Sermo LXXX cabat̉ Cleophas. alteriꝰ nomē euangeliſta ticuit. Et credit̉ vt di. Theophilꝰ fuit lu­s euāgeliſta. ꝓpter huilitatē ſe noīat. thͦ videt̉ ſentire Gre. ī pͥn. mo. Sꝫ Amb̓. Lu. dicit fuit alter noīe ama. qꝛ lucas at vnꝰ diſcipuloꝝ apl̓oꝝ. vt dicit Hiero. ī zo ſuꝑ Lu. Et iſti diſcipl̓i ibāt iſto die.ſ. re rectōis ī caſtellū qd̓ erat ī ſpacio ſtadiorū ab hirl̓ꝫ noīe emaus. ſꝫ poſtea pꝰ vaſtatōꝫ ee ſb̓ marco aurelio reſtaurata dictū ē ne­plis. ipſi loq̄bant̉ ad inuicē de his oībꝰ iderāt.ſ. de traditōe iude. fuga diſcipl̓oꝝ aptōe. verberibꝰ. illuſiōibꝰ paſſiōibꝰ iſſiōe ſpūs. Theophilꝰ. loq̄bant̉ qͣi cre es. ſed ſicut ſtupētes ī rebꝰ extraneis. q. d. potuit eſſe tāta malicia iude vt trade n tāta bona ſuſcepit. quō poſt tāta dile­is ſigna diſcipulis exhibuit ipſi nihilo­ciꝰ reliq̄rūt fugierūt. o qͣꝫtus timor fu­is vt defenderēt. Iteꝫ loq̄bant̉. o qͣꝫ erfuit ꝯſputꝰ flagellatꝰ nullā ꝯpatīaꝫ āt ſcribe phariſei. Itē q̄rebāt ad quē de­t recurrere. Et factū ē fabularent̉. Fa­ba dr̄ ꝯpoſituꝫ ex mitꝭ incredibilibꝰ. Et ſic onirabant̉ nec plene credebāt. maxīe re rectiōe. Et ſecū q̄rerēt.ſ. ip̄e oībꝰ hec illa nr̄a pͥus pāderit. cur aufugit. vl̓ capiē ſe reſtitit. Et itē q̄rebāt forſitā. Quid demū agere deberēt qꝛ erāt qͣſi pupilli ſine Et vltimo q̄rebāt an̄ poſſibile eēt ip̄m re ere. ſic ſil̓ loquētibꝰ. intrīſecꝰ ī amore ore xp̄i ardētibꝰ ip̄e ih̓s appropīq̄ns ibat lis. rebāt. ſed q̄ſtōes ſoluebāt. Ex hoc pꝫ quibꝰ dn̄s apꝑet. pͥmo p̄ce dei ẜuātibꝰ. Et ſic iſti p̄cepta xp̄i ẜuabat. duo ſil̓ ambulauerūt. iuxta illud Lu. x. iſit illos binos an̄ faciē ſuā. ad ſignifican ſuplicē charitatē.ſ. dei ꝓximi ī qͥbꝰ cōſi­dei p̄cepta. De Gre. Quicqͥd p̄cipit̉ in charitate fūdat̉. Et ad p̄cepta ẜuates ꝓ­ſe vētuꝝ. Exo. xx. In loco in mēoria tnoīs mei obſeruatōꝫ.ſ. mādatoꝝ. ve­te bn̄dicā tibi. Scd̓o xp̄s apꝑet gͣ­ſe loq̄ntibꝰ. vn̄ Mat. xviij. Vbi em̄ ſūt vel tres ꝯgregati ī noīe meo ibi ſū in me­eoꝝ. Et dicit in noīe meo. hortamur.i. iiij. Si qͥs loquit̉ qͣſi ẜmōes dei inuti ro ſcribit̉ Mat. xij. Dico aūt vobis qm̄ perbū ocioſū qd̓ locuti fuerint homīes red tōeꝫ de eo ī die iudicij. ſcurrilia loqui mꝰ. qꝛ dicit apl̓s.i. Coꝝ. xv. Corrūpunt ros mores colloquia mala. detractoria. ī can̄. di. l. pōderet. Pōderet vnuſqͥſqꝫ ſermōes ſuos. et qd̓ ſibi loqͥ vult alteri loquit̉. idcirco ſermo nr̄ dꝫ de deo. et