LXXIX Sermo ata ꝯcremare: vt faciūt noualiū cultores. to plꝰ ip̄a ꝯburūt̉ tāto ſeges vb̓iorerit. ſic ⁊ ſe pnīe ꝯburemꝰ pctā nr̄a. Roma. v. Ubi dauit delic. ſuꝑabū. ⁊ gr̄a. Tercio terrā a⁊ ꝟtere.ſ. ꝑ ꝯfeſſiōꝫ. Iſa. ij. Cōflabūt glas ſuos ī vomeres et lanccas ī falces.i. lin s q̄ pͥus erāt gladij ad occidēdū aīas. pe Lingua eoꝝ gladiꝰ acutꝰ. Sap̄. i. Os qd̓ t̓ occidit aīaꝫ. Quarto vtilia ſerere ⁊ plā ⁊ ſic nos ſuꝑ ortū dn̄i ꝯſtituti debemus meritoria platare ⁊ ꝯſuetudines bonas. s. xi. Mane ſemīa ſemēt. ⁊ veſꝑe neceſſꝫ uꝰ tua. qꝛ neſcꝭ qͥd magꝭ oriat̉ hͦ aūt illud. trūqꝫ ſimul meliꝰ erit. Gal̓. vi. Que.n. ſe auerit hō hec ⁊ metet. Gre. Nō ſatis eſt a nō agere niſi ⁊ qd̓ bonum ē fiat. Quīto eria circūdare. hoc ē cuſtodia diligenti. at. vi. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatꝭ co oībꝰ vt videam ī ab eis ⁊c̄. Et iteꝫ Tu cū eris intra ī cubiculū tuum ⁊ clauſo oſtio ſatrē tuū ⁊c̄. Gre. Dep̄dari deſiderat qui uꝝ publice in via portat. Scd̓o apꝑuit ꝙ diſcipul̓ eūtibꝰ ī emaus. qͥ tenent figu ſcientiū ī ſpecie ꝑegrini. ad denotāduꝫ ꝙ li et ꝓficiētes debēt hr̄e ꝑegrini ꝓpͥetates ꝑegrinꝰ pͥmo induit ſe veſte humilitatis .vij. Humilia valde ſpm̄ tuū. psͣ. l. Cor cū et hūiliatū deꝰ ⁊c̄. Bern̄. Inſipiēs et īfa ē qͥ in alijs vite meritꝭ ꝯfidit et hūilitateꝫ dit. Scd̓o ſolū victu accipit neceſſitatꝭ hi. vi. Hn̄tes alimēta et quibꝰ tegamur tēti ſimꝰ. Prouidēdū ē enī ne nimis cor indulgeamꝰ: ſed vt ſb̓ ẜuitute ſpūs teneꝓuerb̓. xxix. Qui delicate a puericia ſua it ẜuū ſuū poſtea ſentiet eū ꝯtūacē. Ternullo retardat̉ ſpectaculo vanitatꝭ vt chopaſtiludio. et ſic de alijs. Sic et ſpūales ini in via moꝝ ꝓficere volētes nec libet ſiōe a ꝓgreſſu retardent̉ ꝓuideāt. Exod̓. Caue ne vnqͣꝫ cū habitatoribꝰ terre illingas amicicias que tibi ſint in ruinam. b̓. iij. Nunqꝫ cū ludētibꝰ miſcui me. nehis qͥ in leuitate ambulāt ꝑticipē me p̄psͣ. lxxvij. Defecerunt ī vanitate dies eo ph̓. iiij. Iā nō ambuletꝭ ſicut gētes amt ī vanitate ſenſus ſui tenebris obſcuran̄tes intellectū alienati a via dei ꝑ ignorā Quarto ꝯpēdioſiorē viā eligūt et directā reuitatis. ſic et ſpūales ꝑegrini. Deute. v. ſtodite igit̉ ⁊ facite q̄ p̄cepit dn̄s deꝰ vob̓. declinabitis neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſiniſed ꝑ viā quā p̄cepit dn̄s deꝰ vr ambulas. Quarto dietas ꝯtinuāt ſine intermiſſi one. Spūaliter ſic et apl̓us hortat̉ nos. i. ad Theẜ. v. Sine intermiſſiōe orate. Gre. Fruſtra