Sermo I. lugd̓. Nūc magis ſollicitari debemꝰ vt noſtrā naturā ẜuemꝰ a peccato. magꝭ mūda poſt incarnationē qͣꝫ an̄ incarnatōeꝫ erat. Una cauſa extūc erat. quia hō ad imaginē dei factꝰ eſt. Nūc aūt ſcd̓a ſuꝑaddita eſt ꝙ naturā nr̄aꝫ aſ ſumpſit. Ideo Inno. ī ſer. Magnū eſt ꝙ deꝰ creauit hoīeꝫ ad ſil̓itudinē ⁊ imaginē ſuaꝫ vt haberet ſimilitudinē dei. maiꝰ eſt ꝙ deꝰ factꝰ ē ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē hoīs. Auḡ. in de vera reli. Demōſtrauit nobis deꝰ qͣꝫ excelſum locū inter naturas habeat humana natura inde ꝙ hoībꝰ in ꝟo hoīe apparuit. Ideo Leo papa ī ẜmo. Agnoſce o xp̄iane dignitatē tuā. qꝛ diui ne ꝯſors factꝰ nature noli in veterē vilitatē de generi ꝯuerſatōe redire. Gre. Quid eſt ꝙ angeli ante aduentū redemptoris adorant̉ ⁊ tacent. poſtmodū vero adorari refugiūt: niſi ꝙ nr̄aꝫ naturā quā deſpexerāt ſuꝑ ſe aſſumptaꝫ ꝯſpiciūt. Quarto vt eo feruētiꝰ gr̄as agamus .i. Theẜ. v. In oībꝰ gr̄as agite. Un̄ Bern̄. ſu ꝑ Can̄. Diſce ad ſingula dona gr̄as agere ei: principaliter de incarnatōe. Damaſ. in lib̓. iij. ſnīaꝝ. In pͥncipio nihil eſt maiꝰ qͣꝫ ꝙ deuſ hō factꝰ eſt. Bern̄. in ſer. Opꝰ mirabile: opus ſin gulare: ⁊ inter om̄ia ⁊ ſuꝑ oīa oꝑa ꝙ verbū et aīa in vnā ꝯuenerūt ꝑſonā. vere dignū ē grās agere. Un̄ Auḡ. de verbis apl̓i. Nō liberaret̉ hō niſi deꝰ fieret hō. Et gͦ merito ꝓ ſua incarnatōe grās agere debemꝰ. vt facit eccleſia cantans. Grates nūc oēs reddamꝰ dn̄o deo qͥ ſua natiuitate nos liberauit d̓ diabolica poteſtate Qd̓ ⁊ voluit ꝓpheta Zacha. a qͦ verba thema tis euāgeliſta aſſumpſit. Dicite filie ſiona. ciuitati iheruſalē: ponēdo ꝯtinēs ꝓ ꝯtento per antonomaſiā. hͦ eſt ꝓ ppl̓o in ihrl̓m. Ecce rex tuꝰ veniet tibi iuſtꝰ ⁊ ſaluator ⁊c̄. D Ex qͦ habet̉ ꝙ nō excuſant̉ iudei de cetero de cecita te ⁊ ignorātia ſua. qꝛ nūciatū ē eis ⁊ experimē to cogͦſcūt ꝙ xp̄s verꝰ meſſias venit. Qd̓ ꝓba tur ꝑ ml̓ta ꝓbabilia ī ſcripturꝭ. Primo ꝓbat̉ ꝑ illd̓ Gen̄. xlix. ꝙ pr̄iarcha iacob dū moritu rus eſſet ⁊ bn̄diceret filijs ſuis inter cetera dixit iude. Nō auferet̉ ſceptꝝ de iuda nec dux d̓ femore eiꝰ donec veniat qͥ mittendus eſt. Ibi trāſlatio chaldaica habet. donec vēiat meſſiaſ Fuit em̄ ablatū regnuꝫ ⁊ dn̄atio tꝑe herodis aſcalonite. qꝛ ip̄e fuit alienigena ī iudea. pater em̄ eius fuit ydumeꝰ ⁊ mater arabita. ⁊ ip̄e he rodes fretus auxilio romanoꝝ antigonū auxi lio parthoꝝ ī regno iudeoꝝ ſuffultum debella uit. ⁊ hircanū extūc regeꝫ iudeoꝝ qͥ deſcēderat a machabeis ⁊ om̄eꝫ ꝓlem regiā ſuaſu ſororis ſue Salome dolo occidit. ⁊ ita ab illo tꝑe vſqꝫ nunc caruerūt