. CLXXXIX. De De ingreſſu religiōis enī aliꝗbus elemoſynis factis pōt ſtatim ſatiſfacere de pctīs ſuis: ẜm illud Daniel̓..4. Pctā tua elemoſynis redi­me: multomagis in ſatiſfactiōe oībus pctīs ſufficit ali quis ſe total̓r diuinis obſequijs mācipet per religionis in­greſſuꝫ que excedit genus ſatiſfactiōis etiā publice pe­nitētie: vt hr̄ in decretis. 33.. q. 2. c. admonere: ſic̄ etiā ho­locauſtū excedit ſacrificiū: vt Greg. dicit ſuꝑ Ezech̓. vn̄ le­git̉ in vitis patrū eādē gr̄am ꝯſequunt̉ religionē ītran­tes quā ꝯſequunt̉ baptizati. ſi tn̄ abſoluerent̉ hoc ab omni reatu pene: nihilominus ingreſſus religionis vtilior eſt qͣꝫ peregrinatio terre ſancte qͣꝫtuꝫ ad ꝓmotioneꝫ in bo­num que prepōderat abſolutioni a pena. Ad quartum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ille vouet religionē īgredi teneat̉ ꝑpetuo in religiōe ꝑmanere. Melius ē.n. religionē īgredi qͣꝫ poſt ingreſſuꝫ exire: ẜm illud. 2. Petri. 2. Meliꝰ erat illis v̓ita­tem cognoſcere qͣꝫ poſt agnitā retroire: Luc. 9. dr̄: Ne mo mittēs manū ad aratrū reſpiciēs retro aptꝰ eſt regno dei. ſed ille qui voto ſe obligauit ad religiōis īgreſſuꝫ tene­tur īgredi: vt dictū eſt. ēt tenet̉ ꝑpetuo remanere.. Quilibet dꝫ vitare id ex quo ſcādalū ſequit̉: alijs datur malū exēplū: ſꝫ ex hoc aliꝗs poſt religiōis īgreſſuꝫ egre­dit̉ ad ſeculū redit: malū exēplū ſcādalū alijs gnaͣtur retrahunt̉ ab īgreſſu ꝓuocant̉ ad exitū. videt̉ ille īgredit̉ religionē vt votū īpleat qd̓ pͥus fecit teneat̉ ibi petuo remanere.. Uotū religiōis reputat̉ votū ꝑpe­tuū: tꝑalibꝰ votis p̄fert̉: vt dictū eſt. hoc aūt eſſet ſi aliquis voto religiōis emiſſo īgrederet̉ ꝓpoſito exeūdi. vr̄ ille vouet religiōis īgreſſuꝫ teneat̉ in regiōe etiaꝫ ꝑpetuo remanere. Sꝫ ꝯͣ ē votū ꝓfeſſionis ꝑꝑ hoc obligat hoīeꝫ ad hoc ꝑpetuo in religiōe remaneat p̄exi­git annū ꝓbatiōis pexigit̉ ad votū ſimplex quo aliꝗs ſe obligat ad religiōis īgreſſuꝫ. videt̉ ille vouet reli­gionē intrare ꝓpter hoc teneat̉ ꝑpetuo ibi remanere. Rn̄º. dd̓m: obligatio voti ex volūtate ꝓcedit: vo­uere volūtatis eſt: vt Aug. dicit. intātū fert̉ obligatio vo­trinqͣꝫtū ſe extēdit volūtas intētio vouētis. ſi vouēs in tēdit ſe obligare ſolū ad īgreſſuꝫ religiōis: ſꝫ ēt ad ꝑpe­tuo remandū tenet̉ ꝑpetuo remanere. ſi aūt ītēdit ſe obli­gare ad īgreſſuꝫ religiōis exꝑiendi libertate remanē di vel remanēdi: manifeſtuꝫ ē remanere tenet̉. ſi v̓o in vouēdo ſimpl̓r de īgreſſu religionis cogitauit abſqꝫ hoc cogitaret de libertate exitꝰ vel de ꝑpetuitate rema nendi: videt̉ obligari ad īgreſſuꝫ religiōis ẜm formā iuris cōis: que ē vt īgrediētibꝰ det̉ annus ꝓbatiōis: vn̄ tene­tur ꝑpetus in religiōe ꝑmanere. Ad pͥᵐ dd̓ꝫ meliꝰ ē ītrare religionē aīo ꝓbādi qͣꝫ penitꝰ intrare: qꝛ hoc diſ ponit̉ ad ꝑpetuo remanēdū: nec tn̄ ītelligit̉ aliꝗs retroire vel aſpicere: niſi qn̄ p̄termittit id ad qd̓ ſe obligauit: alioqn̄ ꝗcūqꝫ aliqd̓ tp̄s facit aliqd̓ bonū opus ſi ſemꝑ id faci­at eſſet ineptꝰ regno dei: qd̓ pꝫ eſſe falſuꝫ. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ille religionē īgredit̉ ſi exeat p̄ſertim ex aliqͣ rōnabili generat ſcādalū: nec dat malū exēplū: ſi aliꝰ ſcādaliza tur erit ſcādalū paſſiuū ex eius parte: aūt actiuū ex par­te exeūtis: qꝛ fecit qd̓ licitū erat ei facere: qd̓ expediebat ei ꝓpter rōnabilē cauſaꝫ: puta infirmitatē aut debilitateꝫ aūt aliꝗd huiuſmodi. Ad 3ᵐ dd̓m ille qui ītrat vt ſta tim exeat vr̄ ſatiſfacere voto ſuo: qꝛ ipſe in vouēdo hoc intendit. ideo tenetur mutare propoſituꝫ: vt ſalteꝫ ve­lit experiri an ei expediat in religione remanere: non autē tenetur ad perpetuo remanenduꝫ. Ad quintum ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ pueri ſint recipiendi in religione: qꝛ extra de regularibꝰ trāſeūtibꝰ ad religionē dr̄: Nullus tōdeat̉ ni­ſi legitīa etate ſpōtanea volūtate. ſꝫ pueri vident̉ hr̄e egittimā etatē nec ſpōtaneā volūtatē: qꝛ habēt ꝑfecte vſuꝫ rōnis. vr̄ ſint in religiōe recipiēdi.. Sta­tus religiōis vr̄ ſtatꝰ pnīe. vn̄ religio dr̄ a religādo vel a reeligēdo: vt Aug. dic̄. 10. de ciui. dei. ſꝫ pueris cōuenit pnīa. vr̄ debeāt religionē ītrare.. Sicut aliꝗs obligat̉ iuramēto ita voto: ſꝫ pueri ante annos qͣtuorde­cim debēt obligari iuramēto: vt hr̄ ī decretis. 22. q. i. c. Pueri.. c. Honeſtū. videt̉ nec etiā ſint voto obligan­de.. Illicitū vr̄ obligare aliquē tali obligatiōe poſ­ſet iuſte irritari. ſꝫ ſi aliꝗ īpuberes obligāt ſe religioni pn̄t retrahi a parētibꝰ vel tutoribꝰ. dr̄.n. in decretis. 20.. q. 3. puella ſi qn̄ duodeciꝫ etatis annos ſpōte ſua ſacrū vela men aſſūpſerit: pn̄t ſtatī parētes eius vel tutores id factuꝫ irritū facere ſi voluerint. illicitū ē pueros p̄ſertiꝫ an̄ an­nos pubertatis ad religionē reciꝑe vel obligare. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dic̄ dn̄s Mat. 19. Sinite ꝑuulos nolite eos ꝓhibere ad me venire: qd̓ exponēs Origenes ſuꝑ Mat. dic diſci puli Ieſu pͥuſqͣꝫ diſcāt rōnē iuſtitie rep̄hēdūt eos pueros īfantes offerūt xp̄o. dn̄s aūt exhortat̉ diſcipulos ſuos deſcendere vtilitatibꝰ pueroꝝ. hoc ergo attēdere hebemꝰ ne eſtimatiōe ſapīe excellētioris ꝯtēnamꝰ qͣſi magni puſil los eccl̓ie ꝓhibētes pueros venire ad Ieſuꝫ. Rn̄º. dd̓ꝫ: ſic̄ ſupra dictū eſt: duplex eſt religionis votu. Unū ſim­plex