![]()
Feria ſecunda poſt feſtū ſpūſſancti receſſit de corꝑe. Terciꝰ effectꝰ ē eternalis gl̓ifi catio. quos em̄ iuſtificat a pctō ꝑ grām hos in eterna felicitate gl̓ificabit Ro. viij. Quos p̄ſciuit.i. lōge nouit. hos p̄deſtinauit. qͦs pro deſtinauit hos ⁊ vocauit. qͦs vocauit hos iuſtificauit. qͦs iuſtificauit hos magnificauit. ſ. h̓ in gr̄a ⁊ ibi ī gloria. Et illa eſt ꝯmunis. i. Thi. ij. Uult om̄s hoīes ſaluos fieri ⁊ ad cō gnitōem veritatis ꝑuenire. vicꝫ volūtate cō ſequēti qua qͥs aliqͥd vult cū circūſtātijs. nō aūt volūtate antecedūt. abſolute. O Scd̓o on̄dit dilectōem ſtabiliter. qꝛ ip̄e deſemꝑ diligit nos. an̄ tp̄s. ī tꝑe ē poſt tempus An̄ tp̄s. qꝛ dilexit ab eterno. Hiere. xxxi. In charitate ꝑpetua dilexi te. id̓o attraxi te miſrās. Augꝭ. Deꝰ amabat nos ẜm ꝙ opꝰ eiꝰ an̄ md̓i ꝯſtitutōem. De qͦ Eph̓. i. Elegit nos in ip̄o an̄ md̓i ꝯſtitutōꝫ vt eſſemꝰ ſctī ⁊ īmacula ti in ꝯſpectu eius ī charitate. Itē dilexit nos ī tꝑe Prouer. xvij. Om̄i tꝑe diligit qͥ amicꝰ ē ⁊ hoc ī eſſe ꝯẜuādo. Un̄ Aug. Si ſe ad momentū ſb̓traheret hō ī nihilū redigeret̉ ſicut de nihilo factus ē. Bern̄. Sic̄ neceſſario habuimꝰ indigentiā creatoris ſic ⁊ ꝯſeruatoris Quapropter dicit Hugo. Perpēde qͣꝫtū abip̄o diligeris. qꝛ bn̄ficiū eius nunqͣꝫ tibi defuiſſe cognoſcis. Itē dilexit nos poſt tp̄s.ſ. poſt qꝫ trāſibūt oīa ī pn̄ti. tūc iā ꝑauit nobis eternā felicitatē. Lu. xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pr̄ meus regnū. Ecce ſalꝰ aīe. qd̓ em̄ poſt hoc tp̄s ſumpturi ſumus iaꝫ diſpoſuit. Ioh̓. xvi. Uado pare vobis locuꝫ ⁊ iteꝝ venia ad vos ⁊ accipia vos ad meip̄m De qͦ Ephe. ij. Dn̄s qui diues ē ī miſcd̓ia ꝓpter nimiā charitatē qua dilexit nos cū eſſemus mortui viuificauit nos xp̄o: cuius gr̄a eſtis ſaluati. ⁊ ꝯreſuſcitauit ⁊ ꝯſedere fecit in celeſtibꝰ ī xp̄o ih̓u vt oſtēderet in ſcl̓is ſuꝑue niētibꝰ abundātes diuitias gr̄e ſue ſuꝑ nos ī bonitate ī xp̄o ih̓u. Tercio on̄dit ſue dilecti onis immēſitateꝫ veraciter. qꝛ ꝓpter nos nō ꝓpter ſe nos dilexit. vt diligūt hoīes ī mūdo falſe et nō vere. vt aliqͥs diligit aliquē ꝓpter ſapīam eiꝰ. ⁊ ſic deꝰ nos non dilexit. Roma. xi Quis ꝯſiliariꝰ eiꝰ fuit.ſ. cū fecit celū ⁊ terram. Itē aliqͥ diligunt aliquē ꝓpter opulētiā ⁊ diuitias. ⁊ ſic deꝰ nos nō dilexit. Idē. qͥs pͥor de dit illi. q. di. nullꝰ. ſed oīa hēmꝰ ab eo. i. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓ nō accepiſti. psͣ. xv. Bonoꝝ meoꝝ nō eges. Itē aliqui diligūt ꝓpter potentia. ſed potētia nr̄a ē qͣſi fumus. ps. ci. Sicut fumꝰ dies eius. Id̓o dilexit nos vera citer ꝓpter noſtꝝ bonū ⁊ nō ſuū. P Se cundo on̄dit ſue dilectiōis īmēſitatē dilecti vilitate ī eo ꝙ dicit md̓m.i. homīes īmundo Un̄ nos pctōres qͥ eramꝰ inimicis. lo. v. Cōmēdat deus charitatē ſuā ī nob̓. cū ci eſſemus recōciliati ſumus ꝑ ſanguinē fieius. Ideo Ephe. ij. Eramus natura filij nō ꝙ natura mala creata eſſet a deo. ſed qꝛ tranſgreſſionem mandatoꝝ dei natura. pta eſt ⁊ corruptibil̓ facta ⁊ vindicte dei ſubiecta. ſicut erant pͥmi parētes quos dilexit e nō angelos. qꝛ nō fecit redemptō rum qui ceciderunt ſed hoīm. E bus de cauſis. Prima qꝛ pctm̄ airremediabile. de quibus mgr̄ in. ij. hō occaſionē habuit peccādi. ideo ꝑ iuuari potuit ad veniā. vt qui ꝑ aliꝑ aliū erigeret̉. qui incitatōeꝫ habulū nō iniuſte habuit adiutorē adlus ꝟo ſine temptatōe alicuiꝰ peccaaliū vt ſurgeret iuuari nō debuit. tuit. id̓o irremediabile fuit. Sed ſic hoīs ꝑ aliū habuit initiū ita ⁊ remediū. Sꝫ cūda rō ibidē. qꝛ angelica natura nō tota erat. ſed ex ꝑte ꝑſtiterat. humana ꝟo totarat. ideo ne penitꝰ ꝑderet̉ ex ꝑte redempta eſt Tercia rato. qꝛ hō peccauit ex infirmitate ꝙ corꝑi ꝯiūctus. angelꝰ aūt ex malicia. DeGre. in mora. Angeloꝝ ſpūs irremiſſibili peccauerūt. qꝛ robuſtius ſtare potuerūt. ꝟo ꝓpter corpꝰ infirmū veniā meruit. psͣ. vij. Ip̄e aūt ē miſericors ⁊ ꝓpitiꝰ fiet peccat eoꝝ. ⁊ nō diſꝑdet eos. et abudauit vt auenret irā ſuā. ⁊ nō accēdit oēm irā ſuam. ⁊ recordatus eſt qꝛ caro ſunt. Quarta ratō. qꝛ lectus humanus tardus eſt. nec ſb̓ito cō teſt Sem̄ ſcit quid faciendū ſit niſi ꝑ diſcurſum nos de tellectus angelicus ſimplex ⁊ velorē igit̉ eiuta rō rōne indiſpoſitōis. qꝛ diaboli diligenſe diſponere ad grām. Q Ad qꝛ lectō. ſitōem duo exigunt̉.ſ. natura ⁊ ſtatus. nati ra vt poſſit ſimul gaudere et dolere. vt docet jo ſb̓o Aug. li. de pnīa di. Uere penitēs& pcto doin nō indet. leat. ⁊ d̓ dolore gaudeat. Sed qꝛ angelus eſ tiſ voc ſub̓a ſimplex nō ꝯpoſitus ex corꝑe anīa qn̄ gaudet totus gaudet ⁊ totꝰ ſe ꝯuertit qͥ ſe di uertit. iō nō habet diſpoſitōem ad gram ronature. Scd̓o vt quis ſe diſponat ad grarequirit̉ ſtatus. qꝛ diabolꝰ poſt caſum nō eſt tali ſtatu. eo ꝙ dicit Dama. qd̓ hoībꝰ emoangel̓ ē caſus. q. di. Sicut hoīes poſt mortē nō pn̄t ſe ad grām diſponere eo ꝙ nō ſunt in ſtatu merēdi. ſic nec angeli mali. Id̓o Aug. Angelꝰ ī lapſu deſꝑauit. iō ad gr̄am ſe diſpo 