Seite
Sermo is ſe ingerebat: dixit. Amice nō facio tibi in riā. q. d. ideo aduerſum me murmurare nō ebes. Glo. Nō facit iniuriā alteri qui dat ei d̓ ꝓmiſerat. ſic ⁊ pr̄familias in pn̄ti. Un̄ di­t. Nōne ex decario diurno ꝯueniſti mecū. ⁊ deo nō teneor tibi plus dare. tolle qd̓ tuū ē ⁊ ade.ſ. ꝯtētus. qꝛ recepiſti mercedē tuā. volo. it huic nouiſſimo dare ſicut ⁊ tibi. Un̄ ſicut la voluntas dei eſt cauſa in ꝓductione rerū etiā ī remuneratiōe. ⁊ ſic nō pōt locū habe­murmuratio Scd̓o ꝓuenit ex ſapientie dei unditate qua nemo arguere pōt. Un̄ Gre . Deus ī ꝓuidētia ſua nō fallit̉. ipſe em̄ ſcit ſte remunerare electos. ⁊ n̄ errat coequādo uiſſimos pͥmis. De qͦ ad Ro. xi. O altitu­diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſciētie dei. qͣꝫ incomp̄henſi ia ſunt iudicia eius ⁊c̄. Quis em̄ vult ſe in mittere de ꝓfunditate ſapientie eius. Iob Excelſior celo quid facies. ꝓfūdior īferno ī cognoſces. Iſa. xl. Nec ē inueſtigatio ſa tie eiꝰ. Et tangit̉ ibi vbi dr̄ Tolle quod tu ē. ipſe em̄ ſcit qͣꝫtuꝫ quiſqꝫ meruit. Tercio nit ex bn̄placita eius volūtate. Mat. xi. pr̄ qm̄ ſic placitū fuit ante te. ⁊ tangit̉ ibi non licet mihi facere qd̓ volo. q. di. vtiqꝫ. ſter. xiij. Nō eſt qui poſſit reſiſtere tue vo ti. Iſa. xlvi. Ego ſum deus. ⁊ nō eſt vltra deus. nec eſt qui ſimilis ſit mei. ꝯſiliū meū bit. ⁊ oīs voluntas mea fiet.ſ. in remunerā P Quarto ꝓuenit ex inexplicabili bonitate que ſe largiter effundit ſuꝑ omnē aturā. ⁊ maxime ſuꝑ electos ſine omni me Et tāgit̉ ibi. Si oculus tuꝰ nequā eſt qꝛ bonus ſum. q. d. Si hec murmuratio ex idia ꝓcederet vicioſa eſſet. Gre. Nequaꝫ t̉ in lr̄a nō ꝓpter culpā ſed ꝓpter ꝯſidera­ris inequalitatē. qꝛ omīs noſtra iuſticia ex deratiōe diuine iuſticie nullius eſt meriti oīs remuneratio q̄ntūlibet iuſti nō ex me ꝯdigni ſed de ꝯgruo ex infinitate ſue mi­ne ꝓcedit. Et hͦ eſt qd̓ dr̄. qꝛ ego bonꝰ.i. illa nuneratio ex mea volūtate et bonitate ꝓce­ De qͦ Aug. ſuꝑ Ioh̓. Deus cū immorta­tē tribuit dona ſua coronat: nō merita no i. q̄re ex rōne ꝯͣ ip̄m murmurare nō poſſu­s. Dicit nāqꝫ Iſid̓. li. i. de ſummo bo. Oīs icia btōꝝ reſpectu iuſticie dei iniuſticia vi Et Iob.xv. Quid ē hō ꝙ immaculatꝰ ſit iuſtus appareat natus de muliere. Iō di lr̄a. Si oculus tuꝰ nequā fuerit ego bonꝰ i. Iob. iiij. Nūquid hō dei comꝑatōe iu­icabit̉. ſcribit̉ em Iob. xv. Celi nō ſūt mū­in ꝯſpectu eius. ⁊ Mar. x. Nemo bonꝰ niſi vnꝰ deus. Subdit. Sic erūt nouiſſimi pͥmi­⁊ pͥmi nouiſſimi. Chriẜ. Hoc addit vt eos au ditores faceret qͥ ī vltima ſenectute ꝯuertunt̉: ne exiſtimarēt ſe minus habituros. oēs em̄ ce leſtis regni mercedē accipiēt.i. abundantē re muneratōem qui ī vinea ſpūalis vite inuenti fuerint. nā ⁊ tantā remuneratōeꝫ habebūt ꝙ dicit Aug. Maius ē ſctōꝝ p̄miū qͣꝫ eoꝝ deſi­deriū. Aug. Fide nō capit̉. ſpe nō attingit̉ cha­ritate nō app̄hendit̉. deſideria trāſgredit̉. acqͥ ri pōt. eſtimari nō pōt. Iō Chriẜ. Nihil bo­ni qͣntūcunqꝫ exiguū fuerit deſpiciet̉ apud iu ſtū iudicē. ⁊ Mat. x. Quicūqꝫ potū dederit vni ex mīmis iſtis calicē aq̄ frigide non ꝑdet mercedē ſuā. Ecce qͣnta largitas remunerati onis. Et hͦ valde dꝫ inducere ⁊ trahere hoīeꝫ ad laborē. Q Ubi nota qͣꝫuis ita ſit ꝙ p̄ miū erit equale pͥmoꝝ ⁊ nouiſſimoꝝ vt ſupra audiſtis. erit tn̄ inequale quo ad capacitatē ⁊ fulgorē. vn̄ qͣꝫto magis capaciores hoīes hic ī terris fuerūt diuine gr̄e. tāto erūt ī futuro ca paciores diuine gl̓ie. In ſil̓i. ſic̄ duo vaſa ple­na vnū maiꝰ aliud minꝰ ambo ſūt plena. vnū tn̄ magis ꝯtinet reliqͦ. ſic ⁊ in electꝭ erit. Item qͣnto qͥs magis hic in charitate dei arſerit. tā­to ibi clarior erit. De qͦ Aug. Quāto ardenti us diligimus tāto ſereniꝰ videbimꝰ.i. Choꝝ. xv. Alia ē claritas ſolis. alia lune ⁊ alia ſtella rū. ſtella em̄ a ſtella differt in claritate. ſic ⁊ re ſurrectio mortuoꝝ. Ecce in his verbis mani­feſte meritoꝝ diuerſitateꝫ expͥmit. Un̄ multi ſunt ſtulti hoīes qui ex ꝯſolatione verboꝝ ſal uatoris accipiūt excuſatōꝫ ī dei ſeruitio. ⁊ vo­lunt expectare vſqꝫ ad ſeniuꝫ ex eo ꝙ ſaluator ꝓmittit eis dare equalē mercedē cum pͥmis. ⁊ ſic hͦ qd̓ dr̄ eis ad ꝯſolationē hͦ ipſi accipiunt nōnūqꝫ ad eterne damnatōis occaſionē. nul li em̄ dubiū qͥn dyabolus ill̓ hoc ſuggerat. ⁊ ꝑ hͦ ī maximo ꝑiculo eos ponit. et quaſi cathea ⁊ funiculo indiſſolubili ꝯſtringit. cū dicitur Eccl̓s. ix. Neſcit hō fine ſuū. R Et pro pter hͦ ipſe ſaluator ꝯcludendo ꝑabolā ⁊ pn̄tꝭ euangelij hyſtoriā addit aliquid terribile di­cēs. Multi ſunt vocati. pauci ꝟo electi. Un̄ Iſi. li. ij. de ſum. bo. Multi recipiunt fidē ſed oꝑe diſſentiunt. et ad Titū.i. Confitentur ſe noſſe deū. factis aūt negant. Et ſic multi ſunt vocati ad fidē. pauci ꝟo electi ad eternā glori am. Itē multi ſunt qui peccāt. pauci ꝟo qͥ pe nitētiā agūt Hiere. viij. Nullus eſt qui agat pnīam ſuꝑ pctō ſuo. Ambro. facilius inueni qui ẜuauit innocētiā qͣꝫ verā egerit penitēti­am. Et figurat̉ hoc ī pl̓ibꝰ locis ſacre ſcriptu­