C Sermo verecundant̉ ꝯfiteri talia enormia vicia. ſic ꝑmanēt ī morte pctōꝝ portant̉ ad corrupti­onē eterne dānatiōis. Sꝫ hic eſt peſſimꝰ pu­dor ꝓueniēs ex inſtinctu diabolico. pͥus verecūdati ſunt praua turpia agere in cōſpe ctu dei angeloꝝ eiꝰ. etiā ml̓totiēs in conſpe ctu ml̓toꝝ hoīm. verecūdant̉ ꝯfiteri coram vno hoīe ſil̓i eis in natura tales perpen­dūt vtilitatē verecūdie ꝯfeſſiōis. verecū­dia vt dicit mgr̄ in. iiij. de pn̄ia inducit gl̓iaꝫ. qꝛ maxīa eſt ꝑs pn̄ie. releuat lapſos ad cele ſtes ſedes. ꝑpendūt ip̄i. timēt ꝯfundi co­ vno hoīe timent ꝯfundi corā deo an gel̓ ſanctꝭ eiꝰ vniuerſo mūdo in iudicio qn̄ eoꝝ vicia manifeſta erūt oībꝰ hoībꝰ. Scd̓m viciū portans mortuos pctōres ad ſepulcruꝫ eterne corruptiōis eſt timor aggrediēdi opera pnīe. Heu iſte portitor multos portat ad eter­na dānationē corruptionē. poſtqͣꝫ ꝑpetra­uerūt innūerabilia pctā inebriauerūt ſe vo­luptate carnis nutrierūt corꝑa ſua delicate ẜm ꝯcupiſcentia eoꝝ ex auditu eterne dulce­dinis celeſtiū gaudioꝝ natural̓r deſiderat etiā oīs: cupiūt ꝯſequi illas celeſtes volu­ptātes incitant̉ ad pn̄iam. ſꝫ obuiat eis ille malus timor aggrediēdi ardua oꝑa pn̄iegendi dignos fructꝰ ꝑnie. ſic retrahunt̉ a poſito ſancto ꝑmanet ī vicijs. talis d̓r remiſ ſa ꝯuerſio multos ſeduxit. vt dicit Iſido. de ſum. bo. Et eſt vitāda a ꝟe penitētibꝰ. De tali bus ſcribit̉ Iob. vi. Qui timet pruinā irruet ſuꝑ eos nix. exponit Grego. di. Pruina in ferius geleſcit. nix de ſuꝑius cadit. qͥd perpru­ ꝯuenientiꝰ intelligit̉ qͣꝫ tꝑalis pena cuiuſ­cūqꝫ modi ſit. qͥd niuēniſi pena eternalis a deo eterno iudice infligit̉ danatis. ꝯgrue er go ſequit̉: qui timēt pruinā.i. tꝑalem penā in vera pnīa. ideo penitēt. irruet ſuꝑ eoſnix ſcꝫ eterne dānatiōis in futuro. dicente eterno iudice. Ite maledicti in ignē eternū. Qd̓ am­pliꝰ declarat be. Grego. ibidē. Predicator libē ter defenderet veritatē. ſꝫ trepidat timēdo pe­ tꝑalem tyranoꝝ. vl̓ ꝑſecutionē vl̓ inimici­ciā pati vel ꝑdere lucrū tꝑale. Sic diues vel­let libenter impartiri pauꝑibꝰ largas elemoſy nas: ſed timet ſibi deficere. tenet. ſil̓r luxurio ſus libenter deſiſteret a turpitudīe: ſꝫ timet ca­rere voluptate pati tēptatiōes carnis. Sic auarꝰ libenter ageret pnīam. ſꝫ timet reſtitue­re iniuſte ablata. ſic aliqn̄ ſuꝑbꝰ ſi ageret pe­nitentiā ſe humiliādo: timet ne deſpiciat̉ ſiue vili habeat̉. ſic arguēdo de oībꝰ pctōribꝰ de ſingulis gͣdibꝰ pctōꝝ: qui timent incurrere tꝑalem penā