Seite
CXI Sermo bona menſura qua nihil melius. Et ꝯfertam: qꝛ nulla pars interius ⁊ exteriꝰ. nullus angu lus manebit vacuus qͥ gaudio eterno nō im­pleatur. vt dicit Oroſius. implebit omēs vi­res īteriores ⁊ exteriores felicitate gaudij. Et coagitatā: qꝛ vndiqꝫ erit gaudiū electis ſupra de dei viſione. infra de ꝑiculoruꝫ euaſione. tra de ſecura poſſeſſione. circa ſe de omniū ſanctoꝝ participatione. Et ſuꝑeffluentē. qꝛ habebunt gaudiū ſuꝑ omnē neceſſitatē. ſuꝑ omneꝫ ſen­ſum. ſuꝑ om̄e deſideriū. vt dicit Augꝰ. Aqui ri poteſt: eſtimari nō poteſt. quantuꝫ ſit illud eternū gaudiū miſericordibꝰ ꝓmiſſum Ideo ſubdit. Eadē menſura qua ⁊c̄. qꝛ miſericordi bus dabitur gratia ⁊ gl̓ia. immiſericordibus vero ſubtrahit̉ gratia. vt dicit Grego. Dei mi ſericordiam mereri nō poterit. qui hic miſeri­cors nō fuerit. de quo Prouerb̓. xxi. Qui ob­turat aurem ſuā ad clamoreꝫ pauperis. ⁊ ip̄e clamabit ⁊ nō exaudietur. ⁊ demū ꝯſequetur eos pena eterna. de qua Matth̓. xxv. Diſce­dite a me maledicti in ignem eternum. a quo nos cuſtodiat ⁊c̄. De eadem dominica. Sermo. CXI. Olite iudicare ⁊ nō iudicabimini. Lu. vi. Hec ē ſcd̓a pars huiꝰ euāgelij in qua di ei ꝓhibet iudiciū temerariū dicēs. Nolite iu­dicare. Pro quo ſciendū iudiciū capi­tur multis modis. Uno mō prout eſt actꝰ iu ſticie. ⁊ ſic ꝑtinet ad iudice ſpūalem vl̓ ſecula­rē. Nā de eorum officio eſt ꝙ debent iudicare. Hoc iudiciū nō prohibet. īmo alibi mandat. Deutero. xvi. Iudices ⁊ magiſtros ꝯſtitues in om̄ibꝰ portis tuis vt iudicent populuꝫ iu­uſto iudicio. Pſal. lvij. Recte iudicate filij ho­minū. Alio modo capit̉ iudiciū pro actu in­tellectuſquo qͥs credit malū de proximo. Sic enī dicit̉ iudicare de proximo qͥ ex ſignis acti­bus ⁊ habitudinibꝰ exterioribꝰ credit maluꝫ de proximo. Et hoc multipliciter poteſt fieri. vt dicit ſanctꝰ Tho. ij. ij. q. lx. Primo modo­ex facti euidentia. vt cū quis aliquem iudicat homicidā. quia vidit eū occidere homineꝫ ſi­ne legis autoritate. vl̓ cū obligaris mihi ⁊ ſci­enter iuras. vel cū audio te blaſphemare. īmo hoc nō eſt prohibitū. Augu. de his q̄ nō poſ­ſunt bono anīo fieri. ſicut blaſphemie. ſtupra: ⁊ huiuſmōi ꝑmittit̉ iudicare. attamen licet in ſe opus malū eſt: debemꝰ tamē excuſare inten tionē vl̓ occaſionē mali. cogitando: forſan eis magna fuit tēptatio ⁊ forte iam dolet. de quo Bern̄. Cū video aliquē ſuū proximū occide­re anteqͣꝫ cultellū extrahat debeo eum penitere eſtimare. ⁊ ſic fecit chriſtus Iohā. xi. dixerūt diſcipuli: iudei voluerūt te lapidare. Reſpon dit ieſus. Nōne duodecim ſunt hore diei. qͣſi diceret. licet fuerunt tunc illius intentionis. modo alteriꝰ. Secundū iudiciū ſit ex ſignis euidentibꝰ. vt ſi qͥs vidit nudū cū nuda. hoc etiā ꝑmittitur. Et ſic Salomon. iij. Reg. iij. de euidentibꝰ ſignis iudicauit meretrices. Terciū iudiciuꝫ quod ꝯtingit ex leuibꝰ ſignis. ⁊ in hoc iudicio multiplex eſt gradus Primus cū homo timet ne ſequat̉ maluꝫ: vt includit pecuniā in ciſtā ꝓpter ſecuritateꝫ. et ſic nō eſt peccatū. Augꝰ. Tene certū. dimitte incertū. Scd̓us cū oritur ſuſpitio mali inci­dentaliter nō ex ꝯſenſu ratiōis. ⁊ ſic nō ē mor tale. Tercius cū incipit dubitare de bonitate fratris. ⁊ hoc eſt veniale: ⁊ nō vocat̉ iudiciuꝫ ſed ſuſpitio. Quartꝰ gradus cū ex talibꝰ leui­bus ſignis firmiter tenet in animo ꝙ frater ſit malus. ⁊ hoc ꝓprie dicit̉ iudiciū. qꝛ iudiciuꝫ importat firma ſententiā. ⁊ ſic eſt de genere pec cati mortal̓. qꝛ pctm̄ mortale eſt quod ꝯtrari atur charitati proximi. ⁊ ꝙ quis predicto mo do ꝓximū iudicat eſt ꝯtra fraternā charitatē. Uerbi gratia. Si aliqͥs ꝑderet aliqͥd ⁊ ex leui bus ſignis proximū iudicaret fure: guiter pec caret. Ideo Augꝰ. in ſermone dn̄i in monte. Si ſuſpitiones vitare non poſſumus. qꝛ ho­mines ſumus. iudicia tn̄.i. diffinitiuas ſentē tias ꝯtinere debemꝰ. Quartū iudiciū eſt de oc cultis ⁊ abſconditis cordiū. De qͥbus Iaco. ij. facti eſtis iudices cogitationū iniquaruꝫ. cū dicit Psͣ. xliij. Ip̄e nouit abſcondita cor­dis. hoc reprobat ſaluator Mat. ix. vt quid cogitatis mala in cordibus veſtris. ergo pec­cant qui dicunt. ille habet malū cor. ſuperbū. inuidioſum. cum etiam diabolus neſciat co­gitationes niſi ex coniecturis. Quintuꝫ iudi cium eſt de futuris dicendo. ille efficietur ad­huc malus. Philoſophus. De futuris ꝯtin­gentibus non eſt determinata veritas. naꝫ fu tura cognoſcere eſt ſolius dei. Iſa. xli. Annun ciate que ventura ſunt in futurum ⁊ ſciemus quia dij eſtis vos. Unde Guilhelmus. Ui­dere futura vt preſentia diuinuꝫ eſt. Nam de futuris debemus habere ſpem boni. Eccleſi­aſtici. xviij. A mane vſqꝫ ad veſperam immu­tabitur tempus. ⁊ Eccl̓i. xi. Confide auteꝫ in deo ⁊ mane in loco tuo. facile eſt enim in ocul̓ 3