currit qͥ pͥuſqͣꝫ ad metas veīt deficiat. Tercio apparet ꝯtēplatiuis et ꝑfectꝭ ī ꝓpͥa forma vt diſcipul̓ Lu. vl. Stetit ih̓s ī medio eoꝝ ⁊ dixit. Uidete manus meas ⁊ pedes qꝛ egoip̄e ſum. Un̄ et ꝓficiētes ſi ꝑſeuerauerint ꝑfecte: tandē dn̄m cognoſcēt. ſicut legit̉ de duobꝰ diſcipul̓ euntibꝰ ī emaus. Lu. vbi. sͣ. Apti ſunt oculi eoꝝ et cognouerunt eū dicētes. Nōne cor nr̄m ardēs erat ⁊cͣ. G Nota aliqͣ eſt charitas frigida.ſ. amor natural̓. cū aliqͥd di ligimus nō ꝓpter deū. ſed naturali qd̓amodo affectu inclinati ſatiſfacere cupimꝰ ꝓprijs motibꝰ aīoꝝ. Et dr̄ frigida charitas. qꝛ dū ſi ſtit ī ſuis termīs et limitibꝰ ꝑ eā nec meremur nec demeremur. Mat. xxiiij. Abūdabit iniqͣ tas et refrigeſcet charitas multoꝝ. ij. Thim. iij. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa ꝑiculo ſa ⁊ erūt hoīes ſeip̄os amātes. Et dr̄ frigida. qꝛ ꝯpatit̉ mortale pctm̄ Iob. xiiij. Quibꝰ nō eſt oꝑimentū in frigore. qꝛ talis charitas pec cata nō oꝑit. Scd̓a eſt tepida.ſ. cū amor naturalis terminos ꝓp̓os egredit̉. necdū tn̄ plene accēdit̉ ad igne qͥ ē deus.ſ. dimittēdo om̄ia pctā ꝓpter deū. licet adhuc bona nō agat. Et ſicut id dr̄ tepidū qd̓ eſt in ꝑte calidū et in ꝑte frigidū. ſic et ille ē tepidus in charitate qͥ ex vna ꝑte malū refugit ſed ī alia bonū nō oꝑat̉ Et illa adhuc nō ſufficit. psͣ. xxxvi. Declīa a malo et fac bonū. Iſa.i. Quieſcite ꝑuerſe age re. diſcite bn̄ facere ⁊c̄. Apoca. iij. Scio opera tua qꝛ neqꝫ frigidꝰ es neqꝫ calidꝰ. vtinā frigidus eſſes aut calidꝰ. ſed qꝛ tepidus es incipi am te euomere de ore meo. Eccl̓i. xxxiiij. Unꝰ edificās et vnꝰ deſtruēs. quid ꝓdeſt ill̓ niſi la bor. H Tercio ꝑuenitur ad charitateꝫ calidiorē.ſ. cū hō pauliſꝑ ꝓuectus incipit bona fideliter agere. ⁊ mala ſollicite deſerere. ⁊ ſic egredit̉ quodāmodo de calido ⁊ tepido amore et ꝑuenit ad ignē.ſ. deū. Deuter. iiij. Audi iſrl̓ dn̄s deus tuus ignis cōſumēs ē. qͣrto igit̉ aīa rōnalis huic igni ꝓpiꝰ acceſſerit. tāto plꝰ peccata vileſcūt ⁊ ad bona oꝑandū intēſius īcaleſcit. immo tāto calidior erit qͣꝫto vicinior Nā aīa nō poterit ꝑfecte calefieri in amore ni ſi ei diuinꝰ ignis miẜicordit̉ ſe cōiungat. Eccl̓s. iiij. Melius ē duos ſimul eſſe qͣꝫ vnū. vnus quō calefiet. ſic et aīa ſola deo nō ꝯiūcta. Quarto de amore calido ꝓficimꝰ ī feruorē.ſ. cū aīa noſtra ī deuotiōe ſupra modū purgat̉ a vicijs et pctīs. qꝛ ſicut olla feruēs omē īmū duꝫ et impuꝝ ſurſum euomit. ſic ⁊ tal̓ deuo