Dn̄ica ſecūda aduentus Quinto veniet ad iudiciū nō ſolꝰ ſꝫ cū celeſti bus ciuibꝰ vallatꝰ. De qͦ yſa. iij. Dn̄s ad iudicium veniet cū ſenioribꝰ ppl̓i ſui ⁊ principibꝰ eius. Cum principibꝰ dico.i. apl̓is qͥ ſunt no ui teſtamēti principes. Iuxta illud ps. Prin cipes populoꝝ ꝯgregati ſunt cū deo abraā. pͥſ. xlvi. Et ps. xliiij. Cōſtitues eos principes ſu per omnē terrā.ſ. tecū iudicaturos. ⁊ ſenioribꝰ id eſt principibꝰ veterꝭ teſtamēti. hī oēs venient ad iudiciū cū xp̄o. De qͦ ꝓuer. vlti. Nobil̓ in portis.ſ. tā celiqꝫ inferni vir eiꝰ eccl̓ie ſcilicꝫ id eſt xp̄s qn̄ ſedebit in iudicio cū ſenatoribꝰ terre.i. cum patribꝰ veteris ⁊ noui teſtamenti S Itē nō ſolū cum his ſꝫ om̄es angeli eiꝰ veniēt cū eo. vt habet̉ Matth̓. xxv. Cū aūt ve nerit filiꝰ hoīs in maieſtate ſua ⁊ om̄es angelicū eo. Ubi Lyra dicit primo ꝓpter iudicis honorē. ſcd̓o ꝓpter pctōꝝ accuſatōeꝫ qꝛ angeli qͥ fuerunt nobis ad cuſtodiā deputati tales erūt noſtri accuſatores. ſciētes oīa mala q̄ pec catores fecerūt. ip̄os grauiter accuſabūt. iuxta illud Iob. xx. Reuelabūt celi iniquitatē eius id eſt perſone celeſtes.ſ. angeli. Tercio angeli venient cū eo ꝓpter iudicij executionē. qꝛ miniſterio ſanctoꝝ augeloꝝ deducent̉ electi in ce lū. ꝑ malos ꝟo angelos qͥ ſunt ⁊ erūt miniſtri iuſticie dei ip̄i mali trahent̉ in infernū. Unde Aug. de ciui. dei. Om̄es angeli cū eo venient qͦs aduocabit de ſuꝑioribꝰ locis ad faciendū iudiciū.ſ. diſcretōnis ſepando malos a bonis De hͦ etiā dicit Chriẜ. in omel̓. Om̄es angeli cū xp̄o erūt teſtātes ip̄i qualiter admīſtrauerunt miſſi a dn̄o ad hoīm ſalutē. qͥ em̄ nūc eoſ nō ſuſcipiūt tanqͣꝫ a patre miſſos tūc in iudicio patient̉ eos aduerſarios vt iudicis executores. Quare audiat ⁊ ſciat vnuſquiſqꝫ vt dei amore alliciat̉ ⁊ faciat bonum ⁊ timore iudicij terreatur vt fugiat malum. Nam immenſa le ticia erit bonis ⁊ bene oꝑantibus videre vultum creatoris ⁊ redēptoris tam ſerenū in quē deſiderāt angeli ꝓſpicere. i. Petri. i. In quem nunc quoqꝫ nō vidētes creditꝭ. credētes autē exultabitis leticia inenarrabili ⁊ gl̓ificata reportātes finē fidei veſtre ſalutē aīaꝝ veſtraꝝ vt dixit ſaluator Luce. xxi. Reſpicite ⁊ leuate capita veſtra qm̄ appropinabit redēptio vr̄a Ecōuerſo vero immēſus dolor erit malis ad videndū faciē iudicis Malach̓. iij. Quis ſta bit ad videndū eū. Ip̄e em̄ qͣſi ignis conflās ita vt implebit̉ in eis illud Apoc̄. vi. Dicunt montibꝰ ⁊ petris cadite ſuꝑ nos. ⁊ collibꝰ cooꝑitenos. ⁊ abſcōdite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū ⁊ ab ira agni. qm̄ venit dies magnus