![]()
Dn̄ica. IIII. poſt Paſca regnū dei. ⁊ Tūc ſubdit ī textu. Nemo ex vobis interrogat me qͦ vadis. Simon de caſſia. Meā vidētis in recedēdo volūtatem cur nō interrogatis cū dico vos amicos nō ẜuos. Nā licētiā hꝫ amicꝰ īterrogare ⁊ nō ſeuus. Sed qͣre nō interrogauerūt. rn̄dit Cri ſoſ. īmediate ſupͣ. xp̄s dixit. venit hora vt oīs qͥ int̓ficit vos arbitret̉ obſequiū ſe p̄ſtare deo: ⁊ abſqꝫ ſinagogis faciēt vos. Et ex illo erant diſcipuli ꝯtriſtati ⁊ attoniti. Id̓o ſb̓dit in te xtū. qꝛ hec locutus ſum vobis. triſticia īpleuit cor veſtꝝ. Augꝰ. Cōtriſtabat̉ ī eis hūanꝰ affectꝰ. qꝛ carnal̓ deſolabat̉ aſpectꝰ. De qͦ Beda. Magis triſtabant̉ d̓ receſſu qͦ eos deſere batqꝫ letarent̉ d̓ aſcēſu qͦ pr̄em petebat. Sed xp̄us nouerat qͥd eis expediret. Iō dixit. ſed ego veritatē dico vob̓. Chriẜ. Nō dico q̄ affectatis. ſꝫ ſi decies milies milleſies ꝯtriſtare mī audire adhuc oꝑtet qd̓ ꝯfert. hic xp̄s docuit ꝙ veritas nō ē omittēda etiā ſi diſplicet. Nā dicit Criẜ. ⁊ hr̄ ī ca. xi. q. iij. nolite. ij. Nō ſolū ꝓditor ē veritatis qͥ trāſgrediēs veritatē palā ꝓ veritate mēdaciū loquit̉. ſed ille qͥ non libere veritatē ꝓnūciat quā libere ꝓnunciare oꝑtet. aut ſi nō libere veritatē defendit quā libere defendere ꝯuenit ꝓditor ē veritatis. Nā ſicut ſacerdos debitore vt veritatē quā audi uit a deo p̄dicet. ſic laicus debitor ē vt veritatē quā audiuit a ſacerdotibꝰ ꝓbatam ī ſcpͥtu ris defendat fiducialiter. qd̓ ſi nō fecerit ꝓdidit veritatē. qꝛ hr̄ ī ca. lxxxiiij. di. error. Error cui nō reſiſtit̉ approbat̉. ⁊ veritas cū nō defeſatur oppͥmit̉. Io hortamur Iſa. liij. Clama ne ceſſes qͣſi tuba exalta vocē tuā ⁊ annuncia ppl̓o meo ſcelera eoꝝ. Rō hr̄. xi. q. iij. nemo. ⁊ eſt Aug. Meliꝰ ē ꝓ veritate pati ſupplicium qꝫ ꝓ adulatōe ꝯſeqͥ bn̄ficiū. Dicit nāqꝫ Hiero. ſuꝑ Hiere. Ueritas ligari ⁊ occultari pōt vinci aūt nō pōt. qꝛ ſcribit̉. ij. Eſdre. iiij. Ueritas manet ⁊ valeſcit ineternū. dic hiſtoriaꝫ ibi ſcpͥtā. nā veritas nullo mō ē occultanda. Quia di. Aug. ⁊ hr̄. xi. q. iij. quiſqͥs. Quiſqͥs metu cuiuſlibet potētie veritatē occultat irā dei ſuꝑ ſe ꝓuocat. Et Ariſto. duobꝰ exn̄tibꝰ amicis ſanctū ē p̄honorare veritatē. Iō xp̄us ait diſcipulis. veritatē dico vobis. Simō d̓ caſſia. qͣſi dicat Ueritas ſuꝫ. ꝟitatē dico. In veritate dꝫ intellectꝰ cuiuſlibet hoīs qͥeſcere. veritas amara interdū eē pōt iniuſta nunqͣꝫ In ꝟitate nemo fallit̉. Sꝫ heu iā veritatē au dire nolūt vt Pilatꝰ. ⁊ plꝰ efferant̉ ⁊ ī rancore mutant̉. nec miꝝ. nam veritas habet ſe vt aqͣ bn̄dicta. que dū pauliſper aſpergit̉ ab aſperſis petitur. ſi vero abundanter irritat ⁊ homi nes plerūqꝫ faciē auertere facit. De qͥbꝰ aniij. Thi. iij. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tēpora ꝑiculoſa. ⁊ erunt hoīes ſeipſos amātes cupidi. elati. ſuꝑbi. blaſphemi. parētibꝰ non obediētes. ingrati. ſceleſti. ſine affectione. ſinpace. crimīatores. incōtinētes. īmites ⁊c. E poſt ſubdit. Quēadmodū aūt vamnes ⁊ mā bres reſtiterūt Moyſi. ita ⁊ hi reſiſtūt veritati. Et. ij. Thi. iiij. Erit tp̄us cū ſanā doctonā nō ſuſtinebūt. ſed ad ſua deſideria coaco. uabunt ſibi magiſtros pruriētes auribꝰ. et a veritate quidē audituꝫ auertent. ad fabulas aūt ꝯuertent̉. De talibꝰ p̄dicatoribꝰ obticēt bus veritatē. ꝓuer. xvi. ſcribit̉. Uir iniquꝰ la ctat amicū ſuum: ⁊ ducit eū ꝑ viā nō boTales ſunt ioculatores diaboli qui nō cōſtāt ſed letificant pctōres. dicit̉ em Ecce. Melior ē ira riſu. qꝛ ꝑ triſticiā vultus cō git̉ animus delinquētis. id̓o Aug. Melieſt cū ſeueritate diligere qͣꝫ cū lenitate de ideo xp̄us ait. Ueritatē dico vobis. Dixi ſecūdo ſubiungit̉ ꝓfectus ꝯmēdabili ⁊ vigoroſus. ibi. Expedit vobis vt ego va Reuera fuit expediens multis de cauſis. Pri mo vt carnalē amorē amputaret. De quo vene. Beda. Expedit vt forma ſerui auferat̉: et amor diuinitatis altiꝰ mētibꝰ nr̄is infigatur Nā qͣꝫtum diſtat ſpūs a carne. intantū ſpū lis ꝯſolatio a carnali. Ideo ſubdit. Si no abiero ꝑaclitus nō veniet ad vos. Ber. Niſi carnis ſb̓ſtātia ſubtrahat̉ ꝑaclitus nō dꝫ tur. q. di. ẜm Augꝰ. Niſi alimēta tenera q̄ bus vos alui reliqueritis cibū ſolidū nonmētis vt patet in pueris. Nā affectus c. lis impedit gr̄e plenitudinē. Ioh̓. vi. E eſt qui viuificat. caro nō ꝓdeſt quico Impoſſibile eſt impleri delicijs. iacet carnalibꝰ delectatōnibus. Quē docebit ſcientiā ⁊ quē intelle auditū. ablactatus ē a lacte auulſus ribꝰ. ideo Ber. Si apl̓i cami diue adherē do eius que ſancti ſanctorum erat ſpūiſancto repleri nō poterāt. Quid cani tue q̄ ſordidiſſima eſt ita ꝯglutinatus es ⁊ vis reciꝑe ſpm̄ſanctū qd̓ fieri nō pōt. vt dicit Ber. Delicata ē diuina cōſolatio nō dat̉ admittētibꝰ alienā. Figurat̉ Exo. xvi. deficiēte farina ſiliiſrl̓ de egipto allata: dabat̉ poſt hoc eis ma na ī deſerto. Spūaliter. ſic relictis carnis cō ſolatiōibus ⁊ terrenis dabit̉ nobis. ſpūalis et celeſtis. ideo fulgentius. Neceſſe erat vt illuc vbi p̄ceſſerat dilectōis theſaurꝰ 