ſe p̄cepta a iuuētute ſeruaſſe. ſed a xp̄o ſūpſit initiū oīs religio. gͦ vr̄ ꝙ nō ſint ad religionē admittēdi niſi ꝗ ſūt in p̄ceptis exercitati. ¶ Pͣ. Greg. dicit ſuꝑ Ezech̓. Nemo repēte fit ſūmus: ſed in bona ꝯuerſatione a minimis ꝗs in choat vt ad magna ꝑueniat. ſed magna ſunt ꝯſilia que ꝑti nēt ad p̄fectionē vite. minora aūt p̄cepta ſunt que ꝑtinent. ad cōem iuſtitiā. gͦ videt̉ ꝙ nō debeāt aliqui ad obẜuātiaꝫ ꝯſilioꝝ religionē intrare niſi prius fuerint in p̄ceptis exercitati. ¶ Pͣ. Sicut ordines ſacri hn̄t quandā excellentiaꝫ in eccleſia: ita ⁊ religionis ſtatus. ſed ſicut Greg. ſcribit angloꝝ ep̄o: ⁊ habet̉ in decretis diſ. is. Ordinate ad ordines accedēdum eſt. nam caſum appetit qui ⁊ ſūmi loci faſtigia poſtpoſitis gradibꝰ ꝑ abrupta querit aſcēſum. ſcimus eniꝫ ꝙ edificati parietes nō prius tignoꝝ pōdus accipiūt niſi a nouitatis ſue humore ſiccent̉: ne ſi an̄ pōdera qͣꝫ ſolidētur accipiāt cunctā ſimul fabricā deponāt. ergo videt̉ ꝙ non debeāt aliqui ad religionē trāſire niſi in p̄ceptis ſint exercitati. ¶ Pͣ. Suꝑ illud p̄s. Sicut ablactatꝰ ſuꝑ matre ſua: dicit glo. In vtero matris eccleſie p̄ cōcipimur dum fidei rudimētis īſtruimur. deinde in lucē educimur dū ꝑ baptiſ mū regeneramur deinde qͣſi manibꝰ eccl̓ie portamur ⁊ la cte nutrimur: cū poſt baptiſmū bonis oꝑibus īformamur: ⁊ lacte ſpūalis doctrine nutrimur ꝓficiēdo donec iaꝫ grādiuſculi a lacte mr̄is accedamꝰ ad mēſam pr̄is.i. a ſimplici doctrīa vbi p̄dicat̉ v̓bū caro factū eſt accedamꝰ ad v̓bū pa tris: in pͥncipio apud deū: ⁊ poſtea ſubdit: qꝛ nuꝑ baptizati in ſabbato ſcō qͣſi manibꝰ eccleſie geſtant̉ ⁊ lacte nutriuntur vſqꝫ ad pēthecoſtē: quo tꝑe nulla difficilia indicuntur: non ieiunat: non media nocte ſurgit̉: poſtea ſpū paraclyto ꝯfirmati quaſi ablactati incipiunt ieiunare ⁊ alia difficilia ſeruare. multi v̓o hunc ordinem peruerterūt: vt heretici ⁊ ſciſmatici ſe ante tempus a lacte ſeparantes: vnde extinguunt̉. ſed hunc ordinem peruertere videntur illi qui reli gionem intrant vel alios ad intrandum inducunt anteqͣꝫ ſint in faciliori obſeruantia p̄ceptoꝝ exercitati. gͦ videt̉ ꝙ ſint heretici vel ſciſmatici. ¶ Pͣ. A pͥoribus ad poſteriora eſt tranſeūdū. ſꝫ p̄cepta ſunt pͥora cōſilijs: qꝛ ſūt cōiora vt pote a ꝗbus nō cōuertit̉ exiſtēdi ꝯn̄a. ꝗcūqꝫ.n. ẜuat ꝯſilia ẜuat p̄cepta: ſꝫ nō ꝯuertit̉. cōgruus aūt ordo eſt vt a pͥoribus ad poſteriora trāſeat̉. gͦ nō dꝫ aliꝗs trāſire ad obſeruā tiā ꝯſilioꝝ in religione niſi pͥus ſit exercitatus in p̄ceptis. ¶ Sed ꝯͣ eſt ꝙ dn̄s Mattheū publicanū ꝗ in obſeruantia p̄ceptoꝝ exercitatus nō erat aduocauit ad cōſiliorum obſeruātiam. dr̄. n. Luc. 5. ꝙ relictis oībus ſecutus eſt eū. nō gͦ eſt neceſſariū ꝙ an̄ aliꝗs exerceat̉ in obſeruātia p̄ceptoꝝ qͣꝫ trāſeat ad ꝑfectionē cōſilioꝝ. