LXXIX Sermo ata ꝯcremare: vt faciūt noualiū cultores. to plꝰ ip̄a ꝯburūt̉ tāto ſeges vb̓iorerit. ſic ſe pnīe ꝯburemꝰ pctā nr̄a. Roma. v. Ubi dauit delic. ſuꝑabū. gr̄a. Tercio terrā ꝟtere.ſ. ꝯfeſſiōꝫ. Iſa. ij. Cōflabūt gla­s ſuos ī vomeres et lanccas ī falces.i. lin s pͥus erāt gladij ad occidēdū aīas. pe Lingua eoꝝ gladiꝰ acutꝰ. Sap̄. i. Os qd̓ occidit aīaꝫ. Quarto vtilia ſerere plā ſic nos ſuꝑ ortū dn̄i ꝯſtituti debemus meritoria platare ꝯſuetudines bonas. s. xi. Mane ſemīa ſemēt. veſꝑe neceſſꝫ uꝰ tua. qꝛ neſcꝭ qͥd magꝭ oriat̉ aūt illud. trūqꝫ ſimul meliꝰ erit. Gal̓. vi. Que.n. ſe auerit hec metet. Gre. ſatis eſt a agere niſi qd̓ bonum ē fiat. Quīto eria circūdare. hoc ē cuſtodia diligenti. at. vi. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatꝭ co oībꝰ vt videam ī ab eis ⁊c̄. Et iteꝫ Tu eris intra ī cubiculū tuum clauſo oſtio ſatrē tuū ⁊c̄. Gre. Dep̄dari deſiderat qui uꝝ publice in via portat. Scd̓o apꝑuit diſcipul̓ eūtibꝰ ī emaus. tenent figu ſcientiū ī ſpecie ꝑegrini. ad denotāduꝫ li et ꝓficiētes debēt hr̄e ꝑegrini ꝓpͥetates ꝑegrinꝰ pͥmo induit ſe veſte humilitatis .vij. Humilia valde ſpm̄ tuū. psͣ. l. Cor et hūiliatū deꝰ ⁊c̄. Bern̄. Inſipiēs et īfa ē in alijs vite meritꝭ ꝯfidit et hūilitateꝫ dit. Scd̓o ſolū victu accipit neceſſitatꝭ hi. vi. Hn̄tes alimēta et quibꝰ tegamur tēti ſimꝰ. Prouidēdū ē enī ne nimis cor indulgeamꝰ: ſed vt ſb̓ ẜuitute ſpūs tene­ꝓuerb̓. xxix. Qui delicate a puericia ſua it ẜuū ſuū poſtea ſentiet ꝯtūacē. Ter­nullo retardat̉ ſpectaculo vanitatꝭ vt cho­paſtiludio. et ſic de alijs. Sic et ſpūales ini in via moꝝ ꝓficere volētes nec libet ſiōe a ꝓgreſſu retardent̉ ꝓuideāt. Exod̓. Caue ne vnqͣꝫ habitatoribꝰ terre illi­ngas amicicias que tibi ſint in ruinam. . iij. Nunqꝫ ludētibꝰ miſcui me. ne­his in leuitate ambulāt ꝑticipē me p̄­psͣ. lxxvij. Defecerunt ī vanitate dies eo ph̓. iiij. ambuletꝭ ſicut gētes am­t ī vanitate ſenſus ſui tenebris obſcura­n̄tes intellectū alienati a via dei ignorā Quarto ꝯpēdioſiorē viā eligūt et directā reuitatis. ſic et ſpūales ꝑegrini. Deute. v. ſtodite igit̉ facite p̄cepit dn̄s deꝰ vob̓. declinabitis neqꝫ ad dextrā neqꝫ ad ſini­ſed viā quā p̄cepit dn̄s deꝰ vr ambula­s. Quarto dietas ꝯtinuāt ſine intermiſſi one. Spūaliter ſic et apl̓us hortat̉ nos. i. ad Theẜ. v. Sine intermiſſiōe orate. Gre. Fru­ſtra currit