Dn̄ica quarta poſt trinitatis Bern̄. id eſt ex volūtate ſine ꝯtradictiōe. ex to­ta anīa.i. intellectu ſine errore. ex tota mente.i. memoria ſine obliuiōe. qd̓ ẜm Aug. non pōt impleri in hac vita. Iuxta illud. i. Coꝝ. xiij. venerit qd̓ ꝑfectū eſt euacuabit̉ ⁊c̄. H Nota ꝓfeſſis aſſignat̉ triplex locꝰ. Primo in capitulo vbi habebit voce ſcꝫ rogandi pro amicis: et ibi defectꝰ ſuos ſine triſticia recolet. Item in refectorio eterne fruitiōis. Lu. xxij. Ego diſpono vobis ẜm exigentiā meritoruꝫ. Gen̄. xliij. Sederūt corā ioſeph. pͥmogenitꝰ iuxta pͥmogenita ſua. Tercio in choro ange­lorū deū laudantiū. Psͣ. xxix. Exaltabo te do­mine qm̄ ſuſce. me. Idē psͣ. cxlvij. Lauda hie ruſalē dn̄m. Aug. Uidebimꝰ ſine tedio. ama bimus ſine modo: laudabimꝰ ſine termino­Bern. Ibi charitas lex. filius rex. occupatio aſſidua dei laudatio. Rogemꝰ igit̉ ⁊cͣ. Dn̄ica quarta. Sermo. CX. tote miſeri cordes. Lu. vi. I Dicūt na turales. Aranea licet ſit veneno ſa. tela tn̄ eiꝰ que egredit̉ de viſceribꝰ eiꝰ vt di­cit Albertus eſt medicinalis ad medicinaꝫ vtilis. tela araneaꝝ eſt alba et puluer­bus admixta reſtringit ſanguinē a vulne­re defluentē. et ſuprapoſita vulneri ꝓhibet fa­ et ſanat plagā recentē et ꝓhibet inflaturaꝫ Spūaliter. Per telā aranee intelligit̉ elemo ſyna hoīs pctōris. ſicut tela de viſceribus aranee generat̉. ſic ſepe pctōr elemoſynam dat de ſudore laborꝭ ſui ex naturali cōpaſſiōe pau peris. qͣꝫuis talis malus et venenoſus ſit tam actiōe qͣꝫ locutiōe. De quibꝰ ꝓph̓a Psͣ. xiij. Uenenū aſpidū ſub labijs eoꝝ. tn̄ elemo moſyna eiꝰ eſt bona ſpūalis medicina.i. con uerſioni vtilis. vt legit̉ Actuū. x. de cornelio fuit in ceſaria centurio. fecit multas elemo­ſynas. ad quē angelus hora nona introiuit: dixit. Orones tue elemoſyne tue aſcēderūt in mēoriā in ꝯſpectu dn̄i. poſtea a beato pe­tro om̄i familia ſua baptizatꝰ eſt. vn̄ Hie ro. memini me legiſſe miſericordeꝫ mala morte interijſſe. qꝛ multos hꝫ interceſſores. impoſſibile eſt p̄ces multoꝝ exaudiri. Id­circo pctōr pōt fore tam magnꝰ qͥn poſſet ꝯuerti. et debet fore miſericors. qꝛ dicit Am bro. et habet̉ de pe. di. i. medicina miſericordie Medicina miẜicordie tollit pcta magna Et ſequit̉. Nihil viliꝰ eſt pecunia. ſed p̄cioſa ē mi ſericordia. de cuiꝰ precioſitate dicit Criẜ. ſuꝑ epl̓a ad Hebre. Miſericordia ē dei amica ſꝑ ei ꝓpinqua. eſt eniꝫ velut regina cui patena­tent regis: et facit regnare rege ſuꝑno. vt di­cit apl̓s. i. Thi. iiij. Pietas ad oīa vtileſtore miſſionē hn̄s vite nūc eſt et future. ꝓpter hortat̉ nos dn̄s ad oꝑa miſericordie exerce­da dicēs. Eſtote miſericordes. de quo the­R In ſumma euāgelij duo innuunt̉. incitat nos ad exercitiū miẜicordie. ibi. Eſt. te miſericordes. ſcd̓o ꝓhibet temerariū iudi­um. ibi. nolite iudicare. In pͥmo membro a huc duo facit. pͥmo inuitat nos ad miſerico diā. ibi. Eſtote miſericordes. ſcd̓o docet mi­rendi formā. ibi. ſicut pater vr̄ ⁊c̄. Circa debemꝰ ꝯſiderare qͣttuor de miſericor mo cauſaꝫ mouentē. ſcd̓o ordinē tercio formā ꝯſequentē. qͣrto ret­gruentē. Primo dixi ꝯſideraret mouentē que eſt multiplex. Prī­nos ad miſericordiā eſt natura turale enī eſt mēbra vniꝰ cor­cōpatiunt̉. i. Coꝝ. xij. Si qͥd brū cōpatiunt̉ om̄ia mēbra. Et no inuicē mēbra. ad Roma. xij. Mi­pus ſumꝰ in chriſto ieſu. ſingulirius mēbra. Et ph̓s de naturis anīali anīalia vniꝰ ſpeciei cōpatiunt̉ mus de bobꝰ. Iob. xij. Interroga­cebūt te. et volatilia celi indicabū cūda cauſa eſt ꝓpria neceſſitas. Dicit̉ ei­uer. xix. Homo indigēs miſericors ē. ſic ſumꝰ defectuoſi: nemo ſibijp̄i ſufficiēs. I cl̓i. xxxi. Intellige que ꝓximi tui ſunt Mat. vij. Om̄ia q̄cunqꝫ vi­Tercia cauſa ē ſcripture autorit. ſit manꝰ tua porrecta ad accipi ad danduꝫ collecta. Deutero. xv. tibi vt aꝑias manū tuā fratri tuo ē peri. Thob̓. iiij. Noli auertere facietu lo pauꝑe. Ita enī fiet vt nec a te auertat̉ fa dn̄i. Itē Zach̓. vij. Miſericordiā ones facite vnuſqͥſqꝫ fratre ſuo. Et Epheẜ. iiij. Eſtote benigni ad inuicē et miſericordes Quarta cauſa eſt oꝑis facilitas. qꝛ p̄cipit homini vltra poſſe. Thob̓. iiij. Quō potuer ita eſto miſericors. ſi potes de peci fac de cibis veſtibꝰ vl̓ de ſeruitijs corꝑalibꝰ. et ſi om̄ia iſta deficiūt habeas cōpaſſionē. Au et habet̉. xlv. di. due. Due ſunt ſpecies elemo ſyne. vna cordis. alia pecunie. Et ſi deficito ſufficit altera. Un̄ Aug. Ubi adeſt facu tas ſufficit volūtas. volūtas ibi ſupplebit effe ctum ſi poſſit in actū. Quinta ca mo­ad miſericordiam eſt p̄cepti autorit