![]()
Dn̄ica quinquageſime miſerere. N Sequit̉. ⁊ qͥ p̄ibāt increpabāt euꝫ vt taceret. Quadruplex pōt eē cā illiꝰ increpatōis. Prīa vt dicit Origꝭ. qꝛ illi qͥ cre debat nolebāt vt ꝯtēptibili noīe diceret̉ filius dauid ſꝫ potiꝰ filiꝰ dei. Scd̓a vt dicit Chriẜ. qꝛ īdignū reputabant vt xp̄m magnificarent pauꝑes ⁊ deſpecte ꝑſone. ſuꝑbi em̄ cū indigͣtō ne clamorē paupeꝝ audiūt. Tercia cā vt dicit Hilariꝰ qͣꝫtū ad nō credētes. audiebāt em̄ ab eo qd̓ ipſi negabāt. nō crediderūt eū cuiuſpiā poſſe miſereri aūt facere miracula Quarta po tuit eē cā. qꝛ p̄dicabat ppl̓o etiā ī vijs ambulādo. ⁊ impediebat̉ ppl̓s ꝑ clamore ī audiēdo doctrinā xp̄i. qͣ propter increpabāt eū vt taceret. Sequit̉ textꝰ. Ip̄e ꝟo multo magꝭ clama bat.ſ. nō obſtāte repugnātia increpatiuꝫ. Fili dauid miſerere mei. Ecce ſꝑ iterat fidē. vtran qꝫ ꝯfitet̉ naturā. fili dd̓.ſ. ẜm ꝙ hō. miẜere mei ẜm ꝙ deꝰ. ꝓpriū em̄ dei ē miẜeri creature quaꝫ ꝯdidit. ps. cxliiij. Miẜatiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Sic em̄ crebriꝰ replicauit ꝟbū Amb̓. Oꝑ tuit hūc tādiu clamare donec ſtrepitū turbe viceret. Dimittit aūt ꝓpter breuitatē nomen ih̓u ſꝫ ad mēoriā ducit generꝭ ſui dauidici mi ſcd̓iaꝫ ⁊ dignitatē vt eū faciliꝰ inclīet ad mīaꝫ allegās ſua miſeriā. miẜere mei. q. d. nō q̄ro pe cuniā ſed mīam. potuit in quā dicere cuꝫ ps. xxxv. Miſere mei dn̄e qm̄ inops ⁊ pauꝑ ſuꝫ ego. Stās aūt ih̓s Hiero. qꝛ cecꝰ eū ſeqͥ nō po terat. iō dn̄s ſtat ⁊ eū adduci iubet. ī hͦ on̄dēs ſuā ineffabilē bonitatē ⁊ clemētiā. Iuſſit eum ad ſe adduci vt ꝓpter inſtātē clamorē ⁊ ꝯfeſſi onē ſuā occaſiōeꝫ eū ſanādi habeat. Chriſoſ. Qui eū pͥus fide tetigerat corꝑe appropinqͣO Et cū appropinqͣſſet interrogauit eū.ſ. ih̓s. qͥd tibi vis faciā. q. d. pete ſecurꝰ. ꝑatꝰ ſuꝫ dare. Interrogauit. Chriẜ. O dn̄e qͥd īterrogas tu qͥ corda hoīm noſti. Rn̄det. iterrogat nō vt inſciꝰ. ſꝫ vt cecꝰ ad petēdū magꝭ inflāma ret̉. ⁊ vt miraculū euidētiꝰ fieret. Dicit etiā ior danus. Interrogauit p̄cipue qͣttuor de cauẜ. Prima ẜm Hilariū: vt ſcirēt aſtātes ꝙ nō pe tebat pecuniā ſed diuinā efficaciā tāqͣꝫ a deo. Scd̓a ẜm Ambro. vt credamus nō niſi ꝯfitentē fideꝫ poſſe ſaluari. Tercia ẜm Chriẜ. vt dū ceci xp̄m filiū dei ꝯfitent̉: cōfundant̉ iudei videntes. qui eū tm̄ hoīem putant. Quarta ẜm eundē ne calumniatores veritatꝭ fidei ſic̄ iudei poſſent dicere vt de ceco nato dixerunt. nō ē hic ſed ſibi ſimil̓. P Uoluit idcirco deus vt cecus pͥmo defectū nature on̄deret vt ſic maīfeſte gr̄aꝫ maieſtatꝭ ꝯgͦſcerēt. Iō īterro gauit ille qͥ oīa nouit. At ille.