![]()
II Sermo dmodū ego feci ⁊ vos ita faciatis. Sꝫ qͣles ſe filiꝰ dei habuit labores. Dico ꝙ ſpūales et orꝑales. ſpūales qꝛ diabolicis tēptatiōibus ortiter reſtitit: ⁊ varijs ꝟtutibꝰ ſe adornauit tiā laborauit corꝑe. qꝛ nulluꝫ tꝑs ꝑtrāſiuit ioſe. Iō Ber̄. ī meditatōibꝰ hortat̉ nos ad imitatōꝫ di. In oībꝰ virtutibꝰ bonis oꝑbꝰ noribꝰ ſꝑ ꝓpōne tibi illud clariſſimū ſpecu ⁊ exēplar.ſ. vitā et mores dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. qͥ hͦ de celo a deo pr̄e nobis miſſus eſt vt nos ret ī via ꝟtutū. ⁊ legem vite ⁊ diſcipline ſuo emplo daret. vt ſicut ad imagine eius natu liter creati ſumꝰ. ita ad moꝝ ſimilitudinē ꝑ litationē virtutis ꝓ noſtra poſſibilitate ei ormemur Quāto autē quiſqꝫ ſe ꝑ imitatio ꝟtutū ei ꝯformare ſtuduit. tāto ei ī patria l̓ia eternitatis ꝓpinqͥor erit. hec ille. Et ſb̓ t. Deſcribegͦ tibi ī corde tuo vitā. mores et eius qͣꝫ humiliter ſe habuit ī om̄i ꝯuerſae. qͣꝫ modeſtꝰ fuit ī edēdo ⁊ bibēdo. qͣꝫ patiSi ī oībꝰ aduerſitatibꝰ. qͣꝫ ſobriꝰ ad vigilias. diligēs ad orōes. qͣꝫ ſollicitꝰ ad labores cor tales ⁊ ſpūales. ambl̓auit ⁊ p̄dicauit ⁊ omEt diabolicas tēptatōes deuicit. ⁊ ad vltimū in total̓r ꝓ nr̄a ſalute in ara crucis obtulit a nobis omne tediū auferret. Nos igit̉ exē ſuo ſil̓r laborare debemus ſi mercedē eterfelicitatꝭ obtinere deſideramꝰ ⁊ Quarhortat̉ ⁊ inducit nos ad laborē futuri labopenalitas. ſi em̄ futuros labores et penas adere velis hic labora. Un̄ de laboribꝰ dips. Laborabit ineternū. hic.ſ. in pn̄ti ſecu ⁊ viuet adhuc in finē. Uel pōt referri hoc rictū ad damnatos cuꝫ dicit psͣ. Laborabit ineternū.ſ. ī penis. ⁊ viuet adhuc in finem.i. qd̓ erit finis laboris ⁊ pene ipſoꝝ. Ab his igis. Curpenis eternis ꝑ pn̄tem laborē liberari poſdemus. vt dicit Gre. dū labore tranſitorio at quurimur a ꝑpetuo labore liberamur. Sꝫ ocini. pigri ⁊ ſteriles in bonis oꝑibus excident̉. ut arbor īfructuoſa. psͣ. lxxij. In labore hoinū nō ſunt: ⁊ cū homībꝰ nō flagellabunt̉. o. ſꝫ cū demōibꝰ. vt īpleat̉ ī talibꝰ illd̓ mat. ij. Ligatꝭ manibꝰ ⁊ pedibꝰ eiꝰ mittite eū in nebras exteriores: ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridor denn. Qui em̄ hic habuit manꝰ ⁊ pedes ligatobonis oꝑbꝰ eterna damnatōe meret̉ ligaUn̄ nec ſolū ꝑ laborē bonoꝝ meret̉ hō a ta bꝰ penis lib̓ari. ſed etiaꝫ ꝑ aduerſitatis aut firmitatis patientē tolerationē q̄ nō ſolum oīem a pena dānatōis eterne eripit. ſꝫ etiaꝫ pena purgatorij. ⁊ ſtatim aīam ſic tribulati onibꝰ purgatā ad eternā gl̓iam facit euolare