C Sermo verecundant̉ ꝯfiteri talia enormia vicia. ⁊ ſic ꝑmanēt ī morte pctōꝝ ⁊ portant̉ ad corruptionē eterne dānatiōis. Sꝫ hic eſt peſſimꝰ pudor ꝓueniēs ex inſtinctu diabolico. pͥus eī n̄ verecūdati ſunt praua ⁊ turpia agere in cōſpe ctu dei ⁊ angeloꝝ eiꝰ. ⁊ etiā ml̓totiēs in conſpe ctu ml̓toꝝ hoīm. iā verecūdant̉ ꝯfiteri coram vno hoīe ⁊ ſil̓i eis in natura ⁊ tales nō perpendūt vtilitatē verecūdie ꝯfeſſiōis. Nā verecūdia vt dicit mgr̄ in. iiij. de pn̄ia inducit gl̓iaꝫ. qꝛ maxīa eſt ꝑs pn̄ie. nā releuat lapſos ad cele ſtes ſedes. hͦ nō ꝑpendūt ip̄i. timēt ꝯfundi corā vno hoīe ⁊ nō timent ꝯfundi corā deo ⁊ an gel̓ ⁊ ſanctꝭ eiꝰ ⁊ vniuerſo mūdo in iudicio qn̄ eoꝝ vicia manifeſta erūt oībꝰ hoībꝰ. Scd̓m viciū portans mortuos pctōres ad ſepulcruꝫ eterne corruptiōis eſt timor aggrediēdi opera pnīe. Heu iſte portitor multos portat ad eterna dānationē ⁊ corruptionē. qͥ poſtqͣꝫ ꝑpetrauerūt innūerabilia pctā ⁊ inebriauerūt ſe voluptate carnis ⁊ nutrierūt corꝑa ſua delicate ẜm ꝯcupiſcentia eoꝝ ex auditu eterne dulcedinis ⁊ celeſtiū gaudioꝝ q̄ natural̓r deſiderat etiā oīs hō: cupiūt ꝯſequi illas celeſtes voluptātes ⁊ incitant̉ ad pn̄iam. ſꝫ obuiat eis ille malus timor aggrediēdi ardua oꝑa pn̄ie ⁊ agendi dignos fructꝰ ꝑnie. ⁊ ſic retrahunt̉ a ꝓ poſito ſancto ⁊ ꝑmanet ī vicijs. talis d̓r remiſ ſa ꝯuerſio qͥ multos ſeduxit. vt dicit Iſido. de ſum. bo. Et eſt vitāda a ꝟe penitētibꝰ. De tali bus ſcribit̉ Iob. vi. Qui timet pruinā irruet ſuꝑ eos nix. hͦ exponit Grego. di. Pruina in ferius geleſcit. nix de ſuꝑius cadit. qͥd perprunā ꝯuenientiꝰ intelligit̉ qͣꝫ tꝑalis pena cuiuſcūqꝫ modi ſit. qͥd ꝑ niuēniſi pena eternalis q̄ a deo eterno iudice infligit̉ danatis. ꝯgrue er go ſequit̉: qui timēt pruinā.i. tꝑalem penā in vera pnīa. ⁊ ideo nō penitēt. irruet ſuꝑ eoſnix ſcꝫ eterne dānatiōis in futuro. dicente eterno iudice. Ite maledicti in ignē eternū. Qd̓ ampliꝰ declarat be. Grego. ibidē. Predicator libē ter defenderet veritatē. ſꝫ trepidat timēdo penā tꝑalem tyranoꝝ. vl̓ ꝑſecutionē vl̓ inimiciciā pati vel ꝑdere lucrū tꝑale. Sic diues vellet libenter impartiri pauꝑibꝰ largas elemoſy nas: ſed timet ſibi deficere. iō tenet. ſil̓r luxurio ſus libenter deſiſteret a turpitudīe: ſꝫ timet carere voluptate ⁊ pati tēptatiōes carnis. Sic auarꝰ libenter ageret pnīam. ſꝫ timet reſtituere iniuſte ablata. ſic ⁊ aliqn̄ ſuꝑbꝰ ſi ageret penitentiā ſe humiliādo: timet ne deſpiciat̉ ſiue ꝓ vili habeat̉. ⁊ ſic arguēdo de oībꝰ pctōribꝰ ⁊ de ſingulis gͣdibꝰ pctōꝝ: qui timent incurrere tꝑalem