Seite
Sermo X aſcribētes bona vt Nabuchodonoſor Dan̄. iiij. Nōne hec ē babilon ciuitas magna quā ego edificaui in domū regni ī robore fortitu­dinis mee ⁊ ī gl̓ia decoris mei ⁊cͣ. Sꝫ boni re deūt ferētes ramū oliue.i. verbū gr̄aꝝ actōis in ore. nā ramus oliue viridis ē ⁊ delectabil̓. ſic et gr̄aꝝ actio. Un̄ Aug. in epl̓a ad Mar­cellinū. Nihil melius ore ꝓmamꝰ. anīo gera mus. calamo exaremꝰ qͣꝫ vt deo gr̄as agamꝰ. U Scd̓o debemus reuerti ad eius ſapiē­tiā ⁊ nil fore occultū cogitādo. Nā ip̄e videt oēs actꝰ noſtros. Heb̓. iiij. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt ocul̓ eiꝰ. Quis enī vellet male facere iu­dice pn̄te. ſic nos oīa facimꝰ ī pn̄tia iudicꝭ. er­go dicit Boe. Magna nob̓ indita ē neceſſi­tas ꝓbitatis. qꝛ oīa agimꝰ an̄ oculos iudicis cūcta cernētis. Iō ps. xciij. Nūquid qui fin xit oculū nō ꝯſiderat. nā nihil ē oꝑtuꝫ qd̓ nō reuelabit̉ ⁊ occultū qd̓ nō ſciat̉ Mat. x. Nā qd̓ times me pn̄te facere hͦ magꝭ timere debe­in ſua pn̄tia cogitare. psͣ. xciij. Ip̄e cognouit cogitatiōes hoīm. Tercio debemꝰ reuerti ad deū. hoc ē ad eiꝰ clemētiā mercedē laboris no­ſtri frequēter ꝯſiderādo. nā ip̄e dixit Gen̄. xv Ego merces tua magnanimis Aug. Labor ſi terreat vide mercedē. de qͦ apl̓s. i. Coꝝ. ij. et Iſa. lxiiij. Oculus nō vidit nec aurꝭ audiuit nec in cor hoīs aſcēdit que ꝑꝑauit deus his qui diligunt illū. gͦ noli pigreſcere nec labore attēdiari. Gre. Cōſideratio p̄mij minuit vi­flagelli. Nā merces ſanctoꝝ vt dicit Bern̄. ē ta magna ꝙ nō pōt menſurari. ⁊ tā multa ꝙ nō pōt numerari. tam p̄cioſa ꝙ nō eſtimari. tā copioſa ꝙ non finiri. Et Oroſius ſuꝑ ps. Replebit oēs ſenſus exteriores et interiores vt hō dicet illud psͣ. lxxxiij. Cor meū et caro mea exultauerūt in deū viuū. Ad hāc merce dē merito fideles ſuſpirāt. Un̄ Bern̄. O btā merces videre xp̄m in ſeip̄o ī nobis et nos in ip̄o felici iocūditate. ⁊ Quarto debemꝰ reuerti ad deū eiꝰ iuſticiā ⁊ eqͥtatē ꝯſiderādo de qͣ psͣ. cxviij. Iuſtus es dn̄e ⁊ rectū iudici­um tuū. ita ꝙ ſcribit̉ Eccl̓s. xij. Cūcta q̄ fiūt adducꝫ dn̄s ad iudiciū. Iō dic cū Iob. xxxi Quid faciā cū ſurrexerit ad iudicādū dn̄s. ⁊ cū queſierit quid rn̄debo ei. O pctōr ſi atten deres ⁊ mēte diligēter reuolueres tūc nō ha­beres pacē in mēte niſi ei recōciliaueris. Iob ix. Quis reſtitit ei ⁊ pacē habuit. q. d. nullus Dicit nāqꝫ Aug. Feciſti nos dn̄e ad te ⁊ inqͥ etū ē cor noſtꝝ donec requieſcat in te. nā ſine eius pn̄tia nec ē requies in intellectu homīs nec ī