![]()
Sermo I. XXII. ⁊ germinare eā facit. ⁊ dat ſemē ſerēti ⁊ paneꝫ comedēti. ſic erit verbū meū qd̓ egredietur de ore meo. non reuertet̉ ad me vacuū ſꝫ faciet ꝙ cunqꝫ volui. ⁊ ꝓſꝑabit̉ ī his ad q̄ miſi illd̓. qͥa facit hoīem creſcere in virtutibꝰ. Deute. xxxij. Creſcat vt pluuia doctrina mea: fluat vt ros loquiū meū. quaſi imber ſuꝑ herbā. ⁊ quaſi tille ſuꝑ gramīa. Sed iā ſunt multi qui eſti nāt ſe poſſe ꝓficere ſine verbo dei. ſed fallūtur Iob.viij. Nūqͥd virere pōt ſcirpꝰ abſqꝫ hūoe aut creſcere carectū ſine aqͣ. ſic et ſine ꝟbo diino nō pōt eē ꝓfectꝰ. Greg. Sicut caro cib̓ caīa paſcit̉ verb̓ diuīs. Scd̓o vt inflāment̉ sͣ. ciiij. Eloquiū dn̄i inflāmauit eū. Nā ver um dn̄i ē ignee nature. psͣ. cxviij. Ignitum oquiū tuū vehemēter. ⁊ Hiere. xxiij. Nunuid verba mea ſunt qͣſi ignis ait dn̄s. Et ſic ne illo accēſi arſerūt diſcipuli ambulātes ī naus. Lu. xxiiij. Nōne cor nrin ardēs erat ob̓ dū loq̄ret̉ ī via ⁊ aꝑiret nobis ſcpͥturas ercio vt maiori gr̄a dotent̉. ꝓuerb̓. xiij. Doſtina bona dabit grām. Nā licet hō ſit ī graiuditōꝫ tn̄ ꝟbi di augmētat̉. nā ⁊ ſpūſſcūs ribū dei dat̉. Act. x. Adhuc loq̄nte petro erba hec: cecidit ſpūſſanctus ſuꝑ om̄s qͥ au ebāt verbū. Etiā ſic pr̄ ⁊ filiꝰ ad audiētes ⁊ iū dei veniēt māſionē apud illos faciētes Iola. xiiij. ſi quis diligit me ſermonē meū ẜuaſit ⁊ pr̄meꝰ diliget eū: ⁊ ad eū veniemꝰ ⁊ māionē apud eū faciemꝰ. T Tercij ſunt ꝑ pcti ⁊ ꝯtēplātes. et illi ſicut et p̄cedētes libēter rebēt audire verbuꝫ dei tribꝰ d̓ cauſis. Prīo tindulcorent̉. qꝛ verbū dei hꝫ vim dulcedīs s. cxviij. qͣꝫ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua ꝑ mel ori meo. Nā ſic̄ mel īdulcorat līguā irnis. ſic verbū dei indulcorat lingua mētis Sed nō oēs ꝑcipiunt iſtā dulcedinē ꝓpt̓ in ſpoſitōꝫ. qꝛ hn̄t palatū febribꝰ ⁊ mal̓ humo ⁊ infectū. Amb̓. Sicut palato nō ſano aarꝰ ē cibꝰ. ſic verbū dei faucibꝰ aīe in quibꝰ ē naritudo neqͥtie. qꝛ ẜm Aug. verba dei ſunt eſte māna. na ſicut mana ſapuit vnicuiqꝫ n ꝙ diſpoſitꝰ fuit. ſic verba dei bonis quideꝫ ulcia. mal̓ vero amara: ſicut iā. sͣ. patuit ī pͥ ia ꝑte huiꝰ ſermōis. Scd̓o vt inebent̉. quia pͣs ſapīe ē verbū dei. Eccl̓i.i. fōs ſapīe verbū ei in excelſis. ⁊ Hiere. xxiij. Factꝰ ſum qͣſi vir briꝰ ⁊ qͣi hō madidꝰ a vino a facie ꝟboꝝ ſcōꝝ iꝰ. Et ſic fuerūt apl̓i ebrij Act. ij. vbi Bern̄. uſtꝰ verbi diuini inebriauit eos vt ad oēm borē hilareſceret. Tercio vt ꝯſolent̉ Ro. xv Quecunqꝫ ſcpͥta ſunt ad noſtrā doctrinā ſcritota ſunt vt ꝑ patīam ⁊ ꝯſolatōꝫ ſcpͥturarum ſpem habeamꝰ. nā maior ꝯſolatō nō ē ꝯtēplā tibꝰ niſi verbū dei. Hiere. xv. Factuꝫ eſt mihi verbū dn̄i ī gaudiū et leticiā. Hec ē ꝑs optīa quā elegit Maria. q̄ Luce. x. ſedēs ad pedes dn̄i audiebat verbū illiꝰ. ⁊ poterat dicere illd̓ Ezech̓. xxxiij. Sermo dn̄i ē qͣſi carmē muſicū qd̓ ſuaui dulciqꝫ ſono canit̉. ita ꝙ aliqn̄ vi ri ꝯtēplātes ex verbo dei ſic ꝯſolant̉ ⁊ ſpūs eo rum ſpiritui dei vnit̉ ꝙ etiā emittunt ſpm̄ pre ſuauitate ꝯſolatōis. U Exēplū legitur ī apiario. ꝙ ī gallie ꝑtibꝰ fuit quidā fr̄ nomīe Ioh̓es cognoīe polinꝰ. hic pͥmꝰ erat canonicꝰ regularis. poſt hͦ ad ordine p̄dicatoꝝ trāſiuit hic venit ad vrbē cameraceſem. cū faceret ſermonē in feſto Philippi ⁊ iacobi. et hr̄et p̄ ma nibꝰ hec verba ſaluatoris. qui manet in me ⁊ ego in eo hic fert fructū cētupluꝫ. ⁊ dicebat d̓ fructibꝰ gr̄e ⁊ gl̓ie. tunc virgo quedā pͥmo fer uētiſſima deuotiōe intra ſe cepit fremere p̄ nimio.ſ. deuotōis ardore. deinde cepit ꝯcuti oībus mēbris ſuis. ſed cū ter aūt quater repͥme ret̉ a circūſedētibꝰ: tādē cū p̄dicator inſeꝑabilem mixturā expͥmeret quaſi vini ⁊ aque btē aīe cū deo ſpūs eius quaſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo lagunculas eiꝰ cordis cum valida effuſi on ſanguinis et clamore dirupit. ⁊ in cōſpectu oīm ſpm̄ emiſit. Dn̄ica Palmaꝝ. Sermo. LXXIII Enedictus qui venit in noīe dn̄i Mat. xxi. ⁊ Queritur cur eccleſia hodie bn̄dicit frōdes palmaꝝ: cū tn̄ nō legit̉ hodie xp̄m bn̄dixiſſe frōdes vl̓ ramos. Rn̄det ⁊ vil hel. in rōnali. veꝝ ē ꝙ nō legitur. qꝛ illi ferentes ramos triumphū xp̄i figurabāt nōdū cō pletū ſed tꝑe paſſiōis impledum. gͦ nō oꝑtebat ramos bn̄dici. qꝛ nōdū fuerat figura cōpleta. Eccl̓ia vero ꝑ talia repn̄tat triumphū iā ꝯpletū. vt ſcribit apl̓s Col̓. ij. Expolias pͥn cipatus et ptātes traduxit ꝯfidēter palā triū phas illos in ſemetip̄o. Et ꝑ ipſius gratiam oēs electi triūphat ꝑ meritū.ſ. paſſionis ⁊ victorie ſue. Ideo hortatur ad victoriā exēplo ſui. Ioh̓. xvi. Confidite ego vici md̓m. Aſſignatur etiā adhuc alie tres cauſe cur hodie eccl̓ia bn̄dicit ramos ꝑ Alexandꝝ. Primo in ſignū recōciliatōis. Scd̓o in memori am laudis ⁊ honoris. Tercio ꝓpter ꝯſecutionē bn̄dictionis. Dixi pͥmo bn̄dictio palma rum fit in ſignū recōciliatōis. qꝛ nunc recōci liati ſunt pctōres dn̄o ꝑ penitentiaꝫ iuxta ꝓ 