Dominica tercia aduentus ſpes ſunt ſumme neceſſaria in corde cuiuſlibet penitētis. Hec tria figurant̉ tria ſata farine ex qͥbꝰ cōmixtis ſit panis ſubcinericꝰ.i. paniſ penitētie. Gen̄. xviij. Accelera tria ſata ſimile cōmiſce. fac ſubcinerices panes. timor peccatū expellit. pudor pena tꝑat. ſpes hoīem erigit. De pͥmo Eccl̓i. i. Timor dn̄i epellit pec catu. De ſecūdo Euſebiꝰ. Uerecūdia pena tē­perat quā qͥs peccato pati debuerat Richar. de ſancto victo. Quāto verecūdia maior tāto ī oculis dei clariꝰ innoteſcit. De tercio Ro. v. Spes non ꝯfundit. ſpe em̄ ſalui facti ſumus. Ro. viij. R Secūdo veniet vt medicu­ſanās languorē. fit in peccatoꝝ remiſſione Eccl̓i. xxxviij. Da locū medico diſcedat a te qꝛ oꝑa eiꝰ ſunt neceſſaria. Hiere. xxx. Ob duca em̄ cicatricē tibi a vulneribꝰ tuis ſana bo te. Reuera poſtqͣꝫ vt iudex timorē horro­ pene culpe incuſſerit vt peccator agnoſce­ret miſeriā peccati penā. tūc veniet vt medi­cus infundēs vinū oleū ſicut ſamaritanus Luc. x. id eſt doloris mitigationē ꝯtra horro culpe. leticiā ſpūaleꝫ ꝯtra timorē pene ī re miſſionē pctōꝝ. Oleū em̄ lenit. vinū ꝟo ine­briat gaudiū. qꝛ letificat cor homīs. psͣ. ciij. atqꝫ ita opē ꝯfert ſalutarē. vt qͦtiens penitēs ex deuota ꝯſuetudine redire voluerit ad luctum penitētie reſpiciēs multitudinē magnitudi pctōꝝ ſuoꝝ volēs ſe ꝑinde vt priꝰ ad luctū penitētie ꝓuocare: tūc ſpūs teſtimoniū r̄ddit ſpiritui nr̄o ſumꝰ filij dei. ad Ro. viij.dimiſſa ſunt nobis pctā noſtra. vt ſic non ad triſticiā ſꝫ ad leticiā moueamur ita. Et hinc ē ex ꝑſona medici dicit dn̄s illud yſa. lxi. Ad annūciandū māſuetis miſit me vt mederer tritos corde. vt ꝯſolarer om̄es lugētes. vt im pleat̉ illud Thob̓. iij. Poſt lacrimationem fletū exultatōeꝫ infundis vt magdalene cōti git. Luc̄. vij. Remittunt̉ tibi peccata vade in pace. Ecce duo emplaſtra dn̄s verꝰ medicꝰ ſamaritanꝰ peccatori ſatiato ſupponit. Sꝫ tn̄ ſis venia peccatoꝝ ꝯſecutꝰ adducēdi ſūt teſtes. Et quia vt habet̉ Matth̓. xviij. In ore duoꝝ vel trium teſtiū ſtat om̄e verbū. Sic nos tres teſtes. fidē ſpem charitatē habere de bemꝰ. Primꝰ teſtis eſt fides veritatꝭ. Ezech̓. xviij. Si auerterit ſe impiꝰ ab impietate ſua qua operatꝰ eſt egerit penitentiā ab om̄ibuſ peccati ſuis fecerit iudiciū iuſticiā omniū iniquitatū eiꝰ recordabor. Et Hiere. xviij. Si penitentiā egerit gens illa a malo ſuo qd̓ fecit. agam ego penitentiā ſuꝑ malo qd̓ cogi­taui vt facerē ei. Et ꝓbat hec in corde homīs peccatoꝝ remiſſionē. ſi ad penā tamē ma­xime quo ad culpā. Si vero deuotus homo hoc teſtimonio ꝯtentus vlteriꝰ ꝓgreditur penitēs in hoc deliquit ſatiſfaciēs qͣꝫtū po­teſt accedat aliꝰ teſtis teſtificans in cordenr̄o remiſſionē peccatoꝝ.ſ. ſpes ex ꝯſcentia. i. Ioh̓ iij. Si cor noſtꝝ rep̄henderit nos fiducia habemꝰ ad deū. ij. ad Chorinth̓. i. Gloria no­ſtra hec eſt teſtimoniū cōſcientie noſtre. De­teſtimonio Aug. Inter iuſtū iudicē puram cōſcientiā dicit noli timere cauſaꝫ tua. Bern̄. Quē cōſcientia defendit inter accuſatores li­bereſt. verūtamen hic teſtis dat aliquā fidu­ciā: nullā autē certitudineꝫ. Qd̓ clare patet. i. ad Choꝝ. iiij. Nihil mihi cōſcius ſum ſꝫ in iuſtificatus ſum. ſubdit. qui aūt me iudi­cat dn̄s eſt. qͣſi diceret. forte habeo aliquid oc cultū ignoro qd̓ deꝰ ſcit. Terciꝰ teſtis ē cha­ritas. qd̓ tūc ꝯtingit deuotꝰ ſequit̉ cōſi­liū pauli. ad Phil̓. iij. Que quidē retro ſunt obliuiſcēs ad ea vero priora ſunt extendens meip̄m ad deſtinatū ꝑſequor ad brauiū ſup­ne vocationis dei ꝯtentus prioribꝰ ſe totū offert in obſequiū xp̄i. gemēs ſupplicans vt deꝰ eo faciat miſericordiā. Ad quā ſuppli­cationē pater miſericordiaꝝ de celo mittit ter­ciū teſte charitatē. in qua fūdit ſpūmſanctuꝫ. Ro. viij. Ip̄e em̄ ſpūs reddit teſtimoniū ſpiri tui noſtro ſumꝰ filij dei. remiſſioneꝫ pec cati habemꝰ.i. Petri. iiij. Charitas oꝑit mu­titudinē peccatoꝝ. Un̄ primꝰ teſtis cōſcientia alleuiat. ſecundꝰ ſerenat. terciꝰ aſſecurat. Pro­pter qd̓ ſpūs veritatis dictꝰ eſt eo anime fi­deli imprimit veritatē. ꝓuerb̓. x. Uniuerſa de­licta operit charitas. Nemo em̄ cuꝫ charitate damnat̉. Ideo deſidera medicū clama cum Hieremia. xvij. Sana me dn̄e ſanabor. ſal­uum me fac̄ ſaluus ero. S Albertus. Dn̄s veniēs in virtute medici quattuor me det̉ ſui aduentꝰ p̄ſentiā. Primo ab infirmi tate p̄ſeruando. fit attenuat impugnatio nes vicioꝝ. Secūdo cauſam infirmitatis ex pellendo.ſ. cōcupiſcentiā carnis oculorum. Tercio ſanitatē reparādo.i. vires fortitudi ne. Quarto ſanitatē reparatā ꝯſeruādo Ecc̄i. xxxviij. Honora medicū ꝓpter ſanitatē. Te cio animā gratiā viſitat vt viator alleuiant laborē in vie oſtēſione perducēs hoīeꝫ hu­deſerti ſolitudinē ad terrā ꝓmiſſionis. Hiere. xvij. Quaſi colonꝰ futurꝰ es in terra. qͣſi via tor declinans ad manendū. Et hoc ꝓpter vie alleuiationē tedij amotionē. vt anima deuo­ta ex dulci cōfabulatione loquēs de gaudijs