Seite
.II. X Sermo xij. xv. ⁊. xx. Un̄ turba ī hoc ih̓m laudā di Bn̄ omīa fecit. ſurdos fecit audire: et mu ⁊ loqui. Mar. vij. Sic et illi hic dixerunt ſit vir ꝓpheta potēs ī oꝑe et ſermōe coram ⁊ omī ppl̓o. fides autē extincta erat in eis ſeqͥtur. nos autē ſꝑabamus ⁊c̄. Sed tn̄ ea e ad fidē iuuare potuerūt ſil̓r exp̄ſſerūt di­es. Sed ⁊ mulieres quedā ex nr̄is terrue­it nos. dicit glo. Merito dicunt̉ terruiſſe quibꝰ de nō inuēto corꝑeplus meſticiaꝫ diderunt qͣꝫ de nūciata reſurrectōe gaudiū o recrearētur. que an̄ lucē fuerunt ad mo­mentū: ⁊ nō inuēto corꝑe eius venerunt di s ſe etiā viſionē angeloꝝ vidiſſe qui dice­cū viuere. qͣſi dicāt. ip̄e dixerūt. ſed nos nō limꝰ. Et abierūt qͥdaꝫ ex noſtrꝭ.ſ. Petrus oh̓es. vt patet Ioh̓. xx. et ita inuenerūt vt eres dixerūt. ip̄ꝫ ꝟo nō inuenerūt. Ecce fi xtinctio. Q Dixi ſcd̓o īnuit̉ de ſe nō entiū correctio amicabilis. ibi. O ſtulti ⁊ i corde ad credēdū ī om̄ibus q̄ locuti ſūt ete. Hic docuit dn̄s corrigere ⁊ maxīe er­s circa fidē vbi maximū eſt ꝑiculuꝫ. eo ꝙ fide impoſſibile ē placere deo. Heb̓. xi. vn al̓s correctio debꝫ eſſe lenis. ẜm illud ad ill̓. vi. Fr̄es ſi p̄occupatꝰ fuerit hō in aliqͦ de vos qui ſpūales eſtis hmōi inſtruite in lenitatis. tn̄ ī materia fidei ⁊ maxīe cū qͥs lice errat. correctio debꝫ eē acris ⁊ ſeuera ceſt ꝙ etiā heretici ꝯtumaces igni tradū iuxta illud Matth̓. vij. Arbor q̄ nō facit ctꝰ bonos excidet̉ et in ignē mittet̉. Sic ⁊ ī ſito dn̄s ait. O ſtulti ⁊ tardi corde ⁊c̄. Circa qd̓ ſciendū ꝙ qͣttuor ſunt genera in qͥ ſunt ſtultiores huiꝰ md̓i. Primi ſunt in tali ſtatu viuunt ī qͦ mori nō auderēt. ꝓbat̉. nunqͣꝫ em̄ habuerūt nec habebunt itudinē vnius hore pn̄tis vite. nec ſciunt vtꝝ mane vel veſꝑe. die vl̓ nocte moritu­t. vtꝝ vel in igne vel in aqua vel in terra. ⁊ facili quis pōt cadere ī plana terra. et ſic ii. Bern̄. ī meditatōibꝰ. Certū ē ꝙ morie­uincertū eſt quō qn̄ et vbi. qm̄ vbiqꝫ mors xpectat. Tu qͦꝫ ſi ſapiēs fueris vbiqꝫ expe­ea. Iſid̓. ī ſinodis. Quid ī rebꝰ humanis riꝰ morte. qͥd incertiꝰ hora mortis. Inueni quippe qui in tali ſtatu. xx. vl̓. xxx. annis xerūt ī quo mori nollēt. Et tales ſꝑ ꝑiculis ximis ſe expoſuerūt qui ſic ſciēter in pctīs talibꝰ ſteterunt. qꝛ ſꝑ fuerūt in ptāte dia i. ſi deꝰ eis ſuā miſcd̓iam ſb̓traxiſſet. et ſi ſic in tali ſtatu mori ꝑmiſiſſet. ſtatim īfernū traſſent. Un̄ de pctōribꝰ in psͣ. cvi. Appro­pinquerunt vſqꝫ ad portas mortis. Ergo ma gnā audaciā on̄dit qui ſciēter ꝑ nocte in