LXXIIII Sermo oꝑ ꝓphetā Ezech̓. iij. Si dicēte me ad im ū morte morierꝭ nō annūciauerꝭ ei: neqꝫ lotꝰ fuerꝭ vt auertat̉ a via ſua impia ⁊ viuat. ē impiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguinē autē de manu tua requirā. Tales em̄ quibꝰ dn̄s dit ſcīam. eloquētiā. ſanitatē ⁊ fortitudineꝫ icādi ⁊ nō faciunt. ſunt canes muti latrare lētes. ⁊ cū ꝓpheta rite pn̄t ꝯq̄ri illud Iſa. Ue mihi qꝛ tacui. qꝛ vir pollutꝰ labijs ego n. nā ꝑ taciturnitatē ⁊ accidiā polluūt con im eoꝝ. ita vt dicet̉ de talibꝰ Lu. xi. Ue vo legiſꝑitꝭ qui retinuiſtis clauē ſcīe ipſi nō roiſtis. ⁊ eos qͥ introibāt ꝓhibuiſtis. Taſunt qui accēſa lucerna ponūt ſb̓ modio ⁊ ſuꝑ cadelabꝝ vt ingrediētes lumen videqd̓ ꝓhibet̉ Lu. xi. Tales pn̄t ꝯqueri cum o. i. Choꝝ. ix. Ue mihi ē ſi nō euangeliza o. Ideo hortat̉ nos Iſaie. lviij. Clamane es quaſi tuba exalta vocē tua ⁊ annuncia lo meo ſcelera eoꝝ. N Scd̓a ē turba tentiū. ⁊ figurat̉ ꝑ aſinā ſuꝑ quā dn̄s ſeqꝛ īpenitentibꝰ dn̄s ꝑ gr̄am quieſcit. Et to penitētes figurāt̉ ꝑ aſinā. Prīo qꝛ aſi. ūiliter onera portat. ſic ⁊ verus penitens is pnīe. Gre. Qui vere penitet onus pnīe abhorret. ſed qͥcquid ei ꝓ culpa iniūgitur ū tacita ꝯſcīa amplectit̉. nā grauia pctā gͣexpoſcunt pnīam. Deūt. xxi. Scd̓m men ā delicti plagaꝝ erit modꝰ hic vl̓ ibi. Aug. ullū malū impunitū. Iō Ber̄. inqͥt. Qui fecte ſenſerit onꝰ pctī et aīe leſionē. nihil aut ⁊ reputabit pnīe laborē. Secūdo qꝛ aſina ſſis cibat̉ ⁊ ſaturat̉. qꝛ libēter comedit ſpis et tribulos. ſic et vere penitētes nō q̄runt tū delicatū. Gre. Tāto plus a licit debent ſtinere quāto illicita meminerūt ſe ꝯmiſiſTercio aſinus ſiue aſina ē animal laborio n. Eccl̓i. xxxiij. Cibaria ⁊ virga ⁊ onus aſi Sic ⁊ vere penitēs debet vitare ocia. Hie Sꝑ aliquid boni opis facito ne te diaboocioſum inueniat. Nā ocia dāt vicia. ſiīter incipiētibꝰ. qui ẜm Albertuꝫ hn̄t ſe ſilumē nouiter extinctū. qd̓ faciliter vēto le ſuꝑueniēti reaccēdit̉. Iō Eccl̓s. ix. Qd̓cūpōt facere manꝰ tua inſtāter opare. qꝛ mul maliciaꝫ docuit ocioſitas. Eccl̓i. xxxiij. vt de Dauid. qui cū nō pugnauit factꝰ ē adul. ſil̓r de egiſto. Un̄ poeta. Querit̉ egiſtꝰ cur is factꝰ adulter. In ꝓmpto cauſa deſidios erat. Quarto aſino nulla etas eſt ſera ad gendū. ſed ī tota vita ſua gignit qͥ etiā du vſqꝫ ad xxx. annos. Sic ⁊ pctōri nullū tē is dꝫ apparere nimis ſeꝝ ad penitendū. qꝛ ſcribit̉ Ezech̓. xviij. In qͣcūqꝫ hora pctōr īge muerit oīm