Seite
Sermo LXXXI alienā ad ſaluteꝫ ſue btitudinis deduceret̉. et ꝙ hāc pena ſuſtineret ille qui eſſet deus et hō vt puniret̉ hō qui peccauerat ⁊ ſatiſfaceret de qui poterat. Scd̓a ratō q̄re oꝑtuit xp̄m pati­umit̉ ex ꝑte filij dei ꝓ nr̄a redēptōe ſuſtinētis t format ſic Hugo rōem ſuꝑ apl̓m di. Xp̄s h̓s ẜm humanā naturā ē eiuſdē ſpeciei nobiſ u. et ꝑ ꝯſequēs caro noſtra ē et frater noſter. et dicit apl̓s ad Heb̓. ij. ꝓpter quā cām non funditur fratres eos vocare d. Narrabo no ē tuum fratribꝰ meis. Et ideo ſicut cōica­it nobiſcum ī paſſionibꝰ carnis ⁊ in natura aſſibili vt ꝓ om̄ibꝰ guſtaret mortē. vt dicit pl̓us vbi.s. Conueniēs em̄ erat vt ꝑ hanc aſſionē nobis daret impaſſibilitatē ⁊ redu­ret ꝑ ſuā mortē ad gl̓ie eterne immortalita Tercio oportebat xp̄m pati ex ꝑte eoꝝ qui digebāt redemptōe vt cognoſcerēt ſuā di­tionē. nā incarnatio filij dei fuit ex dilectio Ioh̓. iij. Sic em̄ deus dilexit md̓m vt fili n̄ ſuum vnigenitū daret. Et Greg. Quid ſci ꝓfuit niſi redimi ꝓfuiſſet. nā in omnibꝰ ibꝰ dei nuſqͣꝫ apꝑuit nobis tā ineſtimabil̓ lectio ſicut in paſſione et morte. Iō apl̓us Heb̓. ij. inquit. Un̄ debuit ꝑ oīa fratribꝰ ſimilari vt miẜicors fieret.i. vt ꝑ paſſioneꝫ mortē miẜicordiā humano generi oſtende t. De qͦ Bern̄. Nuſqͣꝫ illuxit clariꝰ ꝙ nos di xit dn̄s qͣꝫ in paſſione et ſuis vulneribus. Quarto oꝑtebat xp̄m pati ex ꝑte ꝓphetaꝝ. ī pene oēs ꝓphete veteris teſtamēti p̄dixe­int filiū ī humana natura paſſuꝝ. Ideo di Mat. xxvi. Quō gͦ implebunt̉ ſcripture ſic oꝑtet fieri. Et hͦ ē qd̓ dr̄ in textu. incipi­s a Moyſe et oībꝰ ꝓphetis. interp̄tabat̉ il ſcpͥturas q̄ de illo erat. nam paſſio xp̄i nō ī deſcripta et figurata ē a Moyſe. ſed a pri Adā vſqꝫ ad vltimū ꝓphetā.ſ. Mala­iā incluſiue. vt deducit Symō de caſſia. ciij. c. viij. ſatis ꝓlixe. Primo ip̄a figurata creatōe Eue de latere Ade dormiētꝭ Gen̄. lia ꝑ hoc ſignificabat̉ quō xp̄o in cruce ſo­rato d̓ ipſius latere ꝑ aꝑtionē lancee fabri ri deberet eccl̓ia ſct̄a. Scd̓o figurata ē ī tri­nte Abelis Gen̄. iiij. vbi legit̉. ꝙ Abel por uit tridentē ſuꝑ ſecū quo frater ſuꝰ Caym in interfecit. et ſignificabat xp̄m quō porta rꝰ eēt crucē in qͣ frēs ſui iudei.