rege. Cū ergo caruerūt rege ⁊ ablatio regni fuit eis ſignū p̄dictū de aduen tu xp̄i. ex illo ſequit̉ ꝙ xp̄s venit. Secūdo archangelus gabriel inſtruxit Danielem de tꝑe aduētꝰ xp̄i dicēs Dan̄. ix. Septuaginta hebdomade abbreuiate ſunt ſuꝑ populū tuum ⁊ ſuꝑ vrbē tua ſanctā vt ꝯſūmet̉ p̄uaricatio et fi nem accipiat peccatū. ⁊ deleat̉ iniqͥtas ⁊ addu cat̉ iuſticia ſempiterna. ⁊ impleat̉ viſio ⁊ prophetia. ⁊ vngat̉ ſctūſſanctoꝝ. Qd̓ dictū nō p̄t intelligi de hebdomadis dierū. qꝛ. lxx. hebdo made dieꝝ nō faciūt vnū cōpletū annū cū di midio. ſꝫ oꝑtet intelligi de hebdomadis ānorū. vt ſeptē anni faciāt hebdomadā vnā quēadmodū ſcriptura accipit Leui. xxv. vbi dic̄. Numerabis quoqꝫ tibi ſepteꝫ hebdomadas ānoꝝ ⁊c̄. q̄ ſiml̓ faciūt qͣdringētos ānos ⁊ nonagintanouē ānos. vt patꝫ multiplicādo ſeptuaginta ꝑ ſeptem Et īcipiunt̉ iſti āni a. xx. āno regni artharxerẜ. qͥ dedit licentiā neemiee reedificādi ciuitatē ihrl̓m. ⁊ terminant̉ quarto āno poſt paſſionē dn̄i. Et ſic eſt ſenſus ẜm Nico. de lyra. lxx. hebdomade q̄ ꝯtinēt qͣdrin gentos nonagintanouē annoſ abbreuiate ſūt id eſt regiſtrate ſunt ī diuīa ꝓuidētia ſuꝑ populū tuū.ſ. iudaicū. ⁊ ſuꝑ vrbē tuā ſctāꝫ.ſ. ihe ruſalē. ⁊ ꝯſummet̉.i. terminet̉ p̄uaricatio. et finē accipiat peccatū.ſ. ꝑ xp̄i paſſionē. ⁊ adducat̉ iuſticia ſempiterna.ſ. ꝑ eiꝰ p̄dicatōeꝫ. ⁊ im pleat̉ ꝓphetia ⁊ viſio de ip̄o p̄dicta. ⁊ vngatur ſctūſſanctoꝝ.i. xp̄s dn̄s qͥ ẜm humanitatē vn ctꝰ eſt oleo gr̄e ſuꝑ oēm creaturā aliā. psͣ. xliiij Propterea vnxit te deus deus tuus oleo: non materiali ſꝫ oleo leticie.i. donis ſpūſſctī. p̄ cōſortibꝰ tuis.i. ſuꝑ oēs creaturas. Tercio ꝓba tur ꝑ illud Aggei. ij. Ueniet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ. Et ſb̓dit. Magna erit gl̓ia domꝰ iſtius nouiſſime plꝰ qͣꝫ pͥme dicit dn̄s. Ex qͣ autoritate patꝫ ꝙ xp̄i aduētus ī carnē ē p̄teritꝰ qꝛ dicit̉ ibi in textu. adhuc modicū ⁊c̄. ⁊ vēiet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ. ꝓpheta Aggeꝰ dixit hͦ ſecūdo anno darij regis ꝑſaꝝ. ⁊ ab eodē anno vſqꝫ nunc fluxerūt qͣſi mille nonaginta anni. Tantū aūt tempꝰ nō dicit̉ in ſcripturꝭ modicū. Relinqͥt̉ gͦ ꝙ iā venit. Etiā patꝫ ex hͦ qd̓ ſequit̉ in autoritate allegata. Magna erit gl̓ia domꝰ huiꝰ nouiſſime plꝰ qͣꝫ pͥme. vbi ꝓphetia loquit̉ d̓ tēplo ſeu de domo dn̄i edificata poſt reditū ppl̓i de captiuitate babilonica. ⁊ predi xit gl̓iaꝫ illiꝰ maiorē futurā qͣꝫ fuit gl̓ia domꝰ prime ꝑ Salomonē edificate. Qd̓ nō poteſt intelligi propter maiores diuitias: honores: cultū ⁊ edificia aut ppl̓m. cuꝫ ī om̄ibꝰ iſtis fu