![]()
LIX Sermo ta tuo lumine et delectant̉ in carnali oꝑe. s dn̄e qui te eternū lumē nō vidēt. d̓ tene ad tenebras vadūt ⁊ neſciunt vbi corru Ideo ſupponit̉ hodie oculis eoꝝ a ſācta re eccl̓ia colliriū paſſionis xp̄i vt illumiis. Thobias em̄ de felle piſcis illuminat hob̓. xi. Sic ⁊ hodie quilibet pctōr illu ari pōt ꝑ meditatōnem acerbe paſſionis De qua Bern̄. Paſſio tua dn̄e ſuꝑ ſolem ninat intellectū: ⁊ ſuꝑ ignē accendit affeIō Aug. O hō attēde ⁊ qͣꝫtū vales recoqͥd ꝓ te datū ē. ꝓ te gl̓ia pr̄is illudit̉. ſpeſine macula ꝯſpuit̉. agnus īnocēs ligno edit̉. magiſter ꝓ te cedit̉. ſalꝰ vulnerat̉. me infirmat̉. fōs ſitim patit̉. vita ꝓ te morit̉ hoc cogitemꝰ hͦ aduertamꝰ ⁊ ſupplicemꝰ diſſimū dn̄m vt dignet̉ nos hic illumīagratiā ⁊ in futuro ꝑ gloria. de eadē dn̄ica. Sermo. lix. Eſpice fides tua te ſaluū fecit. Luc. xviij. L. Introductio. hodierna a vocat̉ dn̄ica qͥnquageſime. ⁊ ſignificat nīe ⁊ remiſſiōis. na qͥnquageſimꝰ annus ſubileus. qꝛ tūc debita remittebant̉. Sic pnīam ſit remiſſio culpe. De quo Ezech̓. j. Cōuertimi et agite pnīam ab oībꝰ iniqͣ pus vris. ⁊ nō erit vobis in ruinā iniqui Attn̄ vt mereat̉ aliquis ſiue impetret reſionē pctōꝝ ſuoꝝ quattuor requirunt̉: vt t. s. Tho. pͥma ſcd̓e. q. cxiij. arti. vi. ⁊. viij. mū eſt aſſiſtētia gr̄e diuine.ſ. gr̄a p̄ueniēs uens libeꝝ arbitriū. Ioh̓. xv. Sine men poteſtis facere. Et. ij. Choꝝ. iij. Nō ꝙ ſuf tes ſimus cogitare aliqͥd a nobis tanqͣꝫ ex lis. Iō clamat hodie eccl̓ia ꝓ tali gratia ī bitu. Eſto mihi in deū ꝓtectorem ⁊ in lofugij vt ſaluū me facias. Scd̓o requirit̉ libeꝝ arbitriū vt ꝯſentiat ⁊ gr̄am recipibonū velit. Nam ẜm Damaſ. li. ij. c. xxvij. tionabilia que ſunt liberi arbitrij ſūt actu ſuoꝝ dn̄i. ⁊ ſic pn̄t ſuſciꝑe gr̄am vel reijce ppter qd̓ dicit Aug. Qui te creauit ſine te te ſaluabit ſine te. Ideo etiā hodie eccl̓ia li in arbitriū applicat ꝑ vehemēs deſideriū in iecta dicēs. Preces nr̄as qm̄s dn̄e clemen fixaudi. atqꝫ a pctōꝝ vīcul̓ abſolutos gau ſac nos hr̄e p̄petuū. Tercio requirit̉ chais. i. Pe. iiij. Charitas oꝑit multitudineꝫ oꝝ. nā pnīa ⁊ q̄qꝫ alia oꝑa bona ſine charieno ꝓſunt ad ſalutē directe loq̄ndo. Et hͦ notat̉ ī epl̓a hodiema vbi dicit apl̓s. i. Chor̄. xiij. Si linguis hoīm loqͣr ⁊ angeloꝝ ⁊c̄. charitate aūt nō habuero nihil ſum ⁊c̄. Quarto reqͥrit̉ fides. ſic̄ poſtulauit xp̄s a palitico