affectu. vt di. s. Tho. Intellectꝰ homīs nō quietat̉ niſi in cognitōne pͥme veritatis. ⁊ appetitus nō ſatiat̉ niſi ī apphēſione ſumme bonitatis. ideo dicit. Uado ad eum. Nota xp̄s ꝑ multiplicē viā iuit ad pr̄eꝫ. Pri mo ꝑ viā mūdicie ⁊ puritatꝭ. Prouer. iij. vie illiꝰ vie pulcre. Et merito. qꝛ ē cādor lucꝭ eter­ne ⁊ ſpeculū ſine macula Sap̄. vij. Sic nos ſi volumꝰ ire ad deū oꝑtet ꝑ illā viā ire.ſ. pu­ritatis. Quia dicit Apoca. xxi. Nec intrabit in eam aliquid coinquinatū aut abominati onē faciens. ⁊ Mat. v. Beati mundo corde ⁊c̄. Nō dicit mūdo corꝑe. nā qui hn̄t mūdi­ciā corꝑis et nō mentis ſunt ſimiles ſepulcrꝭ dealbatis. De quibus Mat. xxiij. Ideo pe tit psͣ. l. Cor md̓m crea in me deus. Secun do iuit ꝑ viā charitatis. qꝛ dicit Io. xx. Aſcē do ad patrē meū. mō pater ē nomē charitatꝭ ſic ⁊ nos ꝑ illā viaꝫ debemꝰ ire. qꝛ di. psͣ. cvi. Deduxit eos in viā rectā vt irēt ī ciuitatē ha bitatōis. Uia recta ē charitas. de qͣ Aug. de ſpū ⁊ aīa. Charitas ē via dei ad hoīes ⁊ ho­minū ad deum. qꝛ ex charitate venit ad nos Ioh̓. iij. Sic deus dilexit md̓m vt filiū ſuū vnigenitū daret ⁊c̄. Amb̓. Sic̄ ſine via nul­lus ꝑuenit qͦ tēdit. ſic ſine charitate nō poſſu mus ad deū ambulare ſꝫ errare. Iō Hugo d̓ laude charitatis. Hō ī quo ē dei charitas ſꝑ habet cor ſurſū ad deū eleuatum. ſi ambulat aut ſedet aut quieſcit. quicqͥd egerit cor eius a deo nō recedit. tacēs deū cogitat. loq̄ns ali­os ad charitatē excitat. nā charitas ē fons ꝓ­prius de quo nō cōicat alienꝰ. Quapropter hortat̉ nos ſaluator Ioh̓. xv. Mante in di­lectōne mea. Et quō ſubdit. Si p̄cepta mea ſeruaueritis manebitis in dilectiōe mea. Et hoc exemplo ſui cū inquit. Sicut ⁊ ego p̄ce­pta patris mei ſeruaui ⁊ maneo in eius dile­ctione. Tercio iuit ꝑ viam penalitatis. Lu. vl. Nōne hec oportuit xp̄m pati et ita intra­re in gloriā ſuā. ⁊ ſic nos ꝑ eandē viā debemꝰ eū ſequi. iuxta illud Actu. xiiij. Per multas tribulatiōes oꝑtet nos intrare in regnū dei. Iō Mat. vij. Intrate ꝑ anguſtā portā. qͥa lata porta ⁊ ſpacioſa via eſt q̄ ducit ad ꝑditi­onē. ⁊ multi ſunt qui intrāt ꝑ eaꝫ. qͣꝫ anguſta porta ⁊ arta via eſt q̄ ducit ad vitaꝫ. ⁊ pauci ſunt qui inueniunt eā. Reuera pauci. cōque rit̉ nāqꝫ Bern̄. Dn̄e oēs volūt ad te venire. ⁊ pauci poſt te ire. oēs cupiunt exenia ſanctoꝝ ſed pauci imitant̉ vitā eoꝝ. cū nō de delicijs ad delicias ſed ꝑ tribulatōes ⁊ labores debꝫ fieri ingreſſus. Iō Hiero. Nullus labor du rus nullū tp̄s longū dꝫ videri ꝑ qd̓ acquirit̉