ire ipſoꝝ. ⁊ quis poterit ſtare. Et nō mirū. nā Heſter. xv. vidēs regem aſſueꝝ veſtibꝰ regali. bus indutū ꝙ erat terribilis aſpectu corruit. ⁊ mutata eſt eius roſea facies in palloreꝫ. quid de rege reguꝫ qͥ veniet ita ſerioſe ad iudicium. Itē ſi Daniel ad aſpectum angeli ita terrebat vt om̄es vires eiuſ emarcuerint. Dan̄. x. Sil̓i ⁊ Ioh̓es euāgeliſta vt habet̉ Apoc̄.i. in ꝯſpectu angeli cecidit qͣſi mortuꝰ. Similiter ⁊ cuſtodes ſepulcri chriſti p̄ timore angelorum vi ſione territi facti ſunt velut mortui. Matth̓. vlti. Ml̓to magis erit terror malis d̓ aſpectu xp̄i in die iudicij. cuꝫ apparebūt om̄es angeli eius cū eo. Ideo Malach̓. iij. Quis poterit cogitare die aduentꝰ eiꝰ.ſ. p̄ timore. vn̄ Mat. xxiiij. Sicut em̄ fulgur exit ab oriente ⁊ paret vſqꝫ in occidentē ita erit aduentꝰ filij homīs ad iudiciū. Et dicit notāter filij hoīs.i. virginis. De qͦ mgr̄ in. iiij. diſt. xlviij. Ptātem dedit ei iudiciū facere qꝛ filiꝰ hoīs eſt. non ꝙ ip̄e ex virtute homīs ſit iudicaturꝰ. vel ꝙ ipſe ſol ſine patre ⁊ ſpūſancto iudiciū ſit facturꝰ. ſꝫ qꝛ ip̄e ſolus in forma ſerui iudicās bonis ⁊ malividebit̉. Nā vt dicit Aug. Licet oꝑa trinitatis ſunt indiuiſa. ita vt qd̓ facit vna perſona facit ⁊ alia ⁊ om̄es. tamē ſicut ſolꝰ filius carnē aſſumpſit humanā. ita ſolus iudicabit. De qͦ Ioha. v. Pater non iudicat quēqͣꝫ. ſed omne iudiciū dedit filio. Ubi mgr̄ loco qͦ ſupͣ. Non ita eſt intelligendū qͣſi filiꝰ ſolꝰ iudicet ⁊ non pater. ſꝫ qꝛ forma filij humana cunctꝭ in iudicio apparebit. nō in forma infima ſꝫ glorioſa. Iudicabit aūt ex virtute diuinitatis nō ſine pr̄e ⁊ ſpūſctō. Et merito ptās iudiciaria attri buitur filio T Dicit nanqꝫ ſanctꝰ Tho. ꝑte. iij. q. lix. ar. i. Ad iudiciū faciēdū reqͥrunt̉ tria. Primo ptās ſubditos coercendi. Eccl̓i. xvij. Noli q̄rere fieri iudex niſi valeas virtute irrumꝑe iniqͥtates. ne forte extimeſcas faciem potentis ⁊ ponas ſcandaluꝫ in agilitate tua. Secūdo celi rectitudo. vt.ſ. non ex odio vl̓ liuore: ſed ex amore iuſticie iudiciū ⁊ ſententiā ꝓferat. Iuxta illud ꝓuer. iij. Quē em̄ diligit deus corripit. ⁊ qͣſi pr̄ ī filio cōplacet ſibi. Ter cio reqͥrit̉ ſapientia ẜm quā format̉ iudicium Eccl̓i. x. Iudex ſapiēs iudicabit populū ſuuꝫ Sꝫ qꝛ filiꝰ oīa iſta habꝫ. Prīo ptāteꝫ Mat. vlti. Data eſt mihi oīs ptās in celo ⁊ in terra. Scd̓o habet veritatē ⁊ zeli rectitudinē. quia ip̄e eſt veritas. Ioh̓. xiiij. Ego ſum via ꝟitas ⁊ vita. Et Ioh̓. xix. In hͦ natus ſum in mundū vt teſtimoniū perhibeam veritati. Et iſta duo p̄exigunt̉ ad iudiciū. Sed terciuꝫ ꝓprie
zum Hauptmenü