mat thei. ix. di. Cōfide fili remittunt̉ tibi pctā tua Heb̓. xi. Sine fide impoſſibile ē placere deo. Hanc habuit iſte cecus qͥ clamauit. miſerere mei fili dauid. Cui ih̓s. Reſpice fides tua ſaluū te fecit. Audiuiſtiſchariſſimi ī pͥma parte euāgelij d̓ paſſione xp̄i q̄ ē humane culpe purgatiua. M Dixi ſcd̓o innuit̉ ceci illumi natio q̄ ē diuine potētie declaratiua de quo in textu loquēs euāgeliſta dicit. Et factū eſt.ſ. ī aſcēſu dn̄i cū diſcipulis in hierl̓m. cū appropinq̄ret hiericho q̄ fuit vrbs iuxta iordanem ad octo miliaria ſita inter galileā ⁊ hierl̓m. et ſic dn̄s ī via habuit intrare ciuitatē illā. Hie ro. vt ibi an̄ paſſionē ſuā multos male haben tes ſanaret vt euidētiꝰ virtus diuinitatꝭ eius cognoſceret̉ paſſiōis imminēte tꝑe Cū igitur huic ciuitati appropinq̄ret cecꝰ q̄dā ſedebat ſecꝰ viā mēdicas. Ecce miſerabil̓ ꝑſona infirma. ceca ⁊ pauprima. qꝛ ſedebat: currere non potuit ⁊ mēdicabat. Cū audiſſet turbā p̄tere untē.ſ. ex tumultū. multa em̄ turba xp̄m p̄cedebat ⁊ ſeq̄bat̉. ⁊ qͣꝫ maxime ꝓpe hiericho vbi fuit deſertū. et nō fuit ſecuꝝ ꝓpter multitudinē latronū. Et ſic ibi ꝯuenerūt multi tā ꝓpter trāſitus ſecuritate qͣꝫ etiā ꝓpter famā xp̄i et ꝑ dicatōem. ſil̓r et miraculoꝝ eiꝰ celebritatē. In terrogauit qͥd hͦ eēt admiras tumultū tranſe untiū. ſuſpicatus fuit forte aliquē magnū pͥn cipē ibi ire a qͦ peteret elemoſynam. Et bn̄ ita potuit ſuſpicari. ibi em̄ trāſibat pͥnceps pͥncipū. rex regū et dn̄s dn̄antiū. Sic gͦ īterrogati dixer̄t ei.ſ. ceco ꝯdolētes eiꝰ miſerie ꝙ ih̓s na zarenꝰ trāſiret ⁊ pͥncipal̓ in turba eēt. Nazare nū eū vocabāt. qꝛ ī nazareth ꝯceptꝰ ⁊ nutritꝰ erat. Intelligēs igitur ꝙ ih̓s ibi trāſiret exclamauit vocemagna di. Ih̓u fili dauid miſere re mei. Chriẜ. ad cecuꝫ. Quis te docuito hō nūqͥd ꝑlegiſti libros qꝛ pͥuatꝰ fuiſti lumībus vngͦ noſti lumīare mdi. dicit Chriẜ. Hic cecus nihil ſanū hēbat niſi vocē. ⁊ qͥ pedibꝰ nō potuit: voce ſeq̄bat̉ dicēs. Ih̓u.i. ſaluator fili dauid. ꝯfitet̉ ī hͦ deū et hoīem. Cyrillꝰ. Hic ce cus qꝛ fuit nutritꝰ ī iudaiſmo nō ignorabat ꝙ de ꝓgenie dauid naſci debuit. Allegat gͦ egeſtate ſuā ⁊ dicit. miſerere mei. Chriẜ. qͣſi diceret. miſerabilis ꝑſona ſuꝫ. tu d̓ ꝓgenie dauid qͥ in ſua miſcd̓ia conſecutus eſt regni ſedeꝫ in ſcl̓a. i. Machab̓. ij. Tu gͦ ẜm naturā filii Dauid qui hō ꝓ hoībꝰ factꝰ es: hoīs miſerabilis 