![]()
Dn̄ica IudicaHodieſi voceꝫ eius audieritis nolite ob. cor. ve. qꝛ ꝓuer.xxviij. Qui declinat aures ſuaſne audiat legē or̄o eiꝰ erit execrabil̓. Q Ex emplū ſcribit Iacobꝰ de vitriaco. ꝙ qͥdā ruſticus fuit qui nūqꝫ voluit audire verbū dei. ſed ſꝑ exiuit d̓ eccl̓ia qn̄ ẜmo incipiebat̉. ⁊ ſtetit ī cimiterio fabulando cū alijs. qui cum de hoc ſepiꝰ a plebano correptus fuiſſet ſalutꝭ ip̄e ſue monita mīme adu̓tit nec ſe emēdauit ſꝫ ī ptīa cia ſua obſtinatꝰ ꝑmāſit. Qui poſtqͣꝫ infirma bat̉ fecit ꝯfeſſione plꝰ timore mortꝭqꝫ charita te ſalutis. ⁊ ī breui defunctꝰ e. Cū igit̉ ad eccleſiā eēt delatus. ⁊ ſacerdotes ⁊ clerici incepiſſēt officium funerale defunctoꝝ: tūc mox imago crucifixi ī eccl̓ia corā omni ppl̓o incepit obtu rare cū digitis aures ſuas manibꝰ a cruce retractis. Qd̓ oēs circūſtātes vidētes valde mi rabant̉. Tūc ſacerdos ait ad ppl̓m. Scitis q̄ le hͦ ſignū ſit. ⁊ cū rn̄diſſent oēs ꝑiter ſe ignora re: tunc ſacerdos ill̓ inqͥt. Noſtꝭ ꝙ dū ille viue ret noluit dei verbū audire. ſꝫ ꝯtēptuoſus d̓ ec cl̓ia ſꝑ exiuit. Idcirco ⁊ nunc imago crucifixi obſtruit aures ſuas: ne audiat p̄ces nr̄as qͥs ꝓ eo fundimꝰ. ⁊ ſic ceſſauerūt ꝓ eo orare. ⁊ cor pus eiꝰ delatū ē a loco ſacro. ⁊ cū beſtijs quaꝝ more vixit ī cāpo ſepultū. qꝛ ꝓ aīa dānata nō ē orādum. vt dicit Gre. xi. mora. Quiſqͥs ad inferni mala tolerāda ſemel deſcēderit nunqͣꝫ ad lucē vlteriꝰ redibit. Et noli mirari ꝙ deꝰ tales nō audit. qꝛ nolunt audire deū. exqͦ verbū dei ipſius ē ⁊ nō hoīs. Mat. x. Nō vos eſt qͥ loquimī. ſed ſpūs pr̄is veſtri qͥ loquit̉ ī vobis In hͦ em̄ ꝙ verbū dei ſꝑis nō ſꝑnis p̄dicatorē ſꝫ deū. Ezech̓. iij. Nolūt audire te qꝛ nolūt audire me. Qꝛ ſcribit̉ Luc̄. x. Qui vos audit me audit. ⁊ qui vos ſꝑit meſꝑit Gre. Nō miꝝ ꝙ tarde vl̓ nunqͣꝫ exaudimur. qꝛ dn̄m lo quēte ⁊ p̄cipiētē nō audimꝰ. R Secūdi ſunt hūana fragilitate pctīs intricati. ⁊ tales libēter debēt audire verbū dei. Et hͦ triplici de cā. Primo vt mollificent̉. ps. cxlvij. Emittꝫ ꝟ bum ſuū ⁊ liq̄fa. ea.