Gre. Miſcd̓iter deus adhibet pn̄tē ſeueritatē ne inferat eternā vltione ⁊ calamitate. Sic ꝑ ꝯͣriū hic quibuſdā ꝑcit vt ī eternū feriat. aliqͦs ꝟo ferit vt ineternū ꝑcat. Et hi ſunt qͥ licꝫ nō meruerūt in tm̄ hic cruciari. tn̄ libēter hic cruciant̉ vt xp̄o ſe ꝯformēt. Idcirco qͣſi ꝯcluſi ue dicit Iſid̓. Totū leue eſt qd̓ hic laboras ⁊ pateris ſi eternas penas ⁊ labores ꝯſideraue ris. Mat. xi. Iugū meū ſuaue ⁊ onus meuꝫ leue. Ariſt. Finiti ad infinitū nulla eſt ꝓporcio. Idcirco ad tp̄s quidē hic laboremus. vt ſic eternos cruciatus euadere valeamꝰ ⁊ mercedē mereri poſſimꝰ eternā. ij. Cho. iiij. Id.n. qd̓ ī pn̄ti momētaneū ē ⁊ leue tribulatōis nr̄e ſuꝑ modū ī ſb̓limitate eternū gl̓ie pōdꝰ oꝑat̉ ī nobis. ¶ Quīto hortat̉ nos ad labore mercedis magnanimitas. nā dieta videt̉ bre uis mercenario ſi ſcit ſe magnā ꝯſequi merce dē. De qͦ Gre. Cōſideratio p̄mij minuit vim flagelli. ⁊ aug. Si terreat labor reſpice merce dē. Quia dicit Iſid̓. de ſum. bo. Qui vite fu ture p̄mia diligēter cogitat oīa mala pn̄tꝭ vite eqnimiter portat. ad Ro. viij. Nō ſunt cō digne paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓iaꝫ. In ſil̓i gͦ dr̄ Iaco. v. Ecce agricola expectat p̄cioſum fructū terre patiēter ferēs donec accipiat temporaneū ⁊ ſerotinū. quare igit̉ nos nō ma gis ꝓ eterno. Hiero. Nullus labor durꝰ. nul lū tēpus longū qͦ gl̓ia eternitatis acqͥrit̉. ⁊ Sꝫ di. audio ꝙ vtiqꝫ laborare teneor. ⁊ nunc ꝯſidero q̄ ſunt qͥ ad hͦ hortant̉. Dic igit̉ etiam qualiter ad hͦ laborare debea vt poſſim obtinere mercedē. Dico ꝙ qͥntupl̓r. Primo celeri ter abſqꝫ ꝯͣdictione. Ecc̄i. xxxi. In oībꝰ oꝑbꝰ tuis eſto velox. ⁊ merito. qꝛ tp̄s multū breue ē qd̓ habemꝰ. De qͦ ph̓s. iiij. ph̓ic̄. Nihil habemus de tꝑe niſi nūc. ij. Choꝝ. vi. Ecce nūc tꝑs acceptabile. Et apl̓s Gal̓. vi. Dū tēpus habemus oꝑemur bonum.ſ. celeriter ſine tadatōe ne tēpus ꝑdamus qd̓ in eternū recupe rare nō poſſumus. Scd̓o abundāter ſine di minutione.i. Choꝝ. ix. Abundetꝭ ī om̄e opꝰ bonū. Iſta abundātia in bono oꝑe eſt q̄ndo corpus ⁊ aīa ponunt̉ ī oꝑe dei. na qui nobis omnia dedit ex om̄ibꝰ ei ſeruiamꝰ. ⁊ cū faccultas deficit ſaltē bonā voluntatē ei offeramus Eccl̓i. x. Melior ē qui oꝑat̉ ⁊ abūdat ī om̄ibꝰ qꝫ qͥ gl̓iatur ⁊ eget pane. Et ſic. b. Paulus la borauit. i. ad Chorin. xv. Abundātius omnibus laboraui. Tercio ſapiēter ⁊ cū diſcretion. ad Ro. xij. Rationabile ſit obſequiū veſtrum. Et hoc ſatis dat̉ intelligi Leuitici. ij. vbi p̄cipit̉ ī omni ſacrificio offerri ſal. ꝑ quod 