Seite
Dn̄ica ſeptuageſime Sap̄. v. Iuſti imꝑpetuū viuuent. Secundo erit equalis quo ad obiectionē. quia deus eſt obiectū anime. humanitas ꝟo obiectū corpo­ris. De quo dicit̉ yſa. xxxiij. Regem in deco­re ſuo videbit. Et hec erit merces Geneẜ. xv. Noli timere. ego ero merces tua magna ni­mis. Aug. Hec eſt plena beatitudo videre il lum qui te fecit. ſaluauit ⁊ glorificauit. videb̓ cognoſcēdo. amabis fruendo. laudab̓ eterna liter poſſidendo. Tercio erit equalis quo ad appetitus ſatietatē. De quo ꝓpheta ps. xvi. Satiabor cuꝫ apparuerit gl̓ia tua. Dicit nā qꝫ magiſter ī quarto. di. xlix. Beatū eſſe ē om nia habere que homo vult. Et in hoc ē vnus magis beatus qͣꝫ alter. quia qͥlibet de hͦ ſum­mo bono fruit̉ ad plenam ſufficientiā. ⁊ vltra nihil appetit nec appetere poteſt. Et ſic erit equalis quo ad ſaturationē. Quia dicit Boe tius. iij. de ꝯſolatū. Beatitudo eſt ſtatus om niū bonorum aggregationē ꝑfectus. Quar­to erit equalis quo ad reꝝ vniuerſitatē de qui bus gaudebunt. Naꝫ de his rebus maiores ⁊ minores gaudebunt. ſcꝫ de clariſſima viſio­ne diuinitatis ⁊ humanitatis. ⁊ de delectabi­li ſocietate angeloꝝ ⁊ beatoꝝ ⁊ de euaſiōe om niū periculoꝝ huius mundi. ⁊ de eterna dam natione. De potētia patris in qua erūt potē­tes. De ſapientia filij in qua lucebunt ſapien tes. De bonitate ſpirituſſancti. in qua affluēt dulcedine diuine fruitionis. Ita ꝙ etiā poſſꝫ oriri murmur admirationis de bonitate ⁊ la­gitate dulcedinis dei. ꝙ ſcꝫ ꝓ paruis meritꝭ in eſtimabilia bona tribuit De quo dicit textus Primi autē arbitrati ſunt ꝙ eſſent plus acce­pturi. acceperunt autem ⁊ ipſi ſingulos dena rios. id eſt vite eterne retributionē. M Subdit. Et accipientes murmurabant ad­uerſus patrem familias: dicentes. Hi nouiſ­ſimi vna hora fecerunt. id eſt laborauerunt. et pares nobis illos feciſti. ſcꝫ in premio. qui portauimus pondus diei id eſt ſuſtinuimus ponderoſum laborētotius vite in operibꝰ iu­ſticie. ⁊ eſtus id eſt concupiſcētie vel tempta­tionū. Ubi nota. dupliceꝫ hi vident̉ cauſam murmurationis habere. videlicet ꝙ in remu neratione erant vltimi: cum tamen fuiſſent pͥ ores in opere. ⁊ ꝙ equale premiū nō eque labo rantibus erat datum. Sed omiſſa pͥma cau­ſa ſolum murmurant ꝓpter ſecundam dicen tes. hi nouiſſimi ⁊cͣ. Et iſta poſſet eſſe vox eo­rum qui a puericia vſqꝫ in ſenectutē deo ſerui erunt. id eſt ad finem vite. ⁊ ſuſtinuerunt pō dus laboris diei.i. pnīe. ⁊ eſtus.i. tēptationuꝫ ſi nō plus p̄mij ꝯſequunt̉ qͣꝫ hi qͥ in ſe­deficiēte calore etatis inceperūt. Sil̓r eti­queri poſſent antiqui pr̄es. vicꝫ Noea­Iſaac ⁊ iacob̓: ſi nō reciperēt plus pͥmus mines pn̄tꝭ tꝑis. ipſi em̄ ſuſtinuerūt ma labores ⁊ eſtus temptationū. nūc ꝟo mi­qͣſi antiquus ē ⁊ deficiunt delectamēta­⁊ ideo pn̄ti tꝑe nō vritur tātis eſtibꝰ. Et licꝫ ita ſit: nō tn̄ habent iuſtam cām murmur di: vt ſtatim infra dicet̉. N Sed dic res. quō ſancti dicunt̉ murmurare cum di­Gre. Nēo murmurās regnū dei accipit. A hͦ reſpondet pͥmo Chriẜ. ꝙ nō oportet ea­in parabolis dicunt̉ ẜm totū quod dicit̉ ſtigare. ſed intentionē ꝓpter quā poſitatꝭ telligere. Un̄ iſta ſimilitudo murmuris eſt trāſferenda ad eos qui beati ſunt ne­ligunt̉ murmurare ex inuidia. ſed vt of­⁊ intelligat̉ hos tanto potitos eſſe hon­inuidia exinde alijs generari poſſet ſi ꝑ le eſſet. Secūdo reſpondet Gre. ꝙ anti­tres licet fuerūt magni meriti. tamē mor­ꝯducti ad regnū nō ſunt: ſed expectauer qꝫ ad xp̄m. ⁊ hoc eſt eis murmuraſſe. N latio talis que occaſio quodāmodo mi­rationis eſſe potuit. que ⁊ nobis tanqꝫ ſimis ꝑ xp̄m ablata eſt ꝓ ipſa murmur reputat̉. Nūc ꝟo qui fideliter laborati v dn̄i mox vt exeūt a corꝑe ducunt̉ ad re­⁊ inde eis occaſio qd̓am modo murmur ta videret̉ niſi ex ſumma ꝑfectōe frater ritatis in deū ordinate quequis de bono­rius tanqͣꝫ d̓ ſuo gaudet tolleret̉ Tec­dici ꝙ duplex ē murmur.ſ. ꝯqueſtio­miratōis. vn̄ beati nō murmurāt. ſed admirādo murmurare dicunt̉. am qͣrto dici ꝙ illa murmuratio­ꝑ ſinodochen. d̓ pͥmis em̄ accipiēt oēs murmuraſſe intelligendū ē. col illud qd̓ ſequit̉. Amice nō facio tibi in Pōt etiā illud accipi de malis qͥ in pͥnc dē boni fuerūt. ſed nō ſic vſqꝫ ad fine ꝑſt tales em̄ p̄mio pͥuati murmurāt. ſed nō denariū acceperūt. tales em̄ nō murmu­qꝫ murmurare dicūt̉. Si tn̄ aliquis puta ibi eſſe murmur attēdat quō murmur tolle De tur ꝯueniētibꝰ rn̄ſionibꝰ. O res. vn̄ ꝓuenit ꝙ deus nouiſſimos ele­pͥmis. Rn̄det̉ pͥmo ex abſoluta dei autē quaꝫ nemo audet arguere neqꝫ pōt. qꝛ maior deo Heſter. xiij. In ditionet ſunt poſita. Et tangit̉ cū ſubdit. Ati familias rn̄dens vni illoꝝ. ei.ſ. qui fo­