Sermo LXXX cabat̉ Cleophas. alteriꝰ nomē euangeliſta ticuit. Et credit̉ vt di. Theophilꝰ ꝙ fuit lus euāgeliſta. qͥ ꝓpter huilitatē ſe nō noīat. thͦ videt̉ ſentire Gre. ī pͥn. mo. Sꝫ Amb̓. ꝑ Lu. dicit ꝙ fuit alter noīe ama. qꝛ lucas at vnꝰ diſcipuloꝝ apl̓oꝝ. vt dicit Hiero. ī ꝓ zo ſuꝑ Lu. Et iſti diſcipl̓i ibāt iſto die.ſ. re rectōis ī caſtellū qd̓ erat ī ſpacio ſtadiorū ab hirl̓ꝫ noīe emaus. ſꝫ poſtea pꝰ vaſtatōꝫ ee ſb̓ marco aurelio reſtaurata dictū ē neplis. ⁊ ipſi loq̄bant̉ ad inuicē de his oībꝰ q̄ iderāt.ſ. de traditōe iude. d̓ fuga diſcipl̓oꝝ aptōe. verberibꝰ. illuſiōibꝰ ⁊ paſſiōibꝰ ⁊ d̓ iſſiōe ſpūs. Theophilꝰ. loq̄bant̉ nō qͣi cre es. ſed ſicut ſtupētes ī rebꝰ extraneis. q. d. cō potuit eſſe tāta malicia iude vt eū trade n qͦ tāta bona ſuſcepit. ⁊ quō poſt tāta dileis ſigna q̄ diſcipulis exhibuit ipſi nihilociꝰ reliq̄rūt eū ⁊ fugierūt. o qͣꝫtus timor fuis vt eū nō defenderēt. Iteꝫ loq̄bant̉. o qͣꝫ erfuit ꝯſputꝰ ⁊ flagellatꝰ ⁊ nullā ꝯpatīaꝫ āt ſcribe ⁊ phariſei. Itē q̄rebāt ad quē det recurrere. Et factū ē dū fabularent̉. Faba dr̄ ꝯpoſituꝫ ex mitꝭ incredibilibꝰ. Et ſic onirabant̉ nec plene credebāt. ⁊ maxīe d̓ re rectiōe. Et ſecū q̄rerēt.ſ. cū ip̄e oībꝰ hec illa nr̄a pͥus pāderit. cur nō aufugit. vl̓ capiē ſe nō reſtitit. Et itē q̄rebāt forſitā. Quid demū agere deberēt qꝛ erāt qͣſi pupilli ſine Et vltimo q̄rebāt an̄ poſſibile eēt ip̄m re ere. ⁊ ſic ſil̓ loquētibꝰ. ⁊ intrīſecꝰ ī amore ⁊ ore xp̄i ardētibꝰ ip̄e ih̓s appropīq̄ns ibat lis. nā q̄ rebāt. ſed q̄ſtōes nō ſoluebāt. Ex hoc pꝫ quibꝰ dn̄s apꝑet. pͥmo p̄ce dei ẜuātibꝰ. Et ſic iſti p̄cepta xp̄i ẜuabat. duo ſil̓ ambulauerūt. iuxta illud Lu. x. iſit illos binos an̄ faciē ſuā. ad ſignifican ſuplicē charitatē.ſ. dei ⁊ ꝓximi ī qͥbꝰ cōſidei p̄cepta. De qͦ Gre. Quicqͥd p̄cipit̉ in charitate fūdat̉. Et ad p̄cepta ẜuates ꝓſe vētuꝝ. Exo. xx. In oī loco in qͦ mēoria tnoīs mei ꝑ obſeruatōꝫ.ſ. mādatoꝝ. vete ⁊ bn̄dicā tibi. Scd̓o xp̄s apꝑet ꝑ gͣſe loq̄ntibꝰ. vn̄ Mat. xviij. Vbi em̄ ſūt vel tres ꝯgregati ī noīe meo ibi ſū in meeoꝝ. Et dicit in noīe meo. iō hortamur.i. iiij. Si qͥs loquit̉ qͣſi ẜmōes dei nō inuti ro ꝙ ſcribit̉ Mat. xij. Dico aūt vobis qm̄ perbū ocioſū qd̓ locuti fuerint homīes red tōeꝫ de eo ī die iudicij. Nō ſcurrilia loqui mꝰ. qꝛ dicit apl̓s.i. Coꝝ. xv. Corrūpunt ros mores colloquia mala. nō detractoria. r̄ ī can̄. di. l. pōderet. Pōderet vnuſqͥſqꝫ ſermōes ſuos. et qd̓ ſibi loqͥ nō vult alteri nō loquit̉. idcirco ſermo nr̄ dꝫ eē de deo. et