![]()
XXIX. Sermo ri. Et. c. ſeq̄nti ex ꝯcilio carthaginēſi q̄rſacerdote verbū ī eccl̓ia faciēte q̄ egreſſus ditorio fuerit excōmunicet̉. Dicit glo. qͥ us qͣſi minꝰ litteratū ꝯtemnēs. iū qd̓ impedit ꝑfectōeꝫ eſt mētis inſtabicū hͦ nūc vult nūc illud: cras reliquū. acincipit aliqd̓ bonū ſed cito deſerit. De qͦ i. Qui alicubi tendit ſi fidē veram tenue o ꝑueniet ⁊ itineri finē faciet. Sꝫ ſi mul ias aggredit̉ errat nec laboris faciet finē. or nō habet finē. Dicit nāqꝫ ⁊ vilh̓. pariſi Sicut clauū quē videmꝰ morari ſiue mouellere temptamus ⁊ nō eū qui firmiter īc dyabolꝰ tales inſtabiles citius tēptat nutantes ꝯſiderat. Ideo legit̉ Ezech̓. i. ut quattuor aīalia ibāt ⁊ nō reuertebant̉ mbularēt. ſic nos qͥ recepimꝰ doctrinam tuor euāgelioꝝ. ẜm Grego. ſuꝑ Ezech̓. renis ad celeſtia eamꝰ ad terreſtria nō relore gētes. quia ſcribit̉ Luc̄. ix. Nemo mittens uiū ſuā ad aratrū ⁊ reſpiciēs retro aptus eſt bo dei. Nō em̄ ſimus ſicut vxor Loth que Ariciēs retro cōtra mandatū ei datū cōuerbit in ſtatuā ſalis. Nam ſicut terra ſalſa nō nertilis ſed ſterilis: ſic ⁊ ꝑ inſtabilitatē hoefficit̉ inutilis. Ideo apl̓s hortat̉ nos ad ral̓. vi. Bonū faciētes nō deficiamꝰ. Hiero. on incepiſſe ſed perfeciſſe virtutꝭ eſt. quartū eſt verboſitas. illa impedit perfectiopsͣ. cxxxix. Uir linguoſus nō dirigetur in ra. id eſt nō ꝓficiet. Iob. xi. Nunquid vir boſus iuſtificabit̉. qͣſi diceret. nō. qꝛ multigo verboꝝ inducit peccatū. ꝓuerb̓. x. In ml̓ quio nō deerit peccatū. Propter qd̓ ſcribit̉ rbio. xiij. Qui cuſtodit os ſuū cuſtodit ⁊ nā ſuā. qui autē incōſideratꝰ eſt ad loq̄nin ſentiet mala Ideo in religione habēt ſta i ꝙ in primo anno diſcant tacere. Nā ſcriIacobi i. Si quis autē putat ſe religioſū nō refrenās linguā ſed ſeducēs cor ſuum: lꝰ vana eſt religio. Propter qd̓ Arſenio vo ti ꝓficere dictū eſt de celo. Fuge tace quieIdeo Iaco. i. Sit autē om̄is homo velox audiendū ⁊ tardus ad loquendū. Nā ſilē in valde deſeruit ad perfectionē Iacobi. iij. ⁊ quis in verbo nō offendit hic perfectꝰ eſt Idcirco Agathon vt legit̉ in vitaſpatrū annis lapidē in ore portauit vt diſceret ere. Dicit nanqꝫ Bern. Leuis eſt ſermo ſꝫ uiter vulnerat. qꝛ ſi malus eſt inducit dātionē. ſi bonus iuſtificationē. Matth̓. xij. x verbis tuis iuſtificaberis ⁊ ex verbis tuis lemnaberis Ideo apl̓s ad Epheẜ. iiij. Om nis ſermo malus de ore veſtro non procedat. Dic igitur cū psͣ. cxl. Pone dn̄e cuſtodiā