iniquitatuꝫ ſuaꝝ nō recordabor. Glo. hiero. ſi ab oībꝰ penituit licet diu diſtu lit. Nā dicit Leo papa. ⁊ hr̄ de pe. di. i. Pnīa q̄ dilata ē cū fuerit ſtudioſiꝰ petita nō denegatur. nā miſcd̓ie dei nec mēſura poſſumꝰ imponere nec tꝑa diffinire. Aug. Nulla eſt neceſſi tas q̄ cogit ad deſꝑationē. nec qͣntitas crimīs nec diuturnitas nec breuitas tꝑis. vt patet ī latrone qui in extremo vite dixit. Memento mei dn̄e dū veneris in regnū patris tui. ⁊ au diuit rn̄ſum ih̓. Amē dico tibi. hodie mecū eris in ꝑadiſo Lu. xxiij. Quinto aſinꝰ lucē fu git ⁊ tenebras q̄rit. ſic ⁊ hō incipiēs cū opꝰ bo nū gignere voluerit dꝫ abſcōdere ne ab hoībus videri velle videat̉. Mat. vi. Neſciat ſi niſtra tua qͥd faciat dextera tua. ſic ⁊ de orōne ⁊ el̓a. Mat. vi. Tu autē cū oraueris: intra in cubiculū tuū ⁊ clauſo oſtio ora patrē tuū ī abſcōdito. De cl̓na. Cū gͦ facꝭ elemoſinā no li an̄ te tuba canere. ſed fac iuxta doctrinā Ec cl̓i. xxix. Conclude elemoſina in ſinu pauꝑis Aug. Opus ſit in publico ⁊ intētio in occulto. Sexta ꝓprietas aſini eſt ꝙ crucē in dorſo portat. ſic ⁊ verus penitēs memoriam dn̄ice paſſionis debet portare. Heb̓. xij. Recogitate eū qui talē ſuſtinuit a pctōribꝰ aduerſus ſe metip̄m ꝯtradictōem vt nō fatigemī animis vr̄is deficiētes. hͦ ē ꝙ nō videat̉ vob̓ graue ſed vt leuiꝰ ſit vobis ad portandū onus pnīe. qꝛ dicit Gre. Nihil ta graue qd̓ nō ſuſtinetur: duꝫ paſſio xp̄i intuet̉. Bern̄. Bonꝰ miles ſua non ſentit vulnera dū regis intuet̉. O Tercia turba ē ꝓficiētiū. ⁊ illa debꝫ veſtimēta ī via ꝓſternere. Et pͥmo qꝛ veſtimēta ſigni ficāt veterē hoīem ⁊ habitu pctōꝝ. ad Colo. iij. Expoliātes vos veterē hoīem cū actibus ſuis. Glo. i. veterē vitaꝫ nō reiterate. eo ꝙ dicit Aug. ī ſoliloquio. Inanis eſt pnīa quā ſe quēs coinquinat culpa. Et nō dutaxat vitaꝫ veterē relinq̄re oꝑtet. ſed etiā volūtatē que eſt origo mali. xv. q. i.§. ex volūtate. Ex volūtate pctā ꝓcedūt. Sil̓r boni etiā volūtas ē origo. vt hr̄ ī cano. lvi. di. naſci. Et ē Hiero. in epl̓a ꝯͣ rufinū. Nō in ſemībꝰ ſed ī volūtate naſcen tis cauſa vicioꝝ eſt atqꝫ virtutū. Uoluntas nāqꝫ mala eſt origo vicij. volūtas ꝟo bona ē origo virtutis ⁊ p̄mij. Gre. Nō vacat manꝰ a munere cū archa cordis ſit plena bona volūtate. Scd̓o veſtimenta ſignificat corpora Iob. x. Pelle ⁊ carne veſtiſti me. Nā quid ē corpꝰ niſi caro ⁊ pellis. ⁊ ſic ē veſtimētū. Iob xiij. Qui qͣſi putredo ꝯſumēdꝰ ſum. ⁊ qͣſi ve
zum Hauptmenü