maxīe placet dn̄o de paſſiōe ſua loqui. Un̄ Criẜ. po nit exēplū de dn̄is tꝑalibꝰ quibꝰ valde placꝫ qn̄ fit mētio de eoꝝ victoria erga inimicos re­tēta. ſic ē ī ꝓpoſito. qꝛ apl̓s hortat̉ nos ad re cogitādū ſua paſſiōꝫ. ad Heb̓. xij. Recogita te qui talē ſuſti. a pec. aduer. ſemet. ꝯͣdictōꝫ dixit euāgeliſta. appropinq̄ns ibat il­lis. Et ſb̓dit. Oculi eoꝝ tenebant̉ ne agno ſcerēt. N Pro quo ſciendū dn̄s ab ip ſis cognoſci noluit ꝓpter tres rōnes pͥncipa­les. Primā tāgit Theophilꝰ d. tenebant̉ eoꝝ oculi vt ipſi totā ſua intentōem reuelaret vt ſic vulnus detegētes reciꝑent medicinā. Scd̓a Tho. hoc dn̄s fecit vt ipſis cla­rificati corꝑis qͣlitatē inſinuaret. qd̓ oſtēdit ſe ſicut vult. cognoſcibiliter vel incognoſcibi liter. Tercia Greg. in ca. i. q. i. quidā.§. itē dn̄s ī patria. vt ī hoc qualitate ip̄oꝝ cordi­um inſinuaret. qꝛ dn̄s talē oſtēdit ſe eis qual­erat apud eos. ipſi.n. ore bn̄ loq̄bant̉ deo. ſed corde ī crediderūt. vn̄ poſtea dixerunt. nos ſꝑabamꝰ qꝛ ip̄e eēt re. iſ. igit̉ dn̄s vt ſatiſfaceret eoꝝ locutōi eis apꝑuit. ipſis ambl̓auit. ſꝫ vt frigiditatē incredulitate cor dis eoꝝ eis inſinuaret. vt tūc increpātē de his ſe agnoſcerēt. ſolidati ī fide fortiꝰ adhererēt. In huiꝰ rei figurā etiā dicit̉ hic caſtelluꝫ emaus diſtabat. lx. ſtadijs ab hirl̓m. Ubi ſci endū ẜm Bedā. Stadiū ē octaua ꝑs milia­rij. vn̄ pꝫ. lx. ſtadia faciūt. vij. miliaria di midiū. ī quo ſignificat̉ hi duo diſcipuli ꝑfe cte crediderūt ea facta fuerūt circa humani tatē xp̄i. vtputa ſui natiuitate. paſſionē. mor­ reſurrectōem. ſed octauū. vtputa reſurre­ctionē octauā ſignificat̉ ꝑfecte credide rūt. ſꝫ imꝑfecte. īmo de ip̄a dubitauerūt. et hic ponit̉ medietas octaui miliarij. Sꝫ qͥd fecit poſtqͣꝫ eis appropinquit ſb̓dit Lu. di. Et ait ad illos. qui ſunt hi ſermones qͦs ꝯfer. ad in. am. et eſtis triſtes. Pro ſcien . licet oīa nuda aꝑta ſunt oculis eius. ad Heb̓. iiij. tn̄ ſepe ad diſcipulos interrogatōꝫ feciſſe dr̄ ſeu legitur. Et ꝓpter tres rōes pͥn cipales. Primo vt hr̄et occaſionē miracl̓a fa­ciēdi. ſic interrogauit Ioh̓. vi. qͥnqꝫ pa nes. v. milia hoīm ſatiare vellet d. ad philip­. vn̄ ememꝰ panes vt hi man. Et ſequitur. hec aūt d. tēptās. ip̄e em̄ ſciebat qͥd facturꝰ eēt. ſil̓r Io. xi. interrogauit marthā magda­lenā de Lazaro di. vbi poſuiſtis. Et ſeqͥtur quō miracl̓oſe pꝰ illā interrogatōꝫ ſuſcitauit G