Sermo CI Go ſuꝫ oſtiū ꝑ me ſi qͥs introierit ſaluabitur. Iohā. x. et legit̉ hodierna die ꝓ Uidemus ad ſenuāgelicali officio. ſum ī quibuſdā turribꝰ ad cuſtodiēduꝫ aliqͣ ca deputatꝭ ꝙ ī his habet̉ oſtium eleuatū a erra ꝑ qd̓ intrat̉. ⁊ ē ſitū quaſi ī medio turris t nullꝰ intrare poſſit ſine ꝯſenſu ⁊ adiutorio liꝰ qͥ turrim cuſtodit. Un̄ ſi vult aliquis ibi trare ꝓijcit ſibi funiculū. ⁊ illuꝫ ſua virtute ahit d terra vſqꝫ ad oſtiū. qͦ aꝑto ītrat ꝑ eū. pūal̓r celū empirreuꝫ ē fortiſſima turris ꝑ d̓ cūcta cuſtodiūt̉. cuiꝰ oſtiū ē eleuatū a ternis. qꝛ ibi ē ip̄e dei filiꝰ ſcd̓a ꝑſona in trinita ſine cuiꝰ ꝯſenſu ⁊ adiutorio illuc venire nō ſſumꝰ. Un̄ Ioh̓. vi. Nemo pōt venire ad eniſi pr̄ meꝰ traxerit illū Hec tractio ſit per luētū. ſ.ſ. ad nos. ob cuiꝰ ꝟtutē hō trahit̉ ad ꝑna. Un̄ ita ē de eo ſicut d̓ vēto turbis. De dicit ph̓s ꝙ de nubibꝰ miſſus ad terrā deſcēs ſuꝑiꝰ trahit paleas ⁊ puluerē ⁊ qn̄qꝫ hoinē. ſic ſpūſſcūs a pr̄e ⁊ filio miſſus deſcens ad nos in altū rapit paleas et puluerē.i. ctōres. ⁊ aliqn̄ hoīes.i. iuſtos ẜm rōeꝫ viuē I. Act. viij. Spūs dn̄i rapuit philippū. d̓ do turbine d̓r. iiij. Reg. ij. ſb̓ figura. cuꝫ dn̄s llet eleuare helyā ꝑ turbinē ī celū. ecce curs igneꝰ ⁊ eqͥ ignei ⁊ aſcendit helyas ꝑ turbiti celū. Et ſic nos ſi cupimꝰ illuc aſcēdere et ernā ſalutē īuenire: oꝑtet ꝙ hͦ fiat ꝑ oſtiū.i. in ⁊ oſtiariū.i. ſpm̄ſci. qꝛ ip̄e dixit Io. xiiij. lēo venit ad pr̄eꝫ niſi ꝑ me. De quo thema o ſū oſtiū. In ſumma euagꝭ. duo innuū r. pͥmo docet rectū īgreſſū ī eccl̓iaꝫ. ſcd̓o ſb̓git recti ingreſſus ignorantiā. pͥmū ptꝫ in ſcipio. ſcd̓m ibi. illi aūt nō cognouerūt. De mo dic̄. In illo tꝑe.ſ. cū phariſei eieciſſēt cenatura a xp̄o illuminatū de tēplo. tunc voit eos on̄dere nō veros paſtores eſſe ſed fios. dicit. Amē amē dico vob̓ qͥ nō intrat ꝑ tiū ī ouile ſꝫ aſcēdit aliūde ille furē ⁊ latro. Pro qͦ ſciēdū. multiplex ē ouile. Primū ccl̓ia militās.ſ. ꝯgregatō ppl̓i fidelis. Miec. ij. Cōgregabo ppl̓m iacob totū ī vnū. ⁊ na eos qͣſi gregē ī ouili. cuiꝰ paſtor eſt xp̄s ioh̓. x. Ego ſum paſtor bonꝰ. Reuera bonꝰ. a cibat oues ſuas ī eccl̓ia corꝑe ſuo ⁊ ſāgui . Oſtiū ē ſacra ſcpͥtura. Col̓. iiij. Orātes vt capiat nob̓ oſtiū ẜmōis ad loq̄ndū myſtecū xp̄i. qꝛ ꝑ oſtiū aꝑtū manifeſtant̉ interiora omus. ⁊ ſic ꝑ ſcpͥturas cognitō dei delicioſa manifeſtat̉. Apoc. iiij. Uidi oſtiū aꝑtū ī celo .i. intellectū myſterioꝝ veterꝭ ⁊ no. teſtamēti. quā ſcpͥſit ⁊ aꝑtā fecit electis ip̄e. ſ.