Sermo I. lugd̓. Nūc magis ſollicitari debemꝰ vt noſtrā naturā ẜuemꝰ a peccato. magꝭ mūda poſt in­carnationē qͣꝫ an̄ incarnatōeꝫ erat. Una cau­ſa extūc erat. quia ad imaginē dei factꝰ eſt. Nūc aūt ſcd̓a ſuꝑaddita eſt naturā nr̄aꝫ aſ ſumpſit. Ideo Inno. ī ſer. Magnū eſt deꝰ creauit hoīeꝫ ad ſil̓itudinē imaginē ſuaꝫ vt haberet ſimilitudinē dei. maiꝰ eſt deꝰ factꝰ ē ad imaginē ſil̓itudinē hoīs. Auḡ. in de vera reli. Demōſtrauit nobis deꝰ qͣꝫ excelſum locū inter naturas habeat humana natura inde hoībꝰ in ꝟo hoīe apparuit. Ideo Leo papa ī ẜmo. Agnoſce o xp̄iane dignitatē tuā. qꝛ diui ne ꝯſors factꝰ nature noli in veterē vilitatē de generi ꝯuerſatōe redire. Gre. Quid eſt an­geli ante aduentū redemptoris adorant̉ ta­cent. poſtmodū vero adorari refugiūt: niſi nr̄aꝫ naturā quā deſpexerāt ſuꝑ ſe aſſumptaꝫ ꝯſpiciūt. Quarto vt eo feruētiꝰ gr̄as agamus .i. Theẜ. v. In oībꝰ gr̄as agite. Un̄ Bern̄. ſu Can̄. Diſce ad ſingula dona gr̄as agere ei: principaliter de incarnatōe. Damaſ. in lib̓. iij. ſnīaꝝ. In pͥncipio nihil eſt maiꝰ qͣꝫ deuſ factꝰ eſt. Bern̄. in ſer. Opꝰ mirabile: opus ſin gulare: inter om̄ia ſuꝑ oīa oꝑa verbū et aīa in vnā ꝯuenerūt ꝑſonā. vere dignū ē grās agere. Un̄ Auḡ. de verbis apl̓i. liberaret̉ niſi deꝰ fieret. Et merito ſua incar­natōe grās agere debemꝰ. vt facit eccleſia can­tans. Grates nūc oēs reddamꝰ dn̄o deo ſua natiuitate nos liberauit diabolica poteſtate Qd̓ voluit ꝓpheta Zacha. a verba thema tis euāgeliſta aſſumpſit. Dicite filie ſiona. ci­uitati iheruſalē: ponēdo ꝯtinēs ꝯtento per antonomaſiā. eſt ppl̓o in ihrl̓m. Ecce rex tuꝰ veniet tibi iuſtꝰ ſaluator ⁊c̄. D Ex habet̉ excuſant̉ iudei de cetero de cecita te ignorātia ſua. qꝛ nūciatū ē eis experimē to cogͦſcūt xp̄s verꝰ meſſias venit. Qd̓ ꝓba tur ml̓ta ꝓbabilia ī ſcripturꝭ. Primo ꝓbat̉ illd̓ Gen̄. xlix. pr̄iarcha iacob moritu rus eſſet bn̄diceret filijs ſuis inter cetera di­xit iude. auferet̉ ſceptꝝ de iuda nec dux femore eiꝰ donec veniat mittendus eſt. Ibi trāſlatio chaldaica habet. donec vēiat meſſiaſ Fuit em̄ ablatū regnuꝫ dn̄atio tꝑe herodis aſcalonite. qꝛ ip̄e fuit alienigena ī iudea. pater em̄ eius fuit ydumeꝰ mater arabita. ip̄e he rodes fretus auxilio romanoꝝ antigonū auxi lio parthoꝝ ī regno iudeoꝝ ſuffultum debella uit. hircanū extūc regeꝫ iudeoꝝ deſcēderat a machabeis om̄eꝫ ꝓlem regiā ſuaſu ſororis ſue Salome dolo occidit. ita ab illo tꝑe vſ­qꝫ nunc caruerūt