pͥuſqͣꝫ ad metas veīt deficiat. Ter­cio apparet ꝯtēplatiuis et ꝑfectꝭ ī ꝓpͥa forma vt diſcipul̓ Lu. vl. Stetit ih̓s ī medio eoꝝ dixit. Uidete manus meas pedes qꝛ egoip̄e ſum. Un̄ et ꝓficiētes ſi ꝑſeuerauerint ꝑfecte: tandē dn̄m cognoſcēt. ſicut legit̉ de duobꝰ di­ſcipul̓ euntibꝰ ī emaus. Lu. vbi.. Apti ſunt oculi eoꝝ et cognouerunt dicētes. Nōne cor nr̄m ardēs erat ⁊cͣ. G Nota aliqͣ eſt charitas frigida.ſ. amor natural̓. aliqͥd di ligimus ꝓpter deū. ſed naturali qd̓amo­do affectu inclinati ſatiſfacere cupimꝰ ꝓprijs motibꝰ aīoꝝ. Et dr̄ frigida charitas. qꝛ ſi ſtit ī ſuis termīs et limitibꝰ nec meremur nec demeremur. Mat. xxiiij. Abūdabit iniqͣ tas et refrigeſcet charitas multoꝝ. ij. Thim. iij. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa ꝑiculo ſa erūt hoīes ſeip̄os amātes. Et dr̄ frigida. qꝛ ꝯpatit̉ mortale pctm̄ Iob. xiiij. Quibꝰ eſt oꝑimentū in frigore. qꝛ talis charitas pec cata oꝑit. Scd̓a eſt tepida.ſ. amor na­turalis terminos ꝓp̓os egredit̉. necdū tn̄ ple­ne accēdit̉ ad igne ē deus.ſ. dimittēdo om̄ia pctā ꝓpter deū. licet adhuc bona agat. Et ſicut id dr̄ tepidū qd̓ eſt in ꝑte calidū et in ꝑ­te frigidū. ſic et ille ē tepidus in charitate ex vna ꝑte malū refugit ſed ī alia bonū oꝑat̉ Et illa adhuc ſufficit. psͣ. xxxvi. Declīa a malo et fac bonū. Iſa.i. Quieſcite ꝑuerſe age re. diſcite bn̄ facere ⁊c̄. Apoca. iij. Scio opera tua qꝛ neqꝫ frigidꝰ es neqꝫ calidꝰ. vtinā frigi­dus eſſes aut calidꝰ. ſed qꝛ tepidus es incipi am te euomere de ore meo. Eccl̓i. xxxiiij. Unꝰ edificās et vnꝰ deſtruēs. quid ꝓdeſt ill̓ niſi la bor. H Tercio ꝑuenitur ad charitateꝫ calidiorē.ſ. pauliſꝑ ꝓuectus incipit bo­na fideliter agere. mala ſollicite deſerere. ſic egredit̉ quodāmodo de calido tepido amo­re et ꝑuenit ad ignē.ſ. deū. Deuter. iiij. Audi iſrl̓ dn̄s deus tuus ignis cōſumēs ē. qͣrto igit̉ aīa rōnalis huic igni ꝓpiꝰ acceſſerit. tāto plꝰ peccata vileſcūt ad bona oꝑandū intēſius ī­caleſcit. immo tāto calidior erit qͣꝫto vicinior aīa poterit ꝑfecte calefieri in amore ni ſi ei diuinꝰ ignis miẜicordit̉ ſe cōiungat. Ec­cl̓s. iiij. Melius ē duos ſimul eſſe qͣꝫ vnū.nus quō calefiet. ſic et aīa ſola deo ꝯiūcta. Quarto de amore calido ꝓficimꝰ ī feruorē.ſ. aīa noſtra ī deuotiōe ſupra modū purgat̉ a vicijs et pctīs. qꝛ ſicut olla feruēs omē īmū duꝫ et impuꝝ ſurſum euomit. ſic tal̓ deuo­