Seite
Dn̄ica infra octauas natiuitatis. inſtanter cito ſubuertet̉ domꝰ tua. Iō ꝓuer. xxviij. Beatꝰ homo qͥ ſemꝑ eſt pauidꝰ. q̄ vero mētis eſt dure corruet ī malū. Ratio qꝛ timor dn̄i ꝯẜuat hoīeꝫ in gr̄a ⁊ augmētat bona oꝑa Eccl̓i. xv. Qui timet deū faciet bona. De quo Bern̄. In veritate nil didici ita efficax ad gra­tiā dei ꝓmerēdā ꝯſeruandā ⁊ nutriendā. ſicut nō alta ſape ſꝫ timere. Quintū qd̓ requirit̉ eſt vt paſſione xp̄i mente gerat. dicēdo cuꝫ apl̓o ad Gal̓. vi. Ego em̄ ſtigmata dn̄i ieſu ī corꝑe meo porto. Na paſſio xp̄i facit hoīem ꝓficere in ſingulis virtutibꝰ. De qͦ Bern̄. Si vis hō de virtute ī virtutē ꝓgredi. ſi vis de gr̄a ī gr̄am ꝓmoueri. de bono in melius ꝓficere. paſſionis xp̄i recordare. Dicit em̄ Bonauē. Nil em̄ ita illuminat intellectū. accēdit affectū. mouet ad dilectionē. operat̉ ad vniuerſalē ſanctificatōeꝫ ſicut paſſio xp̄i Itē nota ſicut quinqꝫ ſunt qͥ ꝓmouēt hoīeꝫ ad ꝑfectionē. ſic ecōuer­ſo ſex ſunt q̄ impediūt ꝑfectionē. Primū ē me tis diuiſibilitas. ⁊ talis vt dicetur de te illud Gen̄. xlix. Effuſus es vt aqͣ nō creſcas. Na­ſicut aqua q̄ fluit hincinde ⁊ diſpergit̉ nunqͣꝫ efficit̉ magna. ſic animꝰ nimis diffuſus nō ꝓ ficit. Unde ſunt aliqͦ qui varias ſibi faciūt oc cupatōes. om̄ia volūt arguere etiā ſi bona ſint eo ꝙ nō ẜm eoꝝ affectū facta. volūt ⁊ oīa ſcru­tari: ⁊ perquirūt aliqn̄ ea q̄ plꝰ nocent animis eoꝝ qͣꝫ ꝓſunt. Et etiā illi qͥ nimis ſolliciti ſunt de p̄ſentibꝰ neceſſarijs. tales em̄ excludūt ſpiri tū dei. qͥ reqͥrit cor quietū. ꝓut hortat̉ nos apl̓s i. Thimo. ij. Obſecro igit̉ primū oīm fieri ob­ſecrationes: oratōnes: poſtulatōnes: gratiari. actiones ꝓ om̄ibꝰ hoībꝰ vt quietā ⁊ trāquillā vita agamꝰ. Et. i. Pe. iij. Sed qui abſcondi­tus eſt cordis homo in incorruptibilitate qͥe­ti ⁊ modeſti ſpūs qui eſt in cōſpectu dei locu­ples. vt figurat̉ etiā Gen̄. vij. Colūba nō in­ueniens vbi quieſceret pes eiꝰ reuerſa eſt ī ar­cham. ſic ⁊ ſpūſſanctus in celum. Nam ſpiri­tuſſanctus non poteſt quieſcere niſi in eo qui eſt humilis corde: ⁊ qui ſeruat mandata dei. yſa. vlti. Ad quē aūt reſpiciā niſi ad pauper­culū ⁊ ꝯtritū ſpiritu: ⁊ trementē ſermones me­os. ⁊ in eo qui habet dilectionē dei. Ioh̓. xiiij. Si quis diligit me ad eū veniemus ⁊ manſi onem apud eū faciemꝰ. Si autē diuiſus es ī dilectione nunc ad mundū: nunc ad carnem. dicit Aug. Nō ꝓficere poteſt