Dn̄ica decima poſt trinitatis Et Grego. Breue momentaneū eſt qd̓ dele ctat ⁊c̄. io dicit. veniēt dies.ſ. eternitatis in na inferni die tranſitorio voluptatis. Und̓ Iob. xxx. In memetip̄o marceſcit aīa mea. poſſidēt me dies afflictiōis. Agoniſante ho­mine pctōre in exitu anīe a corꝑe graues pati­tur aduerſitates. Primo circūdabūt te inimi ci tui.i. demones triplici vallo pctōrū.ſ. cogi­tationis. locutiōis oꝑationis. ita anīa vi­deat vndiqꝫ ꝓfunditatē ſuoꝝ ſcelerū. Ione. ij Circūdederūt me aque vſqꝫ ad aīam. abyſſuſ vallauit me. Scd̓o etiā demones circūdātnimā ſua pn̄tia horribili. Sap. xvij. Perſo­ne triſtes apparētes pauorē illis p̄ſtabūt. Au gu. Preſto erit diabolꝰ obijciens oīa fecimꝰ Tercio coanguſtat̉ anīa vndiqꝫ in arto cō­cluditur. coanguſtat̉ enī inter vitā mortē. in ter culpā pena. Etenī tūc inter finem culpe initiū pene ꝯſtringet pena ꝯſequēs morteꝫ vite terminꝰ. ita neſciat quid faciet. coarta tura corꝑis infirmitate. a iudicis ſeueritate. a demōis crudelitate. iuxta illud Sap. v. Pre anguſtia ſpūs gemētes. Quarto in terraꝫ ꝓſternit̉. corpus in terrā proijcit̉. Eccl̓i. xli. Om̄ia de terra ſunt in terrā reuertent̉. aīa ve ro proſternet̉ ad infernū. qd̓ eſt in medio ter­re. Hiere. xxij. Dabo te in manu q̄rentiū aīaꝫ tuā in manu quoꝝ tu formidas faciē. Qui to filios tuos in te ſunt.i. om̄s actꝰ oꝑa ad terrā deijciūt. qꝛ tūc nulla adeſt bene oꝑandi facultas. Eccl̓s. ix. Qd̓cūqꝫ pōt facere manꝰ tua inſtāter oꝑare. qꝛ nec opus nec nec ſa­pientia nec ſciētia erūt apud inferos tu ꝓpe­ras. Om̄is enī anīe ꝯſideratio ſic eſt ad terrā ꝓſtrata. vt nihil occurrat tūc niſi pena infer­nalis De hoc dicit Aug. O qͣꝫ anguſte erunt vie reproborū vndiqꝫ. ſuꝑius erit iudex iratꝰ. inferius horrendū inferni chaos. a dextrꝭ pec­cata accuſantia. a ſiniſtris infinita demonia ad ſupplicia eterna trahentia. intꝰ vrens ꝯſci entia. foris mūdus ardens. retro vita deteſta­bilis. ante iudiciū ſine miſericordia. O tūc diuertetur pctōr ſic dep̄henſus vl̓ quo effugi­et. apparere erit intolerabile latere impoſſibi­le. Un̄ dn̄s dicit Amos ꝓph̓am. ix. c. Non erit fuga eis. qui fugerit ex eis non ſaluabit̉. Si deſcenderint vſqꝫ ad infernū inde manus mea educet eos. ſi aſcēderint vſqꝫ in celū: in­de detraham eos. ſi abſconditi fuerint ī ver­tice carmeli inde ſcrutans auferā eos. ſi cela uerint ſe ab oculis meis in ꝓfundū maris. ibi mandabo ſerpenti mordebit eos. Ecce qūo reprobi coanguſtabunt̉ vndiqꝫ. Un̄ legit̉ Ariſto. apparuit poſt mortē cuidam ſuo diſcipulo: ille interrogauit. Quidnus. qͥd ſpecies. qͥd differētia. Et rn̄dit Ariſt. eſt apud nos qͥd genꝰ qͥd ſpecies. ſꝫ quid ignis dolor. ꝓpterea prudētiſſime dixit ma­giſter ſulco. Linquo coax ranis cra coruiſ. va naqꝫ vanis. Ad loycā pergo mortis non ti­met ergo. Sexto relinquit̉ lapis ſuꝑ lapi­dem.i. nihil ꝟtutis in anīa dānata relinqui­ex qua pōt ſpūale edificiū. Tren̄. iiij. Qūo obſcuratū eſt aurū: mutatꝰ eſt coloroptimus diſperſi ſunt lapides ſanctuarij in capite pla tearū. Uel ſic. relinquēt lapidē ſuꝑ lapidē qn̄ funditꝰ euertit̉ qd̓ ꝯſtructū eſt a pctōribꝰ pctōres ꝯſtruūt vt dicit Iſido. deſū. bo. Primo locāt fundamēto malaꝫ cogitatio . mala cogitatio parit prauā delectationeꝫ. praua delectatio ꝯſenſum. ꝯſenſus actionē.ctio ꝯſuetudinē. ꝯſuetudo prauā neceſſitatē. neceſſitas deſperationē. deſperatio eternā mor tem. Hanc malā ꝯſtructionē deſtruent demo nes. de ſingul̓ accuſabūt peccatricē aīaꝫ an te diſtrictū iudicē. de ſingulis ſpecial̓r cruci­abunt̉ in flāma inferni. Un̄ dn̄s Hieremi­am dicit ca. xlv. Ecce qͦs edificaui ego d̓ſtruo quos plātaui ego euello. ſtructura ma lorū ſtabit ſꝫ bonoꝝ. ad Gal̓. vi. Dūtē pus habemꝰ oꝑemur bonuꝫ ad omēs. Dici Bern. in ſer. Nemo nr̄m ꝑuipendat qͣl̓r tꝑu ꝯſumit̉ in ꝟbis ocioſis. volat ꝟbū irreuoca­le. volat tꝑs irremediabile. Diſcat inſipien­qͥd amittat: o ſi tꝑs hoc p̄tereat qn̄ agis pn̄iaꝫ obtinebis veniā. qn̄ acqͥris gram vt obtine as gloriā. O ſi cognouiſſes tu fleres. hec om̄ia mala eueniēt tibi. qꝛ cognouiſti tꝑe viſitatiōis tue. ſcꝫ tꝑs gre. De. ij. Corint. v. Ecce nūc tꝑs acce. de quo Bern̄. Nil p̄cioſius tꝑe. apl̓s Epheẜ. v. Redimētes tꝑus qm̄ dies mali ſunt. Eccī. iiij. Fili ꝯſerua tꝑus et deuita a malo. ẜm Bern̄. Om̄e tempꝰ tibꝰ impenſum q̄ret̉ a te qūo ſit expenſum. De eadē dominica. n. ꝓp Sermo. CXXXI. it ꝓ­fallici Idens ieſus infe ciuitatē fleuit ſuꝑ illā. Lu. vbi dito ſupra. E Cōmentator de ab ſomno vigilia dicit. Homo naturaliter cir­ſic us obdormit in caloreqꝫ in frigore. Idē dicit Ariſto. in ꝓbleumatibꝰ. qꝛ caloris eſt dilata­re. frigidi ꝯſtringere. calor dilatat venas que ꝓcedūt de corde ad caput. vt dic̄ Anſto.