maxīe placet dn̄o de paſſiōe ſua loqui. Un̄ Criẜ. po nit exēplū de dn̄is tꝑalibꝰ quibꝰ valde placꝫ qn̄ fit mētio de eoꝝ victoria erga inimicos retēta. ſic ē ⁊ ī ꝓpoſito. qꝛ apl̓s hortat̉ nos ad re cogitādū ſua paſſiōꝫ. ad Heb̓. xij. Recogita te eū qui talē ſuſti. a pec. aduer. ſemet. ꝯͣdictōꝫ Iō dixit euāgeliſta. appropinq̄ns ibat cū illis. Et ſb̓dit. Oculi eoꝝ tenebant̉ ne eū agno ſcerēt. N Pro quo ſciendū ꝙ dn̄s ab ip ſis cognoſci noluit ꝓpter tres rōnes pͥncipales. Primā tāgit Theophilꝰ d. Iō tenebant̉ eoꝝ oculi vt ipſi totā ſua intentōem reuelaret ⁊ vt ſic vulnus detegētes reciꝑent medicinā. Scd̓a rō Tho. iō hoc dn̄s fecit vt ipſis clarificati corꝑis qͣlitatē inſinuaret. qd̓ ⁊ oſtēdit ſe ſicut vult. cognoſcibiliter vel incognoſcibi liter. Tercia rō Greg. in ca. i. q. i. ꝙ quidā.§. itē dn̄s ī patria. vt ī hoc qualitate ip̄oꝝ cordium inſinuaret. qꝛ dn̄s talē oſtēdit ſe eis qualerat apud eos. ipſi.n. ore bn̄ loq̄bant̉ deo. ſed corde ī eū nō crediderūt. vn̄ poſtea dixerunt. nos ſꝑabamꝰ qꝛ ip̄e eēt re. iſ. Nō igit̉ dn̄s vt ſatiſfaceret eoꝝ locutōi eis apꝑuit. ⁊ cū ipſis ambl̓auit. ſꝫ vt frigiditatē ⁊ incredulitate cor dis eoꝝ eis inſinuaret. vt tūc increpātē de his ſe agnoſcerēt. ⁊ ſolidati ī fide fortiꝰ adhererēt. In huiꝰ rei figurā etiā dicit̉ hic ꝙ hͦ caſtelluꝫ emaus diſtabat. lx. ſtadijs ab hirl̓m. Ubi ſci endū ẜm Bedā. Stadiū ē octaua ꝑs miliarij. vn̄ pꝫ ꝙ. lx. ſtadia faciūt. vij. miliaria ⁊ di midiū. ī quo ſignificat̉ ꝙ hi duo diſcipuli ꝑfe cte crediderūt ea q̄ facta fuerūt circa humani tatē xp̄i. vtputa ſui natiuitate. paſſionē. mortē ⁊ reſurrectōem. ſed octauū. vtputa reſurrectionē q̄ ꝑ octauā ſignificat̉ ꝑfecte nō credide rūt. ſꝫ imꝑfecte. īmo de ip̄a dubitauerūt. et gͦ hic ponit̉ medietas octaui miliarij. Sꝫ qͥd fecit poſtqͣꝫ eis appropinquit hͦ ſb̓dit Lu. di. Et ait ad illos. qui ſunt hi ſermones qͦs ꝯfer. ad in. am. et eſtis triſtes. Pro qͦ ſcien dū. licet oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eius. ad Heb̓. iiij. tn̄ ſepe ad diſcipulos interrogatōꝫ feciſſe dr̄ ſeu legitur. Et hͦ ꝓpter tres rōes pͥn cipales. Primo vt hr̄et occaſionē miracl̓a faciēdi. ⁊ ſic interrogauit Ioh̓. vi. cū ꝑ qͥnqꝫ pa nes. v. milia hoīm ſatiare vellet d. ad philippū. vn̄ ememꝰ panes vt hi man. Et ſequitur. hec aūt d. tēptās eū. ip̄e em̄ ſciebat qͥd facturꝰ eēt. ſil̓r Io. xi. interrogauit marthā ⁊ magdalenā de Lazaro di. vbi poſuiſtis eū. Et ſeqͥtur quō miracl̓oſe pꝰ illā interrogatōꝫ ſuſcitauit G