Seite
Sermo X ſtituit. Aug. Si ī te ē amor md̓i nō erit trat amor dei. Satis terribile ē qui vult ertere habere inimiciciā dei. nec aliqͥd ꝑ­ſius eē poterit. B Scd̓s circuitꝰ.i. deratio ē aīe macula. Qui em̄ md̓o ſeruit diligit nō pōt eē ſine macula. Eccl̓i. xiij. tetigerit picē inquinabit̉ ab ea. Aug. in edn̄i ī mōte. Si te delectat md̓s ſꝑ es ndꝰ. ꝓpter qd̓ ⁊ deo nō māciparis. qꝛ dr̄ hi. ij. Nemo militās deo implicat ſe ſcl̓a negocijs. Rō. qꝛ dicit Chriẜ. ſuꝑ Mat. arbor iuxta via poſita difficulter pōt fru are ad maturitatē. ita difficultere virū ī poſitū iuſticiā ẜuare īmaculataꝫ. ꝓpter ſcit Amb̓. Qui ſaluus eſſe deſiderat ſuꝑ dū aſcendat. ſi corpe eſt in mūdo: corde celo ⁊ mūdo nō adhereat. C Ter­ſideratio ſeu circūitus eſt vera ⁊ pura fal­puer. vl. Fallax gr̄a ⁊ vana eſt pulcritu is nug. ad dioſcoꝝ. Mundꝰ ſi cui arridet: rūt in ꝑiculo ponit. Reuera in ꝑiculo. qꝛ a audiuiſtis facit hoīem inimicū dei. temat aīam. ⁊ vltra hoc pͥuat diuina con ne. De qͦ Aug. Iuſtū eſt dn̄e vt dimit qui in alio vult cōſolari p̄terqͣꝫ ī te. Iſa. t. Coanguſtatū ē ſtratū ita ꝙ alter deci Sap. xiiij. Creature dei in odiuꝫ facte ⁊ in temptationē ⁊ muſcipulā pedibꝰ in entiū. ita ꝙ fallunt̉ ꝑ gaudiū ī creaturis ⁊ do. qͥpropter dicit Aug. Gaudiū mun gaudiū freneticoꝝ infirmitatē ſuam nō oſcētium. et iteꝝ. Seculi leticia nihil qͣꝫ unita malicia Hiero. Si mūdus aꝑire­altro ꝟitatis nihil inueniret̉ in eo niſi fal­nā quicquid mūdi ē aūt eſt pn̄s aut ꝑte ut futuꝝ. ſi p̄teritū nihil eſt. ſi futuꝝ īcer eſt. ſi pn̄s inſtabile eſt. Ecce falſitas. Iō in ſermone dn̄i in mōte. O munde im­e quātos decepiſti. qͣꝫ multos ſeduxiſti. ī. O ſcl̓m nequā ita nos facis tuos ami­t ꝯſtituas nos dei inimicos: fallax ⁊ fal̓ md̓s. exterius aureꝰ interiꝰ luteus. D artus circūitus ſiue qͣrta ꝯſideratio ē. qͥa trāſitoria. De qͦ. i. Io. ij. Trāſit md̓s ⁊ cō iſcētia eiꝰ. Dicit Bern̄. Vbi ſunt amato­nd̓ qui an̄ tꝑa fuerunt. vbi riſus. vbi ia a. vbi inanis gl̓ia. quid ex eis remāſit ni­beres ⁊ vermes. psͣ. lxxvij. Defecerunt ī va eoꝝ. Bern̄. Ubi ſunt qui theſaurizaue auꝝ ⁊ argētum: ī auibꝰ celi ludunt. deſcē t ⁊ alij ī locū eoꝝ ſurrexerunt. Sꝫ heu hͦ erūt cognoſcere ſic̄ nec nos nunc cogͦſce­olumꝰ. ibi dicēt illud Sap. v. gemētes p̄­anguſtia ſpūs intra ſe pnīam agentes. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia aūt diuitiaꝝ iactātia qͥd cō tulit nob̓. traſierunt oīa illa velut vmbra ⁊ ta qꝫ nauis p̄currēs q̄ ꝑtranſijt fluctuantē aquā cuiꝰ cū p̄terierit nō eſt inuenire veſtigiuꝫ neqꝫ ſemita carine illius in fluctibꝰ. Idcirco md̓s depingit̉ ſb̓ forma rote volubilis. qꝛ hodie di ues: cras pauꝑ. hodie ſanꝰ cras infirmus erit Et hoc ē qd̓ dicit Boetius li. ij. de ꝯſola. ꝓſa i. Md̓s dicit̉ area fortune. inquit em̄. Equo aīo tolerare oꝑtet qͥcqͥd intra fortune area ge rit̉ cū ſemel iugo eiꝰ colla ſb̓miſeris. Et ibideꝫ ꝓſa. iij. Ludimꝰ ꝯtinuo rotā volubili orbe v̓­ſamꝰ: infima ſūmis. ſūma īfimis mutare gau demꝰ. gͦ nō ē ꝯfidendū ī eo. Iō. i. Thimo. iij. Diuitibꝰ huiꝰ ſcl̓i p̄cipe nō ſublime ſaꝑe neqꝫ ſperare in incerto diuitiaꝝ. al̓s dicet̉ eis illud Iſa. xxxvi. Cōfidis ſuꝑ baculū arundineum ꝯfractuꝫ. E Quintus circūitus ſiue qͥn ta ꝯſideratio. qꝛ ē penalitatibꝰ ꝑmixta Unde Gre. Deſpiciēdꝰ ē md̓s etiā ſi nob̓ blandiret̉ ⁊ rebꝰ ꝓſperis demulceret. ſed qꝛ tot flagellis depͥmit. tot aduerſitatibꝰ flagellat. tot dolo­res quotidie ingemīat. quid aliud niſi vt nō diligat̉ clamat. qꝛ nulla vera leticia neqꝫ ſecu ra ꝯſolatio reꝑiet̉ in eo. Innocē. ī li. de vilita­te hu ꝯdi. dicit. Quis vnqꝫ vnicā diē in ſua delectatōe duxit iocundā quē in aliqͣ ꝑte diei rō ꝯſcīe vel impetꝰ ire vel motus cōcupiſcētie nō ꝯturbet. aut liuor inuidie aut ardor auari cie aut repētinū diffortuniū. ſꝑ em̄ inanē leti ciā triſticia repentina ſuccedit. incipit a gau­dio ⁊ deſinit in merore. ita ꝙ impleat̉ illud ꝓ uer. xiiij. Riſus dolore miſcebit̉: ⁊ extrēa gau­dij luctꝰ occupat. Hoc Salomō exꝑtus in­quit Eccl̓s. i. Uidi cūcta q̄ ſub ſole fiūt. ⁊ ec­ce vniu̓ſa vanitas ⁊ afflictō ſpūs. Et ſtatiꝫ. c. ſeq̄nti. Eccl̓s. ij. Dixi ergo ī corde meo. vadaꝫ ⁊ afflua delicijs ⁊ fruar bonis. magnificaui oꝑa mea: edificaui mihi domꝰ. plātaui vine­as. feciortos ⁊ pomeria ⁊ ꝯſeui ea cūcti generꝭ arboribꝰ. et extruxi mihi piſcinas aqͣꝝ vt irri­garē ſiluā lignoꝝ germinantiū. poſſedi ẜuos ⁊ ancillas multaqꝫ familiā. coaceruaui mihi auꝝ ⁊ argētū ⁊ ſb̓as regū ⁊ ꝓuīciaꝝ fecimihi cātores ⁊ cātatrices ⁊ delicias filioꝝ hoīm. pꝰ pauca. oīa q̄ deſiderauerūt ocl̓i mei nō nega­ui eis. nec ꝓhibui cor meū qͥn om̄i voluptate frueret̉. Cūqꝫ me ꝯu̓tiſſem ad vniu̓ſa oꝑa q̄ fe cerūt manꝰ mee ⁊ labores ī quibꝰ fruſtra ſuda uerā vidi in oībꝰ vanitatē ⁊ afflictōem animi ⁊ nihil ꝑmanere ſb̓ ſole. Et dicit ibidem. Ri­ſum reputaui errorē. ⁊ gaudio dixi quid fru­