rege. ergo caruerūt rege ablatio regni fuit eis ſignū p̄dictū de aduen tu xp̄i. ex illo ſequit̉ xp̄s venit. Secūdo ar­changelus gabriel inſtruxit Danielem de tꝑe aduētꝰ xp̄i dicēs Dan̄. ix. Septuaginta heb­domade abbreuiate ſunt ſuꝑ populū tuum ſuꝑ vrbē tua ſanctā vt ꝯſūmet̉ p̄uaricatio et fi nem accipiat peccatū. deleat̉ iniqͥtas addu cat̉ iuſticia ſempiterna. impleat̉ viſio pro­phetia. vngat̉ ſctūſſanctoꝝ. Qd̓ dictū p̄t intelligi de hebdomadis dierū. qꝛ. lxx. hebdo made dieꝝ faciūt vnū cōpletū annū di midio. ſꝫ oꝑtet intelligi de hebdomadis āno­. vt ſeptē anni faciāt hebdomadā vnā quē­admodū ſcriptura accipit Leui. xxv. vbi dic̄. Numerabis quoqꝫ tibi ſepteꝫ hebdomadas ānoꝝ ⁊c̄. ſiml̓ faciūt qͣdringētos ānos no­nagintanouē ānos. vt patꝫ multiplicādo ſe­ptuaginta ſeptem Et īcipiunt̉ iſti āni a. xx. āno regni artharxerẜ. dedit licentiā neemiee reedificādi ciuitatē ihrl̓m. terminant̉ quar­to āno poſt paſſionē dn̄i. Et ſic eſt ſenſus ẜm Nico. de lyra. lxx. hebdomade ꝯtinēt qͣdrin gentos nonagintanouē annoſ abbreuiate ſūt id eſt regiſtrate ſunt ī diuīa ꝓuidētia ſuꝑ po­pulū tuū.ſ. iudaicū. ſuꝑ vrbē tuā ſctāꝫ.ſ. ihe ruſalē. ꝯſummet̉.i. terminet̉ p̄uaricatio. et fi­ accipiat peccatū.ſ. xp̄i paſſionē. addu­cat̉ iuſticia ſempiterna.ſ. eiꝰ p̄dicatōeꝫ. im pleat̉ ꝓphetia viſio de ip̄o p̄dicta. vngatur ſctūſſanctoꝝ.i. xp̄s dn̄s ẜm humanitatē vn ctꝰ eſt oleo gr̄e ſuꝑ oēm creaturā aliā. psͣ. xliiij Propterea vnxit te deus deus tuus oleo: non materiali ſꝫ oleo leticie.i. donis ſpūſſctī. cō­ſortibꝰ tuis.i. ſuꝑ oēs creaturas. Tercio ꝓba tur illud Aggei. ij. Ueniet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ. Et ſb̓dit. Magna erit gl̓ia domꝰ iſti­us nouiſſime plꝰ qͣꝫ pͥme dicit dn̄s. Ex au­toritate patꝫ xp̄i aduētus ī carnē ē p̄teritꝰ qꝛ dicit̉ ibi in textu. adhuc modicū ⁊c̄. vēiet de­ſideratꝰ cūctis gētibꝰ. ꝓpheta Aggeꝰ dixit ſecūdo anno darij regis ꝑſaꝝ. ab eodē anno vſqꝫ nunc fluxerūt qͣſi mille nonaginta anni. Tantū aūt tempꝰ dicit̉ in ſcripturꝭ modi­. Relinqͥt̉ venit. Etiā patꝫ ex qd̓ ſe­quit̉ in autoritate allegata. Magna erit gl̓ia domꝰ huiꝰ nouiſſime plꝰ qͣꝫ pͥme. vbi ꝓphetia loquit̉ tēplo ſeu de domo dn̄i edificata poſt reditū ppl̓i de captiuitate babilonica. predi xit gl̓iaꝫ illiꝰ maiorē futurā qͣꝫ fuit gl̓ia domꝰ prime Salomonē edificate. Qd̓ poteſt intelligi propter maiores diuitias: honores: cultū edificia aut ppl̓m. cuꝫ ī om̄ibꝰ iſtis fu