Qō CLXXXI. De ingreſſu religionis 198 nō eſt in hoīs ditione ꝓhibere ſpiritū. ⁊ apl̓s. i. ad Theſſal̓. 5. monet. Spiritū nolite extinguere. ⁊ Act. 7. ꝯͣ quoſdā dr̄. Uos ſemꝑ ſpiritui ſancto reſtitiſtis. ¶ Ad 5ᵐ dd̓m ꝙ p̄ce ptoꝝ quedā ſunt pͥncipalia que ſūt qͣſi fines p̄ceptoꝝ ⁊ cō ſilioꝝ.ſ. p̄cepta charitatis ad que ꝯſilia ordinant̉: nō ita ꝙ fine cōſilijs ſeruari nō poſſint: ſꝫ vt ꝑ cōſilia ꝑfectiꝰ obſeruent̉. alia v̓o ſunt p̄cepta ſcd̓aria que ordinant̉ ad p̄cepta charitatis: vt ſine ꝗbꝰ p̄cepta charitatis ẜuari nō pn̄t oīno ſic gͦ ꝑfecta obſeruātia p̄ceptoꝝ charitatis p̄cedit intētiōe cōſilia: ſed īterdū tꝑe ſequit. hic eſt enī ordo finis reſpectu eoꝝ que ſunt ad finē. obſeruātia v̓o p̄ceptoꝝ charitatis ẜꝫ cōem modū. ⁊ ſil̓r alia p̄cepta cōparant̉ ad ꝯſilia ſicut cōe ad ꝓpriū: qꝛ obſeruantia p̄ceptoꝝ pōt eē ſine cōſilijs: ſed nō ꝯuertit̉. ſic ergo obſeruātia p̄ceptoꝝ cōiter ſumpta p̄ce dit ordine naͣe cōſilia: nō tn̄ oꝫ ꝙ tꝑe: qꝛ nō eſt aliꝗd prius in genere qͣꝫ ſit in aliqua ſpērū. obſeruātia v̓o p̄ceptoꝝ ſine cōſilijs ordinat̉ ad obſeruātiā p̄ceptoꝝ cū cōſilijs: ſic̄ ſpēs imꝑfecta ad ꝑfectā: ſicut aīal irrōnale ad rōnale. ꝑfectum aūt naͣl̓r pͥus eſt īperfecto. nā enī vt Boetius dicit a perfectis ſumit initiū: nec tn̄ oꝫ ꝙ pͥus obſeruent̉ p̄cepta ſine cō ſilijs ⁊ poſtea cū ꝯſilijs. ſicut nō oꝫ ꝙ aliꝗs pͥus ſit aſinꝰ qͣꝫ hō: vel ꝙ p̓us ſit cōiugatꝰ qͣꝫ ſit v̓go. ⁊ ſil̓r nō oꝫ ꝙ aliꝗs pͥus ſeruet p̄cepta in ſeculo qͣꝫ trāſeat ad religionē: p̄ſertim ꝗa cōuerſatio ſecularis nō diſponit ad ꝑfectioneꝫ religionis: ſed magis impedit. Ad ſecundum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ nō debeāt aliqui voto obligari ad religio nis ingreſſuꝫ. Per ꝓfeſſionē enī aliꝗs voto religiōi aſtringit̉. ſꝫ ante ꝓfeſſionē cōcedit̉ annus ꝓbatiōis ẜm regulaꝫ beati Bn̄dicti ⁊ ẜꝫ ſtatutū Innocētij qͣrti ꝗ ēt ꝓhibuit an te annū ꝓbatiōis cōpletū eos ꝑ ꝓfeſſionē religioni aſtrin git. ergo vr̄ ꝙ multominꝰ adhuc in ſeculo exiſtētes debeāt voto ad religionē obligari. ¶ Pͣ. Greg. in regiſtro dic̄: ⁊ ha bet̉ in decretis. diſtī. 45. ꝙ iudei nō vi ſꝫ libera voluntate vt ꝯuertant̉ ſuadendi ſunt. ſꝫ īplere id qd̓ vouet̉ neceſſitatis eſt. gͦ nō ſunt aliꝗ obligādi ad religiōis ingreſſuꝫ. ¶ Pͣ. Nullus dꝫ alteri p̄bere occaſionē ruine. vn̄ Exo. 2. dr̄. Siquis aperuerit ciſternā cecideritqꝫ bos vel aſinꝰ in eā: dn̄s ciſterne reddet p̄ciū iumētoꝝ: ſꝫ ex hoc ꝙ aliꝗ obligantur ad religionē ꝑ votū frequēter aliꝗ ruūt in deſperationē ⁊ in diuerſa pctā. gͦ vr̄ ꝙ nō ſint aliqui ad religiōis īgreſſum voto obligādi. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ ī p̄s dr̄: Uouēte ⁊ reddite dn̄o deo vr̄o. vbi dicit glo. ꝙ quedā ſunt vota ꝓpria ſingulorū vt caſtitas: v̓ginitas ⁊ huiuſmodi. ad hec gͦ vouēda inuitat nos ſacra ſcriptura que nō īuitat niſi ad id qd̓ eſt meliꝰ. ergo melius ē ꝙ aliꝗs voto ſe obliget ad religiōis īgreſſum. ¶ Rn̄º dd̓m: ꝙ ſicut ſupra dictū ē cū de voto ageret̉: vnū ⁊ idē opus ex voto factū ē laudabilius qͣꝫ ſi ſine voto fiat. tum qꝛ vouere ē actꝰ religiōis q̄ hꝫ quādā excellentiā īter virtutes: tū qꝛ per votū firmat̉ volūtas hoīs ad bonū facienduꝫ: ⁊ ſicut peccatū eſt grauius ex hoc ꝙ ꝓcedit ex volū tate obſtinata in maluꝫ: ita bonū opus eſt laudabilius ex hoc ꝙ procedit ex volūtate cōfirmata in bonū per votuꝫ. ⁊ ideo obligari voto ad raligionis ingreſſuꝫ eſt ẜꝫ ſe lauda bile. ¶ Ad pͥᵐ dd̓m ꝙ duplex eſt religionis votū. vnū ſolēne qd̓ hoīem facit monachū vel alterius religiōis fratreꝫ qd̓ vocat̉ ꝓfeſſio: ⁊ tale votū dꝫ p̄cedere annus ꝓbatiōis: vt ꝓbat obiectio. aliud aūt eſt votū ſimplex ex quo aliꝗs nō fit monachus vel religioſus ſed ſolū obligatus ad reli gionis ingreſſuꝫ: ⁊ ante tale votū nō oꝫ p̄cedere ꝓbationis annū. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ auctoritas illa Greg. intelligit̉ de violentia abſoluta. neceſſitas aūt que ex obligatione voti requirit̉ nō eſt neceſſitas abſoluta ſꝫ neceſſitas ex fine: qꝛ .ſ. poſt votuꝫ nō pōt aliꝗs finē ſalutis cōſequi: niſi impleat votū. talis autē neceſſitas nō eſt vitāda: quīmo vt Augu. dicit ad Armētariū ⁊ Paulinā: Felix eſt neceſſitas que ad meliora tranſmittit. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ vouere religionis īgreſſum eſt quedaꝫ cōfirmatio volūtatis ad meliora. ⁊ iō qͣꝫtuꝫ eſt de ſe nō dat hoī occaſionē ruine: ſꝫ magis ſubtrahit. ſed ſi aliꝗs voti tranſgreſſor grauius ruat: hoc nō dero gat ponitati voti: ſic̄ nec derogat bonitati baptiſmi ꝙ aliꝗ poſt baptiſmum grauius peccant. ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ ille qui obliga Ad tertium tus eſt voto ad religionis ingreſſum nō teneat̉ intrare religionē. Dicitur.n. in decretis. 17. q. i. Cōſultus p̄ſbyter quōdaꝫ infirmitatis paſſione p̄ſſus monachū ſe fieri ꝓmiſit: nō tn̄ monaſterio aut abbati ſe tradidit: nec ꝓmiſſionē ſcripſit: ſed bn̄ficiuꝫ eccleſie in manum aduocati refutauit: ac poſtqͣꝫ conualuit monachū ſe nega uit fieri: ⁊ poſtea ſubdit̉: iudicamus vt prefatus preſbyter bn̄ficiuꝫ ⁊ altaria recipiat ⁊ quiete retineat. hoc autem nō eſſet ſi teneretur religioneꝫ intrare. ergo videtur ꝙ nō teneat̉ aliꝗs īplere votū quo ſe ad religionis ingreſſuꝫ obligauit. ¶ Pͣ. Nullus tenet̉ facere id qd̓ nō eſt in poteſtate ipſius: ſed ꝙ aliꝗs religionē īgrediatur nō eſt in poteſtate ipſius: ſed requiritur ad hoc aſſenſus eorū ad quos dꝫ trā ſire. ergo videt̉ ꝙ nō teneat̉ aliꝗs implere votū quo quis ſe ad religionis ingreſſum obligauit. ¶ Pͣ. Per votum. minꝰ vtile nō pōt derogari voto magis vtili. ſꝫ ꝑ īpletionē voti religiōis īpediri poſſet īpletio voti crucis in ſubſidiū terre ſācte. qd̓ vr̄ eē vtiliꝰ qꝛ ꝑ hoc votū ꝯſequit̉ hō remiſſionē pctōꝝ. gͦ vr̄ ꝙ votū quo ꝗs ſe obligauit ad religionis ingreſſuꝫ nō ſit ex neceſſitate īplēdū. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ dr̄ Ec cleſiaſtes 5º. Si ꝗd vouiſti deo ne morieris reddere: diſpli cet.n. ei infidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio. ⁊ ſuꝑ illud p̄s. Uouete ⁊ reddite dn̄o deo vr̄o. dicit glo. Uouere volūtati ꝯſulit̓: ſed poſt voti ꝓmiſſionē redditio neceſſario exigitur. ¶ Rn̄º. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictū eſt cū de voto ageret̉: votū eſt ꝓmiſſio ſteo facta de his q̄ ad deū ꝑtinēt. ut aūt Greg. dic̄ in epl̓a ad Bonifaciū: ſi inter hoīes ſolēt bonefidei ꝯͣctꝰ nulla rōne diſſolui: qͣꝫto magis iſta pollicitatio quā cū deo pepigit ſolui ſine vindicta non poterit. ⁊ ideo ad īplendū id qd̓ homo vouit ex neceſſitate tenetur: dūmodo ſit aliquid qd̓ ad deum pertineat. manifeſtum eſt autē ꝙ ingreſſus religionis maxime ad deuꝫ ꝑtinet: qꝛ per hoc homo totaliter ſe mancipat diuinis obſequijs: vt ex ſupra dictis patet vn̄ relinquit̉ ꝙ ille qui ſe obligat ad religionis ingreſſum teneatur religionem ingredi ẜm ꝙ ſe voto obligare intendit: ita ſcilicet ꝙ ſi intēdit ſe abſolute obligare tenetur qͣꝫcitius poterit ingredi legittimo impedimento ceſſante. ſi autem ad certum tp̄us vel ſub certa conditione: tenet̉ religionē ingredi tꝑe adueniēte vel cōditiōe exiſtēte. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m ꝙ ille preſbyter non fecerat votū ſolēne ſed ſimplex. vn̄ nō erat monachꝰ effectꝰ vt cogi deberet de iure in monaſterio remanere ⁊ eccleſiam dimittere: tn̄ in fo ro ꝯſcīe eēt ſibi ꝯſulēdū ꝙ oībꝰ dimiſſis religionē ītraret. vn̄ extra de voto ⁊ voti redēptiōe. c. Per tuas. ꝯſulit̓ ep̄o gratinopolitano qui poſt votū religionis ep̄atū aſſumpſerat voto nō īpleto: vt ſi ſuā ſaluare deſideraret ꝯſcīam regimen eccleſie reſignaret ⁊ redderet altiſſimo vota ſua. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictū eſt cū de voto ageret̉: il le qui ſe voto obligauit ad certe religiōis īgreſſuꝫ: tenet̉ fa cere qͣꝫtū in ſe eſt vt in illa religiōe recipiat. ⁊ ſiꝗdē intēdit ſe ſimpl̓r ad religionē obligare ſi nō recipit̉ in vna religio ne tenet̉ ire ad aliā. ſi v̓o ſe ītēdit ſpāliter obligare ad vnā ſolū: nō tenet̉ niſi ẜm modū obligatiōis ſue. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ votū religiōis cū ſit ꝑpetuū eſt maius qͣꝫ votū ꝑegrinatiōis terre facte qd̓ ē tꝑale: ſic̄ Alexāder tertiꝰ dic̄. ⁊ hr̄ extra de votos voti redēptiōe ī c. Scripture. reus fracti vo ti aliqͣtenꝰ nō habet̉ qui tꝑale obſequiū ī ꝑpetuā noſcit̉ re ligiōis obẜuātiā ꝯmutare. tōnabil̓r aūt dici pōt ꝙ etiā ꝑ ī greſſuꝫ religiōis aliꝗs ꝯſequat̉ remiſſionē oīum pctōꝝ. ſi