ſ. qui erat cecꝰ. di xit.ſ. ih̓u. Dn̄e vt videā. Chriſ. n̄ diſed dn̄e. qꝛ filiꝰ dd̓ pōt miſereri. ſꝫ nō lumīare. qd̓ pōt filiꝰ dei facere quiēo Nec dixit tūc vt pͥus miſerere mei. fiducia quā habuit ī ih̓u de recuꝑat. Un̄ exqͦ notificauit defectū tūc qꝛ rauit ꝯſeq̄nter etiā ſue largitatꝭ ſectū. At ih̓s dixit illi.ſ. ſil̓i ꝟbo efficaī creatōe md̓i fiat. ⁊ factū ē. Reſpicappoſuit manū nec vngētū: ſed ſolbo ſanauit eū. tāte enī efficacie fuit ī oīno redūdabit ī crimē ꝑfidie iudeo vnqꝫ ꝓphetaꝝ tāte ꝟtutis ī verbis vere nullus. Chriẜ. Quid receꝑit in eo cui collata ē ſaītas innuit̉ ī textu. ſaluū te fecit.i. cauſa ſalutis fuit. quitur. ⁊ confeſtim vidit. Quia nō di dē ideo ſaluator nō diſtulit ſanatōe dit. ⁊ ſequebat̉ illū magnificans deūgnū ip̄m ꝓnūciauit ⁊ laudauit. nō dine corꝑis ſed virtutꝭ. ⁊ hͦ fuit ſiglumīatōis. Dicit em̄ Cyrillꝰ ꝙ ille caplici cecitate liberabat̉.ſ. corꝑali ⁊ il li. neqꝫ enī vere gl̓ificaſſet eū vt deū diſſet. Querit Chriẜ. Cur xp̄s d̓ ratū ſeqͥ volentē ꝓhibet. cecū aūt ꝓhibet. Rn̄det. Illū mittit p̄conem ꝯſcīa bn̄factorē p̄dicet. cecū ꝟo ꝑmithierl̓imā ad paſſiōꝫ ꝓfecturꝰ vt redtes miraculi mentōem nō exiſtiainfirmitate ⁊ impotētia ſed potiꝰ mi ti. Et ſic ſequebat̉ cecꝰ magnificās ⁊ ꝯſtātia vt ⁊ oēs alios ad laudē ⁊ ad ꝓuocaret. De qͦ textꝰ. Et oīs plebs qd̓ factū erat dedit laudē deo.ſ. tentiā eiꝰ ⁊ ꝯgͣtulādo ceco. Ex h̓a lū cecꝰ illuminatus ē. ſꝫ oīs ple eſt. vt aliqͥd diuinū ī xp̄o cog Miſtice ꝑ hūc cecū quilibet pctō li crimīe ē intelligit̉ ꝓpter qͣttuor ditiōes ſue infirmitatis. erat em̄ ce tās ī hiericho: ſedēs ſecus viā ⁊ mend Prīo ī hͦ ꝙ caruit viſu ſignificat̉ ꝑicle tus pctōris qͥ nō videt ſup̄ ſe deū iudiſe demonē trahentē. poſt ſe morte ininfra ſe īfernū expectantē. ita ꝙ ve illud Iſa. xliiij. Neſcierūt neqꝫ intel neqꝫ cognoſcūt neqꝫ ſentiūt. neſcieri. ſupra ſe. neqꝫ intellexerūt demonci an̄ ſe. nō cognoſcūt mortē poſt. ne infernū īfra ſe. Zopho. i. Ambuqꝛ dn̄o peccauerūt. ⁊ hoc eſt ſiculi. qꝛ timēdū ē dū ī tali cecita 