Dn̄ica quinquageſime maximā plagā ꝯminatꝰ fuerat ꝓpter iniqͥtates ſuas peſſimas. vt hr̄. iij. Reg. xxi. Sꝫ hūi liauit ſe cora deo. ⁊ iō dixit dn̄s ad ꝓphetam Nonne vidiſti achab corā me humiliatū. qꝛ igit̉ hūiliatus ē mei cā: nō inducā malum in diebꝰ eius ⁊c̄. Ipſa igit̉ ſuꝑbia vt dicit Gre. ſuꝑ illud. Si mei nō fuerint dn̄ati. ē pͥmū viciū recedētibꝰ a dn̄o deo. ⁊ vltimū redeuntibꝰ ad deū. alijs vicijs ī fuga ꝯuerſis ſola ſuꝑbia ī cāpo manet. ꝓpter qd̓ dicit Chriẜ. Tolle hͦ viciū vt nō velint hoīes apparere.ſ. meliores corā homībꝰ qͣꝫ corā deo. ⁊ ſine labore oīa vicia reſecent. ¶ Quarto pctōr omiſſis omnibus dꝫ a deo lume diuine gre poſtulare. vn̄ ce cus cū xp̄s eū interrogauit qͥd ſibi vellet vt fa ceret. oībus p̄termiſſis dixit. Dn̄e vt videam ſic ⁊ nos lumē gratie debemꝰ poſtulare. Et me rito. qꝛ dicit Aug. Nec infātes nec etate grādes ſaluari queunt ſine dei gr̄a. Un̄ Greg. in mora. li. xvij. c. xxvij. Lume qͥppe dei eſt grap ueniēs. q̄ ſi ī noſtro corde neqͣqꝫ gͣtuito cōſurgeret ꝓfecto mēs nr̄a in pctōꝝ ſuoꝝ tenebris obſcura remaneret. Augꝰ. Gra dei ē lumē aīe faciēs hoīem pctm̄ ſuū cognoſcere ⁊ deuꝫ ſuꝑ oīa diligere. ⁊ ei firmiter adherere. Et iteꝝ de correctōe ⁊ gr̄a. Gr̄e dei ē quicqͥd boni agimꝰ ipſa nolente puenit vt velit. volentē ſequit̉ vt poſſit ad bona oꝑanda ſeu ꝑficienda et mala vitāda. Gratia dei neceſſaria ē. immo nec ali ter dat̉ vita eterna qͣꝫ ex dei gratia. ita ꝙ dicit Bern̄. Nō ſunt talia merita ꝓpter que datur vita eterna niſi ex dei gratia. Iō merito a deo eſt ꝑ om̄ibꝰ poſtulāda. Sentiēs aūt diuinaꝫ gr̄aꝫ pn̄tialiter ī deteſtatōe.ſ. vicioꝝ ⁊ oꝑatio ne virtutū pōt ſe exꝑimētaliter quaſi ex hͦ cognoſcere illuminatū. qpropter ⁊ talis dꝫ reddere gl̓iam deo ip̄m laudādo et gl̓ificādo ⁊c̄. Supplicemꝰ vt ⁊ ipſe hodie dignet̉ illumīa re oculos mētis nr̄e vt mereamur ip̄m hic vi dere ꝑ gratia et ī futuro ꝑ gl̓iam ſempiternā. De eadē dn̄ica. Sermo. lx. Actū eſt dum appropinquaret hiericho cccus ſedebat ſecꝰ viā. Lu. xviij Audiuiſtꝭ ſup̄ ī pͥmo ẜmōe pn̄tis euāgelij vbi dixi ꝙ duo ī euangelio tāgunt̉. Prīo ꝓponit xp̄s ſuā paſſiōꝫ. Scd̓o ſubiūgit ceci illumīa tōꝫ. Quare paſſio xp̄i nob̓ hͦ tꝑe ꝓponit̉ audi uiſtꝭ ibi. reſtat mō videre de ceci illuminatōe de qͦ ī textu. Et factū ē cū appropinq̄ret hieri cho. Miſtice hiericho interp̄tat̉ luna vl̓ defe ctꝰ. ⁊ ſignificat md̓m iſtuꝫ qͥ deficit oīIoh̓. v. Totꝰ md̓s ī maligno poſitꝰ ē ⁊ pinq̄ns gͦ ih̓s hiericho.i. md̓o.ſ. ꝑ incnē humanū genus qd̓ cecū fuit ꝑ lum tie illuminauit. Et hͦ eſt qd̓ dr̄ Ioh̓. diu ſum ī mūdo lux ſum md̓i. Sꝫ ꝯͣrius ei fuit ⁊ ip̄m nō recepit Io. i. erat ⁊ md̓s ꝑ ip̄m factꝰ ē: ⁊ md̓s eū no uit. Ioh̓. iij. Lux venit ī mundū. et. hoīes magis tenebras qͣꝫ lucē. Idcideū clare cognoſcere in lumine gratidū ī corde ſuo ꝓſternere vt pulcreꝑ hiericho Ioſue. vi. vbi dn̄s dixit iſrl̓. Circuite vrbē cuncti bellatores diē. ſic facietis ſex diebꝰ. ſeptima aut cerdotes tollēt ſeptē buccinas quaiubileo. ⁊ p̄cedent arca federis. ſepti bitis ciuitatē ⁊ ſacerdotes clanget biCūqꝫ inſonuerit vox tube lōgior at id ē magis ꝯfractus. ⁊ in auribꝰ vepuerit ꝯclamabit oīs populus voci maxima. ⁊ muri funditus corruet ꝙ A Spūaliter. ſic nos ſi volumꝰ mīari ⁊ deū ꝑ fidē cognoſcere ⁊ eiherere. faciamꝰ pͥus md̓m ī cordiEt hͦ fieri hꝫ qn̄ facimus ſeptē cir deratōes diligēter pluſtrates ⁊ ꝯſ miſerias ⁊ fallas neqͥtias. ⁊ ſic abſqꝫ tus ī corde noſtro corruet Primꝰ ciꝯſideratio ē dei inimicicia. Iaco. iiij. qꝫ voluerit amicus eſſe ſeculi huiꝰ ꝯſtituitur. Idcirco. i. Ioh̓. ij. Noli mundū neqꝫ ea q̄ in mundo ſunt. mundū nō echaritas patris ī eo dicit. b. Iaco. qͣſi obiurgādo amiiij. c. Adulteri.ſ. qui veꝝ ſpōſu deū nō curatis. neſcitꝭ qꝛ amiinimica ē dei Rō. qꝛ. i. Ioh̓. ij. md̓o ꝯcupiſcētia carnis ⁊ ⁊ ſuꝑbia vite. Hec requirūt mo ꝑ hec tria nullo mō deo pleneqꝫ ī his habere ꝯplacētiā ⁊ an nō ꝑ carnis concupiſcentiā Roin carne ſunt deo placere non poſſunt. Chorin. xv. Caro ⁊ ſanguis regnū dedere nō pn̄t. Nō etiā ꝑ auariciam cupiſcentiaꝫ oculoꝝ ſignifical̓. qui Eccl̓i. viij. Multos ꝑdidit auꝝ ⁊ i. Choꝝ. vi. Neqꝫ auari regnum bunt. Neqꝫ poſſumꝰ ei ꝑ ſuꝑbidith. ix. Nec ſuꝑbi ab initio pEccl̓i. x. Odibil̓ corā deo ⁊ hoQuid gͦ miꝝ ꝙ qͥ eſt amicus in