ſ. Itē ſacra ſcpͥtura d̓r oſtiū. Nā ſicut oſtiū ꝓhibꝫ lupos intrare ouile. ſic ſacra ſcpͥtura munit eccl̓iam ne lupi.i. īfideles occidāt oues.i. aīas fideles eoꝝ falſitate. ij. Thi. iij. Oīs ſcpͥtura diuītꝰ ī ſpirata vtil̓ ē ad docēdū. arguēdū ⁊ corripiēdū.ſ. hoſtes eccl̓ie. ſed oſtiariꝰ.i. ſpūſſctūs dꝫ aꝑire nob̓ hͦ oſtiū ſcpͥture. Ioh̓. xiiij. Paracli tus ſpūſſcūs ſuggeret vob̓ oīa. ⁊ Ioh̓. xvi. docebit vos oēm veritatē. Idcirco dū hͦ oſtiuꝫ volumꝰ aꝑtū hr̄e. oꝑtet nos oſtiariū.i. ſ.ſ. īuo care. qꝛ dicit Amb̓. Ueritas a qͦcūqꝫ d̓r a ſpū ſctō ē. ⁊ qͥ nō intrat ꝑ hͦ oſtiū.i. ꝑ xp̄m qͥ veritas ē ī ouile ſacre ſcpͥture ſed ꝑ falſas expoſiti ones: furē ⁊ latro. i. Thi. vi. Si quis alit̓ docet ⁊ nō acquieſcit ſanis ẜmonibꝰ dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. et ei q̄ ẜm pietatē ē doctrine ſuꝑbꝰ eſt et nihil ſciēs ⁊c̄. īmo verus hereticꝰ: vt habet̉ ī can. xxiiij. q. iij. hereſis. Hereticus ē qui aliter ſacrā ſcpͥtura telligit qͣꝫ ſenſus. ſ.ſ. efflagitat. Iſtud oſtiū ſacre ſcpͥture voluit̉ ī duobꝰ cardinibꝰ.ſ. in dilectōe dei ⁊ ꝓximi. Matth̓. xxij. In his duobꝰ p̄ceptis pendet vni. lex ⁊ ꝓphete. A Et hoc oſtiū nō eſt om̄ibus aptum. Sed q̄re. Rn̄det Chriẜ. ſuꝑ Mat. x. vt ſit ordo inter doctores et diſcipl̓os. Si em̄ oīa ī ſacra ſcpͥtura eſſent nuda et aꝑta: qͥs indigeret interpte. Deꝰ enī voluit alios facere doctores. alios diſcipl̓os. Iō dixit ꝑ IſalLoquimī ſacerdotes ī cordibꝰ ppl̓i. nā ſi oēs oīa ſcirēt doctor nō eēt neceſſarius. ⁊ ſic ordo eēt ꝯfuſus. etiā voluit alios diſcendo cogno ſcere. Deutero. xxxij. Interroga patrē tuuꝫ ⁊ annunciabit tibi: maiores tuos ⁊ dicēt tibi. Scd̓a rō vt hoīes ſtudioſe laborātes ⁊ labore ſcīam exqͥrētes mereant̉ hͦ qd̓ ocioſi n̄ pn̄t. ⁊ ꝑ orōes impetrēt ſcīam. Iō Chriẜ. Nō eſt obſtructa ī ſcpͥturis veritas ſed obſcurata. vt qui q̄rāt inueniāt. qͥ nolūt q̄rere nō videāt. q̄ rētibꝰ dat̉ ī ſalutē. nō q̄rētibꝰ abſcōdit̉ ī dam natōem. nec pōt eē excuſatō dānatiōis ignorātia veritatis. Un̄ Hiero. ī ꝓlogo ſuꝑ Iſa. Ignorātia ſcpͥturaꝝ ē ignorātia xp̄i. ⁊ hr̄ ī ca no. xxxviij. di. qͥ ea. Qui ea q̄ dei ſunt ſapiunt a dn̄o ſapiunt̉. et qui ea q̄ dei ſunt neſciunt a dn̄o neſciūt̉. Et i. Coꝝ. xiiij. Ignorās ignorabitur. Et Sap̄. xiij. Uani ſunt om̄s hoīes ī quibꝰ nō eſt ſcīa dei. na ſicut oſtiū facit euitare dānū ī ouili. ſic ſacra ſcriptura facit mul ta euitare crimina. de qͦ ī can. xxxviij. di. ſicut. inquit. Sicut ſtellas celi nō extinguit nox: