Dn̄ica decimanona poſt trioꝑa eoꝝ oꝑa inutilia. ⁊ opus iniqͥtatis in ma nibꝰ eoruꝫ. I Quarta fiducia eſt falſa ⁊ mendacioſa: cū quis ſperat qd̓ futurū non eſt ſcꝫ longā vitā quā qͥs ſibi blandit̉ dicēs. Adhuc iuuenis es. longe tꝑe habes viuere. vtere bonis ⁊ iocūdis in tꝑe iuuētutis. De qͥbꝰ Sa pi. ij. Nō p̄tereat nos flos tꝑis. coronemꝰ noroſis anteqͣꝫ marceſcāt. nullū pratū ſit qd̓ non ꝑtrāſeat luxuria nr̄a. nemo noſtrū exors ſit luxurie noſtre. vbiqꝫ relinquamꝰ ſigna leticie. q̄ ſi dicerēt. ⁊ in ſenectute ꝯuertamur. talibꝰ dicit dn̄s Hiere..vij. Nolite ꝯfidere in ꝟbis mē dacij. ⁊ ſequit̉ Ecce vos ꝯfiditis vob̓ in ẜmonibꝰ mendacij q̄ nō ꝓderint vobis. nā qui cō fidunt ſe diu viuere ⁊ in hac fiducia licentius peccant: ſpem ſuaꝫ ponere dicunt̉ in mēdacio qꝛ inter mille hoīes vnꝰ nō tam diu viuit qͣꝫ diu ſe viuere poſſe ſperat. de hac fiducia dicit̉ Sap. v. Spes impij qͣſi lanugo eſt q̄ a vento tollit̉. ⁊ tanqͣꝫ ſpuma gracilis q̄ a ꝓcella diſ pergitur. ⁊ tanqͣꝫ fumꝰ qͥ a vento diffuſus eſt ⁊ tanqͣꝫ mēoria hoſpitis vniꝰ diei pretereūtiſſicut em̄ illa qͣttuor ſunt vana ⁊ inutilia ⁊ vaniora eſſe nō poſſunt. ⁊ velociter euaneſcūt. ſic illa fiducia de longa vita. Iſa. xxx. Dū nō ſpe ratur veniet ꝯtritio eiꝰ. ⁊ i. Theẜ. v. Cū dixerint pax ⁊ ſecuritas: tūc repentinꝰ eis ſuꝑueni et interitus. ꝓpter qd̓ hortat̉ nos Auguſ. di. Nemo de corde ſuo p̄ſumat. nemo de ſuis viribꝰ ꝯfidat. qꝛ nemo ſecurꝰ in hac vita. que to ta temptatio nomīatur. Nā homo in hac vita eſt ſicut in domo aliena. Iō Bern̄. Nō eſt ꝯfidentie ſed ꝑfidie in ſeip̄o ꝯfidere. qualē cō fidentiā habuit diues ille cuiꝰ ager fructꝰ vbe res attulit. et dixit anīe ſue. Anīa mea habes multa bona repoſita ⁊c̄. dictū eſt ei. ſtulte hac nocte repetent animā tuā a te. que auteꝫ paraſti cuiꝰ erunt. Et ſic ꝯtinget om̄ibꝰ qui fiduci am ſuā in his mēdacijs ponūt. De qͥbus Au guſ. O inſenſati filij hoīm qͣꝫdiu dicitis cras cras: coruina voce deū deciꝑe cupiētes. quare nō modo. ⁊ quare nō ſtatim. an neſcitis ⁊ non intelligitis: qꝛ cras nihil eſtis: vl̓ cras minus qͣꝫ hodie poteſtis. iuxta illud Greg. Qui hodie aptꝰ nō eſt. cras minus aptus erit. nā qui veniā ſpōpondit penitēti. peccanti diem craſti nū nō ꝓmiſit. Ideo Prouerb̓. xij. Qui confi dit in cogitationibꝰ ſuis impie agit. Has qͣt tuor fiducias īmittit angelus ſathane cordibus ſtultorū. cuiꝰ immiſſioni ꝯſentire non debemus ſꝫ diuīe inſpiratiōi. ꝓuerb̓. iij. Habe fi duciā in dn̄o ex toto corde tuo ⁊ ne innitaris prudētie tue. Rō Iſa. lvij. Qui hꝫ fiduciam mei hereditabit terrā. ¶ Quinta fiducia eſt ſancta ⁊ ꝟtuoſa. cū hō oēs pͥores abijcit et ꝯtemnit. ⁊ in ſolo deo fiduciā ponit. de q̄ d̓r in psͣ. ij. Beati oēs qͥ ꝯfidūt in dn̄o. Rō: qꝛ ſperātes in eū ſua fiducia nō fraudant̉. de qͥbꝰ psͣ xxxvi. Spera ī eo ⁊ ip̄e faciet ⁊c̄ Eccī. ij. Reſpi cite filij natiōes hoīm. ⁊ ſcitote qꝛ nullꝰ ſpera uit in dn̄o ⁊ ꝯfuſus ē. Quis em̄ ꝑmāſit ī mādatꝭ eiꝰ ⁊ derelictꝰ ē. Hinc Iob. iiij. Recorda re obſecro te qͥs vnqꝫ innocēs perijt aut qn̄ re cti deleti ſunt nā qͣnto fiducia talis in deū eſt fortior ⁊ audacior: tāto ſecuriꝰ ⁊ abūdātiꝰ qͥs impetrabit qd̓ ſperat. de qͦ Bern. Tāta ē ab un dantia pietatꝭ vt q̄ntū ſinū fiducie expandere poſſumꝰ tātū accepturi erimꝰ. iō Hiere. xvij. Bn̄dictus vir qͥ ꝯfidit in dn̄o: ⁊ erit dn̄s fiducia eiꝰ. Pro quo ſciēdum ꝯfidere debemus in deo de qͣttuor. Prīo de tꝑali ꝓuiſione. ſcd̓o de pctōꝝ remiſſiōe. tercio de tēptationū ereptōe. qͣrto de bonoꝝ remūeratiōe. Dixi pͥmo hr̄e de bemꝰ fiduciā in deo de tꝑali ſuſtētatiōe. de qua psͣ. liiij. Iacta cogitatū tuū ī dn̄o ⁊ ip̄e te enu triet. ⁊ Hiere. xvij. Qui ꝯfidit in dn̄o erit taqͣꝫ lignū qd̓ trāſplantat̉ ſuꝑ aqͣs qd̓ ad hūore mittit radices ſuas: ⁊ nō timebit cū veneriteſtus. Sicut eī ex aqͥs lignū trahit hūoreꝫ. ſic deꝰ admīſtrat victū ⁊ amictū vniu̓ſis. Iō ſcri bili. Pe. v. Omnē ſollicitudinē vr̄am ꝓijciē tes in eū: nā ip̄i cura eſt de vob̓. Ip̄e eſt q̄ diciMat. vi. Nolite ſolliciti eſſe ⁊c̄. ſeqͥtur. ꝯſide rate lilia agri ⁊cͣ. Iſtā fiduciā ꝓuidētie debē caꝑe ex tribꝰ. Prīo ex paterna ꝯditiōe: ad petre em̄ ꝑtinet ꝓuidere filijs ſuis ſic̄ dixit diſcipul̓ ſuis Mat. vi. Scit em̄ pr̄ vr̄ qꝛ his oībꝰ indigetis. ⁊ Lu. xi. Si gͦ vos cū ſitis mali no ſtis bona data dare filijs vr̄is: qͣnto magis pa ter vr̄ ⁊c̄. ⁊ psͣ. cij. Qūo miſerebit̉ pater filioꝝ. miſertꝰ eſt dn̄s timētibꝰ ſe. Scd̓o fiduciaꝫ uidentie debemꝰ reciꝑe ex priori euentione. qꝛ deꝰ pͥus ſuſtētauit in ſe ꝯfidētes. vt helyam. iij Regū. xvij. quē pauit ꝑ coruū qͥ attulit ei panes ⁊ carnes circa torrentē Carith. ⁊ torrente exiccato ſuſtentauit eū dn̄s ꝑ mulierem in ſa repta ſydoniorū dicens. Precepi em̄ mulieri vidue vt paſcat te. vbi ydria farine nō defecit. nec lechitus olei. ſic ſimiliter pauit filios iſrael. Exodi. xvi. deficiente farina de egypto dedit eis māna de celo. de qͦ Cap. xvi. Angl̓oꝝ eſca nutriuiſti populū tuum. Tercio fiduciā ꝓui dentie debemus reciꝑe ex liberalitatꝭ diſpenſatione. qꝛ nō ſolū rōnabilibus ſꝫ etiā irrationa bilibus animalibus prouidet. Mat. vi. Re ſpicite volatilia celi quomō non ſerunt neqꝫ