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ ſic̄ ex ſupra dictis pꝫ: ſtatꝰ religiōis eſt qd̓dā ſpūale exercitiuꝫ ad ꝯſequēdū charitatis ꝑfectionē: qd̓ ꝗde fit inqͣꝫtū ꝑ reli gionis obſeruātiā auferunt̉ īpedimēta ꝑfecte charitatis. hec aūt ſunt q̄ īplicāt affectū hoīs ad terrena: per hoc autē ꝙ affectꝰ hoīs īplicat̉ ad terrena: nō ſolū īpedit̉ perfectio charitatis: ſꝫ īterdū ēt ipſa charitas perdit̉: dū per īordina tam ꝯuerſionē ad bona tēporalia hō auertit̉ ab īcōmutabili bono mortal̓r peccādo. vn̄ pꝫ ꝙ religiōis obẜuātie ſic̄ tollunt īpedimēta ꝑfecte charitatis: ita ēt tollunt occaſiones peccādi: ſic̄ pꝫ ꝙ per ieiuniū ⁊ vigilias ⁊ obediētiam ⁊ alia huiuſmodi retrahit̉ hō a pctīs gule ⁊ luxurie ⁊ a qui buſcūqꝫ alijs pctīs. ⁊ iō religionē īgredi nō ſolum expedit his q̄ ſunt exercitati in p̄ceptis: vt ad maioreꝫ ꝑfectionem ꝑueniāt: ſꝫ ēt his ꝙ nō ſūt exercitati vt faciliꝰ pctā vitent ⁊ ꝑfectionē aſſequant̉. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ Hiero. dic̄ ſuꝑ Matth̓. Mentitꝰ eſt adoleſcēs dicēs: hec oīa ẜuaui a iuuentute mea. ſi.n. qd̓ poſitū eſt in mādatis: diliges ꝓximū quū ſicut teip̄m: oꝑe cōpleſſet: qūo poſtea audiens: vade ⁊ vēde oīa q̄ hēs ⁊ da pauperibꝰ triſtis receſſit: ſꝫ ītelligēdū eſt eū mētitū eē qͣꝫtū ad ꝑfectā obſeruātiā huiꝰ p̄cepti. vn̄ Origenes ſuꝑ. Matth̓. dic̄. ꝙ ſcriptū eſt in euāgelio ſcd̓m Hebreos ꝙ cū dn̄s dixiſſet ei: vade ⁊ vēde oīa q̄ hēs: cepit diues ſcalpere caput ſuū ⁊ dixit ad euꝫ dn̄s: qūo dicis feci legē ⁊ ꝓph̓as cū ſcriptū ſit in lege diligēs ꝓximuꝫ tuū ſic̄ teip̄m: ⁊ ecce multi fratres tui filij Abrae amicti ſunt ſter core moriētes fame ⁊ domꝰ tua plena eſt multis bonis: enō egredit̉ aliꝗd oīo ex ea ad eos: itaqꝫ dn̄s redarguēs eū dic̄: ſi vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊c̄. īpol̓e eſt.n. īplere mādatuꝫ qd̓ dic̄: diliges ꝓximū tuū ſic̄ teip̄m: ⁊ eſſe diuitē ⁊ maxīe tan tas poſſeſſiōes hr̄e: qd̓ eſt ītelligēdū de ꝑfecta īpletione hͦ p̄cepti. īperfecte aūt ⁊ cōi mō veꝝ ē eū obſeruaſſe p̄cepta. ꝑfectio.n. p̓ncipal̓r in obẜuātia p̄ceptoꝝ charitatis ꝯſiſtit vt ſupra hītū ē. Ut gͦ dn̄s on̄deret ꝑfectionē ꝯſilioꝝ vtilē eē ⁊ īnocētibꝰ ⁊ pctōribꝰ nō ſolū vocauit adoleſcētē īnocē tem. ſꝫ ēt Mattheū pctōrē: ſꝫ tn̄ Mattheꝰ ſecutꝰ ē vocan tem: nō aūt adoleſcēs: qꝛ faciliꝰ ꝯuertunt̉ ad religionē pec catores qͣꝫ illi ꝗ de ſua īnocētia p̄ſumūt: ꝗbꝰ dic̄ dn̄s Mat. i. Publicani ⁊ meretrices p̄cedūt vos ī regno dei. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſūmū ⁊ infimū tripl̓r accipi pn̄t. Unoº in eodē ſtatu ⁊ in eodē hoīe ⁊ ſic manifeſtū eſt ꝙ nemo repēte fit ſūmus: qꝛ vnuſꝗſqꝫ recte viuēs toto tēpore vite ſue ꝓficit vt ad ſūmū ꝑueniat. Alioº ꝑ cōparatiōeꝫ ad diuerſos ſtatus: ⁊ ſic nō oꝫ ꝙ ꝗcūqꝫ vult ad ſuꝑiorē ſtatū ꝑuenire a mi nori īcipiat: ſic̄ nō oꝫ ꝙ ꝗ vult eē clericꝰ pͥus in laicali vita exerceat̉. 3º mō qͣꝫtū ad diuerſas ꝑſonas. ⁊ ſic manifeſtū eſt ꝙ vnus ſtatim incipit nō ſolū ab altiori ſtatu: ſed ēt ab altiori gradu ſanctitatis qͣꝫ ſit ſūmū ad qd̓ alius ꝑuenit ꝑ totaꝫ vitā ſuā. vn̄ Greg. dic̄ in. 2. dialogoꝝ. Omnes cognoſcant Bn̄dictus puer cōuerſatiōis gr̄am a quāta ꝑfectiōe cepiſſet. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſicut ſupra dcm̄ eſt: ordines ſacri preexigunt ſanctitatē. ſed ſtatꝰ religionis eſt exercitiū qd̓ dam ad ſanctitatem aſſequendam. vnde pondus ordinuꝫ imponendū eſt parietibꝰ iā per ſanctitatē deſiccatis: ſed pondus religionis deſiccat parietes.i. homines ab humo re viciorum. ¶ Ad quartū dicendū ꝙ ſicut manifeſte ex verbis illiꝰ gloſe apparet pͥncipaliter loquit̉ de ordine doctrine ꝓut tranſeundum eſt a facilioribus ad difficiliora. vnde ꝙ dic̄ hereticos ⁊ ſciſmaticos hūc ordineꝫ ꝑuertere manifeſtū eſt ex ſequētibꝰ ad ordinē doctrine pertinere. ſequit̉.n. hic vero ſe ſeruaſſe.ſ. p̄dictum ordinem dicit. cōſtringens ſe maledicto. ſic quaſi nō modo in alijs fui hūilis: ſed etiā in ſcientia qꝛ humiliter ſentiebam: qꝛ pͥus nutritus lacte qd̓ eſt verbum caro factum eſt: vt ſic creſcerē ad paneꝫ angeloꝝ.i. ad verbū qd̓ eſt in pͥncipio apud deū. exempluꝫ aut qd̓ in medio interponit̉: ꝙ nouiter baptiza tis nō indicitur ieiunium vſqꝫ ad pentecoſten oſtendit ꝙ nō ſunt ex neceſſitate ad difficilia cogendi anteqͣꝫ per ſpm̄ ſanctum interiꝰ ad hoc inſtigentur vt difficilia propria vo luntate aſſumant. vnde ⁊ poſt pentecoſtē poſt receptionē ſpūs ſancti ieiunium celebrat eccl̓ia. ſpiritus aūt ſanctus ſicut Ambro. dic̄ ſuper Lucam: nō arcet̉ etatibus: nō finitur morte: nō excluditur alio. ⁊ Grego. dicit in homel̓. pētecoſtes. Implet citharedum puerum ⁊ pſalmiſtaꝫ facit: implet pueꝝ abſtinentē ⁊ iudicē ſeuū facit: ⁊ poſtea ſubdit nulla ad diſcendum mora agit̉: in oē qd̓ voluerit mox vt tetigerit mentem docet. ⁊ ſicut dicitur. Eccleſiaſtes. 8.
