![]()
Sermo XII. quaſi diceret. nullus. Iob. xxi. Excelſior celo ē ⁊ quid facies. ꝓfundior inferno ⁊ vnde cognoſces. forſitan veſtigia eiꝰ comp̄hendes. ⁊ vſqꝫ ad perfectū omīpotentē reperies. Merito ergo ille leproſus ad diuinū poſſe recurrit dicēs Domine ſi vis potes me mūdare. A Di xi ſecūdo tangit̉ eiꝰ gratioſa mūdatio. cū ſubdit in textu. Et extendens ieſus manū tetigit eū. Theophilꝰ. Hūanitas chriſti fuit inſtru mentū diuinitatis. Sꝫ diceres. nunqͥd dn̄s fecit cōtra legē qua ꝓhibet̉ tangi lepra. Leui. xiij. Rn̄det Chriẜ. ꝙ no. qꝛ lex inhibuit tāgere leproſos ne tanges inficeret̉ lepra. Dn̄s aūt a lepra nō potuit infici ſꝫ manu eiꝰ ſancta ⁊ ta ctu potuit mūdare leproſos. Secūdo tetigit eū dicit Orig. vt oſtēderet ꝙ peccato alterius nullꝰ inquinat̉ qui nō cōſentit. qꝛ om̄ia mun da mūdis vt dicit apl̓s ad Tytu. i. Tercio vt dicit Orig. tetigit eū vt doceret nos nemineꝫ ſpernere ꝓpter corꝑis infirmitatē. qd̓ eſt ꝯtra quoſdā q̄ leproſos abominant̉. vt refert Cancor pariſienẜ de quodā ſacerdote leproſoꝝ qui n muro fecit foramē ꝑ qd̓ audiuit cōfeſſiones t inpſoꝝ ⁊ porrigebat illis corpꝰ dn̄i. Cui tandē gitigit ex permiſſione diuina ꝙ pars illa faciei ue ⁊ corꝑis qua vertebat ad leproſos manſit ina. alia vero infecta tota fuit lepra. ideo non unt ꝯtemnendi. eſt nāqꝫ valde meritoriū eis amulari. Un̄ legit̉ in libro narrationū. ꝙ qui lā comes campanie Theobaldꝰ noīe cū magna deuotione tuguria leproſoꝝ viſitabat. an te cuiꝰ etiā caſtꝝ in tuguriolo quodā luridꝰ ⁊ ſqualidus iacebat leproſus. cuiꝰ domū multotiēs intrans eiꝰ pedes lauabat. ⁊ crebro elemoſinā ſuā dabat. Poſt hoc ignorate comite leproſus ille mortuꝰ eſt ⁊ ſepultus. Contigit aut poſt hoc die quadā p̄dictū comitē ante p̄dictū tuguriolū pertrāſire: ⁊ intrans vt antea cōſueuit inuenit quendā in habitu leproſi ſedere eſtimas hunc eundē fore quē priꝰ ſepius beneficijs delinibat. qꝛ nō ſciuit de eius obitu. tunc ip̄e comes ſolita officia ei exhibens mirā ſenſit ſuffragantia odoris dulcedinēqꝫ mentꝭ Cui exeūti dixit quedā dn̄a. Dn̄e ſcitis ꝙ iſte eproſus mortuꝰ eſt ⁊ ī tali loco ſepultꝰ. Quo audito mirabat̉ in ſeipſo cogitans ſcriptum Matth̓. xxv. Quādiu feciſtis vni de his fraribꝰ meis minimis mihi feciſtis. Et gratias gens deo cui preſentialiter ſeruire meruit cui pluries ſeruiuit in mēbris ſuis. ideo ⁊ īpemet dominꝰ leproſum tetigit ne nimiū horrorem de leproſis haberemꝰ. ⁊ dixit. volo: mūdare.i. ſis mundatꝰ. Hiero. eſt verbū imꝑatiui