Feria ſecunda poſt feſtū ſpūſſancti tal̓ nō iudicat̉.ſ. iudicio damnatōis. Sed d̓ tali dr̄ Mar. vl. Qui crediderit et bap. fueſal. erit. qui aūt nō crediderit iā iudicatus eſt ſcꝫ ī dei p̄ſcīa. De quo apl̓s. ij. ad Thi. ij. Nouit dn̄s qui ſunt eius. Ideo Aug. Nōdum apparuit ad iudiciū: ⁊ iā factū ē iudicium.ſ. ī dei p̄ſcīa. Dicit nanqꝫ Chriẜ. Sicut Adā eo dē die qͦ comedit de ligno ꝓhibito mortuꝰ eſt id ē morti deputatꝰ. De qͦ Gen̄. i. In qͣcunqꝫ hora comederitꝭ morte moriemī. Sic infidelis iudicatꝰ.i. iudicio dānatōis deputatꝰ. qͥa nō credit ī noīe vnigeniti filij dei ī quo ſolum eſt ſalus. Actꝭ. iiij. Nō ē aliud nomē ſub celo ī quo ſaluari oportꝫ niſi ī noīe dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. Hoc eſt iudicium. qꝛ lux venit ī md̓m.i. ſpūſſanctus. De quo Aug. Spūs.ſ. illuminās intellectū. accendens affectū. De quo canit eccleſia. O lux btīſſima reple cordis inti mā tuoꝝ fideliū Nā ſine tuo numine nihil ē ī hoīe.i. nulla vera ⁊ deifica cognitō. vn̄ Anẜ. Sicut aer pn̄te lumīe ſit lucidꝰ. abſente obſcurus. ſic hō illuminat̉ ī cognitōe ſuoꝝ defectuum ſpūſctō pn̄te. de quo Beda. Anīa noſtra a lumīe vero illuminat̉ qd̓ nō extinguipsͣ. In lumīe tuo videbimus lumē.i. veram cognitōem. U Sꝫ heu aliqͥ ſūt adhuc ī obſcuritate ꝯſcīe. de ꝗbus Aug. ī ſoliloquio Ue cecis ocul̓ qui te eternū lumē nō vidēt. te nebras diligūt. ī tenebrꝭ ambulāt. de tenebrꝭ ad tenebras vadunt. d̓ tenebris interioribus ad tenebras exteriores. De quibꝰ ſb̓dit. dilexerūt hoīes magis tenebras qͣꝫ lucē.i. pctā qͣꝫ ſpūſſctī grām. qꝛ oꝑa eoꝝ erāt mala. De qͥbꝰ Ro. xiij. Abijciamꝰ oꝑa tenebraꝝ Amb̓. tene braꝝ oꝑa ſunt vicia. naꝫ oīs qui male agitodit luce.i. ſpūſſancti graꝫ. Iob. xxiiij. Ipſi fu erūt rebelles lumī.i. ſpūiſācto. Nota dicit.s. Tho. ī. ij. ij. q. xiiij. ar. i. peccare ī ſpm̄ ſctm̄ ꝯtī git dupl̓r. Prīo mō qꝛ peccat̉ ī ꝑſonā ſpūſſcī. ſicut illi qui dixerūt ſpm̄ ſctm̄ eē creaturā. vt hr̄ de cō. di. iiij. hi ꝟo. vbi d̓r. Fuerūt qͥdā heretici qui dixerūt ꝑuerſo ſenſu ſpm̄ ſcm̄ eē q̄n dā p̄uū hoīem motanū ⁊cͣ. Scd̓o qn̄ peccal̓ ꝯͣ attributū ſpūſſctī. ꝯͣ bonitatē: vt di. Hyla riꝰ. Pctm̄ ī ſpm̄ſanctū ē qn̄ ex ꝯtēptū ⁊ malicia abijcit̉ illud ꝑ qd̓ hō a pctō retrahit̉. Et ſunt ſex. duo ex ꝑte dei.