ori meo ⁊ oſtiū circūſtantie labijs meis. Et hoc ideo. qꝛ ſcribit̉ ꝓuer. xiij. Qui cuſtodit os ſuū cuſtodit aīam ſuā. Exemplū de hͦ quo tacitur nitas ⁊ ſilentiū cauſat perfectionē. Fuit qͥdam miles iā annoſus qͥ cōſumpſit tempꝰ ſuū criminoſe ⁊ inutiliter in ſeculo. Tandē cogitanmeliorare vitā ſuā ⁊ reſiduū vite ī ſeruitio dei cōſumere miſit laborare ꝓ eo corā quodā abbate ciſtercien̄. monaſterij vt ſuſciperet̉ ī clauſtrum. ⁊ finxit ſe mutū quaſi nō poſſet loqui. qͥ ⁊ ꝑ interceſſores fuit ſuſceptꝰ ab abbate. Et ingreſſus clauſtꝝ tenuit ſilentiū ꝑ ml̓tos annos. factū eſt vt quidaꝫ heremita mitteret ad abbatē monaſterij vt veniēs audiret ꝯfeſſionē eiꝰ. ⁊ afferret ſecū ſacramēta qꝛ eſſet moritu rus. Tūc abbas aſſumpſit ſecū hunc fratrem mutū ferentē tintinabulū. Quos ſic pergētes ad heremū: quidā latro in ſilua audiēs ſonuꝫ tintinnabuli ſecutꝰ eſt vſqꝫ ad cellā heremite ſtans foras. Cūqꝫ ipſe heremita poſt ꝯfeſſionē recepiſſet xp̄i ſacramēta latro cōpunctꝰ videns illiꝰ deuotionē dixit O vtina eſſem ī ſta tu tuo. Qd̓ heremita audiens reſpōdit elate. Rectequidē hoc ⁊ bene deſiderare poſſes. Et ſtatim obmutuit heremita ⁊ mortuꝰ eſt. Qd̓ cū ille frater audiſſet ⁊ vidiſſet amare flere cepit. Illis autē abbate.ſ. cū fratre redeuntibus ad monaſteriū ī via cucurrit poſt eos hic latro curſu vehemēti ⁊ cadens ꝑ arborē ī via iacentē frangēs collū mortuꝰ eſt. Tūc ille frater tacēs cepit ridere vltra modū. Qd̓ attendenſ abbas tūc ml̓tū cōmotꝰ fuit. ⁊ veniēs ad clau ſtrū vocauit fratrē dicens. Precipio tibi ſubobedientia p̄ſtita vt ſi ſcis loqui dicas mihi. At ille territus reſpōdit. īmo ſcio: ſꝫ finxi me mutū ꝓpter ꝓfectu virtutū. vlteriꝰ p̄cepit ſubobediētia vt rn̄deret cur fleuiſſet in obitu here mite. ⁊ curriſiſſet de ſubitanea quaſi morte latronis. At ille reſpōdit ideo. qꝛ vidi aīam heremite ꝑ demones duci ad infernū ꝓpter verba elationis ad latronē ꝓlata. ⁊ aīaꝫ latronis duci ꝑ angelos ad celū: q̄ cucurrit ad nos nō intentōe ſpoliādi ſꝫ ꝯfitendi. qꝛ ꝯtritus deceſſit ⁊ in bono ꝓpoſito. Quā quidē cognitionē ⁊ reuelationē habuiſſe ꝑ ſilentiū frater ille atqꝫ meruiſſe credit̉. yſaie. xxx. In ſilentio et ſpe erit fortitudo veſtra. Iō refert Ualeriꝰ li. vij. c. ij. de ſapiēter dictis aut factis. ꝙ xenocrates ph̓s. cū maledico quorundaꝫ ẜmoni ſummo ſilētio intereſſet. vno ex his q̄rente. cur ſolꝰ lin guā ſuā cohiberet. quia dixiſſe me inqͥt aliqn̄ 