diuiſus in vtrā qꝫ. Et merito deficit qui ſe ſeparat ab eo qͥ euꝫ fecit. ſicut monachi qui corꝑe ī clauſtro ⁊ ani­mo ſunt in mundo. tales deficiūt ⁊ non ꝓfici­unt. Ideo Aug. ⁊ habet̉ in canone. xlvij. diſt. quantūlibet. Simpliciter autē fateore ti veſtre corā domino deo noſtro quit. ſuper animā meā exquo deo ſeruire ce­niam difficile ſum expertus meliores monaſterijs ꝓfecerunt. ita nō ſompe­pertus qͣꝫ qui in monaſterijs defecerūt tales deberet eſſe animo recollecti ⁊ no­cti. ij. Thimo. ij. Nemo militās deo­ſe negocijs ſecularibꝰ vt ei placeat. nā cauit deo mentē ſuā habeat apud deū. ro. ad paulinū. ⁊ habet̉. xvi. q. i. ſi cut Si cupis eſſe qd̓ diceris monachus. lus quid facis in vrbibꝰ. q̄ vtiqꝫ nō ſum­rū habitacula ſꝫ multoꝝ. R qd̓ impedit perfectioneꝫ eſt puſillanim aſſimilat̉ hiemi. hiems em̄ nō permitti gramina nec flores de terra ⁊ de arbori­multi ex puſillanimitate nō audent fa na. ꝓuerb̓. xviij. Pigrū deijcit timor­talis timor ex inordinato amore ad ce­qꝛ em̄ timent corpus nimiū aggrauare dent vigilare: ieiunare mane ſurgere ſed ſtertere. Et tales nō ꝓficere ſed magis de­dicunt̉. Greg. Ibi ſpiritꝰ deficit vbi caro eſcit. Ideo Eccl̓i. vij. Noli eſſe puſillanit animo tuo. ſꝫ ꝓ fortibꝰ ⁊ magnis aggred­ſpem ⁊ fiducia in deo pone. Ratio qꝛ dicit go in li. de fine orandi. Anima q̄ in ꝓpri ribꝰ diffidit in deū ſe conuertit. eo ꝙ ſcri­Iſa. xl. Qui ſperant in dn̄o mutabūt ſo­dinē: current ⁊ nō laborabūt: ambula deficiēt. dicētes cū apoſtolo ad Phil̓. poſſum in eo qͥ me cōfortat. Sꝫ ⁊ amor ſui etiā ſit mortale peccatum. Re­magiſter Hermannus de ſchildi ꝙ nō. n. amor ſui creſcat in ꝯtemptū dei ⁊ po­eccl̓ie vt cū qͥs nō vult ieiunare qn̄ eccl̓ia pit. vl̓ ſurgere die dn̄ico ad miſſam ⁊ endū verbū dei. tūc eſt mortale. vt hab di. i. c. miſſas. ⁊. c. ſequēti. cū ad celebꝰ ex ꝯcilio agathēſi. Miſſas die dn̄ica ſe­bus totas audire ſpeciali ordine preci­ita vt ante bn̄dictionē ſacerdotis popu­di nō p̄ſumat. qd̓ ſi fecerint ab ep̄o pub­fundant̉. Et dicit glo. Hoc dico p̄ceptu­ſe. vnde cōtra p̄ceptū faciūt qui diebꝰ de cis non audiūt miſſam: niſi aliqua nece cogat. Et ibi in. c. om̄es fideles ex cano. ſtoloꝝ. Omnes fideles qͥ cōueniunt in­tatibꝰ ſacris ad eccleſiam ⁊ ſcripturas a loꝝ ⁊ euāgeliū audiāt. Qui aūt nō ꝑſeu in oratione vſqꝫdū miſſa peragat̉ velut tudines eccl̓ie cōmouētes ꝯuenit cōmun