modi. Subdit. Et ꝯfeſtim mundatꝰ eſt a lepra ſua Orig. Ex eo ꝙ nō tardauit credere nō tar dauit xp̄s eū ſaluare. Et qꝛ nō diſtulit cōfeſſi onē nō differebat xp̄s ſaluationē. B Et ait illi ieſus. vide nemini dixeris. Inhibuit pluribꝰ de cauſis. Primo ẜm Chriſo. qꝛ non erat tempꝰ opera xp̄i p̄dicare. qꝛ hoc apl̓is cō mittendū ab eterno puidit ⁊ diſpoſuit. Secū do ẜm Amb̓. nobis in exemplū ne queramus gloriā de bonis oꝑbꝰ. Matth̓. vi. Neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextra tua. Tercō ne di cerēt alij ecce ſacerdotibꝰ detrahit honorem ⁊ aſcribit ſibi. Et ſb̓dit. Uade ⁊ oſtēde te ſacerdoti. pluribꝰ de cauſis. Primo ideo. licet ipſe eſſet mundatꝰ tn̄ nō reputabat̉ mundꝰ. nec cū alijs habitare poterat ſine iudicio ſacerdotū. Secūda cauſa vt dicit Orige. vt ſacerdotes cognoſcerēt vt nō virtute ⁊ cōſuetudine legis ſed ex ſpeciali gratia dei eſſꝫ ſanatꝰ. Tercia cau ſa ꝓpter p̄ceptū Leuiti. xiiij. De quo in textu Et offermunꝰ tuū qd̓ p̄cepit moyſes in teſtimoniū illis.ſ. in teſtimoniū mūdicie. Chriẜ. Ut ſi poſtmodū vellēt eū expellere diceret eis munera a me quaſi a mūdato accepiſtis quo modo me nunc quaſi immundū expellitis. Sꝫ diceres. que fuerūt munera ꝑ leproſum offerenda. Reſpondet̉ ꝙ mundatꝰ a lepra bis offerebat. Primo anteqͣꝫ caſtra ingrederet̉ offerebat duos paſſere viuos cū ligno cedrino vermiculoqꝫ ⁊ yſopo. ⁊ poſtea die octaua duos agnos ſi erat diues. vel vnū ſi erat pauper De quo ritu ⁊ modo oblatōis habet̉ Leuiti. xiiij. C Moraliter. ꝑ hunc leproſum ſi gnificat̉ quilibet in peccato mortali poſitꝰ De quo Haymo. Inuiſibilis lepra eſt ꝯſcientia vel anima peccatis inquinata. Et hoc varijs de cauſis. Prima ſicut lepra eſt morbꝰ cōtagioſus ita ꝙ vnꝰ inficit aliū corꝑaliter. ſic vnus peccator aliū ſpūaliter. Eccl̓i. xiij. Qui tetigerit picē inquinabit̉ ab ea. Et ibidē. Si cōmu nicabit lupꝰ agno aliqn̄ ſic peccator iuſto. Et ſic periculoſum eſt cōmanere talibꝰ ſpūaliter leproſis. qꝛ nō ſolū alios inficiūt oꝑbꝰ ſꝫ etiā verbis.i. ad Choꝝ. xv. Corrumpunt bonos mores colloquia praua. Ideo dn̄s dixit populo ſuo. Nume. xvi. Recedite a tabernaculis impioꝝ ⁊ nolite tangere q̄ ad eos pertinēt. ne inuoluamini in peccatis eorū. ꝓuerb̓. xiij. Qui cū ſapiētibꝰ gradit̉ ſapiēs erit. amicꝰ aūt ſtultoꝝ ſimilis efficiet̉. Secūdo lepra ē morbus nociuꝰ p̄ alijs morbis. qꝛ ceteri morbi cor rumpūt partē corꝑis tm̄. lepra aūt totū corpꝰ inficit. ſic ⁊ pctm̄ eſt valde nociuū. qꝛ corpꝰ ⁊ 