penā ſi agerēt pn̄iam. ſꝫ ꝑmanēt in pec catis. Iō ſuꝑ eos veniet pena ſempiterna. L Terciū qd̓ multos detinet in pctīs ⁊ por tat ad eternā corruptionē: ē falſa ſpes. Et hec eſt triplex. Prima eſt longe vite q̄ ꝓmittit pec cantibꝰ ſpaciū longe vite. ⁊ iō eo liberiꝰ peccāt cogitantes intra ſe inaniter dicētes. adhuc tēpus ſufficiēs penitendi erit cū ſeneſcemꝰ. ⁊ di cunt illud Sap̄. ij. Uenite fruamur bonis q̄ ſunt ⁊ vtamur creatura tanqͣꝫ in iuuētute cele riter. ſequit̉. coronemꝰ nos roſis ⁊c̄. In hͦ intel ligitur maxīa voluptas carnis ⁊ delicie huiuſ vite in qͥbus iuuenes delectant̉. ſed de talibꝰ qͥ ꝓmittūt ſibi longū tꝑs viuēdi: dicit ſcriptura. i. Theſſa. v. Dies dn̄i ſicut fur in nocte ita veniet. ⁊ Oroſius ſuꝑ ps. Cū ꝓmittūt ſibi lō ga ſpacia viuēdi. ⁊ qn̄ minꝰ putat rapiunt̉ ad eterna ſupplicia morte ſubitanea. ⁊ Auguſti. Heu infelix mors homīes millemodiſrapit. cū eſtimat ſe adhuc longe viuere moriunt̉: et perit omīs ſpes eoꝝ. Scd̓a falſa ſpes q̄ ml̓tos portat ad eternā danationē: eſt fallax ſpes diuitiarū huiꝰ mūdi q̄ ꝓmittit diuitias ml̓tas ⁊ abundantiā tꝑaliū: ſed audiāt infelices tales ꝟbū lamētabile ex ore ꝟitatis. Mat. xvi. Quid em̄ ꝓdeſt homini ſi mūdū vniuerſum lucret̉. anīe ꝟo ſue detrimētū patiat̉. aut quam dabit hō cōmutatione ꝓ aīa ſua. Tercia ſpes falſa ꝓmittit veniā circa finē vite acciꝑe cū la trone. io tales p̄ſumptuoſe peccāt ſuꝑ miẜicor dia dei. dicētes. deꝰ miſericors eſt. qͣcūqꝫ hora pctōr ingemuerit: dimittet ei oīa pctā. Cōtra tales ſcribit̉ Eccī. v. De ꝓpiciatu pctōrū noli eſſe ſine metu. neqꝫ adijcias pctm̄ ſuꝑ peccatū ⁊ ne dicas. miſeratio dn̄i magna eſt. multitudinis pctōꝝ meoꝝ miſerebit̉. miſericordia em̄ ⁊ ira ab illo cito ꝓximant. ⁊ in pctōres reſpicit ira illius. nō tardes ꝯuerti ad dn̄m: ⁊ ne diffe ras de die in diē. ſubito em̄ veniet ira illiꝰ. ⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Quartū viciū qd̓ ml̓ tos portat ad eterna dānationē eſt denegatio veniē. Cū em̄ pctōres inſtigāte diabolo paulatim labunt̉ de vno pctō in aliud donec veniant in ꝓfundū pctōꝝ. tūc diabolus eis p̄cludit viā eterne ſalutis.ſ. ſpem venie q̄ erigit lapſos ad celeſtes ſedes: tūc ꝑſuadet illis deſpe rationē ⁊ negat illis venia. Et ſic p̄cluſi pctōres pn̄t ꝯqueri qd̓ ſcribit̉ in Hieremia Tren. iij. Ip̄e.ſ. diabolus ꝑſuadēdo deſperationeꝫ et negando pctōꝝ veniā ꝯcluſit vias meas lapidibꝰ quadris ſemitas meas ſubuertit. ⁊ vt di cit̉ Iob. xix. Tranſire nō poſſum. Nam dicit Iſido. de ſum. bo. Diabolus hͦ hꝫ ī ſua fallaci R