vno pctō mortali dormit. niſi ad minꝰ ꝯtritus ſit Aug. d̓ verb̓ dn̄i. Audacior ē qui ī vno pctō mortali dormit qͣꝫ qui cū. vij. hoſtibꝰ de mor­te ſua inuicē obligatis ꝯfligit. Heu hͦ nō ad­uertunt adulteri ⁊ alij luxurioſi. nec ip̄i ſuꝑbi vſurarij ⁊ luſores. et itē nec ipſi guloſi qͥ ī ebri etatibꝰ et comeſatōibꝰ viuūt. Sic ⁊ alij om̄s qui ſine oī timore dei peccāt. nō ex ignorantia aut infirmitate: ſꝫ ſciēter ex certa malicia. Et tales qn̄qꝫ timēt damna reꝝ. ſed nō timēt de­um nec ſalutē ꝓpriā. ꝯͣ qͦs dn̄s in euāgꝭ. vt hi Mat. x. dicit. Nolite timere eos qui occidūt corpꝰ. aīam aūt nō pn̄t occidere. Glo. multo minꝰ qui tꝑalia requirūt. ſꝫ potiꝰ timēte euꝫ qͥ pōt et aīaꝫ et corpꝰ ꝑdere ī gehēnā. gͦ quilibet plꝰ dꝫ timere ꝑdere aīam qͣꝫ corpꝰ ꝓpriuꝫ vel res tꝑales. ⁊ hͦ ꝓpter p̄cioſitatē aīe. Aug. ma­ius edamnū ī amiſſione vniꝰ aīe qͣꝫ mille cor porū. Bern̄. Totꝰ md̓s ille ad p̄ciū vnius aīe eſtimari nō pōt. S Sciendū igit̉ ꝙ qͥli bet prudēs hō nec vnū die nec aliqua hora ī ſtatu tali viuere deberet in qͦ mori nollet. hͦ ꝓ pter incertitudinē mortis. Lu. xiij. Eſtote ꝑa ti. qꝛ q̄ ho. nō pu. fi. ho. ve. Et mat. xxv. Ne­ſcitis diē neqꝫ horaꝫ. Quilibet igit̉ ſic viuere deberet qͣſi iā mori deberet.ſ. a pctīs ſe abſtinē do ⁊ bona oꝑa faciēdo. Sen̄. ī epl̓a. Om̄s di es velut vltima ordinādi ſunt. qꝛ de felicitate hoīs vltimꝰ dies indicat. Scd̓o ſunt ſtulti qͥ q̄runt qd̓ inuenire nō pn̄t.i. diu viuere. et ne­gligūt q̄rere qd̓ faciliter poſſēt īuenire.ſ. bn̄ vi uere ta ī pn̄tiqꝫ ī futuro. Sen̄. ī epl̓a. Nemo qͣꝫ bn̄ viuat ſꝫ qͣꝫdiu curat. cū oībꝰ poſſit ꝯtin gere vt bn̄ viuat. vt diu nulli. qꝛ nullꝰ in pn̄ti lōgā vitā hr̄e pōt. vt on̄dit Iob. xiiij. di. Gre ues dies hoīs ſunt. Itē. xiij. Honatꝰ de muli ere breui viuēs tꝑe replet̉ multꝭ miſerijs Hoc iā nr̄is tꝑibꝰ veꝝ eſt. qꝛ ſumꝰ breuis vite reſpe ctu antiqͦꝝ patꝝ.ſ. adā qͥ vixit nōgētiſtrigīta annis Gen̄. v. Noe an̄ diluuiū fuit ſexingen tis Gen̄. vij. Et poſt diluuiū vixit trecētiſqͥn quaginta annis. et impleti ſunt om̄s dies eiꝰ nō getoꝝ quinqͣginta annorū Gen̄. ix. Sꝫ iā nr̄is tꝑibꝰ pauci ꝑueniunt ad ſexageſimū vel ſaltē octogeſimū. īmo forte plures moriunt̉ ī­fra. xxx. annos an̄qͣꝫ illū numeꝝ attingūt. Itē vita nr̄a reſpectu eternitatis nihil ē aūt hora breuiſſima. Scd̓o pꝫ ꝙ vita noſtra breuis ē. ⁊ nullꝰ vitā longā acquirere pōt ſed bonā vitā acquirere pōt. qꝛ deꝰ ſꝑ ꝑatus ē īdulgere pctā ⁊ dare gr̄aꝫ. qꝛ nullū ſꝑit. eo ꝙ venit pctōres B