ſ. corda crimīoſa. ⁊ de hͦ hi Iudicū. ij. Cūqꝫ loq̄ret̉ angelꝰ dn̄i hec verba ad oēs filios iſrl̓ eleuauerūt vocē ſuā ⁊ fleuer̄t Et ſic adhuc hodie ſepiꝰ fit. ita ꝙ poſſit aīa fi del̓ dicere illud Can̄. v. Aīa mea liq̄ fa. ē vt di lec. lo. ē. Et ſic petrꝰ fleuit ī gallicātū. Matth̓. xxvi. Scd̓o vt ꝯu̓tant̉. ps. cxviij. In qͦ corrigit adoleſcētior viā ſuā ī cuſt. ſer. tuos. Et. b. Aug. ē ꝯu̓ſus. qꝛ audiuit verbū dei a. b. Ambro. Nā ſcribit Hugo ī li. de anīa. Nihil ſic a pctō r̄uocat ⁊ ad bonū īducit ſic ꝟbū dei. qꝛ ⁊ bū dei penetrat aīas. Heb̓. iiij. Uiuꝰ eſt ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetra. oī gladio ancipigēs vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpūs. Tercio vt ſa nent̉. qꝛ om̄s pctōres infirmi ſunt. ⁊ pr̄ cū psͣ. vi. Miſerere mei dn̄e qm̄ īfirmus Et ſic verbū dei ē eis medicina. qꝛ ſatiati ſantur. psͣ. cvi. Miſit verbū ſuum ⁊ ſanaui Nā ſicut Naamā ī iordane fluuio ſanatꝰ lep̄. ſic ⁊ leproſi pctōres ꝑ verbū dei. SaEtenī neqꝫ herba neqꝫ malagma ſed tu ẜmo ſanat oīa Tercij hoīes ſūt ſꝑ deſiderijs intēti. ⁊ illi ſūt triplices. P incipiētes. ⁊ illi libēter debet audire vltriplici de cā. Prīo vt illuminent̉. qꝛ dicicxviij. Lucerna pedibꝰ meis verbū tuū. I hō vult ſcire via veritatꝭ ⁊ iuſticie verreuelat ſibi. psͣ. cxviij. Declaratio ẜmorū illuminat ⁊ intellectū dat ꝑuul̓. Grebum dei ē ſpeculū aīe ī qͦ eterna dei facbit̉. Iō Petrꝰ rauen̄. dicit. Primoro ē verbū veritatis. Scd̓o vt a pctīs psͣ. vbi. sͣ. In corde meo abſcōdivt nō pecce tibi. Sic̄ enī qͥ ī die amcito pedē offendūt. ſic ⁊ qͥ ẜm verbū delat nō cito cadit ī pctm̄. Greg. Sicut ſt celi nō extīguit nox. ſic mētes inherēt ſcpͥturꝭ nō abſorbet humana ingladio hō ſe defendit ꝯͣ hoſtes bo dei ꝯͣ hoſtes ſpūales. Eph̓. vi. ⁊ gladiū ſpūs qd̓ ē verbū dei. Eſt.n. verbi ſcutū ꝯumicos aīe. psͣ. xc. Scutote veritas ⁊c̄. Hoc ſcuto vicit deꝰ dirn̄dit illi. Scpͥtuꝫ ē. Nō ī ſolo p⁊c̄. Sic ⁊ nos eū vincere debem uerſa nr̄a munitio ꝯſiſtit in ſacio vt mundētur. Ioh̓. xv. Iā ꝓpter ſermonē que locutꝰ ſum voqꝛ ꝑ verbū dei dat̉ gr̄a. ꝓuer. xiij. docna dabit gr̄am. Ubi autē gracula pctī recedit. eo ꝙ macula ⁊ gr̄a opponunt̉. vt dicit Aug. ſuꝑ Ioꝑ gr̄am datur mundatio. Ex quo habet ꝙ re p̄henſibiles ſunt illi qui lauāt veſtes ⁊ corra. et aīam maculatā nō curāt mundare ꝑ bum dei ꝯtemnētes illud: qd̓ ampliꝰ eſt ſtulticie. ꝓuerb̓. xviij. Nō recipit ſtulprudētie niſi ea dixeris q̄ verſant īc Tales dicunt illud Iſa. xxx. Loqu placētia. q. d. ⁊ audiemus ꝓficiētes. et illi ſil̓r libēter debedei. Etiā tribꝰ de cauſis. Pri habet ſe enī verbum dei vt pluQuō deſcēdit imber et nix decelo et illuc vi tra nō reuertit̉. ſed īebriat tem ⁊ infundit a 