qd̓ ꝯſiſtit in ſola ꝓmiſſione deo facta que ex interiori mētis deliberatiōe ꝓcedit: hoc votū hꝫ efficaciā ex iure diuino qd̓ tn̄ dupl̓r impediri pōt. Uno defectu deli­beratiōis: ut pꝫ in furioſis quoꝝ vota ſunt obligatoria: vt habet̉ extra de regularibꝰ trāſeūtibꝰ ad religionē. c. ſi cut tenor. eadē eſt de pueris qui nōdū hn̄t debitū vſū rōnis quē ſunt doli capaces: quē ꝗdē pueri hn̄t ut frequē tiꝰ circa quartūdecimū annū: puelle v̓o circa duodecimuꝫ. qui dicunt̉ āni pubertatis: in ꝗbuſdā tn̄ anticipat̉ in qui­buſdā tardat̉ ẜm diuerſam diſpōnem nature. Alioº. īpedi­tur efficacia ſimplicis voti ſi aliꝗs deo voueat qui eſt prie ptātis: puta ſi ẜuus etiā vſum rōnis hn̄s voueat ſe reli gionē ītrare: aut etiā ordinet̉ ignorāte dn̄o. pōt.n. hoc dn̄s reuocare: ut hr̄ in decretis diſ. 44. c. ſi ẜuus. qꝛ pueri vel puelle īfra pubertatis annos naͣliter ſunt ī ptāte pr̄is qͣꝫtū ad diſpōnem ſue vite: poterit pr̄ votū eoꝝ reuocare vel ac­ceptare ſi ſibi placuerit: vt exp̄ſſe dr̄ de muliere Numeri. 30. ſic ſi puer qn̄ annos pubertatis ſimplex votū emittat. an̄qͣꝫ hēat plenū vſuꝫ rōnis: obligat̉ ex voto. ſi aūt hēat vſum rationis ante annos pubertatis obligatur quidem quātum in ſe eſt ex ſuo voto. tamen poteſt obligatio remo ueri per auctoritatem patris in cuius poteſtate adhuc exi­ſtit: qꝛ ordinatio legis qua vnus ſubdit̉ alteri reſpicit id qd̓ in pluribꝰ accidit. ſi v̓o ānos pubertatis excedat pōt reuocari auctoritate parētū. ſi tn̄ nōdū hn̄t plenū vſum nis obligaret̉ quo ad deū. Aliud aūt eſt votū ſolēne qd̓ facit monachū vel religioſum: qd̓ ꝗdē ſubdit̉ ordinationi eccl̓ie ꝓpter ſolēnitatē quā hꝫ ānexā: qꝛ eccl̓ia reſpicit id qd̓ in pluribꝰ eſt: ꝓfeſſio an̄ tp̄s pubertatis facta qͣꝫtūcūqꝫ aliꝗs hēat vſum rōnis plenū vel ſit doli capax hꝫ ſuum effectū vt faciat ꝓfitentē iam religioſum: tn̄ licet ante pubertatis annos ꝓfiteri poſſint: pn̄t tn̄ volūtate pa rentū in religione recipi vt nutriant̉ ibidē: ſicut de Ioāne baptiſta legit̉. Luc..i. puer creſcebat confortabat̉ ſpū erat ī deſertis. vn̄ ſicut Greg. dicit in. dialogoꝝ: btō Bn̄ dicto romani nobiles ſuos filios oīpotēti deo nutriendos dare ceperūt: qd̓ eſt valde expediēs: ẜm illd̓ Tren̄.. Bo­ eſt viro portauerit iugū ab adoleſcētia ſua. vn̄ ex cōi ꝯſuetudine pueri applicant̉ illis officijs vel artibꝰ in ꝗbus ſūt vitā acturi. Ad pͥmuꝫ dd̓ꝫ legittima etas ad hoc aliꝗs tōdeat̉ voto ſolēnt̓ religiōis eſt tp̄s pubertatis in quo pōt vti ſpontanea volūtate: ſed an̄ annos puber­tatis pōt eſſe legittima etas ad hoc aliꝗs tondeat̉ in reli gione nutriendus. Ad ſecundum dicendū: religionis