ſ. eū interfice­Tercio inſtrue lignoꝝ Iſaac Gen̄. xxij. li legit̉ ꝙ Iſaac ad p̄ceptū patrꝭ portauit li­ia ad ſacrificandū. ⁊ ſignificabat ꝙ xp̄us li­iū crucis ſuꝑ ſe eēt portaturus. In qͦ iuxta oluntatē patrꝭ ꝓ redēptōe hūana ſeip̄m eēt oblaturus. et ſic ad gloriaꝫ ingreſſurꝰ. De qͦ dicit textꝰ. Oportuit xp̄m pati: et ſic intrare ī gloriā. X Pro quo ſciendū: gl̓ia xp̄i eſt triplex. Prima reſpectu dei que ep̄miū eſſen tiale ꝯſiſtens in viſione diuinitatis ⁊ in frui tiōe eiuſdē. et hāc gl̓iam xp̄us nō introiuit ꝑ paſſionē ⁊ mortē. qꝛ ab inſtāti ꝯceptiōis ſue gl̓ioſus fuit. ⁊ aīa eius vidit eſſentiā diuinā. ſed tn̄ hanc gloriā merito ſue paſſiōis acqui ſiuit nobis. Scd̓a gloria ē reſpectu ipſiꝰ q̄ cō ſiſtit ī dotibꝰ aīe et corꝑis. dotes autē anime ſunt vt aīa nō poſſet triſtari d̓ pn̄ti malo. nec timere de futuro. ſed vt firmet̉ ſecuritate. Et ſic xp̄us intrauit ꝑ paſſionē ad hāc gl̓iam. qꝛ aīa eius pͥus triſtabat̉. Iō Amb̓. ⁊ habet̉. iij. ſen. di. xviij. Anīa ipſius an̄ mortē erat paſſi bilis ſicut caro mortalis. ſed poſt mortē meri to hūilitatis et aīa impaſſibilis facta ē et ca­ro immortalis. Tercia gl̓ia ē reſpectu hoīm. qꝛ ꝑ paſſionē ſuā meruit gl̓ificari ab om̄ipo­pulo tāqͣꝫ deꝰ. Un̄ apl̓us ad Philip. ij. di. q meruit ſibi donari nomē qd̓ ē ſuꝑ oē nomen. nō quidē ꝙ a pͥmo dediſſet ſibi nomē hͦ poſt reſurrectōem ⁊ poſt paſſionē vt diceret̉ deus nā hͦ etiā habuit ab inſtāti ſue ꝯceptōis Sꝫ ſic intelligendū ē vt hr̄. iij. ſen. diſt. xviij. Eo mo qͦ d̓r res fieri qn̄ innoteſcit. mō an paſſio nē illud occultū erat hoībꝰ. ſed ꝑ paſſionē. re ſurrectōem et aſcēſionē et ſpūſſctī miſſionē ꝓ­mulgatum ē illud nomē ī vniuerſo md̓o vt ī noīe ih̓u om̄e genu flectat̉ celeſtiū. terreſtriuꝫ et infernoꝝ. et oīs lingua cōfiteat̉ qꝛ dn̄s no­ſter ih̓s xp̄s ī gl̓ia ē dei patrꝭ. Et ſic gloria re­ſurrectōis cauſata ē ex paſſione eius. Tunc ſb̓dit. Et appropinquauerūt caſtello qͦ ibāt Nō enī fuit eis tediū ꝓpter xp̄i ſocietate. De qͦ Bern̄. O bone ih̓u qͣꝫ bonus ſociꝰ es in via. dulcis ad ꝯfabulandū. hūilis ad obſequen­dū. fortis ad pugnādū. intellectū illuminās affectū inflāmās. refrigeriū p̄ſtās. hec omnia ꝯtulit his duobꝰ quoꝝ ſociꝰ fuit. Et iō forte viſum ē eis nimis cito veniſſe ad locū deſti­natū. et ip̄e finxit ſe lōgius ire ac ſi deberꝫ ad locum magis diſtāte ambulare. Sꝫ di. fictio eſt duplicitas ī verbo vel ī facto. qd̓ nō eſt ſine mēdacio. Dubitatur gͦ quō xp̄us quieſt veritas habuit ficticiū. Rn̄detur ẜm Aug. ꝙ nō om̄is fictio ē mēdaciū. ſed tunc ē mēdaciū qn̄ id qd̓ fingimꝰ in ſenihil ē ⁊ nihil ſignificat. ſed qn̄ refert̉ in aliquā rē quā figu­rat. tunc ē figura veritatis. vt ſunt ꝟba ſapiē tū figuratiue dicta. in quibꝰ ⁊ ſi nō ē veritas in eo quod ſignāt. eſt tn̄ in eo quod figurāt. B