ſ. miſcd̓ia et iuſticia. ꝯͣ miſcd̓iam ē deſꝑatō. vt cay Gen̄. iiij. Maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniaꝫ merear. Bern̄. Mētirꝭ cay. maior eſt dei miſcd̓ia qͣꝫ oīs no ſtra miſeria. Idē. O res ꝯfuſa. o res mōſtruoſa. cū oīa nr̄a crimina ſuūt qͣſi vna gutta re ſpectu totiꝰ maris. Cōtra iuſticiā p̄ſūptio. cū qͥs p̄ſumit ꝙ deꝰ pctā nō punit. De qͥbꝰ Ecce viij. Sūt impij qui ita ſecuri ſunt qͣſi iuſtoꝝ facta habeāt. ſed ⁊ hͦ vaniſſimū iudico. psͣ. x. ix. Exiſtīaſti iniq̄ ꝙ ero tui ſil̓is arguāter ſta tuā ꝯͣ faciē tuā. Aug. Nullū malū imꝑnullū bonū irremuneratū. Cōtra p̄ſumptōꝫ hr̄ Exo. xx. Ego dn̄s fortis zelotes.i. amariuſticie viſitas iniquitatē patrū ī terciā ⁊ qͣtā generatiōem. Idcirco ſcribit̉ Eccl̓i. v. d. ꝓpiciatu pctōꝝ noli eſſe ſine metu. Et idineqꝫ adijcias pctm̄ ſuꝑ peccatū. ⁊ nedicam ſcd̓ia dei magna ē multitudīs pctōꝝ meorū miſerebit̉ ⁊c̄. ⁊ Itē in eccl̓ia duo ſunt. ſ. fides eccl̓ie ⁊ gr̄a ī ſacerdote. Cōtra pͥmū. pugnatio veritatis agnite. ꝯtra ſcd̓ꝫ fraterue gratie. Nā terciū pctm̄ ī ſp ē impugnatō veritatis agnite. De qͦ AnUeritas a qͦcūqꝫ ē a ſpūſctō ē. ſignāte fidei. Nā fides tāte virtutis ē ꝙ dicita ad Gal̓..i. Sed licet nos aūt angelꝰ de uāgelizet vob̓ p̄terqꝫ qd̓ euangeli: bis anathema ſit Qui enī īpupeccat ī. ſ.ſ. vt hr̄. xxxiiij. q. i. alienꝰ dic̄ enus ē. ꝓphanꝰ ē. hoſtis ē. hr̄e nō pōt eūtrē qui vniuerſal̓ eccl̓ie non tenet vnitatē. Et de talibꝰ d̓r. ij. Pet. ij. Melerat illis nō cō gnoſcere viā iuſticie qͣꝫ poſt agnitā retrorſuꝫ ꝯuerti. Quartū pctm̄ e inuidētia frat̓ne vt qui bona male exponunt ex inuidia. De bus Iſa. v. Ue vobis qui dicitis bonū Et illudūt. De quibꝰ ꝓuer. iij. Ip̄e delus luſores. Et itē. Abominatō ē dn̄i oīs ilItē ī pctōre duo. pͥmū dolor de ꝯmiſſis tra hoc ē obſtinatio. Eccl̓i. iij. Corduhabebit in nouiſſimo. Ber. Corduꝯpunctione ſcindit̉ nec amore mollit. g dū eſt ꝓpoſitū nō peccādi. ꝯͣ hoc eſt fipenitētia. Aug. de pe. ⁊ hr̄ de pe. di. vij. pͥncipi Qui impenites morit̉ om̄ino moritu naliter cruciat̉. qui ſꝑ ſine charita ū natura iniquitate torq̄bit̉ ſine fine. Et iō illi Mat. uit eos oīxij. Qui peccat in. ſ.ſ. nec hic nec in futuro re us. dicit. ia. alia mittet̉ ei: intelligit̉ de finali imper tū ī oꝟo dū ſunt in pn̄ti vita pn̄t eſſe remiſſibilia. P attn̄ peccatū in. ſ.ſ. d̓r irremiſſibile. qꝛ nō ha bet aptitudinē ad illud ꝑ qd̓ remittit̉. verogr̄a. ſocrates ⁊ plato habeteādē infirmitatē vnꝰ recipit medicinā ꝑ quā alleuiat̉. alteri ⁊ ſic vnꝰ d̓r curabil̓ alter incurabil̓. Sic ⁊ pecatū ī ſ.ſ. d̓r irremiſſibile: qꝛ repellit remed remiſſionis. grām ſcꝫ ſpūſſancti. feria. iij. poſt feſtū ſpūſſancti. Sermo
zum Hauptmenü