Dn̄ica quinquageſime maximā plagā ꝯminatꝰ fuerat ꝓpter iniqͥta­tes ſuas peſſimas. vt hr̄. iij. Reg. xxi. Sꝫ hūi liauit ſe cora deo. dixit dn̄s ad ꝓphetam Nonne vidiſti achab corā me humiliatū. qꝛ igit̉ hūiliatus ē mei: inducā malum in diebꝰ eius ⁊c̄. Ipſa igit̉ ſuꝑbia vt dicit Gre. ſuꝑ illud. Si mei fuerint dn̄ati. ē pͥmū vi­ciū recedētibꝰ a dn̄o deo. vltimū redeuntibꝰ ad deū. alijs vicijs ī fuga ꝯuerſis ſola ſuꝑbia ī cāpo manet. ꝓpter qd̓ dicit Chriẜ. Tolle viciū vt velint hoīes apparere.ſ. meliores corā homībꝰ qͣꝫ corā deo. ſine labore oīa vicia reſecent. Quarto pctōr omiſſis omni­bus dꝫ a deo lume diuine gre poſtulare. vn̄ ce cus xp̄s interrogauit qͥd ſibi vellet vt fa ceret. oībus p̄termiſſis dixit. Dn̄e vt videam ſic nos lumē gratie debemꝰ poſtulare. Et me rito. qꝛ dicit Aug. Nec infātes nec etate grā­des ſaluari queunt ſine dei gr̄a. Un̄ Greg. in mora. li. xvij. c. xxvij. Lume qͥppe dei eſt grap ueniēs. ſi ī noſtro corde neqͣqꝫ gͣtuito cōſur­geret ꝓfecto mēs nr̄a in pctōꝝ ſuoꝝ tenebris obſcura remaneret. Augꝰ. Gra dei ē lumē aīe faciēs hoīem pctm̄ ſuū cognoſcere deuꝫ ſuꝑ oīa diligere. ei firmiter adherere. Et iteꝝ de correctōe gr̄a. Gr̄e dei ē quicqͥd boni agimꝰ ipſa nolente puenit vt velit. volentē ſequit̉ vt poſſit ad bona oꝑanda ſeu ꝑficienda et mala vitāda. Gratia dei neceſſaria ē. immo nec ali ter dat̉ vita eterna qͣꝫ ex dei gratia. ita dicit Bern̄. ſunt talia merita ꝓpter que datur vita eterna niſi ex dei gratia. merito a deo eſt om̄ibꝰ poſtulāda. Sentiēs aūt diuinaꝫ gr̄aꝫ pn̄tialiter ī deteſtatōe.ſ. vicioꝝ oꝑatio ne virtutū pōt ſe exꝑimētaliter quaſi ex co­gnoſcere illuminatū. qpropter talis dꝫ red­dere gl̓iam deo ip̄m laudādo et gl̓ificādo ⁊c̄. Supplicemꝰ vt ipſe hodie dignet̉ illumīa re oculos mētis nr̄e vt mereamur ip̄m hic vi dere gratia et ī futuro gl̓iam ſempiternā. De eadē dn̄ica. Sermo. lx. Actū eſt dum appropinquaret hiericho cccus ſedebat ſecꝰ viā. Lu. xviij Audiuiſtꝭ ſup̄ ī pͥmo ẜmōe pn̄tis euāgelij vbi dixi duo ī euangelio tāgunt̉. Prīo ꝓponit xp̄s ſuā paſſiōꝫ. Scd̓o ſubiūgit ceci illumīa tōꝫ. Quare paſſio xp̄i nob̓ tꝑe ꝓponit̉ audi uiſtꝭ ibi. reſtat videre de ceci illuminatōe de ī textu. Et factū ē appropinq̄ret hieri cho. Miſtice hiericho interp̄tat̉ luna vl̓ defe ctꝰ. ſignificat md̓m iſtuꝫ deficit oī­Ioh̓. v. Totꝰ md̓s ī maligno poſitꝰ ē pinq̄ns ih̓s hiericho.i. md̓o.ſ. inc­ humanū genus qd̓ cecū fuit lum tie illuminauit. Et eſt qd̓ dr̄ Ioh̓. diu ſum ī mūdo lux ſum md̓i. Sꝫ ꝯͣrius ei fuit ip̄m recepit Io. i. erat md̓s ip̄m factꝰ ē: md̓s no uit. Ioh̓. iij. Lux venit ī mundū. et. hoīes magis tenebras qͣꝫ lucē. Idci­deū clare cognoſcere in lumine grati­ ī corde ſuo ꝓſternere vt pulcre­ hiericho Ioſue. vi. vbi dn̄s dixit iſrl̓. Circuite vrbē cuncti bellatores diē. ſic facietis ſex diebꝰ. ſeptima aut cerdotes tollēt ſeptē buccinas qua­iubileo. p̄cedent arca federis. ſepti bitis ciuitatē ſacerdotes clanget bi­Cūqꝫ inſonuerit vox tube lōgior at id ē magis ꝯfractus. in auribꝰ ve­puerit ꝯclamabit oīs populus voci maxima. muri funditus corruet A Spūaliter. ſic nos ſi volumꝰ mīari deū fidē cognoſcere ei­herere. faciamꝰ pͥus md̓m ī cordi­Et fieri hꝫ qn̄ facimus ſeptē cir deratōes diligēter pluſtrates ꝯſ miſerias fallas neqͥtias. ſic abſqꝫ tus ī corde noſtro corruet Primꝰ ci­ꝯſideratio ē dei inimicicia. Iaco. iiij. qꝫ voluerit amicus eſſe ſeculi huiꝰ ꝯſtituitur. Idcirco. i. Ioh̓. ij. Noli mundū neqꝫ ea in mundo ſunt. mundū echaritas patris ī eo dicit. b. Iaco. qͣſi obiurgādo am­iiij. c. Adulteri.ſ. qui veꝝ ſpōſu deū curatis. neſcitꝭ qꝛ ami­inimica ē dei. qꝛ. i. Ioh̓. ij. md̓o ꝯcupiſcētia carnis ſuꝑbia vite. Hec requirūt mo hec tria nullo deo ple­neqꝫ ī his habere ꝯplacētiā an carnis concupiſcentiā Ro­in carne ſunt deo placere non poſſunt. Chorin. xv. Caro ſanguis regnū de­dere pn̄t. etiā auariciam cupiſcentiaꝫ oculoꝝ ſignifical̓. qui Eccl̓i. viij. Multos ꝑdidit auꝝ i. Choꝝ. vi. Neqꝫ auari regnum bunt. Neqꝫ poſſumꝰ ei ſuꝑbi­dith. ix. Nec ſuꝑbi ab initioEccl̓i. x. Odibil̓ corā deo ho­Quid miꝝ eſt amicus in