ſi agerēt pn̄iam. ſꝫ ꝑmanēt in pec catis. ſuꝑ eos veniet pena ſempiterna. L Terciū qd̓ multos detinet in pctīs por tat ad eternā corruptionē: ē falſa ſpes. Et hec eſt triplex. Prima eſt longe vite ꝓmittit pec cantibꝰ ſpaciū longe vite. eo liberiꝰ peccāt cogitantes intra ſe inaniter dicētes. adhuc tē­pus ſufficiēs penitendi erit ſeneſcemꝰ. di cunt illud Sap̄. ij. Uenite fruamur bonis ſunt vtamur creatura tanqͣꝫ in iuuētute cele riter. ſequit̉. coronemꝰ nos roſis ⁊c̄. In intel ligitur maxīa voluptas carnis delicie huiuſ vite in qͥbus iuuenes delectant̉. ſed de talibꝰ ꝓmittūt ſibi longū tꝑs viuēdi: dicit ſcriptu­ra. i. Theſſa. v. Dies dn̄i ſicut fur in nocte ita veniet. Oroſius ſuꝑ ps. ꝓmittūt ſibi ga ſpacia viuēdi. qn̄ minꝰ putat rapiunt̉ ad eterna ſupplicia morte ſubitanea. Auguſti. Heu infelix mors homīes millemodiſrapit. eſtimat ſe adhuc longe viuere moriunt̉: et perit omīs ſpes eoꝝ. Scd̓a falſa ſpes ml̓tos portat ad eternā danationē: eſt fallax ſpes di­uitiarū huiꝰ mūdi ꝓmittit diuitias ml̓tas abundantiā tꝑaliū: ſed audiāt infelices ta­les ꝟbū lamētabile ex ore ꝟitatis. Mat. xvi. Quid em̄ ꝓdeſt homini ſi mūdū vniuerſum lucret̉. anīe ꝟo ſue detrimētū patiat̉. aut quam dabit cōmutatione aīa ſua. Tercia ſpes falſa ꝓmittit veniā circa finē vite acciꝑe la trone. io tales p̄ſumptuoſe peccāt ſuꝑ miẜicor dia dei. dicētes. deꝰ miſericors eſt. qͣcūqꝫ hora pctōr ingemuerit: dimittet ei oīa pctā. Cōtra tales ſcribit̉ Eccī. v. De ꝓpiciatu pctōrū noli eſſe ſine metu. neqꝫ adijcias pctm̄ ſuꝑ peccatū ne dicas. miſeratio dn̄i magna eſt. multitu­dinis pctōꝝ meoꝝ miſerebit̉. miſericordia em̄ ira ab illo cito ꝓximant. in pctōres reſpicit ira illius. tardes ꝯuerti ad dn̄m: ne diffe ras de die in diē. ſubito em̄ veniet ira illiꝰ. in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Quartū viciū qd̓ ml̓ tos portat ad eterna dānationē eſt denegatio veniē. em̄ pctōres inſtigāte diabolo pau­latim labunt̉ de vno pctō in aliud donec ve­niant in ꝓfundū pctōꝝ. tūc diabolus eis p̄clu­dit viā eterne ſalutis.ſ. ſpem venie erigit la­pſos ad celeſtes ſedes: tūc ꝑſuadet illis deſpe rationē negat illis venia. Et ſic p̄cluſi pctō­res pn̄t ꝯqueri qd̓ ſcribit̉ in Hieremia Tren. iij. Ip̄e.ſ. diabolus ꝑſuadēdo deſperationeꝫ et negando pctōꝝ veniā ꝯcluſit vias meas lapi­dibꝰ quadris ſemitas meas ſubuertit. vt di cit̉ Iob. xix. Tranſire poſſum. Nam dicit Iſido. de ſum